Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Этельвин (шамамен 1072 – шамамен 1072 жылы қайтыс болған) – Даремнің соңғы англосаксондық епискобы, сонымен қатар зайырлы билеуші болмаған соңғы епископ және Нормандық жаулап алу кезінде король Вильгельм Жеңімпазға адал қалмаған жалғыз ағылшын епискобы.
Æthelwine (died c. 1072 – c. yes) was the last Anglo Saxon bishop of Durham, the last who was not also a secular ruler, and the only English bishop at the time of the Norman Conquest who did not remain loyal to King William the Conqueror.
Өмір
1056 жылы Этельвин епископ болып киелі рухпен сайланды. Ол Нортумбрия графы Тостиг арқылы епископтыққа орнатылып, король Эдуард Исповедниктің таңдауы болды. Этельвиннің ағасы бұрынғы епископ Этельрик болды, ол қаржылық даудан кейін отставкаға кетуге мәжбүр болған еді. 1059 жылы Этельвин, Тостиг және Йорк архиепископы Кинесигпен бірге Шотландия королі Малкольм III-ті король Эдуардтың сарайына сүйемелдеді, онда Малкольм Эдуардты өзінің үстемдігін мойындаған болуы мүмкін. Этельвин 1065 жылы Дейралық қасиетті Освиннің қабірлерін Дурхамға көшіруді бақылады. Этельвин, ағасы сияқты, собордың дін қызметкерлері арасында танымал болған жоқ, себебі ол сырттан келген адам болды және соборлық тараптың пікірінсіз лауазымға тағайындалған еді. 1065 жылы Этельвиннің соборлық тарапының монахтары Тостигке қарсы көтерілістің жетекшілері болды, ол сәтті аяқталды, бірақ Этельвин епископтығын сақтап қалды. Норманд басқыншылығынан кейін Этельвин король Вильгельмге адал болды және 1068 жылдың жазында Йорк қаласында Вильгельмге бағынды. Этельвин сонымен қатар король Малкольмнан шотланд королінің жаңа ағылшын королімен бейбіт өмір сүргісі келетіні туралы хабарлады. Вильгельм королі солтүстікке қарсы шабуыл ретінде, «Солтүстіктің қырғыны» деп белгілі болған өртпен жойылған жерлерге жорық жасағанда, Этельвин көптеген Нортумбриялық асыл заттарымен (қасиетті Кутберттің денесін қоса) Линдисфарнға қашуға тырысты, бірақ ұсталды, заңнан тыс деп жарияланды, түрмеге қамалды және кейін 1071-1072 жылдары күзде түрмеде қайтыс болды; оның епископтығы Вильгельм Лотарингиялық Уолхерді тағайындағанға дейін уақытша бос қалды.
Æthelwine was consecrated bishop in 1056. He was installed as bishop by Tostig, the Earl of Northumbria and was the choice of King Edward the Confessor. Æthelwine was the brother of the previous bishop, Æthelric, who had been forced to resign after a financial scandal. In 1059, Æthelwine, along with Tostig and Cynesige, the Archbishop of York, accompanied King Malcolm III of Scotland to King Edward's court, where Malcolm may have acknowledged Edward as Malcolm's overlord. Æthelwine oversaw the translation of the relics of the saint Oswine of Deira to Durham in 1065. Æthelwine, like his brother, was unpopular with the clergy of his cathedral, mainly because he was an outsider and had been installed in office without any input from the cathedral chapter. In 1065, the monks of Æthelwine's cathedral chapter were leaders in the revolt against Tostig, which was successful, although Æthelwine remained as bishop. Æthelwine was initially loyal to King William after the Norman Conquest, and in the summer of 1068 he submitted to William at York. Æthelwine also brought word from King Malcolm that the Scottish king wished to live in peace with the new English king. When King William marched north in retaliation on the scorched earth campaign generally known as the Harrying of the North, Æthelwine tried to flee with many Northumbrian treasures (including the body of Saint Cuthbert) to Lindisfarne, but he was caught, outlawed, imprisoned, and later died in confinement in the winter of 1071–1072; his see being temporarily left vacant until William appointed the native of Lorraine Walcher.