Кіріспе
Сидни Джордж Тарроу (Sidney George Tarrow, 1938 жылы туған) – саяси ғылымның зейнеткер профессор, салыстырмалы саясат, әлеуметтік қозғалыстар, саяси партиялар, ұжымдық әрекеттер және саяси әлеуметтану салаларындағы зерттеулерімен белгілі.
Sidney George Tarrow (born 1938) is an emeritus professor of political science, known for his research in the areas of comparative politics, social movements, political parties, collective action and political sociology.
Өмірбаян
Б. А. Сиракуз университеті, 1960, американдық тағылымдамалар; М. А. Колумбия университеті, 1961, мемлекеттік құқық және үкімет; Ph. D. Калифорния университеті, Беркли, 1965, саяси ғылым. Қазіргі уақытта ол Корнелл университетінде зейнеткер профессор және құқық профессоры.
Ойлау
Тарроудың алғашқы қызығушылығы 1960-шы жылдардағы коммунизмді зерттеу болды. 1970 жылдары ол салыстырмалы жергілікті саясатты зерттеуге, ал 1980 жылдары әлеуметтік қозғалыстар мен наразылық циклдерін (немесе "жанжал циклдерін") зерттеуге көшті. Еуропалық саясат пен қоғамның маманы Сидни Тарроу Италия мен Франция саясаты, орталық пен шеткері арақатынастары, жаңа әлеуметтік қозғалыстар және даулы саясат туралы кеңінен жазды. Тарроу жаңа әлеуметтік қозғалыстар және, жалпы алғанда, жанжалдық мінез-құлық құбылыстары бойынша жетекші сарапшы. 1994 жылы жарық көрген "Қозғалыстағы күш" атты кітабында әлеуметтік қозғалыстардың мәдени, ұйымдық және жеке күш көздері талданып, әлеуметтік қозғалыстардың өмірлік циклі саяси мүмкіндіктер құрылымының болуынан (немесе болмауынан) әсер ететін саяси күрес бөлігі екені атап көрсетілді. Оның пікірінше, әлеуметтік қозғалыстар "саяси жағдайдың өзгеруі бұзылуға мүмкіндіктер ашқанда және әлеуметтік қозғалыстардың қызметі саяси саясат пен құрылымдарды өзгерте алады". Тарроудың саяси мүмкіндіктер құрылымының бес элементі: 1) қолжетімділікті арттыру, 2) бейімделудің өзгеруі, 3) бөлінген элиталар, 4) ықпалды одақтастар және 5) репрессия мен жеңілдету. Тарроу саяси немесе экономикалық әлеуметтік институттардан айырмашылығы, әлеуметтік қозғалыстардың күші аз көрінеді, бірақ дәл сондай нақты деп жазады. Кітапта Тарроу әлеуметтік қозғалыстардың циклдік тарихын (нааразылық циклдері түрінде көрінеді) түсіндіруге тырысады. Ол сондай-ақ қозғалыстардың жеке өмірге, саяси реформаларға және саяси мәдениетке әсер етуі мүмкіндігін көрсетеді. Бұл кітапта ол тұрақты әлеуметтік қозғалыстардың төрт алғышартын атап өтті: 1) саяси мүмкіндіктер, 2) әлеуметтік желілердің таралуы, 3) ұжымдық іс-қимылдың таныс формалары (сондай-ақ Чарльз Тиллидің талас репертуары деп аталады) және 4) бүкіл халық арасында резонанс таба алатын мәдени үлгілер. 2001 жылы Тарроу Дуг МакАдам және Чарльз Тиллимен бірге "Жанжал динамикасы" (Кембридж, 2001) атты еңбегін жариялады, онда авторлар жанжал түрлерінің кең спектрін қамту үшін әлеуметтік қозғалыстың шеңберін кеңейтті. Мұнан кейін Тарроудың "Жаңа трансұлттық белсенділік" (Кембридж, 2005) еңбегі жарық көрді, онда ол жаңа трансұлттық жанжал циклына негіздеме қолданды, және Тиллимен "Даулы саясат" (Парадигма, 2006) деп аталатын оқулық жарық көрді. Қазіргі уақытта ол халықаралық адам құқықтары саласында жұмыс істейді. Бұрын ол палестиналық, израильдік және халықаралық профессорлық-оқытушылар және студенттердің желісі болып табылатын FFIPP USA (Израильдік-палестиналық бейбітшілік үшін факультет) кеңесші кеңесінің мүшесі болды, олар палестиналық территориялардың израильдік оккупациясын тоқтату және әділ бейбітшілік орнату үшін жұмыс істеді.