Пруссиялық сәулетші Фридрих Людвиг Персиус

Кіріспе

Пруссиялық сәулетші Фридрих Людвиг Персиус (15 ақпан 1803, Потсдам – 12 шілде 1845, Потсдам) – пруссиялық сәулетші және Карл Фридрих Шинкельдің шәкірті. Персиус Шинкельге, басқалармен қатар, Шарлоттенхоф сарайын және Потсдамдағы Сансуси саябағындағы Рим ванналарын салуға көмектесті. Ол сонымен қатар Ұлы фонтанның, Бейбітшілік шіркеуінің және Сансуси сарайының қарсы бетіндегі Руиненбергтегі апельсинхана мен бақылау мұнарасының құрылысына қатысты.

Өмір

Персиус Потсдамда дүниеге келді, онда мемлекеттік мектепте және гимназияда оқыды. 1817-1819 жылдары құрылыс инспекторы Готтил Геккермен жұмыс істеді; ағаш шебері болып оқуға түсті. 1819 жылдан бастап Берлиндегі сәулет академиясында геодезист болу үшін оқыды және 1821 жылдың наурыз айында емтихан тапсырды. 1821 жылдан бастап Потсдамда құрылыс жоспарлаушы болып жұмыс істеді, Карл Фридрих Шинкельдің басшылығымен Краковтағы граф Потоцкийдің иелігіндегі қамал мен шіркеуді салуға қатысты. 1824 жылы Персиус Архитекторлар қауымдастығының мүшесі болды. Глиеникеде Шинкельдің жетекшілігімен табысты сәулетші ретінде жұмыс істеді. 1826 жылы Берлиндегі сәулет академиясында шебер құрылысшы емтиханын тапсырып, Шарлоттенхофта құрылыс жоспарлаушы болып тағайындалды. 1827 жылы Паулина Селлоға (1808–1883) үйленді, олардан алты бала дүниеге келді: Элизабет (1829–80), Людвиг (1832–1902), Мари (1834–47), Рейнхольд (1835–1912), Конрад (1836–1903) және Феликс (1842–1885). 1829 жылы Персиус Потсдамдағы Корольдік үкіметте құрылыс инспекторы болып бекітілді. 1833 жылы өзінің алғашқы тәуелсіз жұмысын аяқтады – Рим моншаларының жанындағы жасанды диірмендерді бағбан Гандман үшін тұрғын үйге қайта жаңарту. 1834 жылы Корольдік соттың құрылыс инспекторы болды. 1840 жылы Рейнге сапар жасады, осы сапарда Хайдельберг пен Бахарах, сондай-ақ Стольценфельс қамалы мен Эренбрейтштейн бекінісін көрді. 1841 жылы Парижге сапар шегіп, Мюнхен, Страсбург, Андернах, Ремаген, Роландсек, Бад-Годесберг және Кёльн қалаларына барды. 1842 жылы тағы да сапарға шықты: Лехнинге, Хоринге, Галлеге, содан кейін Эрфуртқа. 1841 жылы Фридрих Вильгельм IV Персийді өзінің сарай архитекторы етіп тағайындады. 1842 жылы Корольдік сәулет кеңесшісі және Бас сәулет басқармасының мүшесі болды. 1843/44 жылдары Персиус ханзада Герман фон Пюклер-Мускау және басқалар үшін жұмыс істеді. 1843 жылы Рейнде тағы бір сапар жасады, оның ішінде Бинген, Бад-Годесберг және Трир қалаларына барды. 1844 жылы Бад-Мускау мен Нидерландыға сапар шекті. 1845 жылы Италияға Ним, Марсель және Генуя арқылы Римге, Неаполь, Виченца, Падуа, Венеция және Веронаға сапар жасады. 1845 жылы Персиус 1842 жылдың 12 қазанынан бастап ретроспективті түрде Бас сәулет кеңесшісі болып тағайындалды. 1845 жылдың 12 шілдесінде қайтыс болды және Кронгут Борнштедт маңындағы Село-Тейлдегі Борнштедт зиратында жерленді.

Persius was born in Potsdam, where he went to public school and grammar school. From 1817 to 1819 he worked with the building inspector Gotthil Hecker; he enrolled as a carpenter. From 1819 he studied to become a surveyor at the Academy of Architecture in Berlin, and took his exam in March 1821. From 1821 he worked as a building planner in Potsdam, working under, among others, Karl Friedrich Schinkel during the building of the castle and church on the grounds of Graf Potocki at Kraków. In 1824 Persius became a member of the Association of Architects. In Glienicke he worked as a successful architect under Schinkel. In 1826 he passed his exam to become a master builder at the Academy of Architecture in Berlin, and became a building planner in Charlottenhof. In 1827 he married Pauline Sello (1808–1883), with whom he had six children: Elisabeth (1829–80), Ludwig (1832–1902), Marie (1834–47), Reinhold (1835–1912), Conrad (1836–1903) and Felix (1842–1885). In 1829 Persius became a building inspector with the Royal Government in Potsdam. In 1833 he completed his first independent work, renovating the artificial mills (near the Roman Baths) into a residential house for Handmann, the gardener. In 1834 he became the Royal Court Building Inspector. In 1840 he made a journey on the Rhine, that brought him to, among others, Heidelberg and Bacharach, as well as the Stolzenfels Castle and Ehrenbreitstein Fortress. In 1841 he travelled to Paris, and went on to visit Munich, Strasbourg, Andernach, Remagen Rolandseck, Bad Godesberg and Cologne. In 1842 he went on a further journey: to Lehnin, Chorin, Halle and thence to Erfurt. In 1841 Frederick William IV named Persius as his court architect. In 1842 he became a Royal Architectural Advisor and member of the Chief Architectural Authority. In 1843/44 Persius worked for Prince Hermann von Pückler Muskau among others. In 1843 he made a further journey on the Rhine, which included Bingen, Bad Godesberg and Trier. In 1844 he travelled to Bad Muskau and the Netherlands. In 1845 he undertook a journey to Italy via Nîmes, Marseille and Genoa to Rome, Naples, Vicenza, Padua, Venice and Verona. In 1845 Persius was appointed as Head Architectural Advisor with retrospective effect from 12 October 1842. On 12 July 1845 he died and was laid to rest in the Bornstedt Cemetery in Sello Teil (near the Krongut Bornstedt).