🍑Қытайдан келген шапақ гүлдейтін медуза (Craspedacusta sowerbii) – тұщы суларда кездесетін, әлемге тараған сиырғақ. Сипаттамасы, мөлшері туралы ақпарат.🍑
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Медузалар түрлері
Species of jellyfish
Craspedacusta sowerbii немесе персик гүлді медузасы – тұщы су гидрозоан медузасының, немесе гидромедузаның түрі. Гидромедузалар сцифомедузалардан қарын жағындағы қоңырау шетіне жалғасқан, ми тәрізді, қалташа тәрізді құрылым – велумның болуымен ерекшеленеді. Қытайдың Янцзы алқабында пайда болған C. sowerbii қазір әлемнің барлық тұщы суларында кездесетін енгізілген түр.
Craspedacusta sowerbii or peach blossom jellyfish is a species of freshwater hydrozoan jellyfish, or hydromedusa cnidarian. Hydromedusan jellyfish differ from scyphozoan jellyfish because they have a muscular, shelf like structure called a velum on the ventral surface, attached to the bell margin. Originally from the Yangtze basin in China, C. sowerbii is an introduced species now found throughout the world in bodies of fresh water.
Нысан
C. sowerbii медузаларының диаметрі шамамен 20-25 мм (шамамен 1 дюйм) болып келеді, толық жетілгенде жарты шардан сәл жазық және өте нәзік. Олардың қоңырау шетінің бойымен тығыз орналасқан 400-ге дейін ұзын қосқыштары бар. Қоңыраудың ішкі жағынан төмен қарай манубрий деп аталатын үлкен асқазан құрылымы сағады, оның төрт қырлы еріндігі бар аузы бар. Ас қоректік заттардың айналымын асқазанның (манубрий) шеттерінен басталатын және қоңырау шетіне жақын орналасқан сақина тәрізді каналға жалғасқан төрт радиалды канал жеңілдетеді. Денесінің көп бөлігі ақшыл немесе жасыл түсті мөлдір немесе жартылай мөлдір болып келеді. (Көбінесе) төрт үлкен, жалпақ жыныс бездері (гонадтар) төрт радиалды каналға бекітілген және көбінесе опақ ақ түсті болады. Көптеген қосқыштардың әрқайсысында мыңдаған жасушалар бар, олардың ішінде нематоцистер (немидоцистер деп те аталады) орналасқан, олар олжаны ұстауға және оны ауызға жеткізуге қолданылады. Тағам ауыз арқылы қабылданады, ал қалдықтар соңғы ақау арқылы шығарылады.
C. sowerbii medusae are about 20–25 mm (approximately 1 in.) in diameter, somewhat flatter than a hemisphere, and very delicate, when fully grown. They have a whorl of up to 400 tentacles tightly packed around the bell margin. Hanging down from the center of the inside of the bell is a large stomach structure called a manubrium, with a mouth opening with four frilly lips. Circulation of nutrients is facilitated by four radial canals which originate at the edges of the stomach (manubrium), and which are also connected to a ring canal, located near the bell margin. Most of the body is transparent or translucent, with a whitish or greenish tinge. The (usually) four large flat sex organs (gonads) are attached to the four radial canals, and are usually opaque white. The many tentacles each contain thousands of cells called cnidocytes, which contain nematocysts (also known as cnidocysts), and are used to capture prey and pass it to the mouth. Food is taken in the mouth opening, and waste is finally expelled out of the same opening.
Тіршілік ету ортасы және таралуы
C. sowerbii Қытайдың Янцзы алабында табиғи түрде өседі, бірақ Антарктидадан басқа барлық құрлыққа әкелінген. C. sowerbii Пенсильвания штатындағы көлдер мен су қоймаларында, оның ішінде Marsh Creek көлінде, Downingtown/Eagle, PA Turnpike/Rt 100/Rt 401, SR 282 (2007,2008) жерлерінде кездеседі. Ол Австралияның оңтүстік-шығысындағы су қоймаларында және жасанды көлдерде, соның ішінде Торндон паркінің су қоймасында және Берли Гриффин көлінде табылған. 1925 жылы Панамада, 1942 жылы Чилиде, 1950 жылы Аргентинада, 1963 жылы Бразилияда, 1971 жылы Уругвайда тіркелген. 2008 жылдан бері әр жылдың қыркүйек және қазан айларында Қытайдың Хунань провинциясының Чжанцзяцзи қаласының жанындағы Жаоцзяя су қоймасында тұщы су медузалары байқалды. Бұл түр Каувери өзенінен және Хемавати өзенінің Карнатакадағы (Индия) салаларынан, сондай-ақ Венгриядағы бірнеше көлдерден табылды. 2010 жылғы жазғы аномальды ыстық кезінде Ресейдегі Мәскеу өзенінде C. sowerbii медузаларының байқалғаны туралы хабарлар түсті. 2022 жылдың шілдесінде Кентукки штатының Луисвилл қаласындағы Шоуни паркіндегі тоғаннан олардың популяциясы табылды. Медуза 2023 жылы Сербияның Сомбор қаласының жанындағы Корлатош көлінде табылды. 2023 жылдың шілдесіндегі ыстық толқыны кезінде медузалар Венадағы Дунайда табылған және олар туралы хабарландырылды.
C. sowerbii is native to the Yangtze basin in China, but has been introduced on every continent except for Antarctica. C. sowerbii has been seen in Pennsylvanian lakes and reservoirs including Marsh Creek Lake, Downingtown/Eagle, PA Turnpike/Rt 100/Rt 401, SR 282 (2007,2008). It has been found in water reservoirs and artificial lakes in south eastern Australia, including the Thorndon Park reservoir and Lake Burley Griffin. It was reported in Panama in 1925, Chile in 1942, Argentina in 1950, Brazil in 1963, and in Uruguay in 1971. Since 2008 the freshwater jellyfish have been sighted every September and October in the Zhaojiaya Reservoir near Zhangjiajie, Hunan, China. It has been found in the Cauvery River and backwaters of the Hemavathi River in Karnataka, India and in several lakes in Hungary. During the abnormal heat in the summer 2010 in Russia sightings of C. sowerbii were reported in the Moscow River. In July 2022, a population was discovered in a pond at Shawnee Park in Louisville, Kentucky. The jellyfish was discovered in 2023 in lake Korlatoš, near Sombor, Serbia. During the heatwave in July 2023, the jellyfish was found and reported in the Danube in Vienna, Austria.
Тамақтандыру
C. sowerbii – дафния мен копеподтарды қоса зоопланктонмен қоректенетін жыртқыш. Жемтігін қысымтал мұртшаларымен ұстайды. Мұртшаларын жайып, ағынмен қозғала отырып, жануар қолайлы жемнің мұртшаға тиіп күтеді. Қанаттасқан кезде, мұртшадағы нематоцистер жемге шашылып, уын жібереді, ол жануарды салқындатып, мұртшаның өзі жемді айналып алады. Содан кейін мұртшалар жемді аузына жеткізіп, онда босатып, кейін қорытады. Тұзды су медузалары сияқты, олардың да уландыратын жасушалары бар. Дегенмен, бұл книдоциттер өте ұсақ жемді салқындату үшін қолданылады және адам терісін тесуге қабілетті екені дәлелденбеген.
C. sowerbii is a predator on zooplankton including daphnia and copepods. Prey is caught with their stinging tentacles. Drifting with its tentacles extended, the jelly waits for suitable prey to touch a tentacle. Once contact has been made, nematocysts on the tentacle fire into the prey, injecting poison which paralyzes the animal, and the tentacle itself coils around the prey. The tentacles then bring the prey into the mouth, where it is released and then digested. Just like salt water jellyfish they do have stinging cells. However, these cnidocyte cells are used for paralyzing very tiny prey and have not been proven to have the capacity to pierce human skin.
Өмірлік цикл
C. sowerbii өмірін су асты өсімдіктеріне, тастарға немесе ағаш түбірлеріне бекініп тіршілік ететін, көктем мен жаз айларында қоректене және жыныссыз көбейетін кішкентай полип ретінде бастайды. Осы ұрпақтардың кейбіреуі жыныстық жолмен көбейетін медузаларға айналады. Ұрықтанған жұмыртқалардан кішкентай, кірпікшелі дернәсілдер – планұлалар пайда болады. Планұлалар түбіне қоныстанып, полипке дамиды. Дегенмен, АҚШ-та кездесетін C. sowerbii популяцияларының көп бөлігі тек еркек немесе тек әйелдерден тұрады, сондықтан оларда жыныстық көбею болмайды. Суық қыс айларында полиптер жиырылып, подцисталар деп аталатын тыныш күйге енеді. Подоцисталар су өсімдіктері немесе жануарлар арқылы басқа су қоймаларына таратылады деп саналады. Қоршаған орта жағдайлары жақсарғанда, олар қайтадан полипке айналады.
C. sowerbii begins life as a tiny polyp, which lives in colonies attached to underwater vegetation, rocks, or tree stumps, feeding and asexually reproducing during spring and summer. Some of these offspring are the sexually reproducing medusae. Fertilized eggs develop into small ciliated larvae called planulae. The planulae then settle to the bottom and develop into polyps. However, the majority of C. sowerbii populations existing in the United States are either all male or all female, so there is no sexual reproduction in those populations. During the cold winter months, polyps contract and enter dormancy as resting bodies called podocysts. It is believed that podocysts are transported by aquatic plants or animals to other bodies of water. Once conditions become favorable, they develop into polyps again.