Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық дипломат, осы есіммен басқалар да бар.
British diplomat
others of this name
Сэр Уильям Эдвард Гошен, 1-ші баронет (18 шілде 1847 – 20 мамыр 1924) – британдық дипломат.
Sir William Edward Goschen, 1st Baronet, (18 July 1847 – 20 May 1924), was a British diplomat.
Өмірбаян және білім
Гошен Англияның Эльтам қаласында туған. Ол Вильгельм Генрих Гошеннің он екінші баласы және алтыншы ұлы, әкесі Лейпциг, Саксониядан шыққан, ал анасы Генриетта Оман Лондонда туған. Ол дүниеге келген кезде әкесі 54 жаста болған. Либералды унионист саясаткер Лорд Гошен – Гошеннің үлкен ағасы. Ол Регби және Оксфордтың Корпус Кристи колледжінде білім алған. Ол екі рет Оксфорд университетінен нағыз тенниспен өнер көрсетті, Оксфорд университеті үшін бірінші сыныпты крикеттен бес матч ойнады және өмірі бойы бойы белсенді спортшы болды.
Goschen was born at Eltham, England, the twelfth child and sixth son of Wilhelm Heinrich Göschen, originally of Leipzig, Saxony, and Henrietta Ohmann, who was born in London. At the time of his birth his father was 54. The Liberal Unionist politician Lord Goschen was Goschen's elder brother. He was educated at Rugby and Corpus Christi College, Oxford. He twice represented Oxford at real tennis, played five matches of first class cricket as a right handed batsman for the University of Oxford and throughout his life was a keen sportsman.
Дипломатиялық қызмет
Гошен 1869 жылы дипломатиялық қызметке қабылданды. Сыртқы істер министрлігінде бастапқы бірнеше ай қызметтенгеннен кейін Мадридте, Буэнос-Айресте үшінші хатшы болып, содан соң Париж, Рио-де-Жанейро, Константинополь, Пекин, Копенгагенде елшіліктің хатшысы (1888–1890), Лиссабонда елшіліктің хатшысы, Вашингтонда (1893–1894) хатшы және Санкт-Петербургта (1895–1898) қызмет етті.
Goschen entered the Diplomatic Service in 1869 and after an initial few months at the Foreign Office he served in Madrid, as Third Secretary in Buenos Aires, Paris, Rio de Janeiro, Constantinople, Peking, Copenhagen as secretary to the legation (1888–1890), Lisbon as secretary to the legation, Washington (1893–1894) as secretary and Saint Petersburg (1895–1898).
Белградқа министр
Гошенге Белградтағы елшілік ұсынылды және ол 1899 жылдың қыркүйегінде Сербияда қызметке кірісті. Кейін ол сыртқы істер министрі лорд Солсбери берген жалғыз тапсырманың "Мілан патшаға қадағалау жасау" болғанын еске алды. Ол 1900 жылға дейін Сербияда қалды.
Goschen was offered the Belgrade legation and took up post in Serbia in September 1899. He was later to recall that his only instructions from the Foreign Secretary Lord Salisbury was to "keep [an] eye [on] King Milan". He remained in Serbia until 1900.
Копенгагенге баратын министр
Гошеннің өзінің айтуынша, бастапқыда Копенгагендегі елшілік ұсынысы оны қуантпаған. "Ой, ой, ой! Мен риза емеспін, бірақ кейін шарлап қабылдадым". Ол 1900 жылдан 1905 жылға дейін Даниядағы министр болып қызмет етті және бұл қызметті дипломатиялық тұрғыдан маңызсыз деп мойындаса да, лауазымының әлеуметтік жағына ләззат алды.
According to Goschen himself he was initially less than happy to be offered the Copenhagen legation. "Oh dear, oh dear! I am not thrilled and later accepted but with misgivings". He served as Minister to Denmark from 1900 until 1905 and although recognising the posting as something of a diplomatic backwater he at least revelled in the social aspects of his position.
Венадағы елші
Гошеннің Австрия-Венгрия елшісі қызметіне тағайындалуы король Эдуард VII-нің тікелей ықпалымен жасалған сияқты. Гошен Венадағы қызметін өмірінің соңғы кезені деп ойлаған болса керек, бірақ сэр Франк Ласселлдің Берлиндегі елшіліктен зейнетке шығуы Сыртқы істер министрі үшін мәселе туғызды.
Goschen's appointment as Ambassador to Austria Hungary was seemingly made at the behest of King Edward VII. Goschen most probably expected the Vienna posting to be his last but the imminent retirement of Sir Frank Lascelles at the Berlin embassy posed problems for the Foreign Secretary.
Берлиндегі елші
Ласкельске орынбасар табу оңай болмады. Берлин Сер Артур Николсонның орынбасары ретінде қабылдана алмайтынын нақты айтты, ал Сыртқы істер жөніндегі тұрақты хатшы Чарльз Хардинге бастапқыда Мюнхендегі елші Фэрфакс Картрайтты қолдағанмен, немістер бұл кандидатураны қабылдамады, олар бұл қызметке танымал адамды талап етті. Соңында, теріс көзқарастағы император Гошенді қабылдауға көндірілді. 1914 жылғы 4 тамызда Гошен Германия канцлері Теобальд фон Бетман Холлвегпен соңғы рет сөйлескенде, Бетман Холлвег Англияның "бір қағаз парағы" үшін соғысқа баратынына қатты таңырқады (Бельгияның бейтараптығын қамтамасыз ететін 1839 жылғы шарт).
Finding a successor for Lascelles was not easy. Berlin made it clear that Sir Arthur Nicolson would be unacceptable as the successor and although the Permanent Under Secretary for Foreign Affairs Charles Hardinge had initially favoured Fairfax Cartwright, the Minister at Munich, he was in his turn vetoed by the Germans who wanted a public figure. Eventually a reluctant Kaiser was persuaded to accept Goschen. In Goschen's last conversation with the German Chancellor Theobald von Bethmann Hollweg before asking for his passports, on 4 August 1914, Bethmann famously expressed his astonishment that England would go to war for "a scrap of paper" (the 1839 treaty guaranteeing Belgium's neutrality).
Сэр Эдвард Гошен қоры
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Гошен Германияда тұрып жатқан, табысын жоғалтқан британдық азаматтарға және Германиядағы тұтқындар лагерінде сақталатын британдық әскери тұтқындарға көмек көрсету үшін қайырымдылық қор құрды. Бұл қорды негізінен АҚШ консулдық қызметі, бүгінгі АҚШ Сыртқы істер қызметі басқарды.
During World War I, Goschen established a relief fund for British citizens still living in Germany who had lost their means of income and for British POWs being held prisoner in Germany. The fund was primarily administered through the United States Consular Service, now the United States Foreign Service.
Жеке өмір
Гошен 1874 жылы Мичиган штатынан шыққан америкалық Харриет Хоста Кларкқа үйленді. Олардың екі ұлы болды: 1877 жылы туған Эдвард Генри Гошен және 1887 жылы туған Джордж Джерард Гошен. Леди Гошен 1912 жылғы ақпан айында қайтыс болды. Өмірінің соңғы жылдары ол аса шебер болмаса да, ынталы скрипкашы болды. 1910 жылы Германия мұрагерлік ханзадасымен дуэт ойнағанын күнделігіне жазған. Гошен 1924 жылғы мамыр айында 76 жасында Лондонның Челси ауданында қайтыс болды, ал оның орнына үлкен ұлы Эдвард Генри Гошен келді.
Goschen married Harriet Hosta Clarke, an American from Michigan, in 1874. They had two sons, Edward Henry Goschen, born in 1877, and George Gerard Goschen, born in 1887. Lady Goschen died in February 1912. In later life he became an enthusiastic if untalented violinist. He notes in his diary playing duets with the German Crown Prince in 1910. Goschen died in Chelsea, London, in May 1924, aged 76, and was succeeded in his title by his eldest son, Edward Henry Goschen.