Мелвин Лоуренс ДеФлёр: Коммуникация және әлеуметтану ғалымының өмірі мен еңбектері

Кіріспе

Мелвин Лоуренс ДеФлер (1923 жылдың 27 сәуірі – 2017 жылдың 13 ақпаны) – коммуникация саласындағы профессор және ғалым. Оның алғашқы зерттеу саласы әлеуметтік ғылымдар болды.

Өмірбаян

Мелвин Лоуренс ДеФлер 1923 жылғы 27 сәуірде Орегон штатының Портленд қаласында дүниеге келген. ДеФлер 1954 жылы Вашингтон университетінен әлеуметтік психология саласы бойынша философия докторы (Ph.D.) дәрежесін алған. Оның "Жапырақша арқылы хабар алмасудағы ынталандыру-жауап байланыстарының тәжірибелік зерттеулері" атты диссертациясы американдық қоғамда ақпараттың таралуын зерттеу үшін әлеуметтану, психология және коммуникация салаларының білімін пайдаланған. Ол Индиана университетінде (1954–1963), Кентукки университетінде (1963–1967), Вашингтон штаты университетінде (1967–1976), Нью-Мексико университетінде (1976–1980), Майами университетінде (1981–1985), Сиракуза университетінде (1987–1994) және Вашингтон университетінде сабақ берген. Кейіннен ол Бостон университетінің Жалпы хабар тарату, жарнама және қарым-қатынас факультетінде коммуникация профессоры қызметін атқарды. Сонымен қатар, ол Аргентинаға екі рет Фулбрайт профессоры ретінде барған, Аргентинаның әлеуметтану қоғамымен және Иберо-Америкалық әлеуметтану қоғамымен байланыста болды, соңғысында бас хатшы болып қызмет еткен. ДеФлер аспирантура және ғылыми зерттеулер жөніндегі қауымдасқан деканы Маргарет ДеФлорға үйленген. ДеФлер 2017 жылғы 13 ақпанда 93 жасында қайтыс болды.

Академиялық жұмыс

Оның алғашқы еңбектері Стюарт Додд пен Джордж А. Лундберг, әлеуметтанушылар мен психологтарға қарыздар. Бұл топ әлеуметтанудың дамуына физикалық ғылымдарда қолданылатын сандық өлшеуді, статистикалық деректерді талдауды және сипаттамалық математикалық модельдерді пайдаланды. Оның жұмысына тағы бір күш әсер етті: ол мансабын Екінші дүниежүзілік соғыстың естеліктері әлі жаңа болған кезде бастады және Академиялық әлемге Сүзік соғыс АҚШ-тың саяси, экономикалық және әлеуметтік атмосферасын қалыптастыруда маңызды рөл атқарған кезде енді. Әлеуметтік психология зерттеулері АҚШ үкіметі мен әскерінің жаңа әлемдік динамикада (Шығыс пен Батыс арасындағы қарым-қатынаста) жұмыс істеу үшін қажет деп санайтын білім қорына үлкен үлес қосты. Мысалы, Project Revere зерттеген парақша тарату процестері, оқшауланған, тұтқынға алынған немесе көшірілген халыққа ақпарат жеткізудің тиімді тәсілі болды. Ол 1970-ші жылдардың басында әлеуметтануға баса назар аударды, бірнеше рет қайта басылған кіріспе әлеуметтану оқулығын бірлесіп жазды. Ол университеттердегі жұмысқа орналасу практикасындағы кемсітушілік туралы зерттеуге де авторлық қатысты, әсіресе социология факультеттерінде (Wolfe et al., 1973), бұл зерттеуде де статистикалық әдістер мен сауалнамаларға ерекше мән берілді. Бірақ, ол өзінің назарын басқа жаққа бұрды. Теледидардың кең таралуымен ол бұқаралық ақпарат құралдарын зерттей бастады. Атап айтқанда, ол теледидардың балалардың кәсіби мамандықтар туралы біліміне және американдық телерадио хабарларын тарату жүйелерінің мазмұны мен өнімділігіне әсерін зерттеді. Ол және басқалар әлеуметтік күтулер теориясының ресми анықтамасын жасады, оны теледидар көрушінің әртүрлі топтардың әлеуметтік құрылымдық үлгілеріне бейімделуін болжауға арналған модельге қолданды, тіпті олар бұл топтардың мүшесі болмаған немесе болашақта болмайтын жағдайда да. Басқа зерттеулерде бұқаралық ақпарат құралдары арқылы қалыптасқан әлеуметтік проблемалардың қабылдануы мен олардың БАҚ-та бейнеленуі арасындағы байланыс зерттелді. Ол 1970 жылы мәдени нормалар теориясы туралы өз ұсынысын жасады, ол оның пікірінше, "әлеуметтік күтулер теориясының негізін қалады". 1970-1980 жылдары ол жаңалықтардың таралуына қатысты зерттеулерді жалғастырды. Негізгі зерттеулерді қарап шығарғанда (DeFleur, 1988), ол жаңа технологиялар пайда болғанмен де, ауыздан ауызға таратудың маңыздылығын сақтап қалғанын және кең халықты қызықтыратын маңызды оқиғалар одан да жылдам және алысқа таралатынын анықтады. Оның зерттеулері 1976 жылы Сандра Болл Рокечпен бірлесіп Медиа жүйелерінің тәуелділік теориясын құруға әкелді. ДеФлур өзінің Тимоти Плэкспен бірлесіп жасаған медианың тілдік қалыптасу функциясы туралы идеясын (медиа хабарларды қалай қалыптастырады және бұл әлеуметтік мінез-құлық үшін нені білдіреді) төрт теорияның бірі ретінде атады (ДеФлур және Балл Рокеах, 1989). Қалған үш теория – баспасөздің мағынаны құрастыру функциясы, өркендеу теориясы және баспасөздің күн тәртібін белгілеу функциясы. Оның "таза" әлеуметтік психологиядан бұқаралық коммуникацияға ауысуы осы саланың дамуын көрсетеді. Оның теориялары бұқаралық коммуникация зерттеулерінде және жалпы теориялық шолуларда кеңінен сілтеме жасалады. Ол Вашингтон штаты университетінің жаһандық медиа зерттеулер орталығының атқарушы кеңесінің мүшесі, оның ұраны – "Жалпы медиа әлемді қамтиды, біз жаһандық медианы қамтимыз" – оның соңғы жұмысының бағытымен байланысты, ол әртүрлі мәдениеттердегі аудиторияның жаңалықтарды еске түсіру дәлдігін зерттеуге арналған (Faccoro & DeFleur, 1993).

His early work owes a debt to Stuart C. Dodd and George A. Lundberg, sociologists and psychologists. This group applied quantitative measure, statistical data analyses, and descriptive mathematical models used in the physical sciences to the development of sociology. Another force affected his work: He began his career when the memories of World War II were fresh, and entered into the academic world when the Cold War played a critical role in shaping the United States' political, economic and social atmosphere. Social psychology research added to the knowledge that the United States government and military felt they needed for operating in a new world dynamic (East v. West). For example, the leafleting processes studied by Project Revere were an obvious way to communicate information to a displaced, captive, or isolated population. He maintained a sociological focus during the early 1970s, co writing an introductory sociology textbook that went into several editions. He co authored a study of discrimination in university hiring practices, particularly in sociology departments (Wolfe et al., 1973), again with a strong emphasis on statistics and survey methods. However, his focus shifted. With the spread of television, he began to study the mass media. Specifically, he researched the effect of television on children's knowledge of occupational roles, and on the factors that influence the content and output of the American broadcasting systems. He and others established a formal definition of social expectations theory, applied to a model to predict that watching television attunes a viewer to social organization patterns of various groups, even if they "have never been members or never will be". Other works examined the potential relationships forged by mass media between the perception of social problems and their portrayal by the media. He wrote of his suggestion of a cultural norms theory in 1970, an idea that, in his estimation, "provided the foundation for the more comprehensive social expectations theory". In the 1970s and 1980s he continued studies on news diffusion. In reviewing some major studies (DeFleur, 1988), he found that despite emerging technology, word of mouth is still important, and major events that concern a broader population will travel further and faster. His research lead to the creation of the Media Systems Dependency Theory with Sandra Ball Rokeach in 1976. DeFleur cites his idea (formed with Timothy Plax) of the language shaping function of the media as one of four theories on how media shape messages, and what that means for social conduct (DeFleur & Ball Rokeach, 1989). The other three are the meaning construction function of the press; cultivation theory; the agenda setting function of the press. His transition from "pure" social psychology to mass communication mirrors the growth of this field. His theories, are widely cited in mass communication studies and in general theoretical surveys. He is on the executive board of the Center for Global Media Studies at Washington State University, an organization whose motto, "Global Media Cover the World We Cover Global Media," connects with the focus of his recent work studying the accuracy of audience recall of news media in a cross cultural vein (Faccoro & DeFleur, 1993).

Таңдалған библиография

Дэннис, Э. Э. және Дефлор, М. Л. (2010). Цифрлық дәуірдегі медианы түсіну. Allyn & Bacon. Дефлор, М. Л. (1983). Америка қоғамындағы әлеуметтік мәселелер. Prentice Hall. Дефлор, М. Л. (1987). Жаңалықтарды тарату бойынша зерттеулердің өсуі мен төмендеуі: 1945–1985 жылдар. Коммуникация зерттеулері, 14(1), 109–130. Дефлор, М. Л. (1988). Ақпаратты тарату. Қоғам, 2, 72–81. Дефлор, М. Л. және Болл Рокеах, С. (1989). Бұқаралық коммуникация теориясы (5-ші басылым). White Plains, NY: Longman. Дефлор, М. Л. & Кронин, М. М. (1991). Жаңалықтарды газеттен немесе теледидардан таратудағы толықтығы мен дәлдігі. Әлеуметтік сауалнама, 61(2), 148–166. Дефлор, М. Л. & Денис, Е. (1998). Бұқаралық коммуникацияны түсіну. (6-шы басылым). Boston: Houghton Mifflin. Дефлор, М. Л. және басқалар. (1992). Газет, компьютер, теледидар және радио арқылы ұсынылған жаңалықтарды аудиторияның еске түсіруі. Журналистика тоқсаны, 69, 1010–1022. Дефлор, М. Л., Керни, П. & Плакс, Т. Г. (1993). Қазіргі Америкадағы коммуникацияны меңгеру: теория, зерттеу және тәжірибе. Mountain View, CA: Mayfield Publishing Company. Дефлор, М. Л., Керни, П. & Плакс, Т. Г. (1997). Адам коммуникациясының негіздері. (2-ші басылым). Mountain View, CA: Mayfield Publishing. Дефлор, М. Л. & Ларсен, О. Н. (1987). Коммуникация ағыны. (2-ші басылым). New Brunswick, NJ: Transaction, Inc. (Түпнұсқалық жұмыс 1958 жылы жарық көрді). Дефлор, М. Л. & Плакс, Т. Г. (1980). Адам коммуникациясы биоәлеуметтік процесс ретінде. Халықаралық коммуникация қауымдастығына ұсынылған хабарлама, Акапулько, Мексика. Дефлор, М. Л. & Вести, Ф. (желтоқсан 1958) Сөздік көзқарастар мен ашық әрекеттер: көзқарастардың маңыздылығы туралы тәжірибе. Американдық социологиялық шолу, 12(6). Факкоро, Л. Б. & Дефлор, М. Л. (1993). Газет, компьютер, теледидар және радиодан алынған жаңалықтарды аудиторияның қаншалықты жақсы есте сақтайтыны туралы мәдени-саяси эксперимент. Журналистика тоқсаны, 70, 585–601. Хокинс, Р. П. және басқалар. Коммуникация ғылымын дамыту: Жаппай және жеке коммуникациялық процестерді біріктіру. Әлеуметтік сауалнама, 60, 434–437. Хаббард, Дж. С., Дефлор, М. Л. & Дефлор, Л. Б. (1975). Жаппай ақпарат құралдарының қоғамдық проблемалар туралы түсініктерге әсері. Әлеуметтік мәселелер, 23(1), 22–34. Лоури, С. А. & Дефлор, М. Л. (1995). Жаппай коммуникация зерттеулерінің кезеңдері: БАҚ әсері. (3-ші басылым). White Plains, NY: Longman. Вольф, Дж. К., Дефлор, М. Л. және Слокум, В. Л. (1973). Социология факультеттеріндегі түлектерді жұмысқа алудағы жыныстық дискриминация: мифтер мен шындықтар. Американдық социолог, 8(4), 159–164.

Dennis, E. E. & DeFleur, M. L. (2010). Understanding Media in the Digital Age. Allyn & Bacon. DeFleur, M. L. (1983). Social Problems in American Society. Prentice Hall. DeFleur, M. L. (1987). The growth and decline of research on the diffusion of the news: 1945–1985. Communication Research, 14(1),109 130. DeFleur, M. L. (1988). Diffusing information. Society, 2, 72–81. DeFleur, M. L. & Ball Rokeach, S. (1989). Theories of mass communication (5th ed.). White Plains, NY: Longman. DeFleur, M. L. & Cronin, M. M. (1991). Completeness and accuracy of recall in the diffusion of the news from a newspaper vs a television source. Sociological Inquiry, 61(2), 148–166. DeFleur, M. L. & Dennis, E. (1998). Understanding mass communication. (6th ed.). Boston: Houghton Mifflin. DeFleur, M. L. et al. (1992). Audience recall of news stories presented by newspaper, computer, television and radio. Journalism Quarterly, 69: 1010–1022. DeFleur, M. L., Kearney, P. & Plax, T. G. (1993). Mastering communication in contemporary America: Theory, research, and practice. Mountain View, CA: Mayfield Publishing Company. DeFleur, M. L., Kearney, P. & Plax, T. G. (1997). Fundamentals of Human Communication. (2nd ed.). Mountain View, CA: Mayfield Publishing. DeFleur, M. L. & Larsen, O. N. (1987). The flow of communication. (2nd ed.). New Brunswick, NJ: Transaction, Inc. (Original work published 1958). DeFleur, M. L. & Plax, T. G. (1980). Human Communication as a Bio Social Process. Paper presented to the International Communication Association, Acapulco, Mexico. DeFleur, M. L. & Westie, F. (December 1958) Verbal attitudes and overt acts: An experiment on the salience of attitudes. American Sociological Review, 12 (6). Faccoro, L. B. & DeFleur, M. L. (1993). A cross cultural experiment on how well audiences remember news stories from newspaper, computer, television, and radio sources. Journalism Quarterly, 70, 585–601. Hawkins, R. P. et al. Advancing communication science Merging mass and interpersonal processes. Sociological Inquiry, 60, 434–437. Hubbard, J. C., DeFleur, M. L. & DeFleur, L. B. (1975). Mass media influences on public conceptions of social problems. Social Problems, 23(1), 22–34. Lowery, S. A. & DeFleur, M. L. (1995). Milestones in mass communication research: Media effects. (3rd edition). White Plains, NY: Longman. Wolfe, J. C., DeFleur, M. L. & Slocum, W. L. (1973). Sex discrimination in hiring practices of graduate sociology departments: Myths and realities. American Sociologist, 8(4), 159–164.