Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уэвиленд штатының тарихи орны, сондай-ақ Джозеф Брайан үйі деп белгілі, Кентукки штатының Лексингтон қаласында орналасқан грек стиліндегі үй және 10 акр жер Кентукки штатының парктері жүйесінің бір бөлігі ретінде күтіліп, басқарылады. Бұл үй XIX ғасырда Джозеф Брайан отбасының, олардың ұрпақтарының және олар құл қылған адамдардың мекені болған. Брайанның әкесі Уильям Дэниел Бунмен дос болып, Камберленд аңғары арқылы батысқа көшіп кеткен. Уильямның немересі Джозеф Брайан осы аймақта алғашқы плантатор болып, темекі мен өсімдік талшығын өндіруге арналған плантациялар құрды. Ол сонымен қатар таза қанды жарыс аттарын өсіре бастады, бұл аймақтың алғашқы қоныстанушысы және ат шаруашылығымен айналысушысы болды.
Waveland State Historic Site, also known as the Joseph Bryan House, in Lexington, Kentucky is the site of a Greek Revival home and 10 acres now maintained and operated as part of the Kentucky state park system. It was the home of the Joseph Bryan family, their descendants and the people they enslaved in the nineteenth century. Bryan's father William had befriended Daniel Boone and they migrated west through the Cumberland Gap. Joseph Bryan, William's grandson, became an early planter here and established a plantation for tobacco and hemp as commodity crops. He also began to breed thoroughbred race horses. settler and horseman of this region.
Тарих
Дэниел Бун мен Уильям Брайан отбасылары Солтүстік Каролинадағы Ядкин өзені аңғарында кездесіп, бір-біріне жақын өмір сүрді. Уильям Брайан Дэниел Бунның қарындасы Мэри Бунға үйленді. Уильям мен Мэридің Дэниел Бун Брайан есімді ұлы болды. Дэниел Бун болашақта немересі Дэниел Бун Брайанға сыйға тартатын Кентукки жерін зерттеді. Бұл жас адам тарихшы, шекараны зерттеуші және ақын ретінде танылды. Бун қазіргі Лексингтон қаласының ортасынан шамамен 9.6 шақырымдай жерді зерттеді.
The Daniel Boone and William Bryan families met in the Yadkin River valley, North Carolina, where they lived near each other. William Bryan married Mary Boone, a sister of Daniel Boone. William and Mary had a son, Daniel Boone Bryan. Daniel Boone surveyed the land in what became Kentucky that he would give to his nephew, Daniel Boone Bryan. The young man became known as a historian, frontiersman, and poet. Boone surveyed a large area of about about six miles from present day downtown Lexington, Kentucky.
Дэниел Бун Брайн
Дэниел Бун Брайан бұл жерге шамамен 1786 жылы қоныстанған. Кейіннен бұл жерге Уэвиленд ("Waveland") деген ат берілді, себебі жел соққанда астық пен кендір егістіктері толқынланып көрінетін. Он тоғызыншы ғасырда Кентуккидің орталық аймағы, Блюграсс аймағы деп аталатын жер, елдегі ең ірі кендір және арқан өндірушілеріне ие болды. Брайан алғаш келгенде кішкентай тас үй салды.
Daniel Boone Bryan settled this land around 1786. The property was later named Waveland for the appearance of the fields of grain and hemp when the wind blew through them. Central Kentucky, known as the Bluegrass Region, had the largest hemp and rope producers of the nation in the nineteenth century. When Bryan first moved to his property, he built a small stone cabin.
Жозеф Брайан
Дэниел Бун Брайанның ұлы Джозеф Уэвилендті мұраға алып, 1844-1848 жылдары плантацияның Үлкен үйін салдырды. Ол Элизабетке үйленді, олардың он екі баласы болды. Брайан классикалық грек стиліндегі құрылыс салуды шешті. Лексингтондық сәулетші Джон Макмертридің жұмысынан шабыттанған Брайан жаңа үйінің құрылысын бақылау үшін Лексингтонның белгілі мердігері Вашингтон Алленді жалдады. Үйде кең сарайы мен портигі болды. Оның есігі Афинадағы Акропольдегі Эрехтейонның солтүстік кіреберісінің дәл көшірмесі саналады. Үйдің екі жағына да айналадағы жазыққа көрінісі бар верандалар салынды. Бөлмелердің бірінші қабатындағы биіктігі 14 фут болды, бұл жазда салқындауға мүмкіндік берді. Өзін-өзі қамтамасыз ететін шаруашылықтарды басқаруға мәжбүр болған көптеген плантаторлар сияқты, Брайан өз плантациясында шағын өнеркәсіптерді дамытты. Бір кезде қару жасау шеберханасында жиырма бес адам жұмыс істеді, ол селитра мен ұнтақ өндірді. Плантацияда ағаш өңдеу және қағаз фабрикалары (сонымен қатар ағаш өңдеумен айналысты), сондай-ақ темірші дүкені мен дистилляция зауыты жұмыс істеді. (Кентукки вискисімен танымал болды.) Ол осылардың барлығын сәтті басқарды. Брайан плантацияда баптист шіркеуі мен жеке қыздар семинариясы үшін де орын дайындады. Кентуккиде мемлекеттік білім беру қайта құру кезеңінде ғана құрылды. Көптеген ірі плантациялардағы үй ішіндегі өнеркәсіптерге тән болғандай, Брайан үй салу үшін өз өнімдерін пайдаланды. Ағаштар Уэвилендте жиналып, кесілді, темір теміршісінде жасалды, ғимараттардағы кірпіштер жерден жиналған сазdan жасалып, орналасқан пеште күйдірілді. Үйдің іргетасы мен әрлеу жұмыстарына арналған тастар Кентукки өзеніндегі Тайроннан қазылып, өңделді және Уэвилендке тасымалданды. Құрылыс шығындарын азайту үшін Брайан баспалдақтардың қоршауларын дөңгелек емес, жалпақ ағаштан жасауды бұйырды. Оның әйелі қымбат мрамордан жасалған еден тақталарын тіледі, бірақ Брайан арзан тастарды пайдаланды және оларды мраморға ұқсатып бояды. Джозеф Брайан кеңсесін жеті есікпен жабдықтады, әрқайсысы оның өмірінің әртүрлі жағын көрсетеді. Бір есік ресми асханаға, ол қонақтарымен тамақтанатын орынға ашылды. Бір есік отбасылық қонақ бөлмесіне алып шықты, онда ол балаларымен бірге бола алатын. Соғысқа дейінгі жылдары Брайндар құлдарды ұстады. Олардың қолында 13 құл болды, оның ішінде үш әйел және 10 ер адам. Әйелдер үйді тазалау, киім-кешек жуу және үтіктеу, ет және өнімді өңдеу, сондай-ақ тамақ дайындау сияқты үй шаруасын жүргізді. Джозефтің әйелі Маргарет Картмелл Брайан құлдарға және өз отбасына киім тікті. Тігін машинасының пайда болуы киім тігуге кеткен уақытты едәуір қысқартты. Ақырында Джозеф Брайан аға көшіп кетті, ал Джозеф Генри Брайан Уэвилендтің иесі болды. Ол ат шаруашылығын дамытып, Уэвилендті Кентуккидегі ең танымал таза және стандартты тұқымды (троттер) фермалардың біріне айналдырды. Уэвилендте "Уэвиленд шефі", "Бен Хур", "Эрик", "Олаф" және "Жабайы Рэйк" сияқты ұлы жылқылар өсті, олар ешқашан жарыста жеңілмейтін және 1880 жылдары Уильям Рокфеллерге 7800 долларға сатылды. Джозеф Генри Брайан сарайдың қарсы жағында жарыс жолын да салды. Ол және басқа да кәсіпкерлер жарысты жолдың жанынан бақылады. Бұл олардың сыныптағы әйелдері үшін қолайлы орта деп есептелмеді, сондықтан Брайанның әйелі, қыздары және әйел қонақтары көбінесе үйдің жоғарғы қабатына көтеріліп, бинокльмен жарысты тамашалады. Джозеф Генри Брайан құмар ойынға әуес еді. Жеті жыл ішінде ол бір миллион доллардан астам ақшасын жоғалтты. Басқа бір отбасы мүшесі Джозеф Генри Брайанның Уэвиленд мүлігін жоғалтпауы үшін үйін сатуға мәжбүр болды. Алайда, ақырында Брайан қарызын өтей алмады. Оның отбасы оны ешқашан кешірмеді. Ол қарызын өтеу үшін үйін аукционға сатуға мәжбүр болды. Саль А. Скотт 1894 жылы Уэвилендті сатып алды. Ол 1899 жылы мүлікті Джеймс А. Халлетке сатты. 1956 жылы Кентукки штаты үйді және түпнұсқаның (үйді) сақтау және Кентукки университетінің зерттеу және тәжірибелік шаруашылық үшін үлкен егістік жерін пайдалану мақсатымен сатып алды.
Daniel Boone Bryan's son, Joseph, inherited Waveland and constructed the Big House of the plantation about 1844 to 1848. He had married Elizabeth, and they eventually had twelve children together. Bryan decided to build a classic Greek Revival structure. Inspired by the work of Lexington architect John McMurtry, Bryan hired Washington Allen, a well known Lexington contractor, to oversee the construction of his new home. It had a portico and spacious entry hall. The main doorway of the mansion is considered to be an exact replica of the doorway of the north entrance to the Erechtheion at the Acropolis in Athens, Greece. A porch was built on either side of the house, with views to surrounding country side. The rooms were constructed to be fourteen feet high on the first floor, making them cooler in summer. As did many planters, who essentially had to operate self sufficient villages, Bryan had developed minor industries on his plantation. A gunsmith shop employed twenty five men at one time; he manufactured saltpeter and gunpowder. Both a gristmill and paper mill (which also processed lumber) were operated on the plantation, as were a blacksmith shop, and a distillery. (Kentucky was known for its bourbon.) He was able to manage all of these successfully. Bryan also allowed space on the plantation for a Baptist church and a private female seminary. There was no public education in Kentucky until it was established during the Reconstruction era. As was typical of many large plantations with in house industries, Bryan drew from his own products for construction of the house. The lumber was harvested and trimmed at Waveland, the wrought iron was made at his blacksmith, the bricks used in the buildings were made from clay gathered on the land, and fired in a kiln on site. Stones for the house's foundation and some decorative work were quarried and dressed at Tyrone on the Kentucky River and moved to Waveland. To reduce construction costs, Bryan had the stairway rail built from flat pieces of wood instead of rounded ones. His wife wanted expensive marble baseboards, but Bryan used cheaper stones and had them painted to look like marble. Joseph Bryan constructed his office with seven doors, each for a different part of his life. One door connected to the formal dining room, where he and guests would eat. One door led into the family parlor, where he could be with his children. In the antebellum years, the Bryans were slaveholders. They held thirteen slaves, three women and ten men. The women conducted all the domestic work of cleaning the house, laundering and ironing clothes and linens, as well as to process meat and produce, and do all the cooking. Margaret Cartmell Bryan, Joseph's wife, made the clothing for the slaves and for her own family. The invention of the sewing machine significantly reduced the time it took her to make clothing. Eventually, Joseph Bryan Sr. moved out, leaving Joseph Henry Bryan as the owner of Waveland. He developed horse racing stock and established Waveland as one of the premier thoroughbred and standardbred (trotters) farms in Kentucky. Waveland produced some great horses such as "Waveland Chief", "Ben Hur", "Eric", "Olaf" and "Wild Rake", who never lost a heat and was sold to William Rockefeller for $7800 in the 1880s. Joseph Henry Bryan also built a race track across from the mansion. He and other businessmen watched the races from near the track. This was not considered a suitable environment for women of their class, and Bryan's wife, daughters and female guests would often go up to the top floor of the house and watch the races with their binoculars. Joseph Henry Bryan was a notorious gambler. In less than seven years, he lost over one million dollars. Another family member had to sell their home so that they could try to keep Joseph Henry Bryan from losing the Waveland property. Eventually, however, Bryan was unable to pay his debt. For this, he was never forgiven by his family. He had to sell the house at auction just to try to pay off his debt. Salle A. Scott bought Waveland in 1894. She sold the property in 1899 to James A Hullet. In 1956, the Commonwealth of Kentucky bought the house and about of the original for preservation (the house) and use by the University of Kentucky of the larger farmland for research and experimental agriculture.
Мұражай
1957 жылы Уэйвленд тарихи үй-мұражайы ретінде пайдалануға берілді. Оның көрмелері Кентуккидегі өмірді пионерлік шақтардан бастап Азамат соғысына дейінгі кезеңде бейнелейді және түсіндіреді. Үйдің жеріне он акр кіреді, ол 1840 жылдардағы плантациядағы соғысқа дейінгі өмірді көрсету үшін қайта жаңартылып, жиһазбен жабдықталған. Осы кезеңге сай жиһаз сыйға берілді. Көптеген қосалқы ғимараттар Азамат соғысынан кейінгі жылдарда жойылды. Уэйвлендке соғысқа дейінгі стильде безендірілген сарай және төрт қосымша ғимарат кіреді: мұз үйі, екі қабатты кірпіштен салынған құлдар тұрақтығимараты, қора және түтін үйі. Жылдың көп бөлігінде күн сайын экскурсиялар ұйымдастырылады, экскурсия жетекшілері 1840 жылдардағы киім үлгісінде киінеді. Экскурсияға тарихи үй, құлдар тұрақтығимараты, түтін үйі және мұз үйі кіреді. Олар Брайан отбасының және 19 ғасырдағы Блюграсс Кентукки плантациясындағы өмірдің тарихына арналған.
In 1957, Waveland was adapted as a historic house museum. Its exhibits depict and interpret Kentucky life from pioneer days to the Civil War. Ten acres are included with the house property, which has been renovated and furnished to show antebellum life on a plantation during the 1840s. Period appropriate furniture was donated to the site. Many of the ancillary buildings did not survive the decades after the Civil War. Waveland's buildings include the mansion, decorated in antebellum style, and four outbuildings: the ice house, a two story brick building that was the slavequarters, a barn, and a smokehouse. Tours are given daily for much of the year, and tour guides dress in the style of the 1840s. Tours include the historic house, the slave quarters, smokehouse and ice house. They focus on the Bryan family and life on a 19th century Bluegrass Kentucky plantation.