Британ физигі Дэвид Кокэйн: өмір жолы мен ғылыми еңбектері

Кіріспе

Британдық физик Дэвид Джон Хью Кокэйн FRS. Ол 2003 жылдан 2007 жылға дейін Халықаралық Микроскопия Қоғамдары Федерациясының президенті, ал 2007 жылдан 2010 жылға дейін вице-президенті болды.

Өмірбаян

Коккейн Лондонның Балхэм қаласында, полиция қызметкері және кейін штаб менеджері Джон Генри Коккейннің және оның әйелі Айви Хатонның үш баласының екіншісі болып дүниеге келді. 1950 жылы, ол 8 жаста болғанда, отбасы Тилбериден «Отранто» кемесімен Мельбурнге аттанды; олардың жаңа үйі Виктория штатының Джилонг аймағында болуы тиіс еді. 1952 жылы олар Джилонг қаласына жаңа салынған үйге көшіп, Коккейн жаңа мектепке барып, 1953 жылы Джилонг грамматикалық мектебіне стипендиямен қабылданды, онда ол химия, физика және математика пәндерінен өте жақсы оқыды. 1961 жылы Коккейн физиканы оқу үшін Мельбурн университетіне түсті; ол 1964 жылы үздік дипломмен бітірді. Содан кейін ол электрондық дифракция бойынша магистрлік диссертация үшін зерттеу жұмыстарын жүргізіп, 1966 жылы тағы да үздік нәтижеге қол жеткізді. Ол Оксфордтың Магдален колледжінде докторлық диссертациясын жазу үшін Commonwealth стипендиясын алды. Дэвид 1966 жылдың қыркүйек айында Оксфордтың металлургия кафедрасына қосылды, доктор М. Дж. Уиланның жетекшілігімен кристалл торының ақауларын электронды микроскоп арқылы зерттеумен айналысты. 1970 жылы докторлық диссертациясын қорғады. 32 жасында Коккейн 1974 жылдың маусым айында Сидней университетінің Электронды микроскоптар бөлімінің (EMU) директоры лауазымын иеленді. Ол сонымен қатар доцент болып та жұмыс істеді. 1986 жылы профессор, ал 1992 жылы жеке профессорлық қызметке (Физика профессоры (электрондық микроскопия және микроанализ)) көтерілді. Ол Сиднейде маңызды зерттеу базасын құрды; Дэвид Маккензимен бірге аморфты материалдардың құрылымын зерттеу үшін электронды микроскоптың ішінде жоғары дәлдікті электрондық дифракциялық әдістемен жасады. Коккейн 2000 жылы Оксфордқа оралып, Материалдар кафедрасында Материалдарды физикалық зерттеу профессоры лауазымын алды. Ол сондай-ақ Линакр колледжінде профессорлық қызметкер болды. Материалдар кафедрасында ол «керемет электрондық микроскопия тобын құрды» және Сиднейде басталған нанометрлік кристаллдардың (кванттық нүктелер) жартылай өткізгіш қорытпаларының қасиеттерін зерттеуді жалғастырды. Оның сайлау туралы куәлігінде былай делінген:

Cockayne was born in Balham, London, the second of three children of John Henry Cockayne, policeman and later staff manager, and his wife, Ivy, née Hatton. In 1950, when he was 8, the family sailed from Tilbury on the Otranto, bound for Melbourne; their new home was to be in the Geelong area of Victoria. In 1952 they moved to a newly built house in Geelong, and Cockayne attended a new school, from where he was awarded a scholarship to Geelong Grammar School in 1953, where he excelled in chemistry, physics and mathematics. In 1961 Cockayne enrolled at the University of Melbourne to read physics; he graduated in 1964 with first class honours. He went on to do research on electron diffraction for an MSc, again gaining a first in 1966. He was then awarded a Commonwealth Scholarship to read for a DPhil at Magdalen College, Oxford. David joined the Department of Metallurgy in Oxford in September 1966 to conduct research on electron microscope images of defects in crystal lattices, under the supervision of Dr M J Whelan. He was awarded a DPhil in 1970. At the age of 32, Cockayne took up the post of director of the University of Sydney Electron Microscope Unit (EMU) in June 1974. He also held the position of associate professor. He was promoted to full professor in 1986, and then to a personal chair (Professor in Physics (Electron Microscopy and Microanalysis)) in 1992. He built up an important research base at Sydney; with David McKenzie he developed a high precision electron diffraction technique within an electron microscope to study the structure of amorphous materials. Cockrayne moved back to Oxford in 2000, to take up the post of Professor in the Physical Examination of Materials, at the Department of Materials. He also became Professorial Fellow at Linacre College. In the department of materials he “built up an outstanding electron microscopy group”, and followed up studies started in Sydney on the properties of nanometer sized crystals (quantum dots) insemiconductor alloys. his certificate of election noted that he was: