Rolling Thunder – New Jersey-дегі Six Flags Great Adventure паркіндегі бұрынғы атракцион. 1979 ж. ашылып, 2013 ж. жабылды. Тарихы мен қызықты фактілері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қызметін тоқтатқан ойын-сауық көлікшесі
Defunct amusement ride
Rolling Thunder – Нью-Джерси штатының Джексон қаласындағы Six Flags Great Adventure ойын-сауық паркінде орналасқан жарысқа арналған американдық тау-кені. Уильям Кобб жобалаған бұл аттракцион 1979 жылы парктің бесінші жұмыс маусымында парктегі алғашқы ағаштан жасалған тау-кені ретінде ашылды. Rolling Thunder 2013 жылы жабылып, 2014 жылы ашылған Zumanjaro: Drop of Doom аттракционына орын босату үшін бұрынғы орнынан алынды.
Rolling Thunder was a racing roller coaster located at Six Flags Great Adventure in Jackson Township, New Jersey. Designed by William Cobb, it opened in 1979 as the park's first wooden coaster during its fifth operating season. Rolling Thunder closed permanently in 2013 to make room for Zumanjaro: Drop of Doom, which opened in 2014.
Тарих
Rolling Thunder 1979 жылы 6 маусымда ашылды. АҚШ-тағы американдық тау-кендердің 100 жылдығын мерекелеу үшін 1984 жылы Rolling Thunder аттракционының Coaster 2 бөлігі "Rolling Thunder" сөзінің кері жазылуымен "Rednuht Gnillor" деп өзгертілді. Пойыздар кері бұрылып, жолаушылар аттракционмен кері жүргенде оны көре алатын болды. Осы маусымда Rednuht Gnillor ескерту белгілері станцияның арт жағына және көтергіштің арт жағына орналастырылды, осылайша жолаушылар оларды көре алатын. Rolling Thunder 2005 жылдың күзінен 2006 жылдың көктеміне дейін парктің "Plaza del Carnival" аймағының және жаңа El Toro аттракционының құрылысынан пайдаланылмады. Аттракцион 2013 жылдың 8 қыркүйегінде "Zumanjaro: Drop of Doom" аттракционына орын босату үшін жабылды, ол келесі жылы, 2014 жылы ашылды. Kingda Ka аттракционының тіреу құрылысына жалғастырылған және Rolling Thunder аттракционына тікелей кедерес келтірмегенімен, Zumanjaro аттракционының кезек тізімі бір кезде Rolling Thunder тұрған жерден өтеді. 2015 жылы Rolling Thunder аттракционының кіреберіс белгісі және бұрынғы кезек жолы "El Diablo" аттракционы үшін қайта пайдаланылды, ол Larson International компаниясының "Fire Ball" карнавалдық аттракционына ұқсас, Six Flags парктерінде тау-кен ретінде жіктелетін аттракцион.
Rolling Thunder opened on June 6, 1979. To mark the 100th anniversary of roller coasters in the US, Rolling Thunder's Coaster 2 side was renamed "Rednuht Gnillor", the backwards spelling of "Rolling Thunder", in 1984. The trains were turned around so that riders could view the ride while riding backwards. During this season, Rednuht Gnillor's warning signs were placed in the back of the station and on the back of the lift hill so that riders could see them. Rolling Thunder did not operate from Fall 2005 through Spring 2006 due to construction of the "Plaza del Carnival" section of the park and the new El Toro roller coaster. The ride closed permanently on September 8, 2013, to "make room" for Zumanjaro: Drop of Doom, which opened the following year in 2014. Despite being attached to Kingda Ka's support structure and not itself interfering with Rolling Thunder, the queue for Zumanjaro partially crosses through an area where Rolling Thunder once stood. In 2015, the entrance sign and former queue line for Rolling Thunder were reused for "El Diablo", a Larson International ride similar to the Larson "Fire Ball" carnival ride, a flat ride that Six Flags has classified as a roller coaster in several of their parks.
Кезек
Көңіл көтеру құрылғысының кезек тізімі жанындағы кіреберістен басталып, әр жол үшін жеке кезектер болды. Кіреберістің оң жағындағы кезек 1-ші аттракционға, ал сол жағындағы кезек 2-ші аттракционға апарды. 54 дюйм (137 см) ең төменгі биіктігі бар аттракциондарға жеткілікті биіктігі жоқ қонақтар Rolling Thunder аттракционына отырды, оның биіктік талабы 44 дюйм (112 см) болды.
The line for the ride began at an adjoining entrance and had separate queues for each track. The queue to the right of the entrance lead to the Coaster 1 track and Coaster 2 was reached by the queue on the left. Guests who were not tall enough for coasters with 54 inch (137 cm) minimum height rode Rolling Thunder, which had a 44 inch (112 cm) height requirement.
Орналасу
Көптеген жарыстық тартылыстардан айырмашылығы, Rolling Thunder жолдары әрқашан біріне-бірі жақын болған жоқ, саяхаттың бірнеше жерінде олар бөлініп кетіп, қашықтап кеткен. Алғашқы құлаудан кейін сол жақ жол үлкен төбеден өтіп, сосын кішкентай төбеге дейін жетті, ал оң жақ жол керісінше болды. Артқы жақтан бұрылғанда сол жақ жол жоғары көтеріліп, тегіс бұрылыс жасады, ал оң жақ жол жоғары көтеріліп, бұрылғанда төмен түсті. Қайта оралу кезіндегі төбелер де бірте-бірте орналасқан. Пойыздар әрқашан жарысқа түспейтін.
Unlike most racing coasters, Rolling Thunder's tracks were not always next to each other, they separated at several points in the ride. After the first drop, the left track traveled over a big hill, followed by a small hill, whereas the second track reversed that. On the turnaround at the back, the left track traveled up and made a level turn, while the right track traveled up and dropped while turning. The hills on the return segment were also staggered. The trains were not always raced.
Жолдар
Құрылымы мен трассасы негізінен 259,080 метр (850,000 фут) Дуглас шыршасынан салынған. Бұрын Дуглас шыршасы қоршаған ортаға зиянды деп саналатын пестицидтермен өңделген, сондықтан трасса мен тіректер біртіндеп оңтүстік сары қарағаймен ауыстырылуда. Трасса жеті қабат ағаштан жасалған. Көбінесе, трассаның үстінде екі қабат оңтүстік сары қарағай, ал оның астында бес қабат Дуглас шыршасы болды. Ескірек бөлімдерде әлі де жеті қабат Дуглас шыршасы (көбінесе көтергіште) сақталған, сондай-ақ жеті қабат оңтүстік сары қарағайдан жаңартылған бөлімдер де бар. Ағаш трассаның үстіңгі қабатына болат жолақ, ал бүйірлеріне үш дюйм ені бар болат бөліктері бұрандаланған.
The structure and track were mostly built from 850,000 feet (259,080 m) of Douglas fir. In the past, the Douglas fir had been treated with pesticides which were not considered environmentally friendly and the track and supports were slowly being replaced with southern yellow pine. The track was made by bolting seven layers of wood. In most places on the ride, there were two layers of southern yellow pine, which sat on top of five layers of Douglas fir. Older sections of track still had seven layers of Douglas fir (mostly on the lift) and there were refurbished sections of track with seven layers of southern pine. A strip of steel was bolted onto the top layer of wood track and three inch wide pieces of steel were bolted onto the sides.
Тежегіштер
Rolling Thunder пойыздарды тоқтату үшін қазіргі заманғы қанатты тежегіштердің орнына сырғанамалы тежегіштерді пайдаланды. Пойыздардағы әрбір вагонның астында тежегіш жастықшалары орналасқан, олар пойыздың дөңгелектерін рельстен көтеру үшін тежегіштерге қарсы сырғанады. Тежегіштер оператор артқы жүк түсірушімен бірлесіп пойызды алға жылжытқанға дейін әрқашан жоғары көтерілген күйде болды. Жолаушылардың өзі жүк түсірушімен бірге пойызды алға жылжытқанша, жол дөңгелектерінің айналып жатқаны естілді және айналу тоқтағанша жалғасты. Барлығы үш түрлі тежегіш болды. Түзету және дайын тежегіштер саяхаттың соңындағы туннельде орналасқан. Түзету тежегіші пойызды баяулатып, тоқтатты және екінші пойыз стансадан шыққанға дейін бірінші пойызды ұстап тұруға арналған орын қызметін атқарды. Пойыз түзету тежегішінен дайын тежегішіне жылжытылды. Дайын тежегіш екінші пойыз көтерілудің жоғарғы бөлігіне жеткенше пойызды ұстап тұрды. Диспетчерлік тежегіш пойызды стансада жүк түсіру және келесі саяхатқа жүк тиеу кезінде ұстап тұрды. Пойыздар қолмен тоқтатылды және әрдайым стансадағы кезектермен тураланбады. Сондықтан, қонақтарды әуе қақпалары ашылғанға дейін кейде олардың орындарына бағыттау қажет болды. Тежегіш жастықшалары мен дөңгелектер ылғалданған кезде, пойызды тоқтату үшін жеткілікті үйкеліс болмады және олар тежегіштерге тым көп сырғанады. Қауіпсіздік үшін жаңбырлы ауа райында әр жақта бір ғана пойыз жөнелтілді.
Rolling Thunder used skid brakes to stop the trains rather than modern fin brakes. The trains had brake pads underneath each car which slid against the brakes to lift the train's wheels off the track. The brakes were always in the up position unless the operator, in conjunction with the rear unloader attendant, advanced a train. The road wheels were heard spinning at the end of the ride and continued to spin until the operator, in conjunction with the unload attendant, advanced the train. There were three sets of brakes. The trim and ready brakes were located in the tunnel at the end of the ride. The trim brake slowed and stopped the train and served as a holding place for one train until the second train left the station. The train was advanced off the trim and onto the ready brake. The ready brake held the train until the second train reached the top half of the lift hill. The dispatch brake held the train in the station while it was being unloaded and loaded for the next ride. The trains were stopped manually and were not always aligned with the queue stalls in the station. Therefore, the attendants had to direct the guests to their rows from time to time before the airgates were opened. When the brake pads and wheels were wet, there was little friction to stop the trains and they slid too far onto the brakes. For safety reasons, only one train ran per side in rainy weather.
Пойыздар
Түсімен ажыратылатын төрт пойыз болды: қызыл, көк, сары және жасыл. Әр пойыздың төрт вагоны болды, әр вагоны үш орындықтан тұратын "Филадельфия Тобоган Костер" компаниясының өндірісіндегі вагондар еді, олар біріктіру құрылғыларымен байланыстырылған. Әр вагонда алты орын болды. Әр пойызға ең көп дегенде 24 жолаушы сыятын. Пойыздар бір қалыпты бекітілетін құлса тоқтағыштарды пайдаланды. 1981 жылы жолаушылар саяхат барысында тұрып қалуын болдырмау үшін орындықтар арасына бөлігіштер мен бас тіректері қосылды. Пойыздың 30 жылдығына қарай қауіпсіздік белбеулері орнатылды. Пойыздарда үш түрлі дөңгелек қолданылды. Жолдың үстіндегі болат қабатпен 16 жол дөңгелегі жүріп өтті. 16 бағыттаушы дөңгелек ағаш жолдың екі жағында орналасқан жеке болат жол бойында пойызды бұрылыстарда жүргізді. Жолдың астыңғы жағымен 16 дөңгелек сырғанады.
There were four trains that were distinguishable by color: red, blue, yellow and green. Each train had four three bench Philadelphia Toboggan Coasters cars held together by hitch bars. Each car contained six seats. Each train held a maximum of 24 riders. The trains used buzz bars that locked in one position. Seat dividers and headrests were added in 1981 to prevent people from standing on the ride while it was in operation. Seat belts were added on the ride's 30th anniversary. There were three types of wheels used on the trains. Sixteen road wheels rode on the steel layer on top of the track. Sixteen guide wheels guided the trains around the turned on a separate steel track located on the sides of the wooden track. Sixteen upstop wheels rode on the bottom of the track.
Апат
1981 жылдың 16 тамызында Нью-Джерси штатының Миддлтаун қаласындағы 20 жасар саябақ қызметкері, әдеттегі сынақ жүргізу кезінде тартылғыштан құлап қайтыс болды. Нью-Джерси Еңбек департаментінің жүргізген тергеуі, оның қауіпсіздік жолағымен місе тұрған жоқ болуы мүмкін деген қорытындыға келді. Саябақ өкілі кейіннен бұл қорытындыны растап, қызметкердің "рұқсатсыз отыру позыциясын қабылдаған, қауіпсіздік құралдарын пайдаланбаған" болуы мүмкін екенін мәлімдеді. Тартылғыш тексерілді және Еңбек департаменті оның "толыққанды жұмыс жасайтын және техникалық тұрғыдан жарамды" екенін анықтады.
On August 16, 1981, a 20 year old park employee from Middletown, New Jersey, fell from the coaster to his death during a routine test run. An investigation by the New Jersey Labor Department concluded that he may not have secured himself with the safety bar. A park representative later confirmed this conclusion, saying that the employee "may have assumed an unauthorized riding position that did not make use of safety restraints". The ride was inspected and the Labor Department concluded that the ride was "operationally and mechanically sound".