Кіріспе

Конрад Бейкер (12 ақпан 1817 - 28 сәуір 1885) – американдық заңгер, әскери шенеунік және саясаткер. Ол штат өкілі, 15-ші лейтенант-губернатор және АҚШ-тың Индиана штатының 15-ші губернаторы қызметтерін атқарды (1867-1873 жылдар). Бейкер Американдық Азамат соғысы кезінде Одақ армиясында қызмет етіп, полковник шеніне дейін көтерілді, бірақ лейтенант-губернатор болып сайланғаннан кейін отставкаға шықты. Осы кезеңде ол штаттық жасақтарды құру және оқытуды бақылауда маңызды рөл атқарды. Губернатор Оливер Мортонның ауруына байланысты ол бес ай губернатор міндетін атқарды, ал Мортон отставкаға кеткеннен кейін губернатор болып тағайындалды. Бейкер губернаторлық толық мерзімінде соғыстан зардап шеккен ардагерлер мен олардың отбасыларына көмектесу үшін институттар құру және жақсартуға ерекше назар бөлді. Ол соғыстан кейінгі федералдық конституциялық түзетулерді де қолдады және оларды қабылдау үшін сәтті әрекеттер жасады.

Отбасы және шыққан тегі

Конрад Бейкер 1817 жылдың 12 ақпанында Пенсильвания штатының Франклин округінде дүниеге келді. Ол Конрад Бейкердің, пресвитериан дін қызметкерінің, және Мэри Винтернхаймер Бейкердің ұлы еді. Ол он бес жасқа дейін отбасылық шаруа қожалығында жұмыс істеп, қарапайым мектепте білім алды. Содан кейін Геттисбургтегі Пенсильвания колледжіне заң мамандығын оқуға түсті, бірақ бітірмей қалды. Ол Таддеус Стивенстің кеңсесінде заң оқуын жалғастырды. Ол Матильда Эскон Сомерспен танысып, 1838 жылы үйленді. Олардың екі баласы болды. Бейкер 1839 жылы адвокаттық практикаға қабылданды және Геттисбургте жеке кеңсесін ашты.

Алғашқы саяси мансап

Бейкерс 1841 жылы өзінің практикасын жауып, отбасын батысқа көшіріп, Индиана штатының Эвансвилл қаласында қоныстанды. Ол сол жерде заңгерлік кеңсе ашып, қаланың азаматтық өміріне қызығушылық танытты. 1845 жылы ол Индиананың Өкілдер палатасында Вандербург округінен Виг партиясының өкілі ретінде үміткер болды. Өзінің практикасына оралғанға дейін бір жыл қызмет етті. 1852 жылы округ сотына сайланды, бірақ 1854 жылы қызметінен кетті. Оның інісі Уильям Бейкер де жергілікті саясатқа белсенді қатысып, сол кезеңде Эвансвиллдің мэрі болып төрт рет сайланды. Бейкер құлдыққа қарсы болды, ал Виг партиясының ыдырауынан кейін 1854 жылы жаңа құрылған Республикалық партияға қосылды. 1856 жылы штаттық конвенцияда ол Оливер Мортонмен бірге губернаторлыққа кандидат ретінде ұсынылды. Бұл сайлау екі тараптың да бірін-біріне қатыгез шабуыл жасауымен еректелді және штат тарихындағы ең тартысты сайлаулардың бірі болды. Партияның бірнеше үшінші партиямен біріккеніне қарамастан, республикашылар сайлауда жеңіліп, Бейкер Эвансвиллдегі заңгерлік практикасына оралды. Бейкер соғыстың батыс театрындағы қорғаныс және гарнизондық міндеттерде өз полкін басқарды және бірнеше ай бұрын губернатор болған Оливер Мортонмен үнемі байланыста болды. Бейкер ең көп көңіл бөлгені – жабдықтауды үйлестіру, ол құнды ұйымдастырушы болды. Мортон оны көп ұзамай штаттың проконсулы қызметіне тағайындап, Индианаполиске оралып, операцияларды бақылауды тапсырды. Ол ондаған штаттық полк, он мыңдаған адам, тонналап азық-түлік, қару-жарақ тарату және штаттық қару-жарақ қорын басқарды. Бейкер губернатор ретінде губернаторлардың портреттер жинағын құруды да бастады. Ассамблея жинақ құру үшін әр портретке 200 долларға дейін жұмсауға келісім берді. Содан кейін Бейкер суретшілерді жалдап, бұрынғы губернаторлардың отбасыларын іздестіріп, ресми портреттер жасау үшін фотосуреттер мен суреттер жинады. Бейкердің ең қиын міндеті – соғыстан кейінгі түзетулерді ратификациялау болды, олар құлдықты тыйымдап, афроамерикалықтарға дауыс беру құқығын берді. Бірақ оның осы мәселелерді қолдауы олардың барлығының ратификациялануын қамтамасыз етті, ал он төртінші түзету 1869 жылы соңғы болып ратификацияланды. Демократтар кворумды бұзу үшін дауыс беруге қойылған заң жобасына қарсылық білдіріп, бірден жұмыстан кетті, бірақ республикашылар түзетуді мақұлдады. Демократтар келесі сайлауда заң шығарушы органға келгеннен кейін түзетулерді ратификациялауды жойды, бірақ ол кезде бәрі аяқталған еді, және сол кезде республикашылдар басымдығы бар федералдық үкімет оларды конституцияға қосып қойған. Бейкер афроамерикалықтардың құқықтарын қорғау үшін қосымша мектеп реформаларын да қолдады. 1869 жылы ол ақ емес балаларға мемлекеттік мектептер құруға тыйым салған 1865 жылғы мектеп заңына түзетулер енгізетін заңға қол қойды. Жаңа заң афроамерикалықтар үшін мектептер құруға қазіргі мемлекеттік мектептерді қаржыландыруды кеңейтті және осыған қайшы келетін барлық заңдарды жойды.

Өлім және мұра

Бейкердің губернаторлық мерзімі аяқталғаннан кейін ол мемлекеттік қызметтен кетіп, заң кеңсесін қайта ашты. Оның жаңа серіктесі – бұрынғы саяси қарсыласы Томас Хендрикс болды. Хендрикс 1872 жылы губернатор болып сайланғаннан кейін Бейкер штаттық бас прокурор Оскар Б. Хорд пен Индиана Жоғарғы Сотының төрағасы Сэмюэл Перкинсті серіктес етіп алды. Заң фирмасы Бейкердің ұлына өтті және содан бері Америка Құрама Штаттарындағы жетекші заң фирмаларының бірі – Baker & Daniels LLP болып табылады. Бейкер қоғамдық істерге белсенді қатысып, штат мектептеріне тең мүмкіндіктер беруге шақыру жасады. Ол әйелдердің сайлау құқығы қозғалысына да белсенді түрде қатысып, олардың бір жиналысында сөз сөйледі. 1885 жылдың 28 сәуірінде қайтыс болды және Индиана штатының Эвансвилл қаласына жерленді.