Сукре әулеті: Венесуэла тарихындағы саяси тұлғалар
Sucre family
Сукре әулеті – Венесуэланың танымал саяси семьясы. Фламанд және испан тегінен бастау алып, Венесуэла тарихында маңызды рөл атқарған. Әулет тарихы, биліктегі өкілдері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сукре отбасы – Венесуэланың белгілі саяси отбасы.
The Sucre family is a prominent political family of Venezuela.
Шығу тегі
Отбасы Венесуэлада Фламанд тегінен шыққан маркиз Чарльз Адриен де Сукре д'Ив пен испандық Мария Буэнавентура Каролина Изабель Гарридо де Санчес и Пардо де Фигероаның ұлы Карлос Франсиско де Сукре Гарридо и Пардомен құрылған. Карлос Франсиско де Сукре Гарридо и Пардо 1689 жылы Испания тағы үшін Каталония сарбазы қызметін атқарды, кейін Картахена де Индиас губернаторы және Кубаның генерал-капитаны болып тағайындалды. 1779 жылдың 22 желтоқсанында Сукре Гарридо и Пардо Жаңа Андалусияның губернаторы болып тағайындалғандықтан отбасы Венесуэлаға келді, ол сол кездегі Венесуэланың генерал-капитандығының ең шығыс провинциясы болды және отбасы тарихының көп бөлігін осы жерде өткізді. Ол Маргарита де Флорес и Треллеске үйленді және олардың ұлы Антонио Маурисио де Сукре Пардо и Треллес, Франсиско Мануэль Гарсия де Урбанея и Санчес де Торрес пен Тереза Санчес де Торрес и Гобеяның қызы Жозефа Маргарита Франсиска Гарсия де Урбанея и Санчес де Торресқа үйленді. Олардың ұлы Висенте де Сукре и Гарсия де Урбанеха Педро де Алкала и Рендонның қызы Мария Мануэла де Алкала и Санчес Рамирес де Арельяно мен оның әйелі Хуана Джеронима Санчес Рамирес де Арельяно и Валениллаға үйленді, ал олардың ұлы Антонио Хосе де Сукре и Алкала болды.
The family was founded in Venezuela, by Carlos Francisco de Sucre Garrido y Pardo, a Flanders born noble, son of Charles Adrien de Sucre y d'Yves, Marquess of Preux, of Flemish origin, and of María Buenaventura Carolina Isabel Garrido de Sánchez y Pardo de Figueroa, Lady of Syssele, of Spanish origin. Carlos Francisco de Sucre Garrido y Pardo, served as a soldier of Catalunya to the Spanish Crown in 1689, and was later named Governor of Cartagena de Indias and Governor and Captain General of Cuba. On 22 December 1779, the family arrived in Venezuela as Sucre Garrido y Pardo was appointed Governor of New Andalucia, the easternmost province of the then Captaincy General of Venezuela and where the family would remain for almost all its history. He married Margarita de Flores y Trelles and had a son Antonio Mauricio de Sucre Pardo y Trelles, married to Josefa Margarita Francisca García de Urbaneja y Sánchez de Torres, daughter of Francisco Manuel García de Urbaneja y Andrade and wife Teresa Sánchez de Torres y Gobea. Their son Vicente de Sucre y García de Urbaneja married María Manuela de Alcalá y Sánchez Ramírez de Arellano, daughter of Pedro de Alcalá y Rendón and wife Juana Jerónima Sánchez Ramírez de Arellano y Vallenilla, and their son was António José de Sucre y Alcalá.
Антонио Хосе де Сукре
Бұл отбасының мүшелері қазіргі венесуэла тарихында өзгеден ерекше көзге түсіп, сол елдің тағдырына зор ықпал еткен. Ең танымал мүшесі – генерал Антонио Хосе де Сукре. Ол Испанияға қарсы испандық-американдық тәуелсіздік қозғалысының көрнекті қайраткері және Боливияның негізін қалаушы, Эквадорды азат етуші, Аякучоның бас маршалы саналады. Испания билігі тұсында ол бастапқыда генерал Сантьяго Мариноның басшылығымен Венесуэла республикаларының провинциялық қарулы күштерінде лейтенант болып тағайындалды. Кейін Сукре азат етуші Симон Боливардың бірінші лейтенанты болды және 1830 жылы роялистік бүлікшілердің қолынан қаза тапқанға дейін, жаңадан тәуелсіз Латын Америкасы елдерінің басшысы ретінде Боливарды алмастыруға үміткер болды. Боливар тәуелсіздік күштерін біріктіріп, күреске шақыратын харизматикалық көшбасшы ретінде танылса, тарихшылар Сукрені оның артында тұрған әскери гений деп мойындайды. Боливардың басшылығымен ол қару-жарақ сатып алу, әскери бұйрықтар беру, сарбаздарды жинау және персоналды тағайындау ісімен айналысты. Сукре сондай-ақ роялистер Лимадан оңтүстік-батысқа, таулы аймақтарға шегінгенге дейін оларға қарсы тыңшылар желісін ұйымдастырды. Сукре 1822 жылғы Пичинча шайқасымен ерекше көзге түсті, онда ол испандарды жеңіп, Эквадорды азат етті. Аякучо шайқасы да маңызды, онда ол роялистер әскерін басып озды, тіпті олардың саны көп болғанына қарамастан. Оның әскері 309 қаза тапты, 607 жараланды, ал роялистердің қатарынан 1400 қаза тапты, 700 жараланды. Оның мемлекеттік қайраткер ретіндегі қабілеті дипломатиялық миссияларда, әсіресе 1820 жылы Испаниямен қарулы келісімге келу келіссөздерінде сынақтан өтті.
Members of this family have excelled in modern Venezuelan history and have had a deep impact in that country's events. The most well known member is General Antonio José de Sucre. He was a prominent figure in the Spanish American independence movement against Spain and is considered a founder of Bolivia, the liberator of Ecuador, and the Grand Marshal of Ayacucho. During the Spanish regime, he was originally appointed as a lieutenant in the provincial armed forces of the Venezuelan republics, serving under General Santiago Marino. Sucre later became the first lieutenant to the liberator Simon Bolivar and was widely touted to replace Bolivar as the leader of the newly independent Latin American nations before his untimely death in the hands of royalist rebels in 1830. While Bolivar is described as the charismatic leader who rallied the independence forces to fight, historians recognize Sucre as the military genius behind him. Under Bolivar, he was involved in the purchase of armaments, issuing military orders, recruitment, and personnel assignments. Sucre also run a spy network against the royalists until they retreated into the highlands southwest of Lima. Sucre is particularly famous for the Battle of Pichincha in 1822, where he quashed the Spaniards and liberated Ecuador. There is also the case of the Battle of Ayacucho, where he triumphed over Royalist army despite being vastly outnumbered. His forces sustained 309 dead and 607 wounded to the Royalists' 1,400 dead and 700 wounded. His ability as a statesman was tested when he engaged in diplomatic missions, negotiating the armistice with Spain particularly in 1820.
Жақында болған тарих
ХХ ғасырда отбасы Венесуэла өмірінде қайтадан маңызды рөл атқарды, мүшелері әдебиет, саясат, әскери қызмет және бизнес салаларында көзге түсті. 1960 және 1970 жылдары Сукре Фигарелла ағайындарының көпшілігі Венесуэла өміріне қатысып, әскери сала, қоғамдық инфрақұрылым, заң шығару, дипломатиялық қызмет және әдебиет сияқты аймақтарда қызмет етті. Ең үлкен ағасы Хуан Мануэль Сукре генерал болды және Армияның Бас қолбасшысы қызметін атқарды; кіші ағасы Леопольдо саясатқа ең белсенді қатысты, Боливар штатының губернаторы және сенаторы, Қоғамдық жұмыстар министрі, сондай-ақ мемлекеттік «Корпорация Венесуэла де Гуаяна» президенті болды; үшінші ағасы Хосе Франсиско Біріккен Ұлттар Ұйымындағы және Ресей, Австрия сияқты бірқатар еуропалық елдердегі елші болып қызмет еткен сыртқы саясат қауымдастығының маңызды мүшесі болды. ХХ ғасырдың бірінші жартысында отбасының тағы бір өкілі Хосе Антонио Рамос Сукре ұлы ақын ретінде танылды. Бүгінгі күні отбасы мүшелері көбінесе жеке кәсіпкерлікпен айналысады.
In the 20th century the family has once again become prominent in Venezuelan life as its members have taken roles in literature, politics, military and business. During the 1960s and 1970s the Sucre Figarella brothers were almost all involved in Venezuelan life serving in areas such as the military, public infrastructure, legislature, foreign service and literature. The oldest brother Juan Manuel Sucre was a general and served as Commander in Chief of the Army; his younger brother Leopoldo had the most active participation in politics as he was Governor and Senator of the state of Bolivar, Minister of Public Works, and as President of the state owned Corporación Venezolana de Guayana; the third brother Jose Francisco was a key member of the foreign policy community serving as Ambassador to the United Nations and a number of European countries such as Russia and Austria. During the early half of the 20th century, another member of the family, José Antonio Ramos Sucre, had achieved fame as a great poet. Nowadays, members of the family are mostly involved in private businesses.
Девиз және герб
Отбасы гербі және оның француз тіліндегі ұраны, Contentez Vous de Sucre, 1994 жылдан 1998 жылға дейін 2000 венесуэлалық боливар банкнотасында бейнеленген.
The family coat of arms and its motto, in French, Contentez Vous de Sucre, is included in the 2,000 Venezuelan bolívar bill between 1994 and 1998.