Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Багам бас губернаторының ресми резиденциясы
Official residence of the Governor General of the Bahamas
Үкімет үйі – Багам аралдарының бас губернаторының ресми резиденциясы, ол Нассауда орналасқан. Ол колониалдық дәуірде салынған және бұрын Багам аралдарының губернаторының резиденциясы болған. 1973 жылы Ұлыбританиядан саяси тәуелсіздік алғаннан кейін ол генерал-губернатордың ресми резиденциясы және кеңсесі ретінде өз қызметін жалғастырды. Фицвильям тауы деп аталатын төбеде салынған және 1806 жылы аяқталған, Дьюк көшесіндегі бұл әсем коралл тас ғимарат Багам архипелагының грузин колониалды сәулетінің көрнекті үлгісі болып табылады. 1814 жылы испандық ғалым және әскери қолбасшы полковник Дон Антонио де Алседо оның әсеріне ризашылық білдірген жазба қалдырды. 1825 жылы «Ориентал геральд» газетінде былай делінген: «Қалаға көрініс беретін төбенің ортасында орналасқан жаңа Үкімет үйі Парламент палатасы бекіткен қаражат есебінен салынды және құны 20 000 фунт стерлингтен асты. Бұл ғимарат еуропалық сәулет стилінде салынған және Батыс Үндістандағы осындай ғимараттардың ішінде ең жақсысы деп есептеледі». Ғимараттың бастапқы неоклассикалық стилі мен тас құрылысына 1780 жылдары АҚШ-тың оңтүстігінен келген лоялистердің ықпалы тікелей тиді. Бұрын Багам аралдарындағы ғимараттардың көпшілігі боялған ағаштан салынған. Алайда, Багамдық элементтерге әдетте, ағаштан жасалған жалюзилі терезелер және жарқын боялған сыртқы қабырғалар жатады, бұл жағдайда – конхтың жарқын қызғылт түсі. Төрт мықты ионикалық бағаналармен тіреу берілген фронтонды кіреберісі бар негізгі фасады 1930 жылдарға дейін сақталған, осы жылы ғимарат 1929 жылғы дауылдан кейін қайта жаңартылды.
Government House is the official residence of the governor general of the Bahamas, located in Nassau. It was built in the colonial days and was the residence of the governor of the Bahamas. It later continued in the role of official residence and office of the governor general following political independence from the United Kingdom in 1973. Built on a hill known as Mount Fitzwilliam and completed in 1806, this imposing stuccoed coral rock building on Duke Street is the Bahamian archipelago's foremost example of Georgian Colonial architecture. In 1814, Colonel Don Antonio de Alcedo, a Spanish scholar and soldier, wrote admiringly of its effect. The Oriental Herald, in 1825, stated: "The new Government House, standing on the centre of the ridge that overlooks the town, was built by a sum voted by the House of Assembly from the funds of the Treasury and cost upwards of 20,000l. It is built in the European style of architecture, and is universally considered the best building of the kind throughout the West Indies". The building's original neoclassical aspect, as well as its stone construction, was directly influenced by the arrival of Loyalists from the southern United States in the 1780s. Previously most Bahamian buildings had been built of painted wood. Typically Bahamian elements, however, include louvred wood shutters and brightly painted exterior, in this case a brilliant shade of conch pink. The primary façade, centred on a pedimented entrance supported by four stout Ionic columns, dates from the 1930s, when the building was remodelled following the hurricane of 1929.
Тарих
Бұл жердегі алғашқы Үкімет үйі 1737 жылы губернатор Ричард Фицвильямның резиденциясы ретінде салынған. Бұл ғимарат 1803 және 1806 жылдар аралығында салынған неоклассикалық стильдегі құрылыспен алмастырылды; Чарльз Кэмерон осы үйге кірген алғашқы губернатор болды. Бұл екі қабатты ғимараттың ұзындығы 100 футтан асты, ал оның теңізге қарап тұрған негізгі фасады он бағанаға тірелген, толық ұзындықтағы жоғарғы галереямен безендірілген. Ғимараттың теңіз жағалауындағы кіреберісінде орналасқан Христофор Колумб мүсінінің дизайны Лондонда, Колумбтың өмірбаянын жазған америкалық жазушы Вашингтон Ирвингтің көмекшісімен жасалған деп хабарланады. 12 фут биіктігіндегі бұл мүсіл 1830 жылы губернатор Джеймс Кармайкл Смит тарапынан Үкімет үйінің алдына қойылды және "өнерлік деңгейінен гөрі көлемімен ерекшеленеді". Тағы бір зерделі бақылаушы мүсін туралы былай деп жазды: "Мүсіннің таңбасы болғанына шүкір, әйтпесе мақтанғанымен, қарақшыға ұқсайтын, басына қисайтылған кең шляпа киіп, иығына тога жамылған бұл тұлға Колумб екенін ешкім де білмейтін болар еді".
The original Government House on this site was completed in 1737, as a home for Governor Richard Fitzwilliam. That building was supplanted by a neoclassical structure built between 1803 and 1806; Charles Cameron was the first governor to occupy it. This two story incarnation measured more than 100 feet in length, and its primary façade, overlooking the harbour, was dominated by a full length upper gallery supported by ten columns. The statue of Christopher Columbus that stands at the harbourside entrance of the building was reportedly designed in London by an aide to American novelist Washington Irving, a Columbus biographer. The 12 foot tall representation was placed in front of Government House by Governor James Carmichael Smyth in 1830 and is "notable for its size rather than its artistry". As another observer wrote of the statue, "It is fortunate that the statue is labeled, for otherwise no one would ever guess that the swaggering, piratical looking figure, with a slouch hat cocked rakishly on its head and a toga over its shoulder, is intended to represent Columbus".
Ертедегі жөндеу жұмыстары
1909 жылы шығыс қанаты салынды; батыс қанаты әдетте Виндзор қанаты деп аталады, ол 1940-1945 жылдар аралығында губернатор болған Виндзор герцогының құрметіне аталған. 1929 жылғы дауыл Үкімет үйіне ауыр зиян келтірді. Тарихи мақалада былай делінген: "[Ү]кімет үйінің шығыс қанаты үш жағынан бұзылып, жарамсыз күйге жеткен, сондықтан шатыр мен ғимараттарды күрделі жөндеу қажет болды". Бұл қалпына келтіру жұмыстары, оның ішінде бастапқы галереяны алып тастау және оны қазіргі ғибадатханаға ұқсайтын кіреберіс пен күмбезді шатырмен алмастыру 1932 жылы аяқталды. Ішкі жағын жаңарту кезінде – ол тым көп жылтыр көк бояумен және тозған Виктория дәуірінің жиһаздарымен зардап шекті – Виндзорлар сэр Фредерик Сигристтің, британдық авиация магнатының резиденциясы Сигрист үйінде тұрды, ол "жөндеу және қайта безендіру жұмыстары жүріп жатқанда оны пайдалануға ұсыныс жасады". Олардың Сигрист үйіндегі тұруы индустриял Гарри Оукстің Вестборн особняғына көшуге келіскен кезде аяқталды. Үкімет үйін жаңартудың сәулетшісі – америкалық Сидни Нил, ол негізінен Флорида штатының Палм-Бич қаласында жұмыс істеді. Құрылымдық жөндеулермен қатар, ғимаратта су құбырлары мен электр желісі жаңаланды; Виндзорлардың қызметшілері мен кеңселерi үшiн жаңа қанат салынды. (Сонымен қатар Виндзор қанаты деп аталатын қанат қазір Багам Корольдік қорғаныс күштерінің тағайындалған орны.) Үкімет үйінің ішкі сәнін герцогиняның досы, әлеуметтік беделді Изабель Т. Брэдли (Миссис Уинтроп Кертис Брэдли) жасады. Герцогиня 1940 жылдың қыркүйегінде Бесси Мерриман есімді әпкесіне жазған хатында: "[Б]ірге осы шатырды жақсартып, кем дегенде жергілікті адамдарды шақыруға ұялмастай етеміз" деді. Клиенттер мен декоратор жоба үшін АҚШ-тан және почта арқылы жиһаз сатып алды. Нәтижесіндегі интерьер "Регенттік стильдегі әсермен ашық және заманауи" деп сипатталды, сонымен қатар табиғи ратаннан жасалған плинтустар мен герцогиняның қолтаңбасының үш футтық көшірмесімен әшекейленген үстел де болды. Герцогиня "Нью-Йорк обойларын әкелді және бір бөлмені өзінің сүйікті пудрасының дәл сол түсімен бояды". Жаңартуға арналған бюджетті Ассамблея 6000 доллар деп белгілегенімен, ақыр соңында шығын 21000 долларға жетті, оның көп бөлігін Виндзорлар төледі, бірақ нәтижелер "қазіргі уақытта өте әдемі, сондықтан Виндзор герцогинясы барлық келесі губернаторлардың әйелдерімен құтталды". Дегенмен, герцогиня ұсынған бір түзетуге рұқсат берілмеді. 1941 жылы "Life" журналында жарияланған Виндзорлар туралы ұзақ мақалада былай делінген: "Үкімет үйін жаңарту кезінде герцогиня бұрынғы үкіметтік үйдің қалдығы болған және 1929 жылғы әйгілі дауылды қоса алғанда, барлық дауылдарға төтеп берген алдыңғы есікті алып тастағысы келді. Герцогиняға есіктің жоғарғы жағын қара шынымен жабуға рұқсат берілді, ал оған герцогтің Гартер орденінің атақты девизі – "Honi soit qui mal y pense" ақ түспен басылып шығарылды". Шыны тақтасы Виндзорлардың Франциядағы үйінен жеткізілді және әлі де сол жерде тұр.
In 1909 the east wing was added; the west wing is commonly known as the Windsor Wing, named for the Duke of Windsor, who was governor from 1940 to 1945. Government House was seriously affected by the hurricane of 1929. As a history recounts, "[T]he eastern wing of the Government House was unroofed on three sides and damaged to the extent that it was not fit for occupancy so major repair work had to be done to the roof and buildings". This restoration work, which included the removal of the original gallery and its replacement by the current temple like entrance and cupola topped roof, was completed in 1932. During the renovation of the interiors—which suffered from an excess of high gloss blue paint and worn Victorian furniture—the Windsors occupied Sigrist House, the residence of Sir Frederick Sigrist, a British aviation magnate, "who offered to let them use it while repairs and redecorations were in progress". The couple's term at the Sigrist house ended when they agreed to move to Westbourne, the mansion of industrialist Harry Oakes. The Government House renovation architect was an American, Sidney Neil, who practised largely in Palm Beach, Florida. In addition to structural repairs, the building was replumbed and rewired; a new wing was built as well, for the Windsors' staff and offices. (The so called Windsor Wing is now used by the Royal Bahamian Defence Force.) The interior decorator for Government House was a friend of the Duchess's, socialite Isabel T. Bradley (Mrs Winthrop Curtis Bradley). As the Duchess informed her aunt Bessie Merryman, in a September 1940 letter, "[T]ogether we are going to dish this shack up so that at least one isn't ashamed of asking the local horrors here". Client and decorator purchased furnishings from the United States and via mail order for the project. The resulting decor was described as "'frankly smart and modernistic' with Regency touches" and included a room with baseboards made of natural rattan and a table whose surface was ornamented with a three foot long replica of the Duchess's signature. The Duchess "introduced New York wallpapers and she painted one room exactly the same shade of her favorite face powder". Though the budget for the renovation had been set at $6,000 by the House of Assembly, the eventual cost turned out to be $21,000, much of it paid for by the Windsors, but the results were "now so charming the Duchess of Windsor has been blessed by every succeeding Governor's wife". One of the Duchess's suggested improvements, however, was denied. As recounted in a lengthy profile of the Windsors in Life published in 1941, "In the modernization of Government House, the Duchess wanted to remove the front door which was a relic of an older government house and which had withstood all hurricanes, even the famous storm of 1929. The door also withstood the Duchess who was permitted to cover the upper half of the battered wood with a black glass panel on which is appropriately printed in white the famous device of the Duke's Order of the Garter—Honi soit qui mal y pense". The glass plaque was shipped from the Windsors' house in France and remains in place.