Кіріспе
1908 жылғы Клод Моне салған картина.
Сен-Жорж майоры кешкі жамылуда (ағылш. Dusk in Venice, San Giorgio Maggiore by Twilight).
Осы картинаның тағы бір нұсқасы Токиодағы Бриджстон өнер мұражайында сақталуда.
Сан-Джорджо Маджоре ал Крепусколо: Суреттің сипаттамасы
Сан-Джорджо-Маджоре-аль-Крепусколо шамамен алты ондықтан сегіз ондыққа дейін (60 см х 80 см) және матаға маймен салынған. Онда айналасындағы пейзаждан сиқырлы түрде пайда болғандай көрінетін, фонға ақырын көтеріліп тұрғандай әсер беретін құпия ғимараттар бейнеленген. Пішіндер жұмсақ енгізілген, бірақ олардың айқындығын толығымен жасыруға жеткіліксіз. Сурет Сан-Джорджо-Маджоре шіркеуіне және оның жоғары көтерілген қоңырауына баса назар береді. Оң жақта Santa Maria della Salute шіркеуінің шағын көрінетін күмбездері мен Гранд-каналдың бастауы көрінеді.
Моне мен Сан-Джорджо Маджоре
Моне Сан-Джорджо-Маджоре шіркеуін алты түрлі жарық жағдайында суреттеді. Осы алуан түрлі тәсілмен суреттер "әлемді қабылдаудың мәніне" бағытталды. Ол әсіресе венециялық күн батуларына қатты әсерленді, "бұл күн батулары әлемде ешқайда табылмайтын көркемдікке толы". Ол бұрын Нормандиядағы (Руан соборы және Хейстакс, оның 1890 жылдардағы сериясы) және Лондондағы (Парламент үйлері) сияқты басқа күн батуларынан шабыттанған болатын.
He was particularly impressed by the Venetian sunsets, “these splendid sunsets which are unique in the world.” He had previously been inspired by other sunsets, such as those of Normandy (in Rouen Cathedral and Haystacks, his series of the 1890s) and London (Houses of Parliament).
Пікірлер
Моне және оның әйелі Элис Палаццо Барбарода бірнеше апта тұрды, содан кейін Британия қонақ үйіне көшіп барды, онда желтоқсанға дейін қалды. Мэм Моне айтуынша, Британиядан көрініс "егер мұндай нәрсе мүмкін болса, Палаццо Барбародан да әдемірек" болған. Моне осы қонақ үйден қарап сурет салған, бірақ бұл сурет солай емес сияқты. Мейманханадан Сан-Джорджо-Маджоре шіркеуі көрінгенімен, сурет кешкі уақытта Рива-дельи-Шиавони деп аталатын жағалаудан салынғанға ұқсайды, онда арал көріністің орталық нүктесін құрайды. Моне жағалаудан сурет салуға құлшынбаған. Ол туристердің көптігін ұнатпады, сондай-ақ Ренуар немесе Мане сияқты Венецияға тартылған басқа суретшілерге ұқсап кетуден қаушады. Сан-Джорджо-Маджоре импрессионизмнің алға басушысы Тернер сияқты суретшілердің сүйікті тақырыбы болған.
Monet painted looking out from this hotel, but not, it seems, in the case of this particular painting. Although the view from the hotel included the church of San Giorgio Maggiore, the painting at dusk appears to have been viewed from the waterfront known as the Riva degli Schiavoni, where the island forms a focal point of the view. Monet was reportedly reluctant to paint from the waterfront. He disliked crowds of tourists and he was also worried about conforming to other artists who were drawn to Venice, such as Renoir or Manet. San Giorgio Maggiore was a favorite subject for painters, including the proto Impressionist Turner.
Францияда суреттердің аяқталуы
Моне Венецияны "сурет салуға тым ғажайып" қала деп есептеген, сондықтан ол көптеген аяқталмаған суреттерін Франциядағы Гиверни үйіне әкеліп қайтқан.