Кіріспе

Дэвид Хоровицтің 2006 жылғы кітабы «Профессорлар: Америкадағы ең қауіпті 101 академик» – консервативті американдық автор және саясатты қолдаушы Дэвид Хоровицтің 2006 жылғы кітабы. Америка колледждеріндегі көптеген ғалымдардың Америкаға қарсы көзқарастар ұстанатынын алға тартып, Хоровиц террористерге және демократиялық емес үкіметтерге симпатия танытатын жүз бір мысал келтіреді.

Аргумент

11 қыркүйек шабуылдары туралы Уорд Черчилльдің «Торға қонған тауықтардың әділдігі» эссесіне байланысты туған даудан кейін Хоровиц «Уорд Черчилль сияқты мансаптар көп» деді. Ол: «Бұл кітапта бейнеленген профессорлардың барлығы Уорд Черчилльдей радикалды емес, бірақ алаңдататын саны бар» деп жазды және «мындай мыңдаған, тіпті он есе көп мәліметтерді келтіруге ешқандай қиындық тумас еді» деді. Хоровиц атаған профессорларының сөздерін келтіріп, Гарвард университетінің бұрынғы президенті Лоуренс Саммерске қатысты екі даудың әкімшіліктің радикалдарға қарсы шығудан тартынатынын көрсеткенін айтады. Хоровиц үш бетке созылған мәлімдемесінде көп бұрын қайтыс болған сенатор Джозеф Маккартиді қорғады, бұл сын The Nation журналының бұрынғы бас редакторы, қазір Колумбия университетінің Журналистика мектебінің профессоры Виктор Наваскиге бағытталды.

Аталған тұлғалардың жауаптары

Хоровиц Америка тарихи қауымдастығының бұрынғы президенті Эрик Фонерді «американдық коммунизмді қорғаушы» деп айыптайды. Фонер: «Мырза Хоровицтің мен туралы «тарауы» қателерге толы, ол мен емес, басқа біреу жазған ұзақ цитатасымен басталады. Бұл оның жұмысының сенімділігінің анық мысалы. Бірақ Хоровиц туралы пікірталасқа түсу – уақытты ысырап ету және оның шабуылдарына олар лайық емес заңдылық беру». Хоровиц Фонерге британдық жазушы және журналист Пол Футтың сөзін дұрыс емес жатқызды. Кітабының кіріспесінде Хоровиц профильдерді ол жалдаған 30 зерттеуші жазғанын айтады. Ол былай деп жазды: «Мен осы мәтіндегі барлық профильдерді қайта қарап, өңдедім және көптегенін қайта жаздым. Мен олардың бағалары мен дұрыстығына жауаптымын». Өзінің блогында Хоровиц Фонерге материалды қате жатқызғанын мойындап, қателік үшін 30 зерттеушіні кінәлады және кітабындағы қателердің «маңызды емес» екенін айтты. Хоровиц Техас университетінің коммуникация ғылымдарының доценті Дана Л. Клаудты «Америкаға қарсы радикал» деп айыптап, ол «Саддам режимінің үгіттерін үнемі қайталайды» деді. Кітабындағы 99 профессормен бірге Хоровиц оны «сыныпқа саяси мақсаттарды ашық енгізгені» үшін айыптайды (93, 377 беттер). Клауд Inside Higher Ed басылымындағы жауабында өзінің тәжірибесі Хоровицтің профессорлардың өміріне нақты зиян келтіретінін және оған саяси қарсылас ретінде емес, осылай қарау керек екенін көрсетіп берді. Хоровиц сондай-ақ профессор Майкл Берубенің сабақтарында «әдетте әдебиетпен көп байланысы жоқ» және Берубе «діншіл адамдарды жай ғана ақылсыз деп қарастыру керек» деп санайды. Пенсильвания штаты университетінде сабақ беретін және Америка университет профессорлары қауымдастығының ұлттық кеңесіне кіретін Берубе Хоровицтің «сыныптағы мінез-құлқым туралы немесе профессорлық қызметтегі тәжірибем туралы ештеңе білмейтінін» айтты. «Егер ол колледж студенті болса және осылай әрекет етуге тырысса, оны консерватизмі үшін емес, жалғандығы үшін сәтсіз деп тануға болар еді». Кітапқа енген социолог Тодд Гитлин «Хоровицтің сыныпта не істейтінімді мүлдем білмейтінін» және оның «зерттеу әдісі – қалаулы нәрсені таңдап алу» екенін айтқан қатты жауап жазды. Гитлин сондай-ақ Хоровицтің қауіптілік өлшемдеріне «Холокостты жоққа шығарушылар, нәсілшілдік идеологияны қолдаушылар немесе азаптауды жақтаушылар» кірмейтінін қосты.

Пікірлер

Publishers Weekly жаңалықтарында жарияланған мақалада Хоровицтің «осы профессорлардың көпшілігін ‘қауіпті’ деп көрсету және олардың құрметті лауазымдарына лайық емес екенін айту ниеті кейбір жағдайларда артық көрінеді, мысалы, ол бейбіт зерттеулері кафедраларының көбеюіне ашкере күлкі тартады немесе ‘соғысқа қарсы белсендіні’ мінез-құлықтың кемшілігі деп санайды. Осы ғалымдардың көпшілігі жасаған ең үлкен ‘қылмыс’ – олардың саяси көзқарастары Хоровицтікімен үйлеспейді» делінген. Кітап 2006 жылдың қаңтар айында жарық көргеннен кейін көп ұзамай Гарвард университетінің әлеуметтану профессоры Нил Гросс Boston Globe газетінде мақала жазып, оны нашар зерттеу деп атап, бір жақтылығын сынады. Ол Хоровицтің марксистерді сынауға ерекше құштар екенін айтты. Los Angeles Times газетіндегі бағанында Роза Брукс Хоровицтің нақты мақсаты – «оңшыл партиялық бағыттан ауытқыған ғалымдарды» шеттету немесе жою екенін жазды. USA Today газетінде жоғарыда аталған Free Exchange on Campus есебіне сілтеме жасап, «кітапта Хоровицтің бүгінгі университеттердегі сабақтардағы тәртіпсіздікті бейнелейтін профессорлардың суреттері келтірілген. Бірақ есепте профессорлардың қателіктері, өйден шығарылған және бұрмаланған мәлімдемелері келтіріледі», делінген және Хоровицтің зерттеулері «өз аргументтеріне сәйкес келтірілген» деген қорытынды жасалды. Газет есептің қорытындысына сілтеме жасап, Хоровицтің социологияның аға оқытушысы Сэм Ричардсты «оқушылар ‘Ауғанстандағы соғыс қанды батпаққа айналды’ дегенді білетін ‘Мұнай факторы’ және ‘Оккупация 101’ сияқты солшыл пропагандалық фильмдерді көруді қамтитын сыныптан тыс тапсырмалармен сабақтарын күшейтуде» деп айыптағанын айтты. Ричардс есепте кітаптағы шағымдарға жауап беріп, Хоровицтің «оқушылар ‘консервативті’ шараларға қатысқанын, оның ішінде Дэвид Хоровицтің сөйлегені де бар екенін әдейі айтпағанын» айтты. The New York Times газетінде кітапты қарап шыққан Чарльз Макграт: «Мырза Хоровицтің неге осылай алаңдап жүргенін ойлап көріңіз. Егер американдық студенттерді марксизмге, немесе одан да жаман нәрсеге айналдыруға арналған профессорлардың құпия қоғамы болса, онда ол анық сәтсіздікке ұшырады. Ел соңғы онжылдықтардағыдан гөрі консервативті, ал қазіргі таңда ең танымал мамандық – бизнес» деп жазды. Макграт Хоровицтің «американдық университеттердегі кең таралған либералды көзқарасқа» алаңдап жүргенін және «академиялық бостандық осындай адамдармен осылайша зәбірленуде деп санайтын Хоровиц мырза консервативті жақтастарының тілегіне қарай, профессорлардың не айтуына құқығын тексеруді университет емес, мемлекетке жүктетер Академиялық құқық туралы заң жобасын жасады» деді. National Review журналында Алстон Б. Рамзи былай деп жазды: «Соңғы үш онжылдықта жоғары білім берудің пульсін тіпті үзілді-кесілді бақылаған кез келген адам үшін ‘Профессорлар’ кітабының негізгі тұжырымы таңқаларлық емес: Біздің университеттерді студенттерді оқытуға қарағанда, идеологиялық күн тәртібін – әдетте, ‘әлеуметтік әділдік’ сияқты – алға жылжытумен айналысатын ақыл-ойы жоқ либералдар басып алды. (Керекті түрде, ACLU және Ұлттық білім беру қауымдастығы кітапты сынады.)» Прогрессивті Media Matters for America тобы шолуында Хоровицтің кітаптағы 100 профильдің 52-сінде «сыныптан тыс іс-әрекеттер» мен сөзден басқа ештеңе айтпағанын мәлімдеді. Консервативті Free Congress Foundation ұйымының өкілі Пол Вайрих: «Хоровицтің бағалауынша, елдің барлық аймағында осындай радикалды профессорлардың шамамен 60 000-ы бар. Біз мұнда либералдар туралы айтпаймыз. Хоровиц либералдардың қателесетінін ойласа да, олардың пікірлерін білдіруге құқығы бар екенін анық айтады. Керісінше, біз Американы жек көретін, ешқандай қарсылықты қабылдамайтын сталиндік стильдегі ең қорқынышты профессорлар туралы айтып отырмыз. Олар төзімділік туралы уағыз айтып, керісінше әрекет етеді» деді. 2007 жылдың наурызында Хоровицпен өткен пікірсайыста Америка университет профессорлары қауымдастығының президенті Кэри Нельсон авторға: «Бұл көбінесе көптеген адамдар үшін олардың негізгі ғылыми еңбектері жай ғана жаңылған және назардан тыс қалған кітап. Кейде саяси пікірлер контекстінен шығарылады, редакторға хаттар, белгілі бір саяси араласулар және олардың бүкіл өмірі, олардың мәні және американдық мәдениеттегі орны осы кездейсоқ мәлімдемелердің негізінде бағаланады. Менің ойымша, бұл әділдіктің бұзылуы еді» деді.