Кіріспе

Уэльстік әнші (1957 жылы туған)
Жаңа Зеландиялық крикетші

Джон Энтони Дэвид Сломан (1957 жылғы 26 сәуірде туған) – уэльстік әнші және музыкант, ең белгілісі 1977/78 жылдары уэльстік Lone Star тобының, ал 1979 жылдан 1981 жылға дейін классикалық рок-тобы Uriah Heep-тің жетекші вокалисі болған. Сонымен қатар, ол 1980 жылы хард-рок тобы UFO және ирланд гитарисі Гари Мурдың тобымен қысқа мерзімге жазба жасаған.

Өмірбаян

Сломанның алғашқы танымал тобы – жергілікті Кардиффтік Trapper (Пино Палладиномен бірге) болды. Одан кейін ол 1977 жылы Lone Star тобына қосылды, олардың екінші альбомы "Firing on All Six" шықты. 1977 жылғы 26 тамызда Reading фестивалінде өнер көрсетті, содан кейін үлкен тур және сол жылы Фрэнк Марино мен Mahogany Rush тобымен бірлескен турлерді өткізді. Lone Star үшінші альбомын аяқтамас бұрын тарап кетті, себебі гитарист Пол Чапман Майкл Шенкердің орнын UFO тобында алды. 1977 жылғы 29 қыркүйекте Queen Mary College-те жазылған, Сломан қатысқан BBC радио хабарынан төрт ән 1994 жылы BBC Radio One Live in Concert жинағына енді. Sloman және Lone Star барабаншысы Дикси Ли, Trapper бассисті Пино Паладиномен бірге канадалық Pulsar тобын құрды, оған клавишник Грегг Дехерт және бұрынғы Ian Thomas Band гитарисі Дэйв Купер қосылды. Бірақ бұл одақ ұзаққа соқпады, себебі 1979 жылы Сломан Uriah Heep тобынан Джон Лоутонның орнын басу туралы шақыру алды. Сломан "Conquest" альбомын жазды, бірақ 1981 жылы "музыкалық ұстанымдардағы айырмашылықтар" салдарынан топтан кетіп қалды. 1981 жылы UFO тобының "The Wild, the Willing and the Innocent" альбомында да Сломанның клавишада ойнағаны айтылады. Uriah Heep тобынан кейін ол John Sloman's Badlands тобын құрып, Marquee Club-та өнер көрсетті, бірақ жазба жасауға келісімшартқа отыра алмады. Badlands тобында бұрынғы Trapper барабаншысы Джон Манро, Whitesnake тобының Нил Мюррей бас-гитарада, Грэм Плит клавишада және гитарист Джон Сайкс болды, ол Thin Lizzy тобына қосылғанға дейін (кейін Мюрреймен Whitesnake тобында қайта бірікті). Сломан мен Мюррей екеуі де Гэри Мурдың тобына қосылып, "Rockin' Every Night: Live in Japan" альбомын шығарды. 1984 жылы Сломан өзінің алғашқы жеке альбомын жазды, ол Тодд Рундгрен продюсерлік еткен "Disappearances Can Be Deceptive" альбомы еді, бірақ ол 1989 жылға дейін жарық көрмеді. Онда Trapper және Pulsar тобының бұрынғы мүшелері Пино Паладино, Джон Манро және Грегг Дехерт (ол Сломанмен Uriah Heep тобында да бірге ойнаған), сондай-ақ танымал студиялық гитарист Алан Мерфи қатысты. 1990 жылдары Сломан әртүрлі жобалармен айналысты, соның ішінде Paladino (кейін The Who тобының гастрольдік бассисті болды) және Munro, сондай-ақ The Who/Atomic Rooster тобымен байланысты гитарист Стив "Boltz" Болтон қатысқан Souls Unknown тобы. Тағы бір жобаға Паладино, гитарист Матс Йоханссон және барабаншы Теодор Тандэр (Дик Хексталл Смит, Лео Сейер) қатысты. Сломан "The Beat Poets" тобы үшін Earl Grangetown псевдонимін алды, бұл соул музыкасына бағытталған жоба болды, сонымен қатар бас-гитарада Lone Star тобының бұрынғы мүшесі Пит Херли болды. Альбом жазылғанмен, ол ешқашан жарық көрген жоқ. Мыңжылдық басталғаннан бері Сломан тағы тоғыз альбом шығарды: "Dark Matter" (2003), "13 Storeys" (2006) (акустикалық альбом, онда ол виолончельден гармонияға дейін барлық аспапты орындады), "Reclamation" (2009), "Don't Try This At Home" (2011), "Taff Tail Troubadour" (2016), "El Dorado" (2018), "Metamorph" (2019), "Two Rivers" (2022) және "Vaudeville" (2024). Sloman 2003 жылы NWOBHM ардагерлері Praying Mantis тобының "The Journey Goes On" альбомында қонақ ретінде қатысып, "Tonight", "Beast Within" және "The Voice" әндерін орындады. Ол сонымен қатар 2007 жылғы "Highlander: The Source" саундтрегінде Queen тобының "Princes of the Universe" және "Who Wants to Live Forever" хиттерін орындады, сондай-ақ Тамасин Хардимен дуэт ретінде орындалған "The Sun Is Gonna Shine" әніне де үн берді.