Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испан композиторы Джулиан Орбон де Сото (7 тамыз 1925, Авилес, Испания – 21 мамыр 1991, Майами, Флорида) – Испания, Куба, Мексика және Америка Құрама Штаттарында өмір сүрген және шығармашылықпен айналысқан кубалық композитор. Аарон Копланд Орбонды «жаңа буынның Кубадағы ең дарынды композиторы» деп атады.
Spanish composer
Julián Orbón de Soto (August 7, 1925, Avilés, Spain – May 21, 1991, Miami, Florida was a Cuban composer who lived and composed in Spain, Cuba, Mexico, and the United States of America. Aaron Copland referred to Orbón as "Cuba's most gifted composer of the new generation."
Отбасы және ерте жылдары
Джулиан Орбон 1925 жылдың 7 тамызында Испанияның Авилес қаласында Бенджамин Орбон отбасында дүниеге келді. Ол өте ерте жасынан музыкаға қатысты болды, себебі оның әкесі Бенджамин композитор және пианист болған. 1932 жылы Джулиан Орбон әкесінен фортепиано және негізгі музыка сабақтарын ала бастады. Он жасында Джулиан Орбон Овьедо консерваториясына түсіп, алғашқы ресми білімін алды. 1938 жылы Орбон отбасы Гаванаға (Куба) көшті. Мұнда Орбон әкесімен фортепианодағы музыкалық білімін және кубалық композитор және дирижер Хосе Ардеволдың басшылығымен композиция бойынша білімін жалғастырды. Гавана консерваториясында оқыту кезінде Ардевол Орбонмен бірлесіп, «Grupo de renovación musical» деп аталатын кубалық композиторлар мектебін құрды, онда Ардеволдың көптеген шәкірттері болды. Бұл топқа музыканттар Серафин Про, Эдгардо Мартин, Аргелиерс Леон, Гарольд Грамматжес, Хиларио Гонсалес, Долорес Торрес Баррос және Хуан Антонио Камера кірді. Бұл топ жаңа кубалық музыканы насихаттау мақсатымен құрылды. Гаванада Орбонның әкесі Орбон консерваториясын да бірлесіп құрды.
Julián Orbón was born on August 7, 1925, in Avilés, Spain, to Benjamín Orbón. Julián Orbón was exposed to music at a very early age because his father, Benjamín, was a composer and pianist. In 1932, Julián Orbón began taking piano lessons and basic music lessons from his father. At the age of ten, Julián Orbón attended the Oviedo Conservatory, where he received his first formal training. In 1938, the Orbón family moved to Havana, Cuba. Here Orbón continued his musical training in piano under his father and his training in composition under José Ardévol, a Cuban composer and conductor. While teaching at the Havana Conservatory, Ardévol co founded a Cuban school of composers with Orbón, called Grupo de renovación musical, including many of Ardévol's students. The members of this group included musicians Serafín Pro, Edgardo Martín, Argeliers León, Harold Gramatges, Hilario González, Dolores Torres Barrós, and Juan Antonio Cámara. This group was established to promote new Cuban music. While in Havana, Orbón's father also co founded the Orbón Conservatory.
Музыкалық дайындық және мансап
1944 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Джулиан Орбон Орбон консерваториясының директоры қызметін атқара бастады. Бір жыл өткен соң ол Массачусетс штатының Ленокс қаласындағы Танглвудтағы Беркшир музыка орталығында Аарон Копландтан композиция өнерін үйренуге стипендия жеңіп алды. Копландпен шамамен бір жыл оқығаннан кейін Орбон Гаванаға оралып, Орбон консерваториясындағы директоры лауазымын жалғастырды. Бірақ ол көп ұзамай қалды, себебі 1953 жылы Куба революциясы басталды. Осы революциядан кейін Орбон Кубаны мұңайтып тастап, 1960 жылы Мексика қаласына көшіп кетті. Мексика қаласында 1963 жылға дейін Орбон Ұлттық музыка консерваториясының Taller de Composición-да белгілі мексикалық композитор, дирижер және педагог Карлос Чавеспен бірге композициядан сабақ берді. 1964 жылы Орбон Америка Құрама Штаттарына көшіп, Ленокс колледжінде, Сент-Луистегі Вашингтон университетінде, Барнард колледжінде және Нью-Йорктегі Колумбия университетінің Испан институтында композициядан сабақ берді. Ол өмірінің соңына дейін Нью-Йорк қаласында тұрып өтті.
When his father died in 1944, Julián Orbón took over as director of the Orbón Conservatory. A year later, he won a scholarship to study composition with Aaron Copland at the Berkshire Music Center at Tanglewood in Lenox, Massachusetts. After studying with Copland for about a year, Orbón returned to Havana to continue his position as director at the Orbón Conservatory. He did not stay long, however, because the Cuban Revolution began in 1953. In the wake of this revolution, Orbón permanently left Cuba and moved to Mexico City in 1960. While in Mexico City, until 1963 Orbón taught composition alongside Carlos Chávez, a famous Mexican composer, conductor, and educator, at the Taller de Composición of the National Conservatory of Music. In 1964 Orbón moved to the United States to teach composition at Lenox College, Washington University in St. Louis, Barnard College, and the Hispanic Institute of Columbia University in New York City. He settled and lived in New York City the rest of his life.
Кейінгі жылдар
Джулиан Орбон 65 жасында Флорида штатының Майами қаласындағы Mount Sinai Medical Center-де қатерлі ісіктен қайтыс болды. Орбонның әпкесі Ана Абриль, әйелі Мерседес, екі ұлы – Андрес және Джулиан, сондай-ақ екі немересі тірі қалды.
Julián Orbón died of cancer at the age of 65 at Mount Sinai Medical Center in Miami, Florida. Orbón's sister, Ana Abril; wife, Mercedes; two sons, Andres and Julían; and two grandchildren are still alive.
Музыкалық стиль
Жюльян Орбон испан және кубалық стильдер мен ерекшеліктерін, григориандық ән үлгілерін және африкалық музыка стильдерін үйлестірген шығармалар жазды. Оның алғашқы стиліне Мануэль де Фалла, Родольфо Халфтер және Эрнесто Халфтер сияқты композиторлардың ықпалы тиді, олар өз шығармаларында испан неоклассикалық стилін қолданды. Орбонның "Suite de Siete Canciones de Juan del Encina" және "Homenaje a la Tonadilla" сияқты туындылары осы испандық неоклассикалық стильді айқын көрсетеді. Орбонның шығармаларының тағы бір ерекшелігі – жоғары ырғақтық белсенділік және күшті, бірақ түсінікті тілмен берілген сезімдер. Осы жоғары ырғақтық белсенділік пен қарқынды, түсінікті көрініс төменде суреттелген жеке гитараға арналған Орбонның "Preludio y danza" шығармасында маңызды рөл атқарады. Кейіннен Орбон Копланд, Чавес және Вилла-Лобосқа жақын достық байланысының арқасында олардың ықпалына түсті. Осы әртүрлі ықпалдардың нәтижесінде Орбон испан неоклассикалық стилінен тәуелсіз шығармалар жаза бастады. Оның кейінгі стилі романтикалық және экспрессивті болды, бұл Кубаны тастаудан туған қайғысына байланысты болды.
Julián Orbón created compositions that combined Spanish and Cuban styles and traits, Gregorian chant qualities, and African music styles. His early style was influenced by composers such as Manuel de Falla, Rodolfo Halffter, and Ernesto Halffter, who used a Spanish neoclassic style in their compositions. Orbón's works such as Suite de Siete Canciones de Juan del Encina and Homenaje a la Tonadilla clearly illustrate this Spanish neoclassic style. Other characteristics of Orbón's works include strong rhythmic activity and intense though straightforward expression. This strong rhythmic activity and intense and straightforward expression is a large part in Orbón's Preludio y danza for solo guitar depicted below. Later Orbón was greatly influenced by Copland, Chávez, and Villa Lobos because of his close friendships with them. Through these different influences, Orbón began to gradually compose pieces without the influence of the Spanish neoclassic style. His later style became more romantic and expressive, stemming from his sadness caused by having to leave Cuba.
Қабылдау
Джулиан Орбонның өзін және музыкасын қолдаған көптеген музыканттар мен композиторлары болды. Мексикалық дирижер және композитор Эдуардо Мата мен мексикалық композитор және тарихшы Хулио Эстрада екеуі де Орбонның шығармаларын жоғары бағалады, бұл Латын Америкасы бойынша Орбон туралы жағымды пікірлерді таратуға көмектесті. Мата мен Эстрада екеуі де Орбонның шәкірттері болды, ол Мексика қаласында Чавеспен бірге оқытумен айналысқанда. Аарон Копланд та Орбонның қолдаушысы болды. Дегенмен, Орбонның көптеген шығармалары бүгінде көпшілікке белгісіз, ал Кубада сирек орындалады.
Julián Orbón had many fellow musicians and composers who supported him and his music. Eduardo Mata, a Mexican conductor and composer, and Julio Estrada, a Mexican composer and historian, both praised Orbón's compositions, which helped spread positive opinions about Orbón throughout Latin America. Both Mata and Estrada were students of Orbón when he was teaching alongside Chávez in Mexico City. Aaron Copland was also a supporter of Orbón. However, much of Orbón’s music is unknown today, and little is performed in Cuba.
Марапаттар
Жюлиан Орбон өмір бойында шығармалары үшін көптеген сыйлықтарға ие болды. Орбон 1954 жылы Венесуэлада өткен Бірінші Каракас латынамерикандық музыкалық фестивалінде «Tres versiones sinfónicas» шығармасы үшін Хуан Ландаэта сыйлығын жеңіп алды. Ол сонымен қатар шығармалар жазу үшін көптеген гранттар алды. 1958 жылы ол Куссевицкий қорынан грант алды, оны ең жақсы қабылдаған шығармаларының бірі – «Concerto grosso» шығармасын жазуға жұмсады. 1959 және 1969 жылдары Орбон Гуггенхайм стипендиясын алды, бұл Америка Құрама Штаттарының, Канаданың, Латын Америкасының және Кариб аймағының азаматтарына "өнімді ғылыми еңбек немесе өнердегі ерекше шығармашылық қабілет көрсеткендерге" берілетін американдық гранттар еді. 1967 жылы ол Америка өнер және әдебиет академиясынан сыйлық алды.
Julián Orbón won many awards for his compositions over his lifetime. Orbón won the Juan Landaeta Prize in 1954 at the First Caracas Latinamerican Musical Festival in Venezuela for his Tres versiones sinfónicas. Orbón also received many grants in order to compose. In 1958, he received a grant from the Koussevitzky Foundation, that he used to compose Concerto grosso, one of his best received compositions. In 1959 and 1969, Orbón received Guggenheim Fellowships, American grants awarded to citizens of the United States, Canada, Latin America, and the Caribbean "who have demonstrated exceptional capacity for productive scholarship or exceptional creative ability in the arts." He also received an award in 1967 from the American Academy of Arts and Letters.
Шығармалары
Джулиан Орбон оркестрлік, вокалдық, аспаптық және камералық музыканы қоса алғанда, көптеген шығармалар жазды. Орбон сонымен қатар Хосе Мартидің өлеңінен – Латын Америкасының ең ұлы зиялыларының бірі және өмірін Кубаның тәуелсіздігіне арнаған ақынның өлеңінен – "Гуантанамера" шығармасының сөздерін бейімдеді. "Гуантанамера" Кубаның ең әйгілі әні болып табылады. Бұл шығарманың түпнұсқа әуенін Хосе Фернандес Диас жазған.
Julián Orbón composed many types of works, including orchestral, vocal, instrumental, and chamber music. Orbón also adapted the words for the piece "Guantanamera" from a poem by José Martí, a poet who is considered to be one of the greatest Latin American intellectuals and who dedicated his life to the independence of Cuba. "Guantanamera" is Cuba's best known song. José Fernandez Diaz wrote the original melody for this piece.