Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон композиторы және дирижері (1886–1965) болған.
Japanese composer and conductor (1886–1965)
was a Japanese composer and conductor.
Атауы
Батыстың көне анықтамалықтарында оның есімі Кошак Ямада деп көрсетілген.
In older Western reference sources, his name is given as Kôsçak Yamada.
Өмірбаян
Токиода туған Ямада музыка білімін 1904 жылы Токио музыка мектебінде бастады, онда неміс композиторлары Август Юнкер мен Генрих Веркмайстерден сабақ алды. 1910 жылы ол Жапониядан Германияға кетіп, Пруссия өнер академиясына түсті және Макс Брух пен Карл Леопольд Вольфтан композиция өнерін үйренді. 1918 жылы екі жылға АҚШ-қа сапар шекті. Манхэттенде болған кезде, ол Нью-Йорк филармониясы мен Нью-Йорк симфониясының мүшелерінен құралған уақытша ұйымдастырылған оркестрді басқарды, олар бірігуге азықталған шақта. Оның F мажордағы "Триумф және бейбітшілік" (1912) симфониясының басындағы G A D E пентатоникалық тақырыбы Гагаку негізінде құрылған жапондық ұлттық әнұранын бейнелейді. Бұл симфония Жапониядағы төрт бөлімнен тұратын алғашқы толық симфония болды. Оның "Инно Мейджи" (1921) симфониясында ежелгі жапондық қос қамыслы аспап – хичирики және басқа да азиялық аспаптар қолданылған. Ямада шамамен 1600 музыкалық шығарма жазған, оның ішінде мектептер, муниципалитеттер мен компаниялар тапсырыс берген әндерді есептемегенде, 700-ге жуық өнер әні (Lieder) бар. "Акатомбо" (Қызыл көгершін) (1927) әні оның ең танымал туындысы болып саналады. Оның әндерін Кэтлин Батл, Эрнст Хефлигер және Йошиказу Мера сияқты көптеген әйгілі әншілер орындап, жазған. Ямаданың "Курофунэ" (қара кемелер) операсы Жапонияның ең танымал операларының бірі саналады. Оның шығармалары 1936 жылғы жазғы Олимпиада ойындарының өнер сайысының музыка бөлімінде орындалды. Дирижер ретінде Ямада батыс оркестрлік туындыларын Жапонияға таныстыруға күш салды. Ол Жапонияда Дебюссидің "Прелюдия д'après midi d'un faune", Дворжактың 9-шы симфониясын, Гершвиннің "Париждегі америкалық", Мосоловтың "Темір құю зауыты", Сибелиустің "Финляндия", Шостаковичтің 1-ші симфониясын, Иоганн Штраус II-нің "An der schönen blauen Donau" және Вагнердің "Зигфрид Идиллиясын" тұңғыш рет орындады. Жак Ибердің "Оувертюр де Фэйт" шығармасы 1940 жылы Жапонияның 2600 жылдық құрылған күніне арналып, император мен үкімет құрметіне Ямада жетекшілігімен тұңғыш рет орындалды. Ямада 1965 жылдың 29 желтоқсанында Токиодағы үйінде жүрек талмасынан қайтыс болды, одан әйелі Теруко күйінде қалды.
Born in Tokyo, Yamada started his music education at Tokyo Music School in 1904, studying there under German composers August Junker (Musiker) and Heinrich Werkmeister. In 1910, he left Japan for Germany where he enrolled at the Prussian Academy of Arts and learnt composition under Max Bruch and Karl Leopold Wolf He travelled to the United States in 1918 for two years. During his stay in Manhattan, New York City, he conducted a temporarily organized orchestra composed of members of New York Philharmonic and New York Symphony, short before their amalgamation. The beginning of his Symphony in F major, "Triumph and Peace" (1912) has a pentatonic theme G A D E which reflects the Japanese national anthem based on Gagaku. This symphony was the first complete symphony with four movements in Japan. His Sinfonia "Inno Meiji" (1921) includes Japanese instruments such as the hichiriki, an ancient Japanese double reed wind instrument, and other Asian instruments. Yamada composed about 1,600 pieces of musical works, in which art songs (Lieder) amount to 700 even excluding songs commissioned by schools, municipalities and companies. Akatombo (Red Dragonfly) (1927) is perhaps his most famous song. His songs have been performed and recorded by many famous singers such as Kathleen Battle, Ernst Haefliger and Yoshikazu Mera. Yamada's opera Kurofune (black ships) is regarded as one of the most famous Japanese operas. His work was heard at the music section of the art competition at the 1936 Summer Olympics. As a conductor, Yamada made an effort to introduce western orchestral works to Japan. He premiered in Japan of Debussy's Prélude à l'après midi d'un faune, Dvořák's Symphony No. 9, Gershwin's An American in Paris, Mosolov's Iron Foundry, Sibelius' Finlandia, Shostakovich's Symphony No. 1, Johann Strauss II's An der schönen blauen Donau, and Wagner's Siegfried Idyll. Jacques Ibert's Ouverture de fête was dedicated to the Japanese emperor and government for the 2,600th National Foundation Day in 1940 and premiered under the baton of Yamada. Yamada died at his home in Tokyo of a heart attack on 29 December 1965, and was survived by his wife, Teruko.