Ресей авангарды өнерінің коллекционері Георгий Костаки
George Costakis
Георгий Костакис – грек-россиялық сурет коллекционері, Ресей авангарды өнерінің ең ірі жеке коллекциясын жинаған. Конструктивизм, революциялық өнер туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Георгий Дионисович Костаки (Георгий Дионисович Костаки, 5 шілде 1913 – 9 наурыз 1990) – грек-орыс өнер коллекционері, әлемдегі орыс авангардының ең ірі жеке коллекцияларының бірін жинаған адам. 1917 жылғы революцияға дейін және одан кейін Ресейдегі суретшілер алғашқы бейнесіз өнерді жасады, ол 20 ғасырдың шешуші өнеріне айналды. Костаки 1946 жылы Мәскеудегі бір студияда конструктивизмнің картиналарын кездейсоқ тауып алды және әлемге жоғалып кетуі мүмкін революциялық өнерді іздеуге кірісті.
George Costakis (Георгий Дионисович Костаки, Greek: Γεώργιος Κωστάκης, 5 July 1913 9 March 1990) was a Greek Russian art collector who amassed one of the largest private collections of Russian avant garde art in the world. In the years surrounding the 1917 revolution, artists in Russia produced the first non figurative art, which was to become the defining art of the 20th century. Costakis by chance discovered some constructivist paintings in a Moscow studio in 1946, and he went on to search for the revolutionary art which might otherwise have been lost to the world.
Отбасылық тарихы
Мәскеуде бай грек ата-анасының отбасында дүниеге келген Джордж Костакис өнер саласында білім алмаған, бірақ жасөспірім шағында өнерге қызығушылық танытты және мүмкіндігі бар болған соң, өнер туындыларын сатып ала бастады. Алдымен ол 1939 жылға дейін Грекия елшілігінде жүргізуші болып жұмыс істеді, алайда Молотов-Риббентроп пактісіне байланысты Ресей мен Грекия арасындағы қарым-қатынас үзілді. Содан кейін ол Канада елшілігінде кадрлар бөлімінің басшысы болып жұмыс істеді. Канада елшілігіндегі жұмысы оған көптеген келуші дипломаттармен байланысқа түсуге мүмкіндік берді, ол оларға Мәскеудегі өнер галереялары мен антикварлық дүкендерді көрсетіп жүрді.
Born in Moscow of affluent Greek parents, George Costakis had no artistic education but developed an interest in art during his adolescence and as soon as he was able to, he began buying art. At first he worked as a driver for the Greek Embassy until 1939, when relationships between Russia and Greece broke down due to the Molotov–Ribbentrop Pact. After that he took up work as Head of Personnel for the Canadian Embassy. His work at the Canadian Embassy brought him into contact with many visiting diplomats and he would show them around the Moscow art galleries and antique shops.
Ресей революциясы мен өнер
1860-шы жылдардан бастап Мәскеудегі өнер сатып алуға құштар орта тап Ресей мен Еуропаның басқа аймақтарында жасалған импрессионизм, символизм және модерн туындыларына деген қызығушылықты және сұранысты қамтамасыз етті. Мәдениетті дамыту және картина жинау бай мәскеуліктер үшін ұзақ жылдар бойы қалыптасқан қажеттілік болды (Грей). 20 ғасырдың басында Еуропаның мәдени және саяси жағдайы өзгеріске ұшырады, идеялар ұлттық шекаралардан тысқары таралып, өзара байыды. Көптеген француз кубистерінің және итальяндық футуристердің туындылары Ресейге әкелініп, көрмелерге қойылды.
From the 1860s an art buying middle class in Moscow had ensured an interest in and a market for Impressionist, Symbolist and Art Nouveau works produced in Russia and the rest of Europe. 'Culture' and collecting paintings had been a long established essential for the wealthy citizen of Moscow (Gray). In the early years of the 20th century the cultural and political climate of Europe as a whole was in a state of change with a cross fertilisation of ideas across national boundaries. Many French cubist and Italian futurist works were being brought into Russia and exhibited.
Сталиндік
Бастапқыда Владимир Ленин басшылығымен болған большевик революциясы жаңа абстракт өнерді қолдады, бірақ 1920 жылдан бастап Ресейдегі суретшілердің еркіндігі шектеле бастады. Көптеген суретшілер өздерінің туындыларымен жаңа қоғамды құруға үлес қосуды қаласа, ал басқалары, мысалы, супрематистер тәуелсіз жұмыс істеуді жалғастырды. Ленин 1924 жылы қайтыс болды, ал оның ізінен Совет Одағы Коммунистік партиясының басшысы болған Иосиф Сталин басқа бір өнер идеологиясын енгізді. 1932 жылы социалистік реализм мемлекеттік ресми саясатқа айналды. Осы саяси жағдайда Костакис Ресейдегі ескі өнер мәдениетінің дамуын, қысымға ұшырауын және соңында толық ыдырауын бастан өткерді.
At first the Bolshevik Revolution under the leadership of Vladimir Lenin supported the new abstract art but from 1920 onwards the freedom of artists in Russia was increasingly curtailed. Many artists wanted their work to contribute to the creation of a new society whilst others, for example the Suprematists continued to work independently. Lenin died in 1924 and Joseph Stalin who succeeded him as leader of the Communist Party of the Soviet Union, brought about another art ideology. In 1932 socialist realism became the official state policy. It was within this political environment that Costakis experienced the development, suppression and final disintegration of the older art culture in Russia.
Костакис жинағы
Алғашында Костакис голланд пейзаж суретшілері мектебінің шеберлерін жинаған, бірақ Пабло Пикассо мен Анри Матисстің модернистік туындылары оның басты тақырыбына айналды. 1946 жылы ол Ольга Розанованың Мәскеу студиясында үш картина тапты. Ол содан кейін: "Бұл мен үшін сигнал болды. Мен бұл не екеніне қарамадым, бірақ сол күндері ешкім ештеңенің мәнін білмейтін" (Чатвин, 1977) деді.
At first Costakis had collected the Masters of the Dutch School of Landscape Painters but modernist works by Pablo Picasso and Henri Matisse soon became his main subject, then in 1946 he came across three paintings in a Moscow studio by Olga Rozanova He described how, in the dark days after the war these brightly coloured paintings of the lost Avant Garde:
" were signals to me. I did not care what it was but nobody knew what anything was in those days." (Chatwin, 1977)
Ол күшті түстердің және батыл геометриялық дизайнның күшті визуалды әсеріне қатты таң қалды, ол сезімдерге тікелей үндеді. Сондықтан ол Мәскеу мен Ленинградтың шатырларында, студияларында және жертөлелерінде жоғалып, ұмытылған супрематизм мен конструктивизм өнерін қайта табуға бел буды. Ол оралған және шаң басқан «жоғалған» суреттерді іздеді. Владимир Татлинмен танысып, Варвара Степановамен дос болды. Казимир Малевичтің достарын іздеп тауып, Любовь Попова мен Иван Клюнның туындыларын сатып алды. Ол әсіресе 1950 жылдары танысқан орыс экспрессионисі Анатолий Зверевті жоғары бағалады. Костакис Зверев туралы: «Осы керемет суретшімен байланысқа түсу мен үшін үлкен қуаныш болды, мен оны Совет Одағындағы ең талантты суретшілердің бірі деп санаймын» деді. 1960 жылдары Джордж Костакистің Мәскеудегі пәтері халықаралық өнер коллекционерлері мен өнерді жақсы көретіндердің кездесу орнына айналды – Ресейдің ресми емес қазіргі заманғы өнер мұражайы. 1973 жылы Париж бейбітшілік келісімдеріне қол қойылғаннан кейінгі «детанция» кезеңі Ресейді халықаралық мәдени алмасуларға қайта ашты, алғашқысы 1977 жылы Дюссельдорфта Костакис коллекциясының көрсетілімі болды. Сол жылы Костакис отбасымен бірге Совет Одағынан Грекияға көшіп кетті, бірақ оның коллекциясының 50 пайызын Мәскеудегі Мемлекеттік Третьяков галереясына қалдыру туралы келісім болды. 1997 жылы Грекия мемлекеті қалған 1275 туындыны сатып алды. Қазір олар Грекияның Салоники қаласындағы қазіргі заманғы өнер мемлекеттік мұражайының тұрақты коллекциясына кіреді.
He was so struck by the powerful visual effect of the strong colour and bold geometric design which spoke directly to the senses, that he was determined to rediscover the Suprematist and Constructivist art which had been lost and forgotten in the attics, studios and basements of Moscow and Leningrad. He hunted for 'lost' pictures, some that were rolled up and covered with dust. He met Vladimir Tatlin and befriended Varvara Stepanova. He tracked down friends of Kasimir Malevich and bought works by Liubov Popova and Ivan Kliun. He particularly admired Anatoly Zverev, Russian expressionist whom he met in the 1950s. Costakis said about Zverev "it was a source of great happiness for me to come into contact with this wonderful artist, and I believe him to be one of the most talented artists in Soviet Russia." By the 1960 the apartment of George Costakis in Moscow had become a meeting place for international art collectors and art lovers in general: Russia's unofficial Museum of Modern Art. The 'détente' period following the signing of the Paris Peace Accords in 1973 opened up Russia once again to international cultural exchanges the first of which was the showing of the Costakis Collection in Düsseldorf in 1977. The same year Costakis, with his family, left the Soviet Union and moved to Greece, but there was an agreement that he should leave 50 per cent of his collection in the State Tretyakov Gallery of Moscow. In 1997 the Greek State bought the remaining 1,275 works. They are now a part of the permanent collection of the State Museum of Contemporary Art, in Thessaloniki, Greece.