Уолтер Лемм: Американ футбол жаттықтырушысының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Уолтер Хорнер Лемм (23 қазан 1919 – 8 қазан 1988) – американдық футболшы және жаттықтырушы. Ол жоғары мектеп, университет және кәсіби деңгейде американдық футболдан жаттықтырушылық қызмет атқарды және ең үлкен жетістіктеріне Америкалық Футбол Лигасының «Хьюстон Ойлерс» және Ұлттық Футбол Лигасының «Сент-Луис Кардиналс» командаларының бас жаттықтырушысы ретінде қол жеткізді.

Ерте мансап

Лем 1942 жылы Висконсин штатының Ваукеша қаласындағы Кэрролл колледжін бітірді, ол Джон В. Бриннің бас жаттықтыруымен футбол ойнаған. Екінші дүниежүзілік соғыста екі жыл қызметтенгеннен кейін, Лемм 1945 жылы Хью Девордың басқаруымен Нотр-Дам университетінде көмекші жаттықтырушы болып жұмыс істеді. Лемм келесі жылы Кароллға футбол командасының көмекші жаттықтырушысы ретінде оралды, содан кейін алғаш рет бас жаттықтырушы болып, 1948 жылы Ваукеша орта мектебінің бас жаттықтырушы лауазымын қабылдады.

Жаттықтырушылық мансап

Леммнің Уокешадағы бір жылдық өтетінінен кейін Кэрроллдың бұрынғы жаттықтырушысы Брин Лейк Форест колледжінде бас жаттықтырушы лауазымына тағайындалды. Лемм келесі үш жыл бойы оның жетекшілігінде жұмыс істеді, сонымен қатар мектептің баскетбол командасын жаттықтырды, ал 1952 жылы Бриннің орнын басты. Ол екі маусымда 11–4–1 көрсеткіш жасады, содан кейін Монтана штаты университетінің бас жаттықтырушы лауазымына өтті. 1954 жылы 8–1 есебінен кейін келесі жылы 4–4–1 науқаны болды. 1956 жылдың 14 мамырында ол Ұлттық футбол лигасына (NFL) Чикаго Кардиналдарының қорғаныс көмекшісі ретінде қабылданды. Лемм бір маусым ғана жұмыс істеді, содан кейін Лейк Форест колледжіне бас жаттықтырушы болып қайта оралды. Келесі екі жылда ол 11–5 көрсеткіш жасап, мектепте бұрынғы өтетінімен шамалас нәтижеге қол жеткізді және 1957 жылы Ұлттық университеттік спорт қауымдастығынан (NAIA) «Жылдың жаттықтырушысы» атағын жеңіп алды. 1959 жылдың 21 ақпанында ол Кардиналдарға көмекші жаттықтырушы ретінде оралды және мансабының соңына дейін кәсіби деңгейде қалды. Кардиналдармен бір маусым өткізгеннен кейін, Лемм 1960 жылдың 12 қаңтарында Америка футбол лигасының «Хьюстон Ойлерс» командасында көмекші жаттықтырушы лауазымына қабылданды. Бірінші маусымда «Ойлерс» лиганың алғашқы титулын жеңіп алды, бірақ Лемм маусымнан кейін отставкаға кетіп, Либертивиллге, Иллинойс штатына оралып, спорттық тауарлар саудасында жұмыс істеді. Алайда, 1961 жылғы маусымның баяу басталуынан кейін команда 1–3–1 көрсеткішін көрсетті, «Ойлерс» командасының бас жаттықтырушысы Лу Римкус жұмыстан босатылды. Леммге ойыншыларды даярлау жөніндегі директор Джон Брин ұсыныс жасады, ол команданы тоғыз ойынның барлығында жеңіске жеткізді. Содан кейін команда 1961 жылдың 24 желтоқсанында «Сан-Диего Чарджерс» командасын 10–3 есебімен жеңіп, екінші рет титул жеңіп алды, ал Лемм UPI және Associated Press агенттіктерінен «Жылдың жаттықтырушысы» атанды. Келесі маусымға келісімшартқа ауызша келісімге келгеннен кейін, Лемм 1962 жылдың 22 ақпанында Иллинойс штатының Лейк-Блафф қаласындағы үйіне Сент-Луистің жақындығын айтып, Кардиналдардың бас жаттықтырушы лауазымын қабылдады. Ол Сент-Луисте Поп Айвидің орнын басты, ал Айви Хьюстонда Леммнің орнын алды. Бірінші жылы 4–9–1 көрсеткішін көрсеткеннен кейін, Лемм 1963 жылы 9–5 көрсеткішімен және келесі жылы 9–3–2 көрсеткішімен NFL-дің Шығыс конференциясының титулына жақын келді. Айлық жалақысы жоғарылатылғаннан кейін, Кардиналдар 1965 жылы 5–9 көрсеткішімен сәтсіздікке ұшырады, Леммнің жұмыны сақталатын сияқты болды. Алайда, Леммді Сент-Луисте толық уақытты жаттықтырушы ретінде қалдыру туралы ұсыныс алғаннан кейін, ол 1966 жылдың 10 қаңтарында отставкаға кетті, отбасылық жағдайларды себеп етіп көрсетті. Қызығы, ол 19 күннен кейін бұрынғы командасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. «Ойлерс» 1966 жылы 3–11 көрсеткішімен күресті, бірақ 1967 жылы 9–4–1 көрсеткішімен және AFL Чемпионатында орын алды. «Оукленд Рейдерс» командасынан 40–7 есебімен жеңілгеннен кейін, «Ойлерс» 1969 жылы 6–6–2 орташа көрсеткішпен постсезонға қайта оралды және AFL-дің бір жылдық плей-офф жүйесінде 56–7 есебімен «Рейдерс» командасынан тағы да жеңілді. Сол маусымда батыстың бірінші орын алған командасы шығыстың екінші орын алған командасымен және керісінше ойнады. Команданың 1970 жылы NFL бірігуінен кейінгі алғашқы жылы 3–10–1 көрсеткішімен аяқталды. 1970 жылдың 1 қарашасында Сент-Луисте бұрынғы командасына 44–0 есебімен жеңілгеннен кейін, Лемм жыл соңында зейнеткерлікке шығатынын жариялады, бұл жолы денсаулық мәселелерін атап өтті. Леммнің соңғы ойыны сол жылдың 20 желтоқсанында болды, ол 52–10 есебімен «Ойлерс» командасының «Lone Star State» штатындағы қарсыласы «Даллас Каубойс» командасынан жеңілді.

Following Lemm's one year at Waukesha, Carroll's former coach, Breen, took the head coaching position at Lake Forest College. Lemm served under his leadership for the next three years, while also working as the school's head basketball coach, then replaced Breen in 1952. During his two seasons, he compiled an 11–4–1 record before leaving to accept the head coach position at Montana State University. An 8–1 season in 1954 was followed the next year by a 4–4–1 campaign. On May 14, 1956, he reached the National Football League (NFL) when he accepted a defensive assistant position with the Chicago Cardinals. Lemm spent just one season before resigning to again accept the head coaching position at Lake Forest. During the next two years, he nearly matched his previous stint at the school with an 11–5 record, winning District Coach of the Year accolades in 1957 from the National Association of Intercollegiate Athletics (NAIA). On February 21, 1959, he returned to an assistant's role with the Cardinals, and would remain at the professional level for the remainder of his career. After again spending a single season with the Cardinals, Lemm resigned on January 12, 1960, to accept an assistant coaching position with the Houston Oilers of the seminal American Football League. During the first season of play, the Oilers captured the league's first ever title, but Lemm resigned after the season, returning to Libertyville, Illinois to work in the sporting goods industry. However, after a slow start to the 1961 season that saw the team with a 1–3–1 record, Oilers' head coach Lou Rymkus was fired. Lemm was offered the position by his former coach John Breen, the Oilers' Director of Player Personnel, and proceeded to lead the team to nine straight victories. The team then won its second straight title with a 10–3 win over the San Diego Chargers on December 24, 1961, and Lemm was named AFL Coach of the Year by both UPI and the Associated Press for his efforts. After orally agreeing to a contract for the next season, Lemm instead resigned on February 22, 1962, to take the top spot with the Cardinals, citing the proximity of St. Louis to his home in Lake Bluff, Illinois. He replaced Pop Ivy at St. Louis, and Ivy replaced Lemm at Houston. After a 4–9–1 record in his first year, Lemm came close to capturing the NFL's Eastern Conference title with a 9–5 season in 1963 and a 9–3–2 mark the following year. After signing a contract with a huge pay increase, the Cardinals crashed in 1965 with a 5–9 mark, with Lemm seemingly having job security. However, after Lemm was asked to stay in St. Louis as a full time coach, he resigned on January 10, 1966, again citing family considerations. Oddly, he then accepted the head coaching job with his former team in Houston 19 days later. The Oilers struggled in 1966 with a 3–11 record, but bounced back in 1967 with a 9–4–1 record and a spot in the AFL Championship game. After a 40–7 thrashing at the hands of the Oakland Raiders, the Oilers again reached the postseason in 1969 compiling a mediocre 6–6–2 record and were again dismantled by the Raiders, 56–7, in the AFL's oddly constructed one year playoff system. For that season the first place team of the West played the second place team of the East and vice versa. The team's first year in the post merger NFL, 1970, finished with a disastrous 3–10–1 mark. Following a 44–0 loss to his former team in St. Louis on November 1, 1970, Lemm announced he would be retiring at the conclusion of the year, this time citing health issues. Lemm's final game came on December 20 of that year, a 52–10 loss to the Oilers' Lone Star State rivals, the Dallas Cowboys.

Кейінгі өмір және өлім

Лемм 1988 жылғы 8 қазанда Висконсин штатының Милуоки қаласында, колледж кездесуінен кейін қайтыс болды.