Эмерсон Бузер: Американ футбол шеберінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Emerson Boozer (1943 жылы 4 шілдеде туған) – американдық бұрынғы кәсіби футболшы, мансабының барлық кезеңін Америкалық Футбол Лигасында (AFL) және Ұлттық Футбол Лигасында (NFL) «Нью-Йорк Джетс» командасының шабуылшысы ретінде өткізді. AFL және NFL жекелеген таңдауларының соңғы жылында Бузер NFL командасымен емес, AFL-дің «Джетс» командасымен келісім жасады. Ол «Джетс» командасының құрамында болды, ол Super Bowl III-де NFL чемпионы «Балтимор Колтс» командасын 16:7 есебімен жеңді. AFL-ге қосылмас бұрын Бузер Мэриленд штатының колледжінде студенттік футбол ойнады, қазір ол Мэрилендтің шығыс жағалауы университеті.

Ерте өмір

Бузердің табиғи спорттық қабілеті Грузия штатының Аугуста қаласындағы Люси Крафт Лэни орта мектебінің футбол жаттықтырушыларының назарына түсті. Оның таланты сол жерде дәлелденгеніне қарамастан, қара терілі жұлдызға футбол стипендиясы кеңінен ұсынылмады. Бузер колледж деңгейінде де өте жақсы ойнады, онда ол ашық алаңдағы шеберлігін, сондай-ақ 5'11 және 190 фунт салмағынан асып түсетін күш пен қарқындылықты көрсетті. Бузер 1962-1965 жылдары Мэриленд штатының колледжінде ойнады. Екі рет All American атанған Бузер 374 қадаммен 2537 ярдқа дейін жүгіріп, 22 тачдаун соқты, орташа есеппен әр қадамға 6,8 ярдтан.

Кәсіби мансап

NFL-де кеңінен ізделмеген Бузерді «Джетс» командасы таңдады, оның құрамында Джордж Сауэр мен Уилбур «Вейб» Эвбанк талантты және жігерлі ойыншылардан команда құрастырып жатқан еді. Командада Мэт Снелл атты фулбек бар еді, және Бузер оны жартылай қорғаушы ретінде қолдануға ниеттенген. Жаңа ойыншы ретінде Билл Мэтиспен бірге жұмыс істеген Бузер 1967 жылы жақсы еңбек етіп, негізгі құрамға ілікті. Оның қарсыласуды тоқтату қабілеті лига бойынша оған үлкен даңқ әкелді. 1967 жылы Снелл жарақат алғанда, «Джетс» командасы Бузерді жүгіруші ретінде пайдаланды. Осы маусымның бірінші жартысында Бузер Гейл Сейерспен салыстыруға болатын талант көрсетті. Ол жиі қарсыластардан өтіп, ашық алаңда өте жақсы ойын көрсетті. Маусымның ортасына дейін он тачдаун соқты және лига рекордын оңай басып өтуге дайын болды, бірақ «Канзас-Сити Чифс» командасына қарсы ойында тізесіне ауыр жарақат алды, бұл оның мансабын түгелдей өзгертті. Ол сол жылы жартысы ғана ойнағанына қарамастан, маусымдық тачдаун бойынша AFL-де көшбасшы болды. Алдағы екі маусымда Бузердің еңбекқорлығы көрінді. Бұрын жылдам жүгіруші болған ол, өзін ерекше блокер және гол сызығынан тачдаун соққан ойыншы ретінде көрсетті. Эвбанк Бузерді футболға жаңа енгізілген пас блоктау схемаларында пайдаланды. Снелл мен Джо Намат үшін блоктаған Бузер 1968 жылы үш ойынды ғана жоғалтқан және 1969 жылы 10–4 есебімен өткен екі күшті команданың құрамында болды. Бузер мен Уинстон Хилл Снеллдің «Супер Боул III» финалында «Балтимор Колтс» командасына қарсы танымал тачдаунын жасағанда блокер болды. Бузердің бұғаулауы сол күні Снеллге тиімді жүгіруге мүмкіндік берді, бұл 16–7 есебімен жеңіске жеткеніне себеп болды. 1970 жылы Намат Бузерді үшінші мүмкіндікте пас ұстаушы ретінде пайдаланды. 1971 жылы Снелл қайтадан жарақат алғанда, Бузер карьерасындағы ең көп жүгірумен жеңіске жетті. 1972 жылы Джо Намат жарақаттан жазылғаннан кейін «Джетс» футболдағы ең үздік шабуылшылардың бірі болды. Бузердің гол сызығына жақын жерде тосқауыл қою және ұпай жинау қабілеті көптеген адамдарды таң қалдырды, ол жылдың көп бөлігінде тачдаун соғу бойынша жетекшілік етті, бірақ жарақат алғаннан кейін 11 ойында 11 тачдаун соқты. 1973 жылы ол қайтадан негізгі жүгіруші болды, 831 ярд жүгірді, ал 1974 жылы Джон Риггинстің жанында орын алды. Бузер 1974 жылы Джо Наматтан қысқа пас алғанда НФЛ тарихындағы алғашқы тұрақты маусымдық қосымша уақытты ("көзді жұмып соққан") тачдаун соқты, бұл «Нью-Йорк Джайентс» командасын жеңіске жеткізді және бұрын 1–7 есебімен өткен «Джетс» командасы үшін алты ойындық жеңіс сериясын бастады. Бузер – бастапқыда шектеулі мүмкіндіктерді барынша пайдаланған ойыншы. Жарақат оның жұлдыздығын жоғалтқанда, ол өзін қайта ойлап тапты және танымал «Джетс» командаларының маңызды мүшесі ретінде керемет мансап жасады. Бузер Вашингтон қаласындағы Pigskin клубының мүшесі, DC Ұлттық колледждер аралық америкалық футбол ойыншыларының құрметті тізіміне енген. 2010 жылы Колледж футболының Даңқ залына енгізілді. 2015 жылы «Джетс» командасы оны «Құрмет сақинасына» енгізді. Ол 1996 жылы Лонг-Айлендтегі Суффолк спорттық Даңқ залына футбол санатында енгізілді.

Not widely sought by the NFL, Boozer was drafted by the Jets, who were assembling a team of talented and enthusiastic players under George Sauer and Wilbur "Weeb" Ewbank. The team already had fullback Matt Snell and figured Boozer to be paired with him at halfback. Sharing the job with Bill Mathis as a rookie, Boozer worked hard and became a starter in 1967. His ability to block with intensity earned him a league wide reputation. In 1967, with Snell injured, the Jets turned to Boozer as a rusher. In the first half of that season, Boozer displayed talent that drew comparisons to Gale Sayers. He often broke tackles and excelled in the open field. He had ten touchdowns by mid season and appeared ready to easily surpass the league record, but then suffered a devastating knee injury against the Kansas City Chiefs that completely altered his career. Despite playing just half that year, he still led the AFL in rushing touchdowns for the season. Boozer's work ethic further revealed itself over the next two seasons. No longer a breakaway runner, he changed himself into more of an outstanding blocker and goal line touchdown scorer. Ewbank utilized Boozer in pass blocking schemes then new to football. In blocking for both Snell and Joe Namath, Boozer was part of two outstanding teams that narrowly lost just three games in 1968 and went 10–4 in 1969. Boozer and Winston Hill were the blockers during Snell's famous touchdown run against the Baltimore Colts in Super Bowl III. Boozer's blocking freed Snell often that day for effective running that was key to the legendary 16–7 win. Namath turned to Boozer more as a third down pass catcher in 1970. In 1971, with Snell down again, Boozer took up the slack with a career high in carries. In 1972, with Joe Namath back from injuries himself, the Jets were one of the top offenses in football. Boozer's ability to block and score near the goal line impressed many as he led the NFL in rushing touchdowns for most of the year before injuries stopped him with 11 touchdowns in 11 games. In 1973, he was again the main back with 831 yards rushing before taking a spot next to John Riggins in 1974. Boozer scored the first regular season overtime ("sudden death") touchdown in NFL history on a short pass from Joe Namath in 1974 to beat the cross town rival New York Giants, beginning an improbable six game winning streak for the previously 1–7 Jet squad. Boozer was a player who made the most of limited opportunities early on. When injury robbed him of stardom, he reinvented himself and still had a remarkable career as a key contributor to a set of famous Jets teams. Boozer is a member of The Pigskin Club Of Washington, D. C. National Intercollegiate All American Football Players Honor Roll. In 2010, he was inducted into the College Football Hall of Fame. The Jets inducted him into their Ring of Honor in 2015. He was inducted into the Suffolk Sports Hall of Fame on Long Island in the Football Category with the Class of 1996.