Электр Палас кинотеатры, Харвич – 1911 ж. салынған, толығымен сақталған ең көне кинотеатрлардың бірі. Оригиналдық интерьері, проекциялық бөлмесі бар. Кіреберіс лоббисі де ерекше.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гарвичтегі Электр сарайы кинотеатры – үнсіз экраны, бастапқы проекция бөлмесі және әшекейлі қасбеті толығымен сақталған ең көне, арнайы салынған кинотеатрлардың бірі. Оны архитектор Харольд Ридли Хупер Ипсвич, Саффолк қаласы үшін жобалаған және 1911 жылдың 29 қарашасында ашылған. Басқа да қызықты ерекшеліктеріне – төлем кассасы бар ашық кіреберіс вестибюлі, сондай-ақ кішкентай сахна және гримерлік бөлмелер кіреді, бірақ соңғылары қазір пайдаланылмайды. «Электрлік» сарайды 1925 жылға дейін 100 В тұрақты ток генераторымен бірге электрмен қамтамасыз еткен бастапқы Crossley газ қозғалтқышы да әлі де сақталған. Өкінішке орай, бұл қозғалтқышты қалпына келтіру немесе алып тастау мүмкін емес. Кинотеатр 1953 жылғы Шығыс жағалаудағы су тасқынынан зақымданғаннан кейін 1956 жылы жабылды, бірақ 1981 жылы қайта ашылды, бастапқы экраны, проекция бөлмесі және қасбеті, сондай-ақ интерьердің көп бөлігі сақталды. Қазір бұл кинотеатр қоғамдық кинотеатр болып табылады және 2006 жылға дейін фильмдер тек демалыс күндері көрсетіліп келді. Ғимаратта сонымен қатар джаз және халық музыкасы концерттері де өткізіледі. Кинотеатр II* санаттағы ескерткіш болып табылады және 2009 жылы 15 шілдеде аяқталған құрылымдық жөндеуден кейін English Heritage ұстап тұрған, қауіп төніп тұрған ғимараттар тізілімінен шығарылды. 2006 жылдың қараша айында британдық актер Клайв Оуэн кинотеатрдың меценаты атанды және алғашқы ресми сапарында осы тарихи ғимаратты жөндеуге қаражат жинау науқанын бастауға көмектесті. 2021 жылдың мамырында Электр сарайы «Даунтон Абби: Жаңа дәуір» фильмінің түсірілім алаңы ретінде пайдаланылды.
The Electric Palace cinema, Harwich, is one of the oldest purpose built cinemas to survive complete with its silent screen, original projection room and ornamental frontage still intact. It was designed by the architect Harold Ridley Hooper of Ipswich, Suffolk and opened on 29 November 1911. Other interesting features include an open plan entrance lobby complete with paybox, and a small stage plus dressing rooms although the latter are now unusable. The original Crossley gas engine, which provided, in conjunction with a 100 V DC generator, the electricity for the "Electric" Palace until 1925 is also still present. Unfortunately it is neither practical to restore, or remove, this engine. The cinema closed in 1956 after being damaged in the 1953 East Coast floods, but re opened in 1981, retaining the original screen, projection room and frontage as well as much of the original interior. It is now a community cinema and until 2006, when a Wednesday screening programme was introduced, films were shown at weekends only. The building also hosts regular jazz and folk concerts. The cinema is a Grade II* listed building and in 2009 was removed from the Buildings at Risk Register maintained by English Heritage following structural refurbishment, the completion of which, was celebrated on 15 July 2009. In November 2006, British actor Clive Owen became patron of the cinema and at his first official visit he helped launch an appeal to raise funds to repair this historic building. In May 2021 the Electric Palace was used as a location for Downton Abbey: A New Era
19111956 жылдар
ХХ ғасырдың басында саяхатшы-шоумен Чарльз Терстон Шығыс Англияны өзінің "Биоскоп" көрсетілімдерімен аралап жүрді. Мұндай көшпенді "қозғалыс суреті" көрсетілімдері сол кезде жиі кездесетін, бірақ 1909 жылғы "Кинотеатрлар туралы" заңның қабылдануымен, кинофильмдерді көпшілікке көрсетуге арналған кез келген орында қатаң өрт қауіпсіздік ережелері енгізілді. Осының салдарынан, жәрмеңке шатырында заңмен рұқсат етілген кино көрсетілімін өткізу іс жүзінде мүмкін болмай қалды. Сондықтан Терстон фильмдерді көрсетуді жалғастыра алатын тұрақты "Сурет сарайы" салып салуға шешім қабылдады. 1911 жылы ол Харвич қаласындағы Кингс-Кей-стриттегі, бұрынғы ғимарат өртенуі салдарынан бос тұрған жерді жалға алды. Ол жас архитектор Харольд Хуперді өзі үшін "Электр сарайы" деп аталатын ғимаратты жобалауға шақырды. Хупер – 26 жастағы, өте белсенді жас жігіт болатын және осы, өзінің алғашқы ірі жобасында шығармашылық қабілетін танытты. "Электр сарайы" 18 апта ішінде 1500 фунт стерлингке салынды және 1911 жылғы 29 қарашада ашылды. Алғашқы көрсетілген фильм – "Трафальгар шайқасы және Нельсонның өлімі". Кинотеатр бірден сәттілікке ие болды және Харвич портындағы теңізшілердің болуының арқасында Бірінші дүниежүзілік соғыс кезеңінде де қаржылық тұрақтылығын сақтап қалды. Алайда, соғыс аяқталғаннан кейін "Сарай" кинотеатры, қазір осылай аталатын, Харвичтен жақын маңдағы Доверкортқа халықтың көшіп кетуі және ондағы жаңа, сәнді кинотеатрлардың бәсекесіне байланысты құлдырауға ұшырады. Дерлік қырық жыл бойы "Сарай" қиындықтармен күресіп, жабылуға жеткілікті нашар жұмыс істемеді, бірақ кеңейтуге немесе күрделі жөндеуге де жеткілікті табыс таба алмады. 1930 жылы дыбыс енгізілуі қысқа ғана уақытқа серпін берді. 1953 жылы болған Шығыс жағалаудағы су тасқыны кинотеатрды су басып, жабылуға мәжбүр етті. Оны құрғатып, жөндеп, қайта ашқанмен, су тасқыны кинотеатр ғана емес, жақын маңдағы тұрғын үйлерге де әсер етіп, жергілікті халықтың санын одан әрі азайтты. Бұл – "тақтадағы соңғы шеге" болды және "Сарай" 45 жылдық қызметтен кейін, 3 қарашада 1956 жылы Глинис Джонстың "Ерлерге ғашық" комедиясының соңғы көрсетілімімен жабылды.
In the early years of the 20th century the travelling fairground Showman Charles Thurston was touring East Anglia with his Bioscope shows. Such travelling 'moving picture' shows were common at the time, but with the introduction of the Cinematograph Act 1909, which imposed strict fire prevention regulations on any venue in which films were shown to the public, it became effectively impossible to put on a legal film show in a fairground tent. Hence Thurston decided to build a permanent "Picture Palace" in which he could continue to screen films to the public. In 1911 he was able to obtain a lease on a site in Kings Quay Street, Harwich which had become vacant due to the previous building on the site being destroyed by fire. He engaged the young architect Harold Hooper to design the building, which was to be known as the Electric Palace, for him. Hooper was a dynamic young man of 26 years who demonstrated his imaginative flair with this his first major building. The Electric Palace was built in 18 weeks at a cost of £1,500 and opened on Wednesday, 29 November 1911, the first film being "The Battle of Trafalgar and The Death of Nelson". The cinema was an immediate success and continued to be financially successful through WW1 thanks to the presence of Navy personnel in the port of Harwich. However almost as soon as the war was over business at the "Palace", as the cinema was now called, went into decline due to the loss of population from Harwich to nearby Dovercourt and competition from the newer, plusher, cinemas there. For nearly four decades the Palace struggled on, never doing badly enough to close, but never doing well enough to justify enlargement or a major facelift. The coming of sound in 1930 gave a boost, but it was short lived. Then in 1953 the cinema was inundated by seawater due to the East Coast flood of that year, which forced it to close. Although it was dried out, repaired and reopened, the floods had affected more than just the cinema, nearby housing had also been affected reducing further the local population. This proved to be the 'last nail in the coffin', and the Palace closed after 45 years of operation, following a final showing of the Glynis Johns comedy: "Mad about Men", on 3 November 1956.
Электр сарайының қожайындары
1975 жылдан 1984 жылы қайтыс болғанға дейін ақын лауреаты сэр Джон Бетджеман қамқорлық етті. Кино тарихшысы және кино өнері лекторы Джон Хантли 1985–2003 жылдар аралығында қамқор болды. Қазіргі қамқоршы Клайв Оуэн 2006 жылдың 10 қарашасында Электр сарайына алғашқы ресми сапарын жасады және Электр сарайының қайырымдалық қорына көмектесті.
Poet Laureate, Sir John Betjeman was Patron from 1975 until his death in 1984. Film historian and lecturer on the art of cinema John Huntley was Patron from 1985–2003. The current Patron Clive Owen made his first official visit to the Electric Palace on 10 November 2006 when he helped launch the Electric Palace Appeal.
Ертедегі ойын-сауық
1912-1920 жылдар аралығындағы өркендеу кезеңінде Электр сарайы Харвич қаласының ойын-сауық орталығы болды. Бастапқыда бағдарламалар алуан түрлі болды және көбінесе фильмдер емес, варьетеге басымдық берілді. Бұл сахнада акробаттар, бурлеск артистері, фокусниктер, гипнотизерлер, пародистер, әншілер, әңгімешілер, клоундар, бишілер мен комедия актерлері өнер көрсетті. Осы соңғы топтан Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Феликсстоу қаласында дислокацияланған жас шотланд комедия актері Уилл Файф ерекше көзге түсті. Кейіннен штатты пианист болған Билли Гуд, Уилл Файфтың сарайдағы өнерлерін жақсы есте сақтайды және ол осы жердегі ерекше артист болды. 1915-1918 жылдар аралығындағы варьете өнерпаздарының көпшілігі жасөспірімдер немесе Бірінші дүниежүзілік соғыста әскери қызметке жарамсыз жастағы адамдардан құралды. Электр сарайының алтын ғасырында қоғам әлі де қатаң түрде топтарға бөлінген еді, бұл орындықтардың орналасуында да көрініс тапты. Жақсы орындықтарға кіру алдыңғы вестибюль арқылы жүзеге асырылды, бағасы жақсы орындықтар үшін алты пенс, ал ең жақсы орындықтар үшін бір шиллинг болды. Арзан орындықтар қарапайым ағаш төбелерден тұрды, оларға кіру үшін, басқа кассадан өтіп, жанындағы тар жолдан өту қажет еді. Бұл кіреберіс «екі пеннилік асығу» деп аталды. Бір күзетші, асығудың соншалықты күшті болғанын еске алады, ол балалардың үстінен секіріп өтіп, Мак Сеннет комедиясындағыдай оның үстінен шапқандарын айтады, соның салдарынан көптеген балалар тегін кірді! 1912 және 1913 жылдардағы жергілікті газет «Харвич және Доверкорт Стандарт» бағдарламалық хабарламалары көңіл көтеруге және таңдану белгілеріне толы болды. Тамаша желдету жүйесі, залдың үнемі дезинфекциялануы, көрермендердің сыпайы және тәртіпті мінез-құлқы және фильмдердің эксклюзивтілігіне ерекше мән берілді. Бастапқыда фильмдер мен варьете өнерпаздарына фортепианомен сүйемелдеу жасалды. 1920-1922 жылдардағы пианист Билли Гуд барлық қызметкерлердің ұзақ жұмыс уақытын, әсіресе өзінің сахнаның алдындағы еденге кіріктірілген қараңғы шұңқырдан экранға қарай көз жұмуын еске алады. Дегенмен, «мойын ауруы» маңызды емес еді, өйткені ол музыкаға толыққанды берілді және әр кеш сайын екі сеанста ойнаған әр минутынан ләззат алды, тек жексенбі күні емес, аптасына £1 15s 0d. жалақы алды. Биллидің мансабы 1922 жылы өзгерді, бір күні картоп чипсін кесетін машина картопты емес, оның саусақтарынан кесінділер жасады. Ол «жарақаттанған» сол бас бармағы мен кішкентай саусағымен ойнауды жалғастырды, бірақ менеджер «қарт Гилберт» айырмашылықты байқауға көп уақыт кетпеді. Ол шұңқырдан бас шығарып, «Сен жас қарақшысың, сенде қанды жақ бар!» деді, бұл жағдайға қарай, өте орынды және тіпті сөзбе-сөз шындық болатын. Сондықтан Билли жараланған саусақтарын емдеу үшін теңізге кетті, ал 1981 жылы кинотеатр қайта ашылғанда, сексенге жуық жастағы Билли Гуд, кейде көрсетілетін нұсқаусыз фильмдерге музыкалық сүйемелдеу жасау үшін кинотеатрға оралды.
In its heyday between 1912 and the 1920s the Electric Palace was the centre of entertainment in Harwich. From the beginning the programmes were full of variety and often the major part of the bill would be taken up with vaudeville rather than films. The venue was regularly played by a wide spectrum of entertainers including acrobats, burlesques, conjurors, hypnotists, impersonators, singers, patterers, knockabouts mimics, dancers and comedians. Notable among this latter group was the young Scottish comedian Will Fyffe who was stationed at Felixstowe during the First World War. Billy Good, who was later the resident pianist, remembered well Will Fyffe's appearances at the Palace and it seems that they were an exception since most of the variety acts between 1915 and 1918 were either juveniles or those too old for active service in the World War. In the golden age of the Electric Palace society was still fairly rigidly stratified into classes and this reflected in the seating arrangements. Entry to the better seats was through the front entrance foyer, the prices being sixpence for good seats and one shilling for the very best. The cheaper seats were simply wooden benches and entry to these was past another paybox down an alley at the side. This entrance was known as the 'tuppenny rush.' One doorman remembered the rush being so great that he ended up flat on his back with the children stampeding over him as in a Mack Sennett comedy – and most of them getting in for nothing! The programme advertisements in the local paper, the Harwich and Dovercourt Standard, of 1912 and 1913 are full of fun and exclamation marks. Great play is made of the superb ventilation, the regular disinfection of the auditorium, the sedate and orderly composure of the clientele, and the exclusiveness of the films. From the outset the films and vaudeville acts were accompanied at the piano. Billy Good, the pianist from 1920–1922 recalled the very long hours worked by all the staff and particularly himself arduously craning up at the screen from the rather dingy pit recessed into the floor in front of the stage. However, the 'pit neck ache' didn't matter since he was 100% engrossed in the music and loved every minute of it playing two houses every night except Sunday for £1 15s–0d. a week. Billy's career changed course in 1922 when one day a potato chip machine took slices from his fingers rather than the potato. He carried on playing 'with left thumb and little finger 'hors de combat' but it didn't take 'old Gilbert', the manager, long to notice the difference. He poked his head over the pit rail and said "You young rascal, you've got a bloody cheek" which under the circumstances was rather appropriate, and possibly literally true. So Billy went off to sea to harden up his injured fingers and when the cinema reopened in 1981 Billy Good, by then in his eighties, returned to the cinema to provide musical accompaniment once again to the occasional silent film.
Операциялар және қаржы
1981 жылы қайта ашылғаннан бері кинотеатр Харвич Электр Сарайының трастына қарасты еншілес компания болып табылатын, ғимаратқа иелік ететін шектеулі компаниямен басқарылып келеді. Компанияның штаттық қызметкерлерінің басым бөлігі, оның ішінде директорлар, киномеханиктер, менеджерлер және сатушылар еріктілер болып жұмыс істейді. Компания көбінесе шағын пайда табады, ол қайырымдылық трастына аударылып, ғимаратты күтіп ұстауға және жаңартуға жұмсалады. Кинотеатр клуб жүйесі бойынша жұмыс істейді, ал клуб мүшелігінен түсетін қаражаттың көп бөлігі сақтандыру төлемдеріне жұмсалады – бұл оның негізгі шығындарының бірі. Кинотеатр ерекше жағдайларда ғана гранттар есебінен қолдау алады, мысалы, тірі оркестрдің сүйемелдеуімен үнсіз классикалық фильмнің галалық көрсетілімін ұйымдастыруға мүмкіндік туады. Жобаның мақсаты – ғимаратты сақтап, қалпына келтіру және көп жылдар бойы кинодан мәлім болмаған қауымдастықта кино өнерін қайта жандандыру болды.
Since reopening in 1981, the cinema has been managed by a limited company which is a subsidiary of the Harwich Electric Palace Trust that owns the building. Almost all the staff of the limited company work as volunteers, including the directors, projectionists, managers and sales people. The limited company usually makes a small profit which is then paid over to the charitable trust and thereby used for the maintenance and upgrading of the building. The cinema runs on a club basis and most of the club membership income is used to pay for insurance – one of its chief expenses. The cinema has no subsidies except for very special events when a grant makes it was possible to present a gala screening, for example of a silent classic with live orchestral accompaniment. The motivation for the project has been the saving and restoration of the building and the renaissance of cinema in a community that had had no cinema for many years.
1911 жыл
"Электр сарайы" бір проектормен ашылды, ол, мүмкін, Kalee болған. Біраз уақыттан кейін қосалқы машина ретінде Gaumont машинасы да жеткізілді. Сол кезде фильмдер қысқа болғандықтан, толық метражды фильмдерді көрсету үшін екі проекторды бірдей қолдану қажеттілігі болмады.
The Electric Palace opened with a single projector, probably a Kalee. Soon after a Gaumont machine was provided as a standby. In those days films were short and it was not necessary to use two machines together to allow feature length films to be shown.
1927 жыл
Кале проекторының орнына екінші Гомонт проекторы орнатылды. Осы кезде екі проектор бірге қолданылып, толық метражды фильмдерді үзіліссіз көрсетуге мүмкіндік берді.
A second Gaumont was installed replacing the Kalee. By this time the two projectors were being used together to allow feature length films to be screened without a break.
1930 жыл
"Syntok Talking Films Ltd." компаниясының дискілік дыбыс көшіру жабдығы орнатылып, Vitaphone фильмдерін көрсетуге мүмкіндік берді. Алғашқы "дыбысты фильм" 1930 жылдың 10 наурызында Аль Джолсонның басты рөлде ойнаған "Уорнер Бразерс" киностудиясының "The Singing Fool" ("Әнші Дурак") фильмі болды.
Sound on disc playback equipment from "Syntok Talking Films Ltd." was installed to allow Vitaphone films to be screened. The first 'talking picture' shown was Warner Brothers' "The Singing Fool", starring Al Jolson, screened on 10 March 1930.
1931 жыл
Syntok құрылғысы қанағаттандырмайтын, сенімсіз және сапасы нашар дыбыс беретіні анықталды. Осының салдарынан, ол жаңа Western Electric дыбыс жүйесімен – пленкаға жазылатын дыбыс жүйесімен ауыстырылды. Бұл жүйе стандартты Western Electric дыбыс бастарынан және Western Electric 4A күшейткіш жүйесінен тұрды. 4A сол кездегі Western Electric кино күшейткіштерінің ең кішісі болып, шағын кинотеатрлар үшін арналған еді. Екі Western Electric 12A толық диапазонды рупорлы динамик қолданылды, олар экранның артындағы мықты ағаш конструкциясына ілінді. Бұл динамиктердің жоғары тиімділігі 4A күшейткіш жүйесінің шектеулі қуатын (шамамен 5 ватт) толыққанды пайдалануға мүмкіндік берді. Сонымен қатар, екі Gaumont проекторы жаңа Kalee 7 модельді машиналармен алмастырылды.
The Syntok equipment had proved to be unsatisfactory, it was both unreliable and had poor sound quality. Consequently, it was replaced by a new Western Electric sound on film sound system. This consisted of standard Western Electric soundheads together with the Western Electric 4A amplifier system. The 4A was the smallest of the Western Electric cinema amplifier systems available at the time and was intended for small cinemas. Two Western Electric 12A full range horn loudspeakers were employed, hung from a substantial wooden structure behind the screen. The high efficiency of these speakers made the most of the limited output power (about 5 watts) of the 4A amplifier system. At the same time the two Gaumont projectors were replaced by new Kalee model 7 machines.
1956 жыл
Кинотеатр жабылды. Ескі кинотеатрда проекциялық жабдықтар өз күйінде қалды.
The cinema closed. The projection equipment was left to its fate in the abandoned cinema.
1972 жыл
1972 жылы кинотеатр "табылған" кезде, проекция бөлмесінің жабдықтары ұрлық, қиратушылық және тот басудың салдарынан қиратылған екені анықталды. Қайта жаңарту жұмыстары басталғанда, қалған жабдықтары бұрынғысынша алынып, тасталды.
When the cinema was "discovered" in 1972 the projection room equipment was found to have been wrecked by a combination of theft, vandalism and corrosion. When the restoration began what was left of it was stripped out and disposed of.
1981 жыл
Кинотеатрды қайта жаңғырту жұмыстарының бір бөлігі ретінде Кале "Dragon" проекторлары орнатылды. Бұл проекторлар Уайтхоллдағы Адмиралтейство кинотеатрынан әкелінді, онда Черчилль соғыс кинохроникаларын көруге әдеттенген. Лампалар жақын орналасқан Доверкорттағы Регент кинотеатрынан алынған Vulcan доғалы лампалары болды. Дыбыс жүйесі бастапқыда Kalee 522 үлгісіндегі лампада күшейткішпен жұмыс істеді. Бұл жабдық кинотеатрдың 1981 жылғы 29 қарашада қайта ашылу салтанатында пайдаланылды.
As part of the restoration of the cinema Kalee 'Dragon' projectors were installed. These came from the Admiralty Cinema, Whitehall where Churchill used to watch the rushes of the war newsreels. The lamps were Vulcan arcs from the Regent Cinema in nearby Dovercourt. The sound system was initially driven by a Kalee model 522 valve amplifier. This equipment was used at the re opening of the cinema on 29 November 1981.
1985 жыл
Кале 20-сы және Peerless көміртек аркалары Кале "Дракондарының" орнына орнатылды. Проекторлар Эссекс округындағы Клэктон қаласындағы Odeon кинотеатрынан, ал Peerless көміртек аркалары Саффолк округындағы Стоумаркет қаласындағы Regal кинотеатрынан әкелінді. Кале клапанды күшейткіш орнына, Саффолк округындағы Ипсуич қаласындағы ABC кинотеатрынан алынған екі моно Dolby A киножүйесінен (Dolby 364, E2 эквалайзерімен) құралған, өздігінен жасалған стерео дыбыс жүйесі, Quad 606 күшейткіштері және Celestion SR1/SR2 динамиктері қосылды.
Kalee 20s and Peerless carbon arcs were installed replacing the Kalee Dragons. The projectors came from the Odeon Cinema in Clacton in Essex and the Peerless carbon arcs came from the Regal Cinema in Stowmarket, Suffolk. The Kalee valve amplifier was replaced by a DIY stereo sound system that consisted of two mono Dolby A cinema systems (Dolby 364 with E2 equaliser) which came from the ABC Cinema in Ipswich Suffolk, together with Quad 606 amplifiers and Celestion SR1/SR2 loudspeakers.
1998 жыл
Англияның өнер кеңесінен алған лотерея грантының арқасында проекция жүйесі жаңартылды. Ксенон доғалы шамдар көміртекті доғаларды алмастырды және жаңа түзеткіштер орнатылды. Dolby CP500 процессоры негізінде жаңа дыбыс жүйесі орнатылды. Бұл жүйе моно немесе Dolby Stereo аналогты дыбыс жолдары бар фильмдерді, сондай-ақ 5.1 Dolby Digital дыбыс жолдары бар фильмдерді де ойната алады. Фильм орағыштар 6000 футтық катушкаларды қабылдау үшін ұзартылды және жетектегіш моторларға инверторлар орнатылды. Жаңа Isco кең экранды және анаморфты линзалар орнатылды. Компьютермен жұмыс істеу немесе DVD және Blu-ray дискілерін көрсету үшін Sanyo PLC XF12B мультимедиа проекторы да берілді.
With the help of an Arts Council of England lottery grant the projection system was refurbished. Xenon arc bulbs replaced the carbon arcs and new rectifiers were fitted. A new sound system based around a Dolby CP500 processor was installed. This can play films with mono or Dolby Stereo analogue soundtracks as well as those with a 5.1 Dolby Digital soundtrack. The reel arms were extended to take 6000 foot reels and inverters were installed for the drive motors. New Isco wide screen and anamorphic lenses were installed. A Sanyo PLC XF12B multimedia projector was also provided for use with a computer or for showing DVDs or Blu ray discs.
2011 жыл
Christie CP2220 цифрлық проекторы және Doremi DCP 2k4 серверінен құралған цифрлық проекциялық жабдық орнатылды. Ол толық HD 1080p ажыратымдылығына дейін бейнелей алады.
Digital projection equipment comprising a Christie CP2220 digital projector and a Doremi DCP 2k4 server was installed. Which can project up to full hd 1080p
Palace Digital қоры
2010 жылы кинотеатрды цифрлық дәуірге көшіру үшін науқан басталды. Жаңа цифрлық жабдықтың құны 55 000 фунт стерлингке бағаланды және Electric Palace Trust кинотеатрдың 100 жылдығын тойлаған 2011 жылдың қараша айына дейін қаражат жинауды жоспарлады. Бұл жоспар Cinema Exhibitors Association және бельгиялық XDC компаниясының бірлескен кәсіпорны Digital Funding Partnership-тің қаржылық көмегімен, сондай-ақ жергілікті билік пен басқа да грант беруші ұйымдардың гранттары арқасында іске асырылды. Бұл жабдық алғаш рет 2011 жылдың 29 қарашасында, кинотеатрдың 100 жылдық мерейтойында Теренс Дэвистің "The Deep Blue Sea" атты жаңа фильмін көрсету үшін пайдаланылды. Кинотеатр 60 жылдық тарихы бар Kalee 20 модельді екі проекторды сақтап қалады, осылайша болашақта барлық жаңа фильмдер цифрлық форматта шыққан кезде, Британдық кино институтының Ұлттық архивінен алынған фильмдер сияқты цифрлық дәуірге дейінгі фильмдерді де көрсетуге мүмкіндік болады. Electric Palace жылдар бойы BFI-мен тығыз қарым-қатынас орнатты, себебі ол осы тарихи фильмдерді алғашқы көрсетілімінде қолданылған проекторлардың класында көрсете алады.
A campaign was launched in 2010 to bring the iconic cinema into the digital age. The cost of the new digital equipment was estimated at £55,000 and the Electric Palace Trust aimed to raise the money by November 2011 when the cinema celebrated its centenary. This aim was realised with the aid of funding from the Digital Funding Partnership, a joint venture between the Cinema Exhibitors Association and the Belgian company XDC, and with the help of grants from local government and other grant making bodies. This equipment was first used on the evening of the centenary, 29 November 2011, to screen the new Terence Davies film "The Deep Blue Sea". The cinema will retain the two 60 year old Kalee model 20 projectors so that in future, when new releases are all digital, it will still be possible to screen pre digital age films such as those from the National Archive of the British Film Institute. Over the years the Electric Palace has built up a very good working relationship with the BFI because it can project these historic films on the class of machines on which they were projected at first release.