Алғашқы жылдар

Партия 2005 жылғы 30 сәуірде «Автономия үшін қозғалыс» (Movimento per l'Autonomia) ретінде құрылды. Оның негізін қалаушылар – Рафаэле Ломбардо басқаратын Христиандық және Орталық Демократтар одағының (UDC) Сицилиялық бөлігінен шыққан саясаткерлер, сондай-ақ басқа оңшыл орталық партиялардың өкілдері, әсіресе Forza Italia (FI), Италия Республикалық партиясы (PRI) және Жаңа итальяндық социалистік партиясы (NPSI) болды. 2006 жылғы жалпы сайлауда партия «Еркіндік үйі» оңшыл коалициясына қосылып, «Автономиялар үшін келісім» атты бірлескен тізім құрды. Бұл тізімге Солтүстік Италиядағы аймақтық қозғалыс «Лига Норд» (LN) және Сардиния әрекет партиясы (PSd'Az) да кірді. MpA бес депутатты (оның екісі FI тізімі бойынша) және екі сенаторды (оның біреуі FI тізімі бойынша) сайлады. Ломбардо Мессина бұғазына көпір салуға қарсылық танытқандықтан және азаматтық бірлестіктерді қолдағандықтан солшыл коалициямен одақ құру мүмкіндігінен бас тартқанын мәлімдеді. 2008 жылдың қаңтар айында MpA «Үшінші полюс» жетекшісі Винченцо Скоттимен саяси келісім жасады, ол партия президенті болды. 2008 жылғы жалпы сайлауда партия дауыстардың 1,1%-ын (Сицилияда 7,4%) алып, «Азаттық халқы» (PdL) және «Лига Норд» партияларымен жасаған одақ арқасында 8 депутат пен 2 сенаторды сайлады. Сайлаудан кейін MpA Берлусконидің IV кабинетіне қосылды. Одан да маңыздысы, 2008 жылғы Сицилия аймақтық сайлауында Ломбардо үлкен артықшылықпен аймақ президенті болып сайланды. MpA аймақтағы үшінші ірі партия атанды, ол дауыстардың 13,8%-ын (Ломбардоның жеке тізімі мен MpA-ның әлеуметтік-демократиялық және либералдық фракциясы – Автономиялық демократтар есебінен 21,8%) алып, 15 аймақтық депутатты сайлады.

Оңтүстік партиясы

2009 жылғы Еуропалық Парламент сайлауында өз атауын Автономиялар қозғалысы (Movimento per le Autonomie) деп өзгерткен және ұлттық партияға айналуды мақсат тұтқан MpA, Оңшылдар, Зейнеткерлер партиясы және Орталық альянсы кіретін «Автономия» бірлестігінің құрамында бақ сынасты. Партияның «ұлттық» стратегиясының бөлігі ретінде бірнеше шағын аймақтық партиялар қосылды: «Ломбардия Автонома», «Венеция форумы», «Автономист Трентино» және «S.O.S. Италия». Аталған альянс сайлауда сайлаушылардың жалпы дауысының 2,2% ғана жинап, Еуропарламентке депутаттарды өткізе алмады, бірақ Сицилиядағы өкілдігі 15,6% құрады. Сайлаудан кейін жаңа «Оңтүстік партиясын» құру туралы пікірталас болды, оның ядролық бөлігі MpA болмақ. 2009 жылдың желтоқсанында MpA лидері және Сицилия президенті Рафаэле Ломбардо үшінші кабинетін құрды, оған оның MpA партиясынан, Джанфранко Мичичеге тиесілі «PdL–Сицилия» және Италия үшін альянстың (ApI) жаңадан құрылған аймақтық бөлімшесінен, сондай-ақ орталық-солшыл оппозициялық Демократиялық партияға (PD) жақын бірнеше тәуелсіз саясаткерлер кірді. Ломбардо «ресми» PdL және UDC өкілдерін тағайындамады. Сицилияда және Оңтүстік аймағындағы ресми PdL-мен альянстың тоқтатылуы салдарынан ауыр жарылыс болды. 2010 жылдың қаңтарында PdL-мен одақты жалғастыруды қалаған Винченцо Скотти және сегіз депутаттың төртеуі партиядан қуылды және өздері «Біз – Оңтүстік» (NS) атты қозғалысын құрды. Алайда, 2010 жылдың қыркүйегінде Ломбардо Мичичемен де қарым-қатынасын үзді және «үшінші полюс» деп аталатын коалицияның қолдауымен төртінші кабинетін құрды. Бұл коалицияға MpA, «Болашақ және еркіндік» (FLI), UDC-нің бір бөлігі және ApI, сондай-ақ PD кірді. Қараша айында Жанфранко Финидің FLI одақтасы ретінде MpA Берлускони үкіметінен шықты. 2010 жылдың 15 желтоқсанында MpA, UDC, FLI және ApI бірлесіп Италия үшін жаңа полюс (NPI) құрылтайын өткізді. 2011 жылдың наурыз айында Ломбардо MpA жақын арада ірі «Оңтүстік партиясына» қосылатынын мәлімдеді. 2012 жылдың шілдесінде Ломбардо партия хатшысы лауазымынан кетіп, оның орнына Сицилиядағы партияның көп жылдық жетекшісі Джованни Писторио, сондай-ақ 2005 жылдан 2010 жылға дейін Калабрия президенті болған бұрынғы Оңтүстік демократы және кейін демократ Агацио Лойеро тағайындалды.

Сицилиялықтардың партиясы

2012 жылдың тамызында Ломбардо Сицилия президенті лауазымынан да кетті, бұл мерзімінен бұрын аймақтық сайлау өткізуге себеп болды. МПА-ның Сицилия бөлімшесі Сицилиялықтар партиясы (PdS) деп қайта аталды. Ломбардо қайта сайлануға түспеуді шешті және PdS «сицилиандық» коалиция аясында Ұлы Оңтүстік (GS) жетекшісі Джанфранко Мичичеді президенттікке қолдады. Мичиче дауыстардың 15,4%-ын алды, ал PdS 9,5% және он аймақтық депутатты иеленді. PdS/MpA 2013 жылғы жалпы сайлауда сайлау шегінен өте алмады, бірақ PdL-мен келісімге жетіп, бір депутатты (Анджело Аттагуиле) және екі сенаторды (Антонио Скавоне және Пиппо Компаньоне) сайлауға қол жеткізді. Аттагуиле «Lega Nord–Autonomies» парламенттік тобында LN-мен бірігуді жөн көрді. Кейін Аттагуиле PdS/MpA-дан шығып, «Біз Сальвинимен бірге» (NcS) партиясына қосылып, оның ұлттық хатшысы болды. 2017 жылғы аймақтық сайлауда PdS/MpA «Халықтық және автономист» ұранымен Cantiere Popolare (CP) партиясымен бірікті. Тізім дауыстардың 7,1%-ын алып, алты аймақтық депутатты жеңіп алды және Сицилияның жаңадан сайланған президенті Нелло Мусумечи басқаратын аймақтық үкіметке кірді. 2017 жылдың желтоқсанында PdS/MpA 2018 жылғы жалпы сайлауға арналған оңшыл-орталық коалициядағы Сильвио Берлускониді қолдайтын орталықтық сайлау тізімі – «Біз Италиямен» (NcI) партиясының құрылтайшы мүшесі болды, сонымен қатар CP, Direction Italy (DI), Civic Choice (SC), Act! (F!) және Popular Alternative (AP) партиясының екі тобы (либералдық тобы Энрико Коста басқаруымен және христиандық-демократиялық тобы Маурицио Лупи басқаруымен) қосылды. Кейін NcI Орталық Одаққа (UdC) және Идентификация және әрекет (IdeA) партияларымен бірікті, жаңа сайлау заңына сәйкес пропорционалдық тізімдер бойынша орындар жеңіп алу үшін қажетті 3%-дық шектің өтуі мақсатында.

Жаңа автономияға ұмтылу

2020 жылдың желтоқсанында Маттео Сальвини мен Роберто Ди Мауро Лига мен Жаңа автономия қозғалысы (Movimento per la Nuova Autonomia, MNA) арасындағы федеративтік келісімге қол қойды. Бұл келісім бірқатар маңызды мәселелерге негізделген: «Инфрақұрылымды дамыту, Сицилияда инвестиция жасағысы келетін компаниялар үшін он жылдық салық жеңілдіктері, ұйымдасқан қылмысқа қатал күрес, Сицилияның агроөнеркәсіптік кешенін дамыту, туризм, Сицилия автономиясын күшейту және муниципалитеттердің пайдасына әкімшілік реформалар, процестерді жеңілдету және цифрландыру». 2022 жылы партия бастапқы атауын – Автономия үшін қозғалыс деп қайта алды. 2022 жылғы өңірлік сайлауда партия, CP-мен бірлескен тізімде, дауыстардың 6,8%-ын жеңіп алды.

Италия Парламенті

Депутаттар Палатасы
Сайлау жылы
Дауыс саны (%)
Орын саны (+/−)
Лидер
2008 410,499 (8-ші) 1.2 – Рафаэль Ломбардо
2013 148,534 (13-ші) 0.4 Рафаэль Ломбардо
2018 «Италиямен Бірге» – Джузеппе Мария Реина

Республика Сенаты
Сайлау жылы
Дауыс саны (%)
Орын саны (+/−)
Лидер
2008 355,361 (8-ші) 1.1 – Рафаэль Ломбардо
2013 48,618 (15-ші) 0.2 – Рафаэль Ломбардо
2018 «Италиямен Бірге» – Джузеппе Мария Реина

Еуропалық Парламент

Еуропалық Парламент Сайлау жылыДауыс % Орындықтар өзгерісіЛидер 2009 681,290 (9-шы) 2.2 – Рафаэле Ломбардо 2014 Қатыспады – – Рафаэле Ломбардо 2019 Қатыспады – – Рафаэле Ломбардо

Сицилияның аймақтық ассамблеясы

Сицилия аймақтық мәжілісі Сайлау жылы Дауыстар% Орындықтар+/−Лидер 2006 308,219 (5-ші) 12.5 – Рафаэле Ломбардо 2008 371,418 (3-ші) 14.0 Рафаэле Ломбардо 2012 182,737 (5-ші) 9.5 Рафаэле Ломбардо 2017 136,520 (4-ші) 7.1 Джузеппе Мария Рейна 2022 127,096 (7-ші) 6.8 Роберто Ди Мауро