Құрып кеткен бауырымен жүретіндер туысы: Марасухус және Лагосухус
Marasuchus
Жоғалған өкіл, Marasuchus – ерте динозаврлардың туысы. Lagosuchus-пен байланысы бар, бірақ номен дубия саналып, жаңа тұқым ретінде бөлінді. Палеонтология.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құрылысы жойылған бауырымен жорғалаушылар туысы
Extinct genus of reptiles
Марасухус ("Мара крокодилі" деген мағынада) – лагосухуспен синоним болуы мүмкін, базальды динозавр тәрізді археозаврлар туысы. Бұл туыс бұрынғы жылы сипатталған, қазіргі заманғы архозавр лагосухустың жаңа түрі деп есептелді. Алайда, 1994 жылғы зерттеуде лагосухустың бастапқы материалының анықтамалық белгілері жеткіліксіз екені көрсетілді. Осыған байланысты, лагосухус және оның түпкілікті түрі (Lagosuchus talampayaensis) nomen dubia санатына енуі мүмкін. Сан-Мигель-де-Тукуман мұражайында сақталған лагосухус үлгілері, L. talampayaensis-ке қарағанда анықтамалық белгілері жағынан артықшылыққа ие деп танылды, сондықтан оларға жаңа туыс – Марасухус аты берілді.
Marasuchus (meaning "Mara crocodile") is a genus of basal dinosauriform archosaur which is possibly synonymous with Lagosuchus. It was considered a new species of Lagosuchus, a contemporary archosaur described the previous year. However, a 1994 study argued that the original material of Lagosuchus was undiagnostic. This would mean that Lagosuchus and its original species (Lagosuchus talampayaensis) could be considered nomen dubia. Specimens of Lagosuchus stored at a museum in San Miguel de Tucuman were considered to be more diagnostic than those of L. talampayensis, and thus they were given a new genus: Marasuchus.
Ашу және тарихы
Марасухус Аргентинаның Чанарес формациясынан табылған. Бұл формация ерте Карний (Кейінгі Триас кезеңінің бірінші сатысы) шамамен 235-234 миллион жыл бұрын қалыптасқан. Марасухустың алғашқы белгілі қалдықтарын қоса алғанда, көптеген Чанарес қазбалары 1964-1965 жылдарғы палеонтологиялық экспедиция нәтижесінде табылды. Бұл экспедицияны MCZ (Гарвардтағы Салыстырмалы зоология мұражайы) және MLP (Аргентинаның Ла-Плата қаласындағы Ла-Плата мұражайы) палеонтологтары жүргізді. Экспедиция кезінде жасалған жаңалықтар кейіннен MCZ-ден Альфред Ромердің бірнеше мақалаларында сипатталды. Сол кезде ПВЛ-дің (Палеонтология де Вертебрадос, Сан-Мигель-де-Тукумандағы ‘Мигель Лильо’ институты, Аргентина) Хосе Бонапарт басқа экспедициялары аймақтан қосымша қазбаларды тапты. *Marasuchus lilloensis* жануардың қаңқа анатомиясының көп бөлігін көрсететін бірнеше үлгі бойынша белгілі, бірақ бас сүйектерінің материалдары шектеулі. Дегенмен, Пауль Серено мен Андреа Аркуччидің (1994) кейінгі зерттеуі *Lagosuchus*-тың бастапқы типтік үлгісі нашар сақталған және диагностикалық белгілері анықталмаған деген қорытындыға келді. Олар басқа үлгілерді *Lagosuchus* туысына жатқызуға қарсы болды, оны *nomen dubium* деп санады. Сондай-ақ, көптеген ПВЛ үлгілерінің аяқ-қол пропорциялары және басқа да айқын ерекшеліктері *Lagosuchus* үлгілерінен өзгеше екенін атап өтті. Осы негізде ПВЛ үлгілерін қамтитын жаңа туыс құрылды. Бұл жаңа туыс *Marasuchus* ("Мара крокодилі") деп аталды, бұл *Lagosuchus* ("Кролик крокодилі") этимологиясына сілтеме. Оған *Marasuchus lilloensis* деген атау берілді, ол Ромердің Тукуман үлгісіне берген түрлік атауына негізделген. 2019 жылы *Lagosuchus*-тың типтік үлгісін Федерико Агнолин мен Мартин Эскурра қайта қарап шықты, олар типтік үлгіде Серено мен Аркуччи *Marasuchus* үшін анықтаған бірнеше диагностикалық белгілердің бар екенін атап өтті. Бұдан әрі, олар скелеттің мөлшері мен кейбір ерекшеліктерінің өзгеруі онтогенетикалық немесе жеке даралық ерекшеліктер болуы мүмкін екенін дәлелдеді. Осыған байланысты ПВЛ үлгілері *Lagosuchus* туысына қайта жатқызылды. Олардың қорытындысынан кейін *Marasuchus lilloensis* тағы да *Lagosuchus talampayensis*-тің синонимі ретінде қарастырылуы мүмкін.
Marasuchus hails from the Chañares Formation of Argentina. This formation has been dated to the early Carnian (the first stage of the Late Triassic), about 235 to 234 million years old. Many Chanares fossils, including the first known remains of Marasuchus, were unearthed as a result of a 1964 1965 paleontological expedition. This expedition was undertaken by paleontologists from the MCZ (Museum of Comparative Zoology at Harvard) and the MLP (Museo de La Plata in La Plata, Argentina). Discoveries made during the expedition were later described in a series of papers by Alfred Romer from the MCZ. Around the same time, further expeditions by Jose Bonaparte of the PVL (Paleontología de Vertebrados, Instituto ‘Miguel Lillo’ in San Miguel de Tucuman, Argentina) unearthed additional fossils from the area. Marasuchus lilloensis is known from several specimens representing most of the animal's skeletal anatomy, although skull material remains limited. However, a later study by Paul Sereno and Andrea Arcucci (1994) concluded that the original type specimen of Lagosuchus was poorly preserved and undiagnostic. They argued against assigning other specimens to the genus Lagosuchus, which they regarded as a nomen dubium. They also noted that many referred PVL specimens had limb proportions and other subtle traits differing from Lagosuchus specimens stored elsewhere. On this basis, a new genus was erected to contain the PVL specimens. This new genus was called Marasuchus ("Mara crocodile"), a nod to the etymology of Lagosuchus ("Rabbit crocodile"). It was given the specific name Marasuchus lilloensis, based on Romer's species designation for the Tucuman specimen. In 2019, the type specimen of Lagosuchus was re examined by Federico Agnolin and Martin Ezcurra, who noted that the type specimen actually does share several of the diagnostic traits identified by Sereno and Arucci for Marasuchus. Furthermore, they argued that variations in size and certain features of the skeleton were either ontogenetic or individually variable. As a result, they referred the PVL specimens back to Lagosuchus. Following their conclusion, Marasuchus lilloensis could be considered a synonym of Lagosuchus talampayensis once more.
Сипаттама
Пропорциялары жағынан Марасухус көбінесе Коэлофизис сияқты ерте теропод динозаврларына ұқсас болды. Аяқтары ұзын және жіңішке, сонда артқы аяқтары алдыңғы аяқтарынан шамамен екі есе ұзын болған. Осы пропорциялар оның екі аяқты болғанын және динозаврларға тән тік қалыпқа ие болғанын көрсетеді. Мойны ұзын, әдепкі қалпында S пішіндес қисыққа иілген, ал құйрығы өте ұзын және жұқа болған, бірақ түбінде қалыңдау келген. Марасухустың типтік үлгісінің (PVL 3871) фемуры 5,75 см (2,26 дюйм) ұзындықта болды, бұл Лагосухус талампайенсис типтік үлгісінен шамамен 40-50% үлкен. Дегенмен, Марасухус әлі де кішкентай және жеңіл салмақты жануар болды. және Барон және авторлардың (2017) Динозавриясы бойынша:
In terms of proportions, Marasuchus generally resembled early theropod dinosaurs like Coelophysis. The limbs were long and slender, with the hindlimbs about twice the length of the forelimbs. These proportions meant that it was probably bipedal and had acquired the upright stance characteristic of dinosaurs. The neck was long, with an S shaped curve as its default position, while the tail was very long and thin, though deeper at its base. The type specimen of Marasuchus (PVL 3871) had a femur which was 5.75 cm (2.26) inches in length, about 40 50% larger than the type specimen of Lagosuchus talampayensis. Nevertheless, Marasuchus was still a small and lightly built animal. and Dinosauria according to Baron et al. (2017):