Кіріспе
Джон К. Калхунның әйелі Флорида Бонно Калхун (туған тегі Колхун; 15 ақпан 1792 – 25 шілде 1866) – АҚШ саясаткері Джон К. Калхунның әйелі. Ол күйеуі АҚШ вице-президенті қызметін атқарган кезде болған «Петикоат ісі» деп белгілі оқиғадағы жетекші рөлімен танымал. Осы рөлде миссис Калхун басқа министрлердің әйелдерін соғыс министрі Джон Итонның әйелі Пегги Итонды жақтырмауға басшылық етті, олар оны адал емес әйел деп есептеді. Бұл оқиға Джон К. Калхун мен президент Эндрю Джексон арасындағы қарым-қатынасты нашарлатып, Джон Калхунның АҚШ президенті болу мүмкіндігін толығымен жойды.
Floride Bonneau Calhoun (née Colhoun; February 15, 1792 – July 25, 1866) was the wife of U. S. politician John C. Calhoun. She was known for her leading role in the Petticoat affair, which occurred during her husband's service as vice president of the United States. In that role, Mrs. Calhoun led the wives of other Cabinet members in ostracizing Peggy Eaton, the wife of Secretary of War John Eaton, whom they considered a woman of low morals. The affair helped damage relations between John C. Calhoun and President Andrew Jackson, and effectively ended any legitimate chance of John Calhoun becoming president of the United States.
Екінші ханым
Сегіз жыл өткен соң, 1825 жылы Калхун күйеуінің вице-президент сайлануымен АҚШ-тың екінші ханымы атанды және ол 1832 жылы күйеуі отставкаға кеткенге дейін осы лауазымда қызмет етті.
Петикоат оқиғасы
Екінші ханым болған кезінде ол Пегги Итонға қарсы әлеуметтік соғысқа жетекшілік етті, ол соғыс министрі Джон Итонның әйелі болды, бұл оқиға «Петикоат ісі» деп танылды. Калхун Джексон кабинетінің әйелдері арасында Пегги Итонға қарсы коалиция құрды, өйткені Калхун оның неке адалдығын бұзғанына және Вашингтонда жауапсыздық танытқанына сенді. Тарихшы Джон Ф. Марсалек Вашингтон қоғамының Итонды қабылдамауының себебін былай түсіндіреді: Ол өзінің орнын білмеді; ол ойына келгеннің бәрі туралы тікелей айтты, тіпті әйелдер білуі тиіс емес деп есептелген тақырыптар туралы да. Ол әйелге лайық емес тәрізде әлемге өзін таныстырды. Оны қабылдаса, қоғамның тұрақтылығына қауіп төнер еді. Осы қарапайым, таза емес, ерсілі-қарсылы, дүниеге құмар әйелді қабылдаса, ізгілік пен моральдың қабырғасы бұзылып, қоғамдағы қорқынышты өзгерістерге қарсы тұру мүмкін болмас еді. Маргарет Итонның өзінің маңызы жоқ еді, маңыздысы – ол нені білдіретін. Әдепті әйелдердің таңдауы болмады, олар қоғамның моральдық құндылықтарын қорғау үшін оның қоғамға қабылдануына жол бермеуге тиіс еді. Президент Джексонға вице-президент Калхун және оның кабинетінің көп бөлігі қарсы болды. Нәтижесінде 1831 жылы бір министрді қоспағанда, барлық кабинет мүшелері отставкаға шықты. Бұл вице-президент Калхун мен президент Джексон арасындағы достық қарым-қатынасты түгелдей жойды және Джон Калхунның мансап жолын өзгертті. Тарихшы Дэниел Хоудың сөзінше, Флорида Калхун бастаған Итонға және президентке қарсы көтеріліс феминизмнің қалыптасуына ықпал етті. Кабинет әйелдері барлық әйелдердің мүддесі мен ар-намысы қауіпте екенін мәлімдеді. Олар жауапкершілікті сезінетін әйелдің неке құрмастан еркекпен жыныстық қатынасқа түсуі дұрыс емес деп есептеді. Осы қағиданы бұзған әйел арсыз және қабылдауға лайық емес деп есептелді. Хоу бұл келесі онжылдықта әйелдер құқығын қорғау қозғалысын қалыптастырған феминистік рух екенін атап өтті. Вашингтондағы еуропалық дипломаттардың әйелдері бұл мәселеге мән бермеді, өйткені олардың өздерінің ұлттық мүдделерін қорғауы керек еді.
She did not know her place; she forthrightly spoke up about anything that came to her mind, even topics of which women were supposed to be ignorant. She thrust herself into the world in a manner inappropriate for woman Accept her, and society was in danger of disruption. Accept this uncouth, impure, forward, worldly woman, and the wall of virtue and morality would be breached and society would have no further defenses against the forces of frightening change. Margaret Eaton was not that important in herself; it was what she represented that constituted the threat. Proper women had no choice; they had to prevent her acceptance into society as part of their defense of that society’s morality. President Jackson was opposed by Vice President Calhoun and most of his own cabinet. The result was the resignation of all but one Cabinet member in 1831. It permanently destroyed friendly relations between Vice President Calhoun and President Jackson, and changed the trajectory of John Calhoun's career. According to historian Daniel Howe, the revolt against Eaton and the president led by Floride Calhoun influenced the emergence of feminism. The Cabinet wives insisted that the interests and honor of all women were at stake. They believed a responsible woman never should accord a man sexual favors without the assurance that went with marriage. A woman who broke that code was dishonorable and unacceptable. Howe notes that this was the feminist spirit that in the next decade shaped the women's rights movement. The aristocratic wives of European diplomats in Washington shrugged the matter off; they had their own national interests to uphold.
Оңтүстік Каролинаға оралу
Күйеуі вице-президенттік лауазымынан кеткеннен кейін және 1832 жылы АҚШ Сенатына сайланғаннан соң, миссис Калхун Форт-Хиллге оралып, бұрынғы плантация иесі мәртебесін қайта алды. Оның күйеуінен кейін вице-президенттікке тағайындалған Мартин Ван Бюрен мен Ричард Ментор Джонсон екеуі де қызмет еткен кезеңде үйленбегендіктен, 1841 жылға дейін АҚШ-тың екінші ханымы лауазымы бос қалды. Күйеуі 1850 жылы қайтыс болды. 1854 жылы ол плантацияны үлкен ұлы Эндрю Пикенс Калхунға сатты және ипотека құқығын өзінде сақтап қалды. Бір жыл өткен соң, 1855 жылы Оңтүстік Каролина штатының Пендлтон қаласына көшіп, оны «Ми Каса» деп атады. Ол жеті баласының алтауын басып өтті. 1865 жылы Эндрю Калхун қайтыс болғаннан кейін, ол келесі жылы қайтыс болғанға дейін Эндрюдің мұрагерлеріне қарсы ипотека талабын қойды.
Өлім және мұрагерлік мәселелердің ұзаққа созылуы
Флорида Калхун 1866 жылғы 25 шілдеде қайтыс болды және Оңтүстік Каролина штатының Пендлтон қаласындағы Сент-Пол епископальдық шіркеуінің зиратына, балаларының жанына, бірақ күйеуінен бөлек жерленді. Ол Чарльстон қаласындағы Сент-Филип епископальдық шіркеуінің зиратына жерленген. Форт-Хилл плантациясы ұзақ сот процесінен кейін 1872 жылы Уолхаллада аукционға шығарылды. Оның мұрасын басқарушы аукционды жеңіп алды, ал плантация оның тірі қалған мұрагерлері арасында бөлісті. Оның қызы Анна Мария Калхун Клемсон және күйеу баласы Томас Грин Клемсон плантацияның үштен екі бөлігін, оның ішінде үйді алды, ал оның шөбересі Флорида Изабелла Ли қалған бөлігін алды.
Негізгі дереккөздер
МакГи-младший, Чарльз М. және Эрнест Макферсон Ландер-младший. «Көтерілісші үйге оралды»: Флорида Калхунның күнделігі мен хаттары, 1863–1866 (2-ші басылым, 1989).