Мирон Драбовски: Америкалық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық бейсболшы Майрон Уолтер Драбоуски (21 шілде 1935 – 10 маусым 2006) – американдық кәсіби бейсбол ойыншысы. Ол Үлкен Лига Бейсболында (MLB) «Чикаго Кабс», «Милвоки Брейвс», «Цинциннати Редс», «Канзас-Сити Атлетикс», «Балтимор Ориолс», «Канзас-Сити Роялс», «Сент-Луис Кардиналс» және «Чикаго Уайт Сокс» командаларында ойнады. Драбоуски әзілкештігімен белгілі болды, ол командаластарының шкафтарына жыландарды тығып қою немесе қарсы команданың резервтік шайбашысына қоңырау шалып, ойынға дайындалуға кеңес беру сияқты әрекеттер жасаған. Ол оң қолмен соққы беріп, лақтырды. Польшада туған Драбоуски 1938 жылы Америкаға эмиграциялады. Ол мектепте және колледжде тамаша нәтижелер көрсетті және «Чикаго Кабс» командасымен бонус ретінде келісім жасады. 1956 жылы «Кабс» сапында дебют жасады және жаңадан бастаған маусымда Ұлттық Лигада екінші орынды бөлісті. 1958 жылы Стэн Музиалдың 3000-шы соққысын қабылдады. Сол жылы қол жарақаты тиімділігін төмендетті, және командада бірнеше маусым ойнағаннан кейін «Милвоки Брейвс» командасына ауыстырылды. 1961 және 1962 жылдары «Брейвс», «Цинциннати Редс» және «Канзас-Сити Атлетикс» командаларында ойнады, ал 1965 жылғы маусымның соңына дейін «Атлетикс» командасында қалды. Осы кезеңде ол бірнеше рет кіші лигаға жіберілді, ал Үлкен Лигада ол көбінесе бастапқы құрам мен резервтік құрам арасында ауысып отырды, тек 1963 жылы бастапқы құрамдағы ойыншы ретінде ең төменгі есептік көрсеткішті (ERA) көрсетті. Драбоуски сол жылы Эрли Уинннің 300-ші жеңісіне қарсы тұрған шабуылшы да болды. 1965 жылғы маусымнан кейін «Балтимор Ориолс» командасының 5-ші таңдауы бойынша шақырылды. «Балтиморда» Драбоуски көбінесе резервтік шабуылшы ретінде пайдаланылды. 1966 жылы үш ойынға қатысқаннан кейін, ол мансабының соңына дейін тек резервтік шабуылшы ретінде ойнады. Ол Үлкен Лигадағы ең жақсы резервтік шабуылшылардың біріне айналды және клубтағы алғашқы үш жылында 2.80, 1.60 және 1.91 ERA көрсетті. «Ориолс» 1966 жылы Америка Лигасының (AL) жеңімпазы атанды, ал 1966 жылғы Әлем Чемпионатының 1-ші ойынында Драбоуски үшінші иннингте базалар толы болғанда және бір ойыншы шығып кеткенде тиімсіз Дейв МакНаллиді алмастырды. Ол бір ойыншыны қабылдап, бір ұпайға жол берсе де, «Ориолс» 4–2 есебімен жеңіске жетті, ал 1-ші ойынның жеңісін сақтап қалу үшін алты голсыз иннинг ойнады. «Ориолс» «Лос-Анджелес Доджерс» командасын төрт ойында жеңді. Драбоуски 1968 жылғы маусымнан кейін «Канзас-Сити Роялс» командасының кеңейту шарасы аясында таңдалды. Ол франшиза тарихындағы алғашқы ойынды жеңіп алды және резервтік шабуылшылар арасында 11 жеңіспен Америка Лигасын жеңіп алды. 1970 жылы ол қайтадан «Балтиморға» ауыстырылды, онда ол екінші Әлем Чемпионатын жеңіп алды, бұл жолы «Редс» командасына қарсы. Ол 1971 және 1972 жылдары «Сент-Луис Кардиналс» командасында ойнады, содан кейін сол жылы «Чикаго Уайт Сокс» командасында мансабын аяқтады. Мансабынан кейін Драбоуски конверт компаниясында және 1980 жылға дейін коммуникациялық фирмада жұмыс істеді, содан кейін жаттықтырушылардың жалақысының өсуі оған бейсболмен айналысуға мүмкіндік берді. Ол 1986 жылы «Уайт Сокс» командасының, кейін бірнеше кіші лига командаларының шабуылдық жаттықтырушысы болды. Кейін ол 1994 жылы «Кабс» командасының шабуылдық жаттықтырушысы болды, содан кейін Флоридадағы «Ориолс» командасына кіші лигалық шабуылдық жаттықтырушысы болып қайта оралды. Ол 2006 жылдың 10 маусымында 70 жасында қайтыс болды.

American baseball player

Myron Walter Drabowsky (July 21, 1935 – June 10, 2006) was an American professional baseball pitcher who played in Major League Baseball (MLB) for the Chicago Cubs, Milwaukee Braves, Cincinnati Reds, Kansas City Athletics, Baltimore Orioles, Kansas City Royals, St. Louis Cardinals, and Chicago White Sox. A noted practical joker, Drabowsky engaged in such antics as leaving snakes in teammates' lockers or phoning the opposing team's bullpen to tell a pitcher to warm up. He batted and threw right handed. Born in Poland, Drabowsky emigrated to America in 1938. He excelled as a pitcher in high school and college and was signed as a bonus baby by the Chicago Cubs. He debuted for the Cubs in 1956 and finished tied for second in the National League in strikeouts in his rookie season. In 1958, he gave up Stan Musial's 3,000th hit. An arm injury that year curtailed his effectiveness, and after a couple more seasons with the team, he was traded to the Milwaukee Braves. He played for the Braves, the Cincinnati Reds, and the Kansas City Athletics in 1961 and 1962 before remaining with the Athletics through the end of the 1965 season. During this period, he was sent to the minor leagues a few times, and while in the major leagues, he typically went back and forth between the starting rotation and the bullpen, except in 1963, the year he had his lowest earned run average (ERA) as a starter. Drabowsky also was the losing pitcher to Early Wynn in Wynn's 300th win that season. Following the 1965 season, he was selected in the Rule 5 draft by the Baltimore Orioles. Once in Baltimore, Drabowsky was used almost exclusively as a relief pitcher. After three starts in 1966, he pitched only in relief the rest of his career. He became a part of one of the best bullpens in the major leagues and posted ERAs of 2.80, 1.60, and 1.91 during his first three years with the club. The Orioles won the American League (AL) pennant in 1966, and in Game 1 of the 1966 World Series, Drabowsky relieved an ineffective Dave McNally with the bases loaded and one out in the third inning. Though he walked a batter to let in a run, he finished the inning with the Orioles leading 4–2, and he threw six scoreless innings after it to preserve the Game 1 victory. The Orioles swept the Los Angeles Dodgers in four games. Drabowsky was selected by the Kansas City Royals in the expansion draft after the 1968 season. He won their first game in franchise history and led the AL in wins for relief pitchers, with 11. In 1970, he was traded back to Baltimore, where he won his second World Series, this one against the Reds. He pitched for the St. Louis Cardinals in 1971 and 1972 before finishing out his career with the Chicago White Sox that year. After his career, Drabowsky worked for an envelope company and a communications firm until the 1980s, when increased salaries for coaches allowed him to support himself in baseball. He was the pitching coach for the White Sox in 1986, then for several of their minor league teams. Later, he served as the pitching coach for the Cubs in 1994, before rejoining the Orioles as their minor league pitching instructor in Florida. He died June 10, 2006, at the age of 70.

Ерте өмір

Мойе Мирослав Драбовски 1938 жылы Польшаның оңтүстігіндегі Озанна ауылында, Лежайск қаласының жанында дүниеге келген. Оның анасы американдық азаматша болған. 1938 жылы Адольф Гитлер Шығыс Еуропада әскер жинағанда, олар АҚШ-қа қашып кеткен. Бір жылдан кейін әкесі де оларға қосылып, отбасы Коннектикут штатындағы Виндзор қалашығындағы Вильсонға қоныстанды, бұл Хартфордтың солтүстігінде орналасқан. Бұл Драбовскиді «бонус сәбиі» етіп белгіледі, яғни «Cubs» командасы оны екі толық маусым бойы үлкен лигада ұстауы керек немесе оны сұранысқа беруі керек еді. Он бір күннен кейін, жарыс бапкері Датч Леонард Драбовскиге: «Кешкісін бір тастағың келе ме?» деп сұрады. «Келеді», - деп жауап берді Драбовски. «Содан сен бүгін «Кардиналдарға» қарсы ойнайсың». Сегізінші иннингке дейін тастаған Драбовски «Сент-Луис Кардиналз» командасын бір ұпаймен шектеді, үлкен лигадағы алғашқы жеңісін тойлады. Жыл бойы бақылау проблемалары оны мазалады, мысалы, 2 маусымда «Цинциннати Редлегс» командасына қарсы өткен ойында 3 2/3 иннингте төрт ойыншыны (болашақ командаласы және әйгілі Фрэнк Робинсонды екі рет қоса) соқты, үлкен лигадағы рекордты теңестірді. 4 қыркүйекте ол «Цинциннатиге» қарсы тағы да таза жеңіс оді, сонымен қатар қос ойынның бірінші ойынында, бұл жолы 1–0 есебімен жеңіске жетіп, тек екі соққы жіберді. Драбовски 13–15 есебімен маусымды аяқтады. Сонымен қатар, ол лигада он рет соққыға ұшырады. 11 шілдеде Драбовски 8–7 есебін және 3.80 ERA көрсеткен. Алайда, сол күні «Питтсбург Пиратс» командасымен өткен ойында Драбовски «қамшығынан бірдеңе сынып қалғанын» сезді. Ол келесі иннингте бес ұпай жіберді, келесі ойынын өткізіп жіберді және келесі ойында бірінші иннингтен шыға алмады, содан кейін уақыт алды. «Алғашқыда қолға ем жасалды», - деді Драбовски, «бірақ кейін тағы да қиындықтар туды. Мен иығымды қорғап, шыбыққа соқтым. Бір нәрсе екіншісіне әкелді». Маусым соңында Драбовски 9–11 есебімен, 4.51 ERA және 77 соққымен рекорд орнатты. Ол 19 хоум-ран жіберді, бұл өткен жылғы көрсеткіштен үш есе аз, 114 иннингке аз тастағанға қарамастан. Драбовски 31 ойында (23 бастама) 5–10 есебімен аяқтады, бірақ оның ERA 4.13-ке дейін төмендеді, ал тастаған иннингтері 141 2/3-ке дейін көтерілді. Алайда, ол 1958 жылғыдан жеті рет аз соққы алды. Көбінесе жеңілдетуші ретінде пайдаланылған ол 4 шілдеге дейін 9.70 ERA көрсетті. Бұл оны бірінші рет кіші лигаға жіберуге себеп болды, ол Америка Ассоциациясының «Хьюстон Баффс» командасына жіберілді. «Хьюстонда» Драбовски өзінің барлық бес бастамасында жеңіске жетті және тамызда «Кабс» командасына қайтарылғанға дейін 0.90 ERA көрсетті. Ол қайта оралғанда «Кабс» үшін жақсырақ тастады, соңғы 11 ойынында 4.03 ERA көрсетті. Ол маусымды Америка қауымдастығының «Луисвилл полковниктері» үшін аяқтады, онда 20 ойында (тоғыз бастама) 9–6 есебін, бірақ 4.75 ERA және 106 иннингте 54 соққы көрсетті. 13 тамызда «Канзас Сити Атлетикасы» оны қолма-қол ақшаға сатып алды. Ол «Канзас Сити» үшін қалған маусымда 10 ойында (үш бастама) ойнады, 5.14 ERA-мен 1–1 есебін көрсетті. Үлкен лигаға оралған ол қайтадан бастама беруші ретінде пайдаланылды. Ол алғашқы алты шешімін жоғалтты, содан кейін жыл соңында 7–7 есебін көрсетіп, 1963 жылды 7–13 есебімен аяқтады. Жеңіліске ұшыраған серияның бірі ерекше болды; ол 13 шілдеде Эрли Винннің 300-ші жеңісі болды. Жоғалған көрсеткіштеріне қарамастан, ол 3.05 ERA көрсетті және жаңадан бастаған маусымынан бері бірінші рет жүзден астам соққы алды, 1963 жылғы маусымды жаңару етті. Драбовски сол маусымда өзінің мансабындағы ең көп ойында (53) 21 рет басталып, 168 1/3 иннинг тастады. Ол 119 рет соққы берді, бұл оның жаңадан бастаған маусымынан бері ең көп соққы. Алайда, оның есебі 5–13 болды, ал ERA 5.29-ға дейін көтерілді, бұл өткен жылғы 3.05 көрсеткішінен секіру болды. Драбовски қайта шақырылмады, маусымды Ванкуверде аяқтады. «Канзас Ситимен» өткен 14 ойында (бес бастама) ол 1–5 есебімен және 4.42 ERA көрсетті. Стью Миллер, Дик Холл және Эдди Фишер командаластарымен бірге Драбовски 1960 жылдардың ең үздік жеңілдетушілерінің бірі болды. Драбовски 1966 жылғы маусымды бастау үшін «Ориолс» құрамасының құрамында болғанымен, ол команданың алғашқы 37 ойынында тек тоғыз рет пайдаланылды және оның ERA 3.94 болды. Драбовски бір ойында 11 соққы беріп, релифтер үшін әлем чемпионатының рекордты орнатты және 1919 жылғы әлем чемпионатында Ход Эллердің алты рет қатарынан соққы берген 47 жылдық рекордты теңестірді. Келесі екі маусымда Драбовски жеңілдетуде үздік өнер көрсетті. 1967 жылы ол өткен маусымдағы жетістіктерін қайталаған «Ориолдық» шайбашылардың бірі болды. Бір жыл бұрын «Ориолдықтардың» көптеген жеңісіне қол жеткізген Стью Миллердің күресі Драбовскиге команданың негізгі жабушысы болуға мүмкіндік берді. Драбовски 6–0 есебімен бастады, алғашқы 25 ойынында тек алты ұпай жіберді. 28 шілдедегі алғашқы жеңілісінен бастап, Драбовски жыл соңында 1–5 есебімен аяқтады, ал оның ERA соңғы 18 ойынында 3.45-ке дейін көтерілді. Дегенмен, Драбовски жылды 7–6 есебімен, 1.60 ERA көрсетті. Ол 95 иннингте 96 соққы берді және лигадағы сақшылардың саны бойынша жетінші орында болды, оның мансабындағы сақшылар саны бойынша алғашқы ондыққа кірген жалғыз маусым. Екінші жыл қатарынан ол 2.00-ден төмен ERA көрсетті (1.91).

Moe was born Mirosław Drabowski in Ozanna, a village in southern Poland, located near Leżajsk. His mother was an American citizen. The two fled to the U. S. in 1938 when Adolf Hitler began mobilizing in Eastern Europe. His father joined them a year later, and the family settled in Wilson, Connecticut, a village in the town of Windsor, just north of Hartford. This made Drabowsky a bonus baby, meaning the Cubs would have to keep him in the major leagues for two full seasons or expose him to waivers. Eleven days later, pitching coach Dutch Leonard asked Drabowsky, "How would you like to do some throwing tonight?” "I'd like it," Drabowsky responded. “Then you’re starting against the Cardinals tonight.” Pitching into the eighth inning, Drabowsky held the St. Louis Cardinals to one run, picking up his first major league victory. Control problems affected him during the year, such as in a game against the Cincinnati Redlegs on June 2, when he hit four batters (including future teammate and Hall of Famer Frank Robinson twice) in 3 2/3 innings, tying a major league record. He threw another shutout against Cincinnati on September 4, also in the first game of a doubleheader, giving up just two hits this time in a 1–0 victory. Drabowsky finished the year with a 13–15 record. Additionally, he led the league with ten hit by pitches. Entering July 11, Drabowsky had an 8–7 record and a 3.80 ERA. In a game against the Pittsburgh Pirates held that day, though, Drabowsky "heard something snap in [his] elbow." He gave up five runs in the next inning, skipped his next start, and failed to get out of the first inning in his next before having to take time off. "The arm responded to treatment at first,” said Drabowsky, “then I had trouble again. I strained my shoulder favoring the elbow. One thing led to another." At season's end, Drabowsky had posted a 9–11 record with a 4.51 ERA and 77 strikeouts. He gave up 19 home runs, three shy of the previous year's total, despite pitching 114 fewer innings. Drabowsky finished the season 5–10 in 31 games (23 starts), but his ERA dropped to 4.13, and his innings pitched rose to 141 2/3. However, he had seven fewer strikeouts than he had in 1958. However, used mostly in relief, he posted a 9.70 ERA through July 4. This got him a demotion to the minor leagues for the first time, as he was sent to the Triple A Houston Buffs of the American Association. At Houston, Drabowsky won all five of his starts and had a 0.90 ERA before getting recalled to the Cubs in August. He pitched better for the Cubs in his return, posting a 4.03 ERA in his final 11 games. He finished the year pitching for the Louisville Colonels of the American Association, where in 20 games (nine starts), he had a 9–6 record but a 4.75 ERA, with 54 strikeouts in 106 innings pitched. On August 13, the Kansas City Athletics acquired him for cash. He appeared in 10 games (three starts) for Kansas City the rest of the year, going 1–1 with a 5.14 ERA. Back in the majors, he was used as a starter once again. He lost his first six decisions, then went 7–7 the rest of the year to finish 1963 with a 7–13 record. One of the losses from the losing streak was notable; it was the 300th win for Early Wynn, on July 13. Despite the losing numbers, he had a very good 3.05 ERA and topped one hundred strikeouts for the first time since his rookie year, making the 1963 season a resurgence. Drabowsky appeared in the most games of his career that season (53), starting 21 times and logging 168 1/3 innings. He struck out 119, the most since his rookie season. However, his record was 5–13, and his ERA was 5.29, a jump from the 3.05 mark the year before. Drabowsky was not called back up, finishing the season in Vancouver. In 14 games (five starts) with Kansas City, he had a 1–5 record and a 4.42 ERA. With teammates Stu Miller, Dick Hall, and Eddie Fisher, Drabowsky was a part of one of the best bullpens of the 1960s. Though Drabowsky was part of the Orioles' roster to begin the 1966 season, he was only used nine times in the team's first 37 games, and he had a 3.94 ERA. Drabowsky set a one game World Series record for relievers by striking out 11 batters, and he tied Hod Eller's 47 year record of six consecutive fans in the 1919 World Series. Over the next two seasons, Drabowsky continued to perform excellently in relief. In 1967, he was one of the few Oriole pitchers to repeat his success from the season before. Struggles by Stu Miller, who had gotten most of the Oriole saves a year before, allowed Drabowsky to be the team's primary closer. Drabowsky got off to a 6–0 start, with a mere six earned runs allowed through his first 25 games of the year. Beginning with his first loss July 28, Drabowsky would finish out the year with a 1–5 record, and his ERA would rise to 3.45 in his final 18 games. Still, Drabowsky finished the year 7–6, with a 1.60 ERA. He struck out 96 in 95 innings pitched and was tied for seventh in the AL with 12 saves, the only season in his career that he finished in the Top 10 of a league in saves. For the second year in a row, he posted an ERA under 2.00 (1.91).

Кейінгі мансап

Канзас-Ситиге оралған соң, Драбоуски 1969 жылғы 28 ақпанда келісімшартқа қол қою алдында жаңа клубымен жалақыны көтеру туралы келіссөздер жүргізді. Ол 8 сәуірде «Минесота Твинз» клубына қарсы өткен ойында 4:3 есебімен жеңіске жетіп, тарихындағы «Роялс» клубының алғашқы жеңісін сыйлады, сонымен қатар 12-ші иннингті ұпайсыз өткізді. Бұл жеңіс Драбоуски үшін сол маусымдағы біріншісі болды; ол 1969 жылы AL лигасындағы барлық резерв питчерлерінің арасында 11 жеңіспен көш бастады. Одан бөлек, ол 11 ойынды сақтап қалды және 37 ойынды аяқтады (лигада 7-орын). 52 кездесуде 98 иннинг тастап, 2.94 ERA көрсеткішін тіркеді. 15 маусымда ол қала сыртындағы таблода «Ориолс» питчерлерінің «Милваки Брюэрс» клубына қарсы өткен ойында қиындыққа тап болғанын көріп, командаға резервтен көмек қажет болады деп болжады. «Мен бір күні «Ориолс» клубына қайта оралатынымды білгенмін», - деді ол. Маусым қалған бөлігінде «Ориолс» үшін 21 кездесуде өнер көрсетіп, 5-4 есебімен, 3.52 ERA және Канзас-Сити мен Балтимор арасындағы 45 ойында 69 иннингте 59 соққы жасады. Ол 4-ші ойында тоғызыншы иннингті ұпайсыз өткізді, бірақ «Ориолс» бұл ойынды 6:5 есебімен ұтылып қалды. Дегенмен, бұл сериядағы «Ориолс» үшін жалғыз жеңіліс болды, ал Драбоуски тағы бір әлем чемпионатының жүлдесін жеңіп алды, себебі «Ориолс» «Редс» клубын бес ойында жеңді. «Сент-Луис» клубымен өткізген алғашқы маусымында ол 51 ойынға қатысып, 6-1 есебімен, 3.43 ERA, сегіз ойынды сақтап, 60 1/3 иннингте 49 соққы жасады. «Кабс» клубы оны алғаш қолға алғанда, ол күшті тастаушы болды, бұл оған жаңа ойыншы ретінде лигадағы соққылар саны бойынша екінші орынды иеленуге көмектесті. Басқарудағы қиындықтарға қарамастан, Драбоуски команданың болашақ жұлдызы болуға тиіс еді. 1993 жылы «Кабс» ұйымына ауысқаннан кейін, ол бір жыл бойы команданың жасөспірімдер лигасының питчинг-инструкторы болды, содан кейін 1994 жылы «Кабс» клубының питчинг-коучи болды.

Шаяндар

Драбоуски әзілкеш ретінде жақсы танымал болды, оның әзілдерінің арасында «Кабс» командасында ойнағанда аяғына доп тиді деп айтқаннан кейін, оны мүгедектер арбасында бірінші базаға дейін теуіп жіберу де болды. (Ойыншы Дик Дротт мүгедектер арбасын алды және Драбоускиді бірінші базаға итеріп жіберді, содан кейін ол ойыннан қуылды.) Ол көбінесе бульпен телефондары арқылы әзіл телефон шалушы еді. Калифорниядағы Анахайм стадионында болғанда бір рет Гонконгтағы қытай мейрамханасынан тамақ жеткізіп беруге тапсырыс берді. Драбоускинің ерекше шеберлігі – жыланмен әзілдеу еді; «Ориолс» командасында ойнағанда Балтимор маңындағы көптеген жануарлар дүкендерімен байланыс орнатты. Дүкендер оған жыландарын беретін, ал Драбоуски Брукс Робинсон, Пол Блэр және Йоги Берра сияқты белгілі ойыншыларды қорқытуға қол жеткізді. "Ұйымдасқан бейсболда Драбоускиден артық алаяқ жоқ", - деді Бутон.

Польша мұрасы

Чикаголық журналист Майк Ройко 1968 жылғы 11 сәуірдегі жылдық Cubs сұрақ-жауап ойынында Драбоускидің "Польшаның Озанна қаласынан туған ең үздік тастаушы саналады" деді. 1987 жылы Драбоуски Кутно қаласына бейсбол оқу-жаттығу орталығын өткізу үшін Даңқ залының мүшесі Стен Музиалмен бірге сапарлады. Польша оның туған жері болғанымен, ол ойыншылармен қарым-қатынас жасау үшін аудармашыға мұқтаж болды. "Бұл – табиғи талант" деді Драбоуски, әдеттегі еңкейген қалпымен поляк бейсболшыларын сипаттап. "Өте жаңа. Өте, өте жаңа. Тым жаңа". Ол және Музиал қатысушыларға MLB комиссары кеңсесінің сыйлық ретінде берген бейсбол жабдықтарын әкелді және ойыншыларды ойынның негіздеріне үйретті. Драбоуски 1999 жылы Ұлттық поляк-американдық спорт даңқына енгізілді.

Жеке өмір

1957 жылы Драбоуски командаластарымен бірге саяхаттағанда, United Airlines әуе компаниясының бортсерігі Элизабет Джонспен танысты. Олар 1958 жылы үйленді және екі қызы болды: Майра Бет және Лора Энн. 35 жыл үйленген соң Мо мен Элизабет ажырасып, Драбоуски 1992 жылы қайта үйленді. Ойыншылық карьерасы кезінде ол маусымдық емес уақытта биржа брокері болып жұмыс істеді. Драбоуски 2006 жылдың 10 маусымында 70 жасында Арканзас штатының Литтл-Рок қаласында көп миеломамен ұзақ күресінен кейін дүние салды. 2000 жылы оған ауру диагнозы қойылып, алты ай өмір сүретіні болжанған, бірақ ол күткеннен көп өмір сүрді және сабақтарды жалғастырды, сонымен қатар стемдік жасушалармен емделді.