Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Элеонора Кастильская (1363 жылдан кейін – 1415/1416) – Наварра королі Карл III-ге үйленген Наварра королевасы. Ол 1397–1398, 1403–1406 және 1409–1411 жылдары күйеуі Францияда болмаған кезде Наварраның регенті қызметін атқарды.
Eleanor of Castile (after 1363 – 1415/1416) was Queen of Navarre by marriage to King Charles III of Navarre. She acted as regent of Navarre during the absence of her spouse in France in 1397–1398, 1403–1406 and 1409–1411.
Ерте өмір
Ол Кастилия королі Генрих II және оның әйелі Хуана Мануэль Кастилияның қызы болды, Хуана Мануэль Кастилия корольдік үйінің тармақтық бұтағынан текті болған. Элеонора Трастамара әулетінің мүшесі еді. Элеонора 1371 жылы Португалия королі Фердинанд I-ге үйлену мүмкіндігі қарастырылды, бірақ ол бұл одақтан бас тартты, себебі ол құпия түрде Леонор Телес де Менезес ақсүйек әйеліне үйленген еді. Ол 1373 жылы Бургоста Наварра королі Карл II-нің мұрагері, принц Карлға күйеуге берілді. Олар 1375 жылғы мамыр айында Сорияда неке қиды. 1374 жылғы 29 мамырда Бургоста жасалған өсиетнамада Генрих II өзінің қызы Элеонораға оның құдайының бір бөлігі ретінде мүлік бергені көрсетілген.
She was the daughter of King Henry II of Castile and his wife Juana Manuel of Castile, who was descended from a cadet branch of the Castilian royal house. Eleanor was a member of the House of Trastámara. Eleanor was involved with plans to marry King Ferdinand I of Portugal in 1371, however he refused the match as he had secretly married the noblewoman Leonor Telles de Menezes. She was betrothed in Burgos in 1373 to Prince Charles, the heir of King Charles II of Navarre. The couple was married at Soria in May 1375. A testament dated at Burgos on 29 May 1374 shows that King Henry II bequeathed property to his daughter Eleanor as a part of her dowry.
Кастилиядағы жылдар
Чарльз бен Элеонораның некесі бірнеше ерекше некелік дау-жанжалдармен сипатталды. 1388 жылы Элеонора күйеуі мен ағасы Кастилияның Иоанн I-інің кездесуінде Наваррада жұқтырған аурусынан айығу үшін туған жері Кастилияға біраз уақытқа рұқсат сұрады. Ол осылай істеу денсаулығы үшін жақсы болады деп ойлады. Ол кезде оның күтімінде болған екі кішкентай қызы онымен бірге кетті. Наваррадан кеткен кезде Элеонора балаларымен Вальядолидте тұрды. 1390 жылы Элеонора Чарльзға тағы екі қыз дүниеге келтірді, ал екі жылдан кейін күйеуі оны Наварраға қайтаруды өтінді, өйткені оның әкесі Карл II қайтыс болғаннан кейін олар екеуін де Наварраның патшасы мен патшайымы деп тағайындау қажет болды. Элеонораның ағасы, король Иоанн, Чарльз III-нің өтінішін қолдады. Элеонора келіспеді, Наваррада оған жаман қарағандарын және Наварра ақсүйектері оны улауды ниеттенгенін мәлімдеді. Осының салдарынан Элеонора Кастилияда қалды, ал оның күйеуі 1390 жылдың ақпанында Памплонада таққа отырды. 1390-шы жылдардың соңына қарай Элеонора күйеуіне алты қыз туды, олардың барлығы нәрестелік шақтан аман қалды, бірақ ұлдары болған жоқ. Осы себепті Элеонора ең үлкен қызы Жоаннаны Чарльз III-ке Наварра Корольдігін билеушісі ретінде болашақтағы рөліне дайындау үшін тапсырды. 1390 жылдың 9 қазанында Элеонораның ағасы Иоанн қайтыс болды, оның орнына кәмілетке толмаған ұлы Генрих Кастилияның патшасы болды. Содан кейін Чарльз Элеонораны тағы да Наварраға қайтаруды сұрады, бірақ ол тағы да бас тартты. Элеонора жүрегіндегі туысы Генрихтің таққа отыруына қарсылық көрсетті және өзінің заңды емес ағасы Фадрике мен туысы Педромен бірге Лильо Лигасын құрды. Генрих патша Лигаға қарсы шығып, 1394 жылдың ортасында Роадағы қамалында Элеонораны қоршауға алды және оны 1395 жылдың ақпан айында күйеуіне қайтаруға мәжбүр етті.
The marriage of Charles and Eleanor was marked by a number of unusual marital disputes. In 1388, Eleanor asked at a meeting between her husband and her brother John I of Castile for permission to retire for some time to her homeland of Castile in order to recover from an illness caught in Navarre. She believed this course of action would be best for her health. The two young daughters in her care at the time went with her. During their absence from Navarre, Eleanor and her children resided in Valladolid. By 1390, Eleanor bore two more daughters to Charles, and two years later, her husband requested her to return to Navarre because both of them needed to be crowned King and Queen of Navarre upon the death of her father in law King Charles II. Eleanor's brother King John supported the request of Charles III. Eleanor did not consent, claiming that she was ill treated in Navarre and believed members of the Navarrese nobility wished to poison her. As a result, Eleanor remained in Castile while her husband was crowned in February 1390 in Pamplona. By the end of the 1390s, Eleanor had born her husband six daughters, all of whom survived infancy, but no sons. For this reason, Eleanor handed her oldest daughter Joanna over to Charles III to be groomed for her future role as ruler of the Kingdom of Navarre. On 9 October 1390, Eleanor's brother John died and was succeeded by his minor son Henry as king of Castile. Charles then requested Eleanor's return to Navarre again, but she refused once more. Eleanor opposed her nephew Henry's accession and she formed the League of Lillo along with her illegitimate half brother Fadrique and her cousin Pedro. King Henry opposed the League, besieged Eleanor in her castle at Roa around mid 1394, and obliged her to return to her husband in February 1395.
Наварраның патшайымы
Элеонора қайтып келгеннен кейін Наварраның саяси өміріне белсенді түрде араласты. Оның күйеуімен қарым-қатынасы жақсарып, көптен күткен ұлдары Шарль мен Луи дүниеге келді. Бірақ, екеуі де жас жаста қайтыс болды. 1403 жылғы 3 маусымда Памплонада оның Наварра королевасы ретінде тағына отыру рәсімі өтті. Шарль Францияда болғанда бірнеше рет Элеонора регенттік міндетін атқарды. Ол сондай-ақ Наварра мен Кастилия арасындағы жақсы қарым-қатынасты сақтауға көмектесті. Осы жақсы қарым-қатынастардың нәтижесінде Кастилия ақсүйектері, оның ішінде Бенавенте герцогы және Дávalos, Mendoza және Zuñiga сияқты күшті әулеттердің мүшелері Наварраға қоныстанды. Олардың жоқтығында, қызы Жоанна, патшалыққа мұрагер болғандықтан, регенттік қызметін атқарды. Жоанна 1413 жылы баласыз және ата-анасының тірі кезінде қайтыс болды, сондықтан мұрагерлік олардың екінші қызы Бланшқа көшті, ол ақырында Шарль қайтыс болғаннан кейін Наварра королевасы болды. Элеонораның қайтысы туралы әртүрлі мәліметтер бар. Ол 1415 жылғы 27 ақпанда Олитте немесе 1416 жылғы 5 наурызда Памплонада қайтыс болды деп саналады. Оның күйеуі 1425 жылы қайтыс болды, және олар Санта-Мария-ла-Реал соборындағы Памплонадағы монументалды қабірге бірге жерленді.
Eleanor became very involved in the political life of Navarre upon her return. Her relationship with her husband improved, and they had the long awaited sons Charles and Louis. Both died young, however. On 3 June 1403, her coronation as Queen of Navarre took place in Pamplona. Upon several occasions when Charles stayed in France, Eleanor took to the role of regent. She also helped to maintain good relations between Navarre and Castile. As a result of these good relations, members of the Castillian nobility, including the Duke of Benavente and members of the powerful families of Dávalos, Mendoza and Zuñiga, settled in Navarre. Upon the couple's absences, their daughter Joanna acted as regent, as she was heiress to the kingdom. Joanna died in 1413 without issue and in the lifetime of both her parents, therefore the succession turned to their second daughter Blanche, who would eventually succeed as Queen of Navarre upon Charles' death. There is confusion surrounding Eleanor's death. She is believed to have died at Olite on 27 February 1415 or at Pamplona 5 March 1416. Her husband died in 1425, and they were buried together in a monumental tomb at Pamplona in the Cathedral of Santa María la Real.