Американың тәуелсіздік күресі: сауда келісімдері мен наразылықтар тарихы
Nonconsumption agreements
1774 ж. АҚШ-тың континенттік конгресінде бекітілген импортты тоқтату туралы келісімдер, сауда дағдарысы мен британдық актілерге қарсы шаралар талқыланады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тұтынуға тыйым салатын келісімдер – импортқа және экспортқа тыйым салатын келісімдерді де қамтитын келісімдер жинағының бір бөлігі болды, оларды 1774 жылғы Бірінші Континенттік Конгрестің Декларациялары мен Қарарларында американдық отаршылар қарастырған. Бұл келісімдер кейіннен Импортқа тыйым салу туралы заңның және 1806 жылы АҚШ Конгресі Франция мен Ұлыбритания арасындағы Наполеон соғыстары кезінде американдық теңіз бейтараптығын орнатуға тырысқан 1807 жылғы Эмбаргоның негізі болды. 1760 жылдары американдық отаршылар Американың алғашқы экономикалық төмендеулерінің ортасында табалды. Осы кезеңде өмір сүрген отаршылар ақша тапқандары аз болды, сауда күрделене түсті және Ұлыбританияға қарыздары арта берді. Бұған қоса, Ұлыбритания отаршылардың алдындағы мәселелерді одан әрі ушықтыратын бірқатар заңдарды қабылдай бастады.
The Non consumption agreements were a part of a family of agreements, including the non importation and non exportation agreements addressed by American colonists in the 1774 Declarations and Resolves of the First Continental Congress. These agreements later served as the basis for the Non Importation Act, and subsequent Embargo of 1807 that was passed by the United States Congress in 1806 in an attempt to establish American nautical neutrality during the Napoleonic Wars between France and Britain. Throughout the 1760s, the American colonies found themselves in the midst of one of America’s early economic falls. Colonists living in this time found themselves low on money, with trade becoming increasingly difficult, and their debt to Britain growing larger. To add to the colonist's already pressing issues, Britain began to impose a host of acts against them.
Қарыздарды төлеу
Колонистердің қарыздары үшін қандай да бір өтемақы алуға тырысып, Ұлыбритания колонистерді қорғауға байланысты туған шығындарын өтеу мақсатында бірқатар заңдар қабылдады. Олардың екеуі – Жатақ беру туралы заң мен Мөр бажы заңы. Жатақ беру туралы заң британдық әскерлерді орналастыруға кеткен шығындарды азайтса, Мөр бажы заңы колонияларда жасалған кез келген ресми қағаздар мен құжаттарға баж салыстырып, осылайша колонистердің қарыздарын өтеуге қаражат жинауға тырысты.
In an attempt to gain some type of compensation for the colonist's debts, Britain created acts in an effort to offset expenses on their end due to activities mainly involving the protection of the colonists. Two of these were the Quartering Act and the Stamp Act. While the Quartering Act cut down on the cost of housing British soldiers, the Stamp act placed duties on any official papers or documents produced within the colonies in an attempt to create revenue with which to defray some of the colonist's debts.
Салықтар саудаға зиян келтіреді
Әсіресе Қант заңы колониялар мен басқа елдер арасындағы саудадағы импортқа теріс әсер етті. Ол елге меласса импорттау құнын екі есеге төмендетті. Бірақ, американдық отаршылар бұрынғы салықтан қашып жүрген, және Қант заңы мелассаға салынатын баж салымын төмендеткенімен, оның іске асырылуы күшейді. Сонымен қатар, бұрын баж салынылмаған тауарларға да баж салынып, Ұлыбритания американдық маңызды экспорт, мысалы, ағашқа бақылау қойды.
The Sugar Act in particular had a negative impact on imports regarding trade between the colonies and outside countries. It cut costs on importing molasses into the country by half. However, the American colonists had been evading the previous tax, and although the Sugar Act reduced duties on molasses, it came with a higher enforcement level. It also placed taxes on imports that were formerly not taxed and put Britain’s hand in important American exports such as lumber.
Қоныс иелерінің қарсыласуы
Британдықтардың салық салу және қабылдаған заңдары отаршылдарды ашуландырды. Америкалық патриотизм күшейді және отаршылдар жағдайға қарсы тұруға шешім қабылдады. "Сабырлық заңына" қарсы тұру мақсатында "Еркіндік ұлдары" мен "Еркіндік қыздары" атты ұйымдар құрылды. Наразылық акцияларының көп бөлігі көтерілістермен, "мөрленген" қағаздарды өртеумен, британдық шенеуніктерді және британдық тауарларын қолдануды жалғастырғандарды қаралап, қауырсынмен жабумен еректелді. Америкалық және қолмен жасалған тауарлар тұтынушылар үшін патриоттық таңдауға айналды. Күшті қарсылыққа алып келген тағы бір маңызды заң – "Шай заңының" қабылдануы болды. Бұл заң бұрыннан-ақ толқыған отаршылдарды одан әрі ашуландырып, Бостон қаласындағы адамдар тобының белгілі Бостон шай кешіне ұласты, онда үш кемедегі шай бөшкелері Бостон портына төгілді.
The taxation and legislation passed by the British upset the colonists. American patriotism became strong and the colonists decided to confront the situation. In an attempt to resist the Stamp Act, the Sons of Liberty and Daughters of Liberty were born. Large portions of the protests were marked by riots, the burning of “stamped” papers and the tarring and feathering of British officials as well as those continuing to use British goods. American and homemade goods became the patriotic choice for consumers. Another notable act that led to violent opposition was the passing of the Tea Act. This act enraged the already volatile colonists and resulted in a group of people living in Boston enacting the infamous Boston Tea Party, where in three ships worth of tea barrels were dumped into the Boston Harbor.
Ұлыбританияның реакциясы
Бостон шай тойына байланысты отаршылдардың әрекеттеріне жауап ретінде Ұлыбритания "Төзбес актілер" деп аталған заңдарды қабылдады. Бұл заңдардың мақсаты колонияларды корольдің қалауынша тәртіпке келтіру болды және қалалық кеңестерге тыйым салу да осы заңдардың ішінде болды. Осыған отаршылдар қайтадан ашуға білінді. Жауап ретінде, он үш колонияның он екісі Бірінші Континенттік Конгресс құрды, онда олар тәжге қарсы шағымдар тізімін және заң шығарушы орган өзгергенге дейін орындалатын талаптарды жасады. Осы талаптардың бірі – британ тауарларын импорттамау және Британия мен оның колонияларына экспорттамау туралы келісімдер болды, егер Ұлыбритания бұрын қабылданған заңдарын күштен шығармаса, колониялар осы шараларды қабылдайтындығы айтылды.
In reaction to the colonists' actions regarding the Boston Tea Party, Britain decided to pass what were known as the Intolerable Acts. These acts were aimed at bringing the colonies back into compliance with the King’s wishes and included the outlawing of town meetings. Once again, the colonists were outraged. In response, twelve of the thirteen colonies formed the First Continental Congress, where they drafted a list of grievances against the crown and the provisions they would make until legislature was changed. One of these provisions were the non consumption agreements, which stated that unless Britain repealed their previously passed acts, then the colonies would engage in neither the import of British goods nor export goods to Britain and its colonies.
Колониялардағы бөліну
Алайда, колониялар британдық тауарларды тұтынудан бас тартуды толық қолдамағанын атап өту маңызды. Бұл әсіресе дүкендері британ тауарларымен толы болған және табыстарына тиетін зиянды сескенген саудагерлерге қатысты болды. Оңтүстік колониялар да Ұлыбританиямен сауданы тоқтатудың салдарынан қорқып, одан бас тартуға күдікпен қарады, себебі олар мақта сияқты Англияның солтүстік колонияларға қарағанда көп көлемде тұтынатын тауарларды өндірумен көбірек айналысты.
It is important to note, however, that the colonists were not wholly supportive of refusing to consume British goods. This was especially the case with many merchants whose stores were stocked full of British goods and feared the shock that their income would surely incur. The southern colonies were also a large group that was wary of the effect that refusing trade with Britain would bring, as they were more heavily involved in producing the goods, such as cotton, that England consumed more heavily than were the northern colonies.