Паркинсон заңы: ұйымдарда маңызсыз мәселелерге көп көңіл бөлінуі. Басымдық велосипед тұрағы сияқты қарапайым нәрселерге беріліп, маңызды жобалар қанағаттандырылмайды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Маңызды емес, бірақ түсіну оңай нәрселерге ден қою
Focusing on what is irrelevant but easy to understand
Баяғылық заңы – К. Норткотт Паркинсонның 1957 жылғы тұжырымы, онда ұйым ішіндегі адамдар көбінесе маңызсыз мәселелерге артық көңіл бөледі. Паркинсон ядролық электр станциясының жоспарларын бекітуге міндетті ойдан шығарылған комитеттің мысалын келтіреді, ол өз уақытының басым бөлігін қызметкерлердің велосипед тұрағына қандай материал қолдану сияқты салыстырмалы түрде ұсақ, бірақ оңай түсінілетін мәселелерді талқылауға жұмсайды, ал электр станциясының өзінің жобасын қарастырмайды, бұл әлдеқайда маңызды, қиын және күрделі тапсырма. Бұл заң бағдарламалық құралдарды жасау және басқа да салаларда қолданылады. Велосипед тұрағы әсері, велосипед тұрағы құбылысы және велосипед тұрағын салу терминдері Паркинсонның мысалынан туындады; 1999 жылы бұл құбылысты Беркли бағдарламалық жасақтамаларын тарату қауымдастығында Даниялық бағдарламашы Поул Хеннинг Камп танымал етті, содан бері ол бағдарламалық құралдар жасау саласында кеңінен танылды.
The law of triviality is C. Northcote Parkinson's 1957 argument that people within an organization commonly give disproportionate weight to trivial issues. Parkinson provides the example of a fictional committee whose job was to approve the plans for a nuclear power plant spending the majority of its time on discussions about relatively minor but easy to grasp issues, such as what materials to use for the staff bicycle shed, while neglecting the proposed design of the plant itself, which is far more important and a far more difficult and complex task. The law has been applied to software development and other activities. The terms bicycle shed effect, bike shed effect, and bike shedding were coined based on Parkinson's example; it was popularised in the Berkeley Software Distribution community by the Danish software developer Poul Henning Kamp in 1999 and, due to that, has since become popular within the field of software development generally.
Аргумент
Бұл тұжырым алғаш рет оның кең ауқымды "Паркинсон заңы" басқаруды пародизациялауының салдары ретінде ұсынылды. Ол осы "тривиалдық заңын" атом реакторы жөніндегі комитет отырысы мысалы арқылы көрсетеді, оны велосипед қоймасы жөніндегі отырыспен салыстырады. Оның айтуынша: "Күн тәртібінің кез келген мәселесіне жұмсалатын уақыт, оған қатысты [қаржының] сомасына кері пропорционал болады". Реактор өте қымбат әрі күрделі болғандықтан, орташа адам оны түсіне алмайды (белгісіздікке қарсылыққа қараңыз), сондықтан онымен айналысатындар түсінеді деп есептеледі. Дегенмен, әркім арзан, қарапайым велосипед қоймасын көзге елестете алады, сондықтан оны жоспарлау соңы жоқ пікірталасқа ұласуы мүмкін, себебі қатысушылардың әрқайсысы өз ұсынысын іске асырғысы келіп, жеке үлесін көрсеткісі келеді. Қоғамға жаңа бірдеңе, мысалы велосипед қоймасы салу туралы ұсыныс жасалғаннан кейін, барлық қатысушылар бұл мәселенің егжей-тегжейлерін талқылай бастағанда қиындықтар туындайды. Бұл – әрбір ұсақ-түйек мәселесін, тек білуге құқығымыз бар деген сылтаумен талас-тартысқа салудың қажеті жоқ екенін көрсететін метафора. Кейбір адамдар өзгеріске байланысты туындайтын шудың деңгейі, өзгерістің күрделілігіне кері пропорционал екенін айтады.
The concept was first presented as a corollary of his broader "Parkinson's law" spoof of management. He dramatizes this "law of triviality" with the example of a committee's deliberations on an atomic reactor, contrasting it to deliberations on a bicycle shed. As he put it: "The time spent on any item of the agenda will be in inverse proportion to the sum [of money] involved." A reactor is so vastly expensive and complicated that an average person cannot understand it (see ambiguity aversion), so one assumes that those who work on it understand it. However, everyone can visualize a cheap, simple bicycle shed, so planning one can result in endless discussions because everyone involved wants to implement their own proposal and demonstrate personal contribution. After a suggestion of building something new for the community, like a bike shed, problems arise when everyone involved argues about the details. This is a metaphor indicating that it is not necessary to argue about every little feature based simply on having the knowledge to do so. Some people have commented that the amount of noise generated by a change is inversely proportional to the complexity of the change.
Қатынасты қағидалар мен формулалар
Басқа да бірнеше принциптер бар, олар белгілі бір салаларда жақсы таныс және ұқсас идеяны білдіреді. Компьютер ғалымы Филипп Уадлер атымен аталатын Уадлер заңы, бағдарламалау тілдерін жобалау туралы пікірталас көбінесе синтаксисқа (талқылау мақсатында шешілген мәселе саналатын) бағытталғанын, ал семантикаға емес, көрсетеді. Сайр заңы – бұл одан да жалпы принцип, ол (басқа тұжырымдамалармен қатар) "Кез келген дау-жанжалдың эмоционалдық қарқындылығы, салмағы бар мәселелердің құнына кері пропорционал" дейді; принциптің көптеген тұжырымдамалары академиялық ортаға қатысты.
There are several other principles, well known in specific problem domains, which express a similar sentiment. Wadler's law, named for computer scientist Philip Wadler, is a principle which asserts that the bulk of discussion on programming language design centers on syntax (which, for purposes of the argument, is considered a solved problem), as opposed to semantics. Sayre's law is a more general principle, which holds (among other formulations) that "In any dispute, the intensity of feeling is inversely proportional to the value of the issues at stake"; many formulations of the principle focus on academia.