Бобби Брайант: Американ футбол шеберінің өмірі мен мансабы
Bobby Bryant
Бобби Брайант (1944 ж.т.), NFL футболшысы, Миннесота Викингс командасының экс-қорғаушысы. Оңтүстік Каролина ойыншысы, баскетбол, жеңіл атлетикада да көзге түскен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Боби Брайант (1944 жылдың 24 қаңтарында туған) – американдық бұрынғы футбол қорғаушысы, Ұлттық футбол лигасының (NFL) «Миннесота Викингтері» командасы үшін ойнаған. Ол жоғары оқу орнында Оңтүстік Каролина «Геймкокс» командасы үшін футбол ойнады.
American football player (born 1944)
Bobby Bryant (born January 24, 1944) is an American former football cornerback who played for the Minnesota Vikings of the National Football League (NFL). He played college football for the South Carolina Gamecocks.
Ерте өмір
Уиллингэм орта мектебінде ол футболдан, баскетболдан, жеңіл атлетикадан және бейсболдан жұлдыз болды. 1963 жылы Уимс Баскин Брайантты Оңтүстік Каролина университеті үшін ойнауға шақырды. Баскин жеңіл атлетика жаттықтырушысы және футболға көмекші жаттықтырушы болды, бірақ Брайант (жіңішке дене бітіміне байланысты "Бонс" деп аталды) бейсбол мен футболдың екеуімен де айналысты, және ол әр спорт түрінен үш жыл бойы мақтау қағазын алды. 1967 жылы ол ACC Жылдың спортшысы болып танылды. Оңтүстік Каролинадан осы сыйлықты жеңіп алған бірінші және жалғыз спортшы, сондай-ақ бір маусымда 100 соққы жасаған алғашқы "Геймкок" ол болды. "Геймкокстың" питчері болған Брайантты Нью-Йорк Янкиз және Бостон Ред Сокс командалары кіші және аға курстарында Бас лиганың драфтында таңдады, бірақ ол "Викингтер" оны таңдағанда олармен ойнауға шешім қабылдады. Аға курста Брайант Солтүстік Каролина штатына қарсы өткен ойында 98 ярдтық пұнт қайтарымымен мектеп рекордын жасады, бұл командаға 31:21 есебімен жеңіске жетілуге көмектесті, бұл олардың сол жылғы жалғыз жеңісі болды. Брайант сондай-ақ маусымның ашылу ойынында ЛСУ-ға қарсы 77 ярдтық пұнт қайтарымын жасады. 1979 жылы Брайант Оңтүстік Каролинаның спорттық даңқ залына енгізілді.
At Willingham High School, he was a star in football along with basketball, track and field, and baseball. Bryant was recruited to play for the University of South Carolina by Weems Baskin in 1963. Baskin was both the track coach and a football assistant, but Bryant (nicknamed "Bones" owing to his lanky frame) ended up playing both baseball and football, for which he would earn a letter for three years with each sport. He was awarded the ACC Athlete of the Year in 1967. He is the first and only athlete from South Carolina to have won the award along with the first Gamecock to have struck out 100 batters in a season. Bryant, who served as pitcher for the Gamecocks, was selected in the Major League Baseball Draft in his junior and senior seasons by the New York Yankees and the Boston Red Sox, respectively, but he decided to play with the Vikings when they drafted him. In his senior season, Bryant set a school record with a 98 yard punt return against North Carolina State, assisting the team to a 31 21 win in what turned out to be their only victory of the year. Bryant also had a 77 yard punt return the season opening game against LSU. In 1979, Bryant was voted into the South Carolina athletic hall of fame.
Футбол мансабы
Көшбасшылармен дайындық маусымында тізе жарақаты алғаннан кейін, Брайант 1967 жылы команданың жаттығу құрамында қалды. Бір маусым өткен соң, ол 1968 жылы «Викингс» командасында мансабын бастады, сол жылы Пауль Краузе де командаға келді. Олар бірге он екі маусым бойы ойнады және 104 перехват жасады (плей-офф ойындарында 9 бірлескен перехват). Брайант жаңа маусымында қорғаныста да, соққыларды қайтаруда да қолданылды, ол көп ұзамай жанкүйерлерге сүйісқандығымен танылды. Ол 373 ярдқа 19 соққыны қайтарды, сондай-ақ 49 ярдқа 10 соққыны қайтарды. Алғашқы перехваты 13 қазанда «Нью-Орлеанс Сентс» командасына қарсы төртінші ойында жасады. Ол Билли Килмерден екі рет допты ұстап алды және біреуін 51 ярдқа қайтарып, тачдаун жасады. Бұл оның жаңа маусымындағы жалғыз перехваты болды, ол бұл позицияда бастап ойнамады. 1969 жылы Брайант қорғаныс шебінде көбірек ойнау мүмкіндігі алғаннан кейін жақсы нәтижелер көрсетті. Он ойынға қатысып, сегіз перехват жасады, бұл оның мансабындағы ең жоғары көрсеткіші болды. Ол NFL-де Лем Барни (8) және Мел Ренфро (10) артынан екінші орынды иеленді. Бұл Брайанттың үздік ондыққа енген төрт маусымының біріншісі болды. Сондай-ақ, ол «Викингс» командасы үшін перехваттар бойынша көшбасшы болған төрт реттен біріншісі еді. 30 желтоқсанда «Даллас Каубойс» командасына қарсы өткен NFC чемпионатында ол Роджер Стаубахтан 63 ярдқа тачдаунға тапсырылған пасты қайтарып алды, бұл сол кезде «Викингс» ойыншысы жасаған ең ұзақ тачдаундық қайтару болды. 1975 жылы Брайант толық күшіне енді. Ол барлық ойындарға қатысып, алты перехват жасады (лигада жетінші орын). Сол жылы ол алғаш рет «Про Боул» ойындарына шақырылды. 1976 жылы ол тек екі перехват жасады, бірақ тағы да «Про Боул» ойындарына шақырылды. 26 желтоқсанда «Лос-Анджелес Рамс» командасына қарсы өткен NFC чемпионатында ол Том Демпсидің соққан сауық шайбасын 90 ярдқа қайтарып, ойынның алғашқы ұпайларын енгізді. Ол сондай-ақ Пэт Хейденнен екі рет допты ұстап алды, нәтижесінде «Викингс» франшиза тарихында төртінші рет «Супер Боулға» жолдама алды, ал Брайант осы «Супер Боулдардың» барлығында ойнаған он бір «Викингс» ойыншысының бірі болды. Брайант 1978 жылы өзінің соңғы жетістігіне жетті, ол жеті перехват жасады (соңғы екі маусымындағыдан көп). 36 жасында Брайант 1980 жылы соңғы маусымын өткізді. Алғашқы сегіз ойында ол бірде-бір перехват жасамады, бірақ соңғы алты ойында үш перехват жасады, оның ішінде маусымның соңғы ойынында «Хьюстон Ойлерс» командасына қарсы Кен Стейблерден допты ұстап алды. Ол зейнеткерлікке шыққан кезде Брайант 50 перехват жасаған он сегіз ойыншының бірі болды. Содан бері 21 ойыншы бұл көрсеткішті арттырды, ал Брайант 39-шы орында тұр. Ол «Викингс» командасы үшін жасаған перехваттар саны бойынша екінші орында (51), Пауль Краузеден кейін. Ол сондай-ақ 14 плей-офф ойынында тағы алты пасты ұстап алды, оның ішінде 1976 жылғы «Викингс» командасының «Супер Боул» маусымында үш рет.
After knee injury during the pre season with the Vikings kept him on the team's practice squad in 1967, Bryant spent his rookie season with the Des Moines Warriors from the minor Professional Football League of America (PFLA). A season later he began his career with the Vikings in 1968, which was also the same year that Paul Krause was traded to the team. Together they would play with each other for twelve seasons, and they would combine for 104 interceptions (with nine combined interceptions in playoff games). Bryant was used as both a defensive back and a returner on punts and kicks for his rookie season, and he soon became known for blowing kisses to the crowd. He returned 19 kicks for 373 yards to go with ten punt returns for 49 yards. He had his first interception in his fourth game against the New Orleans Saints on October 13. He intercepted Billy Kilmer twice and returned one of the interceptions 51 yards for a touchdown. They were the only interceptions of his rookie season, for which he made no starts at the position. Bryant, given more playing time on the defensive part of the field, improved readily in 1969. Playing in ten games, he made eight interceptions, which would prove to be a career high. He ranked second in interceptions in the NFL next to Lem Barney (8) and Mel Renfro (10). It was the first of four seasons that Bryant would finish in the top ten for interceptions. It was also the first of four times that he led the Vikings in interceptions. In the NFC Championship against the Dallas Cowboys on December 30, , he returned a Roger Staubach pass 63 yards for a touchdown, which was at the time the longest interception return for a touchdown by a Viking. Bryant returned to full strength in 1975. He played in each game and recorded six interceptions (good for seventh in the league). He was named to his first Pro Bowl that year. In 1976, he recorded just two interceptions but was named to the Pro Bowl once again. In the 1976 NFC Championship on December 26 against the Los Angeles Rams, he scored the first points of the game when he returned a blocked Tom Dempsey field goal kick 90 yards for a touchdown. He also recorded two interceptions off Pat Haden as the Vikings rolled on to make their fourth Super Bowl in franchise history, with Bryant being one of just eleven Vikings to have played in each of those Super Bowls. Bryant had his last peak with 1978, as he recorded seven interceptions (which ranked as more than he had in his last two seasons combined). At the age of 36, Bryant played his last season in 1980. He did not record an interception for his first eight games, but he closed his career out with three in his last six games played, including his last one in the season finale against the Houston Oilers, doing so against Ken Stabler. At the time of his retirement, Bryant ranked tenth all time in interceptions, having become one of eighteen players at the time to have recorded 50 interceptions as a player. Since then, 21 have crossed the mark, and Bryant ranks 39th. He is second in interceptions as a Viking (51) next to Paul Krause. He also intercepted another six passes in his 14 postseason games, including three in the Vikings Super Bowl season of 1976.
Жеке өмір
1979 жылы Оңтүстік Каролина университетінің спорт даңқы залына енгізілді. Зейнетке шыққаннан кейін ол бес жыл Минесота штатында тұрды, содан кейін Оңтүстік Каролинаның Колумбия қаласына қоныстанды және Harmon Autoglass автокөлік шыныларын ауыстыру компаниясында сатушы болып жұмыс істеді.
In 1979, he was inducted into the University of South Carolina Athletic Hall of Fame. After retiring, he lived in Minnesota for five years before settling in Columbia, South Carolina and worked in sales for Harmon Autoglass, an auto glass replacement business.