Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер (1882–1961)
American politician (1882–1961)
Морган Фостер Ларсон (15 маусым 1882 – 21 наурыз 1961) – американдық республикалық саясаткер, Нью-Джерси штатының 40-шы губернаторы.
Morgan Foster Larson (June 15, 1882March 21, 1961) was an American Republican politician who served as the 40th governor of New Jersey.
Ерте өмір
Морган Фостер Ларсон 1882 жылдың 15 маусымында Нью-Джерси штатының Перт-Амбой қаласында Питер мен Регина (Кнудсон) Ларсон отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Даниядан көшіп келген иммигрант, 22 жасында АҚШ-қа келген және темірші болып жұмыс істеді. Нью-Йорктегі Купер Юнион институтында инженерлік білім алуға түсуден бұрын Перт-Амбой қаласының мемлекеттік мектептерінде оқыды. Ларсон түнгі сабақтарға қатысып, күндіз Перт-Амбойда жұмыс істеді; бітірген кезде ол 60 000 мильден астам қашықтықты жүріп өтті.
Morgan Foster Larson was born on June 15, 1882, in Perth Amboy, New Jersey, to Peter and Regina (Knudson) Larson. His father was a Danish immigrant who arrived in the United States at the age of twenty two and worked as a blacksmith. He attended Perth Amboy public schools before studying engineering at the Cooper Union Institute in New York City. Larson took night classes and worked in Perth Amboy during the day; by the time he graduated, he had logged over 60,000 miles of commuting.
Лауазымдағы мерзімі: 1929-1932
Ларсон әкімшілігі тез арада ішкі партиялық даулармен және оның билігіне сынмен күресті, бұл 1920 және 1930 жылдардағы Нью-Джерси губернаторлары үшін үнемі қайталанарлық мәселе болды. Ларсон, әсіресе, партиясының екі палатаны бақылауына қарамастан, қиындыққа тап болды, себебі ол тағайындаулар бойынша ынтымақтасуға дайын емес, тәуелсіз саясаткер ретінде танылды. Ол қызметке келгеннен кейін көп ұзамай халық арасында беделі төмендеп, саяси жағынан тиімсіз болып қалды. Оның алғашқы жанжалы Бас прокурор лауазымына байланысты болды, ол Монмут округының сенаторы Уильям А. Стивенсті басшылықпен ақылдаспай-ақ тағайындады. Ол өзінің басты қарсыласы Кэриді Хадсон округының прокуроры қызметіне ұсынбау арқылы штат басшыларын одан әрі ашуландырды. Бұл шешім үлкен дау тудырып, Ларсонның Хейгке немесе Хадсон округының саяси машинасына қарсы тұруға жеткілікті жігерлі еместігі туралы күдіктерді қайта оятты. Ол Кэри шешімінен кейін өзінің жақын досы және серігі, Мористаун қаласының мэрі Клайд В. Поттсты Мемлекеттік денсаулық сақтау кеңесіне тағы бір мерзімге тағайындады. Поттс кандидатурасы заң шығарушы органды ашуға мәжбүр етті, себебі Сенат комитеті Поттсты мемлекеттік келісімшарт бойынша бәсекелестікті басу схемасына қатыстырды, бұл штат заңнамасын бұзу болып табылды. Губернатор бұған жауап ретінде "Оның Мемлекеттік денсаулық сақтау кеңесінің мүшесі ретіндегі жұмысына қатысы көрінбейді" деді. Күшейе түскен қысым мен сынға ұшыраған губернатор ақырында кандидатураны қайтарып алды. Бірінші жылындағы соңғы әрекеті – сенатор Кларенс Е. Кейсті Нью-Джерси Жоғарғы сотына тағайындау болды. Бұл ұсыныс Кейстің Сенаттағы комитетіне, штат билігіндегі тәртіпсіздіктерді тергеуге жауапты комитетке әсер етті. Республикалық заң шығарушы орган жылдың көп бөлігін губернатордың лауазымды тұлғаларды тағайындау өкілеттігін шектеуге жұмсады, бұл тиімді басқаруды дерлік мүмкін емес етті. Ларсонның проблемалары Ұлы депрессия штатта қамти бастағанда одан да ушықты. 1930 жылдың қыркүйегінде ол Бас прокурорға Нью-Йорк портындағы дискриминациялық жүк тасымалы бағаларына қарсы сот процесін бастауды тапсырды, бірақ бұл іс Мемлекетаралық сауда комиссиясы тарапынан қабылданбады. Штат ішінде саяси жауапкершілікке ие болғанына қарамастан, Ларсонның екінші жылы табысты болды; ол Нью-Йорк губернаторы Франклин Д. Рузвельтпен бірлесіп Линкольн туннелін салуға қатысты. Оның биліктегі соңғы жылы ең қиын болды. Заң шығарушы органға жолдаған үшінші және соңғы жылдық үндеуінде Ларсон жұмыссыздықты басымдыққа қойып, заң шығарушыларды "дағдарыс кезінде штаттің жауапкершілігін орындауға" шақырды. Ол уақытша штаттық Төтенше жағдайларды жою басқармасын құруды қолдады.
The Larson administration was quickly plagued by internal party divisions and challenges to his authority, a consistent theme for New Jersey governors through the 1920s and 1930s. Larson in particular struggled despite his party's control of both chambers of the legislature, as he developed an early reputation as a maverick unwilling to cooperate on appointments. He became rapidly unpopular and politically ineffective shortly after taking office. His first confrontation was over the office of Attorney General, for which he nominated Senator William A. Stevens of Monmouth without consulting leadership. He further upset state leaders by declining to nominate his primary opponent Carey for Hudson County prosecutor. The decision brewed serious controversy, re raising the implication that Larson was insufficiently willing to attack Hague or the Hudson County machine. He followed the Carey decision by nominating his close friend and ally, Morristown mayor Clyde W. Potts, for another term on the State Board of Health. The Potts nomination outraged the legislature, given that a Senate committee had implicated Potts in a scheme to suppress competition for a state contract, in violation of state law. In response, the Governor only offered that "there didn't seem to be anything that involves his work as a member of the State Board of Health." Under mounting pressure and criticism, the Governor eventually withdrew the nomination. His final appointment in his first year was to nominate Senator Clarence E. Case to the New Jersey Supreme Court. The nomination throttled Case's Senate committee, charged with investigating impropriety in state government. The Republican legislature spent much of the year stripping the Governor's office of authority to appoint officials, making efficient administration virtually impossible. Larson's problems compounded in when the Great Depression hit the state. In September 1930, he directed the Attorney General to bring an action against alleged discriminatory freight costs in New York Harbor; the case was rejected by the Interstate Commerce Commission. Though by now a political liability within his state, Larson's second year in office was more successful; he cooperated with Governor of New York Franklin D. Roosevelt to construct the Lincoln Tunnel. His final year in office was the most frustrating. In his third and final annual message to the legislature, Larson prioritized unemployment and called on the legislators to "meet the state's responsibility in the crisis." He backed the creation of the temporary state Emergency Relief Administration.
Кейінгі мансап
1932 жылы қызметтен кеткеннен кейін Ларсон Нью-Йорк порты басқармасында инженер болып жұмыс істеді. Ұлы дағдарыстың салдарынан оның банктердегі, газ және мұнайдағы қаржылық активтері құлдырады. 1945 жылы губернатор Уолтер Эванс Эдж Ларсонды жаңа Консервация департаментінің комиссары етіп кабинетіне тағайындады; ол 1949 жылға дейін осы қызметте болды. Одан кейін ол Су саясаты және жабдықтау кеңесінде инженер-консультант ретінде мемлекеттік жалақымен жұмыс істеді.
After leaving office in 1932, Larson worked as an engineer for the Port of New York Authority. His financial holdings in banks, gas and petroleum collapsed as a result of the Depression. In 1945, Governor Walter Evans Edge appointed Larson to his cabinet as commissioner of the new Department of Conservation; he remained in office until 1949. He continued on the state payroll as a consulting engineer with the Water Policy and Supply Council.
Жеке өмір
Ларсон 1914 жылы Дженни Броггерге үйленді; олардың некесі оның 1927 жылы қайтыс болғанға дейін сақталды. Губернатор болып тағайындалғаннан кейін екінші жылы Даниядан келген, анасының хатшысы және серігі болған Адда Шмидтқа қайта үйленді. 1921 жылы Ларсонның інілері Лоренс пен Джордж теміржол өткелінде апатқа ұшырап қаза тапты. Ол інілерінің жеті баласын өрбітіп, олардың бәрін жоғары білім алды.
Larson married Jennie Brogger in 1914; their marriage lasted until her death in 1927. He remarried to Adda Schmidt, a native of Denmark and his mother's secretary and companion, during his second year as Governor. In 1921, Larson's brothers Lawrence and George were killed in a grade crossing accident. He adopted his brothers' seven children and provided each with a college education.
Өлім
Ларсон 1961 жылдың 21 наурызында қайтыс болды және Перт-Амбой қаласындағы Альпілік зиратқа жерленді.
Larson died March 21, 1961, and was buried in Alpine Cemetery in Perth Amboy.