Кіріспе

Сибил Бедфорд, OBE (16 наурыз 1911 – 17 ақпан 2006) – Германияда туған, ағылшын тілінде құжаттамалық және жартылай автобиографиялық туындылар жазған жазушы. Ол «Алтын Қалам» сыйлығының иегері болды.

Ерте өмір

Ол Сибилле Алеид Эльза фон Шенебек ретінде Пруссия Корольдігінің Берлиннің батысындағы Шарлоттенбургте дүниеге келді. Оның әкесі Максимилиан Йозеф фон Шенебек (1853–1925) – неміс аристократы, отставкадағы подполковник және өнер жинаушы, ал анасы Элизабет Бернхардт (1888–1937) – неміс еврейі. Сибилла Бадендегі Фельдкирх сарайында әкесінің діні бойынша, католик дінінде тәрбиеленді. Әкесінің алғашқы некесінен болған жарты әпкесі Максимилиана Генриетта фон Шенебек (кейін баронша фон Динкляж, сондай-ақ Джекo немесе Кэтси) болды. 1918 жылы ата-анасы ажырасып, ол әкесімен бірге қалды, оның өнер және шарап коллекциясының арасында, аздап қырсық жағдайда өмір сүрді. 1925 жылы, 14 жасында әкесі қайтыс болды, содан кейін Сибилла Италияға анасы мен әкесімен бірге көшті. Ол сол жылдары Англияда оқыды, Хэмпстедте тұрып жатты. 1920 жылдардың басында Сибилла Англия мен Италия арасында жиі саяхаттайтын. Бірақ Италияда фашизмнің күшеюімен анасы мен әкесі Францияның оңтүстігіндегі Прованс аймағындағы, Тулон мен Марсельге жақын Санри-сюр-Мер деген шағын балықшылар ауылына қоныстанды. Сибилла да жасөспірім кезінде сол жерге көшіп, Олдус Хакслидің жанында тұрып, онымен дос болды. Бедфорд сол кезде аймақта қоныстанған көптеген неміс жазушыларымен, соның ішінде Томас Манн мен Бертольд Брехтпен байланыс жасады және олардың ықпалында болды. Осы уақыт аралығында анасы жергілікті дәрігердің жазып берген морфийге тәуелді болып, денсаулығы нашарлады. Ол үшін неміс паспортын жаңарту қиын болды, ал жарамды паспорты немесе табыс көзісіз Италияда қалу Германияға депортациялану қаупін тудырды. 1935 жылы Олдус Хакслидің әйелі Мария шешім тапты. Марияның кімнің Сибиллаға үйленуі керек деген сұраққа: «Бізге достарымыздан біреуін табу керек» дегені мәлім. Сибилла ағылшын армиясының офицері Уолтер «Терри» Бедфордқа (В. Х. Ауденнің бұрынғы үй қызметшісінің бұрынғы досы) ресми түрде үйленді, ол оны досының «багер-батлері» деп сипаттады және британдық паспорт алды. Ол күйеуін тастап, Бедфордқа көшіп, жазушы және редактор болды. 1950 жылдары Бедфорд Марта Геллхорнның жақын серігіне айналды. Бедфордтың екінші кітабы және алғашқы романы «А Legacy» 1956 жылы жарық көрді және 1975 жылы BBC телеарнасында сәтті көрсетілді. Франсис Кинг оны «ХХ ғасырдың ұлы кітаптарының бірі» деп атады. Эвелин Уо Нэнси Митфордқа жазған хатында: «Мен бұл «Мисс Бедфорд» кім екенін білгім келді. Әрине, ол космополиттік әскери адам, парламенттік үкімет пен халықтық журналистиканы білетін, пруссиялықтарды ұнатпайтын, еврейлерді ұнататын, үйде бәрі француз тілінде сөйлейтіндігіне сенетін адам». Сырттай көркем шығарма болғанымен, ол автобиографиялық сипатқа ие – ол Германиядағы әкесінің өмірінің стильденген нұсқасын, сондай-ақ автордың балалық шағының кейбір эпизодтарын көрсетеді. Кітап сәтті болды және Бедфордтың жазуын жалғастыруына мүмкіндік берді. Өмірінде тағы үш роман, сондай-ақ көптеген ғылыми еңбектер жарық көрді. Ғылыми еңбектерде ол саяхат жазушысы және заңгер-репортер ретінде танымал болды. 1945 жылы ол Эстер Мерфимен танысты, ол оның сүйіктісіне айналды. Олардың қарым-қатынасы бірнеше жылға ғана созылды, бірақ олар өмір бойы достар болып қалды. Бедфорд 1950-ші, 1960-шы және 1970-ші жылдары Францияда, Италияда, Ұлыбританияда және Португалияда өмір сүрді, сол кезеңде американдық романшы Эда Лордпен жиырма жылдық қарым-қатынаста болды.