1876 ж. Слим-Баттес шайқасы: Үлкен Сиу қорығында АҚШ армиясы мен Миниконджу Сиу тайпасы арасында болған шайқас. Little Bighorn жеңілісінен кейінгі армияның алғашқы жеңісі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Слим-Баттс шайқасы 1876 жылдың 9-10 қыркүйегінде Ұлы Сиу қорығында АҚШ армиясы мен Миниконжу Сиу тайпасы арасында 1876 жылғы Ұлы Сиу соғысы барысында болды. Бұл маусым айындағы Литтл-Бигхорн шайқасында генерал Джордж Кастердің күйреуінен кейін армияның алғашқы маңызды жеңісін білдірді.
The Battle of Slim Buttes was fought on September 9–10, 1876, in the Great Sioux Reservation between the United States Army and Miniconjou Sioux during the Great Sioux War of 1876. It marked the first significant victory for the army since the stunning defeat of General George Custer at the Battle of Little Bighorn in June.
Өмірбаян
Литтл Бигхорн жеңілісінен кейін Миссури департаментіне басшылық еткен генерал-лейтенант Филип Х. Шеридан АҚШ армиясына қастандық жасаған үндістерді өздерінің резервацияларына оралуға көндіруді бұйырды. Генералдар Альфред Терри мен Джордж Крук Лакота және Шайен тайпаларын жаздың соңында сәтсіз қуып жете алмады. 5 тамызда жорық қайта басталды, ал 10 тамызда біріккен күштер, қуғынды жеңілдету үшін арбаларын артта қалдырып, шығысқа қарай Блэк-Хиллз тауына бет бұрды. Қатты ауа райы, жолдағы тым батпақты жағдайлар, сондай-ақ адамдар мен жануарлардың шаршауы 18 тамызда біріккен күштердің ыдырауына әкелді, Терридің әскері өздерінің базаларына қайтып оралды. Генерал Круктың күштері қуғынды жалғастырды, бірақ көп ұзамай азық-түліктері таусыла бастады. Генерал өз әскерлеріне жартылай нормамен азықтандыруды бұйырды. Көп ұзамай көптеген әскерлер есек және жылқы етін жеуге мәжбүр болды. Капитан Ансон Миллс басқаратын колонна Блэк-Хиллз тау-кен қалашығы Дэдвудқа азық-түлік табу үшін жіберілді, жол жүрісінде Америка жылқысының Миниконджу Сиу ауылына кездейсоқ тап болды.
Following the Little Bighorn debacle, Lieutenant General Philip H. Sheridan, commanding the Department of Missouri, ordered the U. S. Army to convince the hostile Indians to return to their reservations. Generals Alfred Terry and George Crook took up an unsuccessful late summer chase of the Lakota and Cheyenne. The campaign resumed on August 5, and on August 10 the combined force, leaving its wagon train behind to unencumber the pursuit, moved east toward the Black Hills. Bad weather, extreme muddy conditions on the trail, and overtaxed men and animals led to the combined force breaking up on August 18, with Terry's men returning to their bases. General Crook's force continued the pursuit but soon began running short of supplies. The general ordered his men to go on half rations. Soon, many of the men resorted to eating mule and horseflesh. A column under Captain Anson Mills was dispatched to Deadwood, a Black Hills mining town, to find supplies, and en route stumbled onto the Miniconjou Sioux village of American Horse.
Шайқас
1876 жылғы 8 қыркүйек күні кешке, қазіргі Рева қаласының жанында, Оңтүстік Дакота штатында капитан Миллс 150 сарбазымен бірге АҚШ-тың 3-ші ат әскерінен отыз жеті киіз үйден тұратын ауылды қоршап алды және ертесі күні таңертең оған шабуыл жасап, қарсылық көрсеткендерді атып өлтірді. Көшпенділер таңғалып, қашып кетті, ал қаза тапқан Американдық Жылқы мен он бес әйел және бала жақын маңдағы шатқалға жасырынып қалды. Әскери дәрігерлердің көмегінен бас тартқан Американдық Жылқы, сондай-ақ екі әйел мен бір бала қайтыс болды. Ауылдан бір үнді бала тірі табылған, ол алғашқы шайқаста ұйықтап қалған екен. Қашып кеткен сиулар көршілес Сан-Арк, Бруле және Шайен ауылдарына хабар жеткізіп, Крейзи Ат пен басқа да басшыларға 100-150 сарбазбен кездескендерін айтты. Бірақ олар Круктың жаяу әскері, артиллериясы және басқа да атты әскерлері келгенін білмеді. Крейзи Ат және 600-800 жауынгерлер дереу 10 шақырым солтүстікке қарай, бірнеше төбелердің арасында орналасқан Американдық Жылқының ауылына бет алды. Олар бір биіктікке жетіп, ауылды қоршап алған көптеген қарулы сарбаздарды көрді. Жауынгерлер биіктен оқ атып, Крукты бірден аттары мен түйелерін қорғайтын қоршау құруға мәжбүр етті. Жылдамдап, генерал ауылды өртеп жіберуге бұйрық берді. Крук төрт роталық жаяу әскерді, соңынан үш ат әскер полкінің сарбаздарын жіберді. 45 минуттық үздіксіз атыстан кейін, сарбаздар жауынгерлердің көп бөлігін биік жерлерден ығыстырып шығарды. Аз ғана сиулар өз орнын ұстап тұрды, тіпті бір сәтте 3-ші ат әскерінің қоршауына шабуыл жасады, бірақ соңында қуып шығарылды. Сарбаздар ауылдан 110 жылқыны және Круктың ауру және жараланған сарбаздарына бөлінген құрғақ етті тәркіледі. Ат әскері үшін қызығушылық тудырған Кіші Бигхорн шайқасының бірқатар заттарын, соның ішінде 7-ші ат әскерінің 1-ші ротасының туын, қаза тапқан капитан Майлз Киогтың қанға малған қолғаптарын, үкіметтен берілген қару-жарақтар мен оқ-дәрілерді тауып алды. 10 қыркүйекте Крук аштықтан шаршаған әскерін өртеп жатқан ауылдан алып шығып, Блэк Хиллзға, азық-түлік пен жабдықтарға уәде берілген жерге қарай жол тартты. Сиулар келесі бірнеше күн бойы оның әскерімен шайқасты, содан кейін 15 қыркүйекте Крук ақыры жабдықтау колоннасына жетті. Слим-Баттс шайқасында екі ат әскері және Круктың азаматтық барлаушысы Чарльз "Бүкір Жіп" Уайт қаза тапты, сондай-ақ кем дегенде 10 сиудың өмірі қиылды.
On the evening of September 8, 1876, near the present town of Reva, South Dakota, Captain Mills with his 150 troopers from the 3rd U. S. Cavalry surrounded the village of thirty seven lodges and attacked it the next morning, shooting anyone who resisted. Taken by surprise, the Indians fled, with a mortally wounded American Horse and fifteen women and children hiding in a nearby ravine/draw. Having refused treatment by the army surgeons after surrendering, American Horse eventually died, as well as two women and one child. One Indian boy was found alive in the village, having slept through the initial fighting. Those Sioux who escaped spread the word to neighboring Sans Arc, Brulé and Cheyenne villages, telling Crazy Horse and other leaders that they had encountered 100 150 soldiers. Unknown to them, Crook's main column of infantry, artillery, and other cavalry had arrived. Crazy Horse and 600 800 warriors quickly rode 10 miles northward towards American Horse's village, set in a depression among several hills. They reached an overlook, where they saw much larger than expected numbers of well armed soldiers surrounding the village. From their positions atop the bluffs, the warriors opened fire, causing Crook to immediately form a defensive perimeter around his horses and mules. The general soon ordered the village to be set ablaze. Crook sent forward a line of skirmishers, with four companies of infantry in the lead, followed by dismounted troopers from three cavalry regiments. After a 45 minute steady firefight, the advancing soldiers drove most of the warriors from their hilltop positions. A few Sioux held their ground, even charging the perimeter of the 3rd Cavalry at one point, but were eventually chased away. The soldiers seized 110 ponies in the village, as well as a supply of dried meat that was divided among Crook's ill and wounded men. Of emotional interest to the cavalrymen, they recovered a number of artifacts of the Battle of Little Bighorn, including a 7th Cavalry guidon from Company I, the bloody gauntlets of slain Capt. Myles Keogh, government issued guns and ammunition, and other related items. On September 10, Crook led his famished force away from the smoldering village, headed for the Black Hills and the promised food and supplies. The Sioux kept up a running fight with his troops for the next few days, before Crook finally made it to a supply column on September 15. The fighting at Slim Buttes cost the lives of two cavalrymen and one of Crook's civilian scouts, Charles "Buffalo Chips" White, as well as those of at least 10 Sioux.
Салдары
Әскер қалған үндістердің лагерьдерін іздеуді жалғастырды. 25 қарашада Powder River өзенінің Қызыл саласында Dull Knife және Wild Hog (Dull Knife шайқасы) атты екі маңызды шайқас болды, ал 8 қаңтарда Wolf Mountain-те Crazy Horse (Crazy Horse) шайқасы болды. Күзде және қыста болған басқа шабуылдар көптеген сиу және шайендерді солдаттармен күресудің бекер екендігіне көндірді. 1877 жылдың мамыр айында Crazy Horse Форт Робинсонда бағынды, ал Отырған бұқа өзінің қалған жақтастарын Канадаға бастап кетті. Слим-Баттс шайқасының орны жеке меншікте. Жақын жердегі ескерткіш сол шайқасты еске түсіреді.
The army continued to seek out the remaining Indian encampments. Further significant battles were fought on November 25 with Dull Knife and Wild Hog on the Red Fork of the Powder River (the so called Dull Knife Fight), and on January 8 with Crazy Horse at Wolf Mountain. Other assaults during the fall and winter convinced most of the Sioux and Cheyenne of the futility of fighting the soldiers. In May 1877, Crazy Horse surrendered at Fort Robinson and Sitting Bull led his remaining followers into Canada. The Slim Buttes battle site is on private land. A nearby monument commemorates the fighting.