Кіріспе

Гарт Вестерхаут (15 маусым 1927 – 14 қазан 2012) – голландиялық-американдық астроном. Лейден университетінде оқуын аяқтамас бұрын, ол Нидерландыда радиоастроном ретінде халықаралық деңгейде танымал болды, радио көздерін және Көмекей жолы галактикасын зерттеуге маманданған. Ол радио континуумының шығарылымдары мен жұлдызаралық сутегінен шығатын 21 см спектралдық сызық сәулеленуін бақылау негізінде зерттеулер жүргізді. Ол АҚШ-қа көшіп, азаматтыққа қабылданды және академиялық және мемлекеттік мекемелерде маңызды ғылыми және басқарушылық қызметтер атқарды.

Мансап

Вестерхаут Гаагада дүниеге келді және Лейден университетінде (Sterrewacht te Leiden) Хендрик ван де Хюльст пен Ян Хендрик Оорттан оқыды. Нидерландыдағы замандастары мен әріптестеріне Хьюго ван Ворден, К. Лекс Мюллер, Мартен Шмидт, Кви Кием Кинг, Лодевик Волтжер және Чарльз Л. Сегер, III (этномузыкологтың ұлы, Пит Сегердің ағасы және Майк Сегердің жарты ағасы) кірді. Студенттік кезінде Вим Брау, Майк Дэвис, Эрнст Раймонд, Уитни Шейн және олармен бірге жұмыс істеді. Ол физика және астрономия ғылымдарының кандидаты (1950) және докторы (1954) дәрежелерін алды, ал 1958 жылы астрономия және физика бойынша докторлық диссертациясын қорғады. Оның маңызды ғылыми жетістіктеріне мыналар жатады: сол кездегі жаңа Двинглу телескобымен жасалған үздіксіз сәуле шығару радио көздерінің маңызды Вестерхаут каталогы, осы көздер әлі күнге дейін «W» сандық белгілемелерімен сілтеме жасалады (мысалы, Вестерхаут 49); және біздің Галактикамыздың сыртқы бөліктеріндегі бейтарап сутегін зерттеу. Оның әріптестерімен бірлескен ізашарлық жұмысы жұлдызаралық газдың спиральді құрылымының алғашқы белгілерін көрсетті, Галактикамыздың дифференциалдық айналуын анықтады және бүгінгі күні қолданылып жүрген қайта қарастырылған Галактикалық координаттар жүйесін орнатты. Лейден университетінде жұмыс істеген кезінде ол ассистент (1952–1956), ғылыми қызметкер (1956–1959) және бас ғылыми қызметкер (1959–1962) лауазымдарын атқарды. 1962 жылы Уко ван Вийк бастаған Мэриленд университетіндегі жаңадан құрылған Астрономия бағдарламасының алғашқы директоры болып келіп, оны магистрлік және докторлық дәрежелерін беруге құқығы бар ірі факультетке айналдырды. Зерттеу саласында National Radio Astronomy Observatory 91 м радиотелескобымен жүргізілген Line Survey, Maryland Green Bank Galactic 21 cm, Галактика құрылымы туралы білімімізді жоғары бұрыштық ажыратымдылыққа дейін кеңейтіп қана қоймай, сонымен қатар өзінің маңызды жетістіктеріне жеткен аспиранттарды дайындады. Ол 1973 жылға дейін Мэрилендте осы лауазымда қызмет етті, сондай-ақ 1972–1973 жылдары Математикалық және физикалық ғылымдар мен инженерия бөлімінің төрағасы міндетін атқарды. 1973 жылдан 1977 жылға дейін Мэриленд университетінде астрономия профессоры болды, сондай-ақ 1973–1974 жылдары Макс Планк радиоастрономия институтында (MPIfR) қонақ астроном болып жұмыс істеді. 1977 жылдан 1993 жылға дейін Вашингтондағы АҚШ Әскери-теңіз обсерваториясының ғылыми директоры болды. Ол ондағы обсерваторияның эволюциясын Флагстафф станциясындағы телескоптардан алынған астрономиялық деректерге, радиоинтерферометрия әдістерімен және оптикалық интерферометрия әдістерін инновациялық қолдану арқылы (жердегі және ғарышқа негізделген) алынған астрометриялық деректерге бағыттап, дамытуға жетекшілік етті. Әйелі Джудитпен бірге 5 бала тәрбиеледі: Магда Кэтлин, Гарт, Брижит, Джулиан және Энтони. Эдвард Л. Г. Боуэлл 5105 Вестерхаут астероидін ашқанда, оны Вестерхауттың құрметіне атады.

Кітаптар немесе редакцияланған кітаптарға үлестер

"Радио Галактика", ғылыми мақала, 201, 45, 1959 ж. "Галактиканы картаға түсіру", "Кеше – бүгін", C. B. S., Джордж Бразиллер, Нью-Йорк, 1964 ж. "Жұлдызаралық сутегінің таралуы" (Ф. Дж. Керрмен бірге), 8-тарау, "Жұлдыздар және жұлдыздық жүйелер" томы, 5-том, 166-бет, Чикаго университеті баспасы, 1965 ж. "Галактиканың радиосәулеленуі", Комм. 40 есебі, IAU Транс. XII A, Академиялық баспа, 1965 ж. "Галактикалық радиоастрономия", Комм. 40 есебі, Астрономия бойынша, IAU Транс. XIVA, 460, Рейдель, Дордрехт – Голландия, 1970 ж. "Галактикалық радиоэмиссия 21 см толқынында және үздіріссіз спектрде", "Галактикалық астрономия", ред. Х. Ю. Чиу және А. Мюриэль, 147–190-беттер, Гордон және Брейч, 1971 ж.

Техникалық есептер және басқалар

"Мэриленд Грин Бэнк Галактикалық 21 см толқын сызығы зерттеуі", бірінші басылым, Мэриленд университеті, Физика және астрономия факультеті, 1966 ж. "Мэриленд Грин Бэнк 21 см толқын сызығы зерттеуі", екінші басылым, Мэриленд университетінің астрономия бағдарламасы, 1969 ж.