Кіріспе
Құлақ кернейі – дыбыс толқындарын жинап, құлаққа бағыттайтын түтікше немесе конус тәрізді құрылғы. Олар есту аппараты ретінде қолданылады, нәтижесінде дыбыс энергиясы құлақ барабанына күштірек әсер етеді, соның арқасында нашар еститін немесе саңырау адамның есту қабілеті жақсарады. Құлақ кернейлері жалпақ металлдан, күмістен, ағаштан, ұлудың қабықшасынан немесе жануар мүйіздерінен жасалған. Әлемнің бай елдерінде олар заманауи, кішкентай және көзге түспейтін, бірақ қымбат есту аппараттарымен алмастырылды. Дыбыс кернейі дыбысты "күшейтпейді". Ол үлкен аумақтан алынған дыбыс қуатын кішірек аумаққа шоғырландырады. Алынған дыбыс күштірек болады, бірақ бұл процесте қосымша қуат пайда болмайды.
An ear trumpet is a tubular or funnel shaped device which collects sound waves and leads them into the ear. They are used as hearing aids, resulting in a strengthening of the sound energy impact to the eardrum and thus improved hearing for a deaf or hard of hearing individual. Ear trumpets were made of sheet metal, silver, wood, snail shells or animal horns. They have largely been replaced in wealthier areas of the world by modern hearing aid technology that is much smaller and less obtrusive, albeit more expensive. A sound trumpet does not "amplify" sound. It takes the sound power received over a large area and concentrates it into a smaller area. The received sound is louder, but no power has been created in the process.
Тарих
Құлағы нашар естіген адамдарға арналған құлаққаптардың тарихы 17 ғасырға дейін жетеді. Француз иезуит діни қызметкері және математик Жан Леурхон өзінің «Математикалық ойын-сауықтар» (1634 ж.) атты еңбегінде құлақ кернейін алғаш рет сипаттаған. Полимат Афанасиус Кирхер 1650 жылы да осыған ұқсас құрылғыны сипаттады. 18 ғасырдың соңына қарай олардың қолданылуы кеңінен тарала бастады. Аспап жасаушылар жеке клиенттер үшін бір реттік тапсырыс бойынша бүгілетін конус тәрізді құлаққаптар жасады. Осы кезеңнің белгілі үлгілеріне Таунсенд кернейі (саңырау педагог Джон Тауншенд жасаған), Рейнольдс кернейі (суретші Джошуа Рейнольдс үшін арнайы салынған) және Даубейн кернейі жатты. Құлақ кернейін коммерциялық өндіріске енгізген алғашқы фирманы 1800 жылы Лондонда Фредерик К. Рейн құрды. Рейн құлақ кернейлерін өндірумен қатар, естуге көмектесетін желдеткіштер мен сөйлеу түтіктерін де сатты. Бұл құралдар дыбыс энергиясын шоғырландыруға көмектесті, сонымен қатар оларды тасымалдау оңай болды. Дегенмен, бұл құрылғылар көбінесе ауыр болып келді және төменнен қолдау көрсетуді қажет етті. Кейіннен кішірек, қолға ұсталатын құлаққаптар мен конустар есту аппараттары ретінде пайдаланылды. 1819 жылы Рейнге Португалияның ауырған королі Жоау VI үшін арнайы акустикалық кресло жасау тапсырылды. Креслоның қолындарында арыстанның ашық аузындай көрінетін әсем ою-өрнектер болды. Бұл тесіктер акустиканы қабылдау аймағы ретінде қызмет етті, ол сөйлеу түтігі арқылы креслоның артқы жағына және корольдің құлағына берілді. Соңында, 19 ғасырдың соңында акустикалық мүйіз пайда болды, ол екі ұшы бар түтік, дыбысты жинақтайтын конус және ақырында құлаққа сыю үшін жасалды. Олар әлі де әлемнің көптеген елдерінде қолданылып келеді.