Пауль Людвиг Троост: Нацистік архитектураның әкесі

Кіріспе

Неміс сәулетшісі Пол Людвиг Трост (17 тамыз 1878 – 21 қаңтар 1934) – неміс сәулетшісі. 1930 жылдан бастап Адольф Гитлердің бағалаған шебер құрылысшысы болған ол, Мюнхендегі Фюрербау, Ұлттық-социалистік жұмысшы партиясы әкімшілік ғимараты және «Көркемсурет үйі» үшін жасаған неоклассикалық үлгідегі жобалары нацистік архитектура стиліне зор әсер етті.

Ерте мансап

Рейнландтың Эльберфельд қаласында туған Трост Дармштадт техникалық колледжінде оқыды. Оқуын аяқтаған соң 1920 жылдан бастап Мюнхенде Мартин Дюльфермен жұмыс істеді. Кейін университет оқытушысы болып жұмыс істеді. 1920-жылдары ол жеке сәулет бюросын ашып, модернистік Deutscher Werkbund қауымдастығының мүшесі болды. Трост Потсдамдағы Сесилиенхоф сарайындағы бірнеше бөлмені жобалады. 1922 жылы АҚШ-қа сапардан кейін ол Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын Norddeutscher Lloyd кеме компаниясы үшін пароходтардың интерьерін және спартандық дәстүрлілік пен заманауи элементтерді үйлестіретін трансатлантикалық лайнерлердің жабдықтарын жасады. 1929 жылға дейін ол SS Europa, SS Berlin, SS München және SS Homeric сияқты компанияның барлық ірі кемелерінің дизайнын жүргізді. Людвиг Руфф сияқты басқа сәулетшілермен бірге Трост ел бойынша мемлекеттік және қалалық ғимараттарды жоспарлап, салдырды, оның ішінде жаңа әкімшілік кеңселер, жұмысшыларға арналған әлеуметтік ғимараттар және негізгі тас жолдар арқылы көпірлер болды. Өлімінен бұрын жоспарлаған көптеген құрылымдардың бірі – Мюнхендегі Haus der Deutschen Kunst ("Неміс өнерінің үйі"), ол Берлиндегі Шинкельдің Altes мұражайының үлгісі болды. Мұражай 1933-1937 жылдары Тросттың жобалары бойынша салынды және нацистік Германияның нацистік архитектураның алғашқы монументалды құрылысы болды. Гитлер оны "герман халқының шынайы, мәңгілік өнеріне" арналған ұлы ғибадатхана деп есептеді. Бұл үшінші рейх кезінде монументалды қоғамдық ғимараттарда классикалық формаларды еліктеудің көрнекті мысалы болды, бірақ кейін Гитлер Тросттың қарапайым стилінен бас тартып, 19 ғасырдағы Вена сақиналық жолында (Ringstraße) таң қалған империялық сән-салтанатқа қайта оралды. Трост Мюнхендегі Königsplatz-ды да жаңа нацистік партия ғимараттары мен "Құрмет ғибадатханасын" қосу үшін қайта жобалады. Гитлер мен Трост арасындағы қарым-қатынас – ізетті ұстаз бен оқушы сияқты болды. Кейін Гитлердің сүйікті сәулетшісі болған Альберт Шпеердің айтуынша, фюрер Тростты асыққандықпен: "Күте алмаймын, профессор. Жаңалық бар ма? Көрейік!" деп қарсы алатын. Содан кейін Трост өзінің соңғы жобалары мен эскиздерін көрсететін. Шпеердің сөзіне сүйенсек, Гитлер жиі: "Архитектураның не екенін алғаш рет Тросттан білдім" деп айтқан. Архитектордың 1934 жылғы 21 қаңтарда ауыр сырқаттан кейін қайтыс болуы ауыр соққы болды, бірақ Гитлер оның жесірі Герди Тростқа жақын болды, өйткені оның талғамы көбінесе өзінікімен сәйкес келді, бұл оны (Шпеердің сөзімен) "Мюнхендегі өнер төрешісінің бір түрі" етті.

Born in Elberfeld in the Rhineland, Troost attended the Technical College of Darmstadt and, upon finishing his course, worked with Martin Dülfer in Munich beginning in 1920. He then qualified as a university lecturer. In the 1920s, he opened his own architectural office and became a member of the modernist Deutscher Werkbund association. Troost designed several rooms of Cecilienhof Palace in Potsdam. After a trip to the United States in 1922, he designed steamship décor for the Norddeutscher Lloyd shipping company before World War I, and the fittings for transatlantic liners in a style that combined Spartan traditionalism with elements of modernity. He was in charge of design for all of the company's largest ships, such as SS Europa, SS Berlin, SS München, and SS Homeric, until 1929. Along with other architects like Ludwig Ruff, Troost planned and built State and municipal edifices throughout the country, including new administrative offices, social buildings for workers and bridges across the main highways. One of the many structures he planned before his death was the Haus der Deutschen Kunst ("House of German Art") in Munich, modeled on Schinkel's Altes Museum in Berlin. The museum was constructed from 1933 to 1937 following Troost's plans, and was Nazi Germany's first monumental structure of Nazi architecture. Hitler intended it to be a great temple for a "true, eternal art of the German people". It was a good example of the imitation of classical forms in monumental public buildings during the Third Reich, though subsequently Hitler moved away from the more restrained style of Troost, reverting to the more elaborate imperial grandeur that he had admired in the 19th century Vienna Ring Road (Ringstraße) boulevard of his youth. Troost also redesigned Königsplatz in Munich to include new Nazi Party buildings and a "Temple of Honour". Hitler's relationship to Troost was that of a pupil to an admired teacher. According to Albert Speer, who later became Hitler's favorite architect, the Führer would impatiently greet Troost with the words: "I can't wait, Herr Professor. Is there anything new? Let's see it!" Troost would then lay out his latest plans and sketches. Hitler frequently declared, according to Speer, that "he first learned what architecture was from Troost"'. The architect's death on 21 January 1934, after a severe illness, was a painful blow, but Hitler remained close to his widow Gerdy Troost, whose architectural taste frequently coincided with his own, which made her (in Speer's words) "a kind of arbiter of art in Munich".

Өлім

Труст 1934 жылғы 21 қаңтарда 55 жасында қайтыс болды. Гитлер 1937 жылы оны қайтыс болғаннан кейін Германияның өнер мен ғылым жөніндегі ұлттық сыйлығымен марапаттады. Ол Мюнхеннің Солтүстік зиратында (Nordfriedhof) жерленді. Оның қабір тасы бүгінге дейін сақталған.