Каролина Спрингс Джордж Кросс: Тарихы мен жетістіктері

Кіріспе

Австралиялық футбол клубы

Каролина Спрингс Джордж Кросс Футбол клубы – Австралияның Фрейзер Райз қаласында орналасқан футбол клубы. Фрейзер Райз – Австралияның Виктория штатының Мельбурн қаласының солтүстік-батыс маңындағы аудан. Джордж Кросс Викториядағы футболдың екінші деңгейі және Австралияда үшінші деңгей саналатын Ұлттық Премьер Лигасы Виктория 2-де ойнайды. 2019 жылы Чаплин Резервінен City Vista Recreation Reserve-ке көшкеннен кейін клуб мұндағы ойындарын өткізеді, бұл жерде клуб 38 маусым бойы орналасқан. Фрейзер Райзға көшу клубтың атын Sunshine George Cross-тан қазіргі атауына өзгертумен бірге болды. Клубты мальтиялық иммигранттар құрған. Австралияның Ұлттық Футбол Лигасына қатысқан сегіз Викториялық клубтың бірі болғандықтан, клубтың ең үлкен жетістігі 1986 жылғы маусымда плей-оффқа финалист ретінде ілігуі болды. 1964 жылы Австралия кубогының жеңімпаздары атанған Sunshine George Cross 1977 жылы Виктория штатының лигасының чемпионы болды және 9 рет күміс жүлдегер атанды. Тарихында 5 Вайнштейн медалінің және 3 Билл Флеминг медалінің иегері болды. Клубтың қатарында Джон Марковски, Крейг Фостер, Кевин Маскат, Эммануэль Маскат және Эндрю Наббут сияқты белгілі футболшылар өнер көрсеткен. Каролина Спрингс Джордж Кросс өз үй стадионында Мальта туының түстерін – қызыл және ақ жолақтарын киеді. Каролина Спрингс Джордж Кросс ФК – 1960 жылдардағы Австралия кубогының әлі де белсенді үш жеңімпазының бірі, ал қалған екеуі – Хакоа Сидней Сити Ист ФК және АПИА Лейхардт ФК.

Джордж Крос футбол клубы

Мальталық мигранттар Дэнни Гатт, Билл Сэндхэм және Анджело Пули Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін мальталықтар қолдаған футбол командасын құруға бастама берді. Клуб 1947 жылдың 12 наурызында ресми түрде іске қосылып, «Джордж Крос» футбол клубы деп аталды. Клуб 1948 жылы үшінші дивизионға қосылғанда алғаш рет командасын тіркеді. Клубтың алғашқы үй стадионы «Роял Парк» болды. Олар алғашқы ойынын 1948 жылдың 8 мамырында, сенбі күні «Вудлендс» клубына қарсы өткізіп, 2:0 есебімен жеңіске жетті. Маусымды екінші орында аяқтады. Келесі жылы жас клуб чемпионатты жеңіп, екінші дивизионға көтерілді. 1954 жылы клуб екінші дивизионды жеңіп, жеті жылдық тарихында тұңғыш рет ең жоғары деңгейдегі бірінші дивизионға жолдама алды. 1958 жылы бірінші дивизион алғаш рет «Мемлекеттік лига» деп аталды, ал «Джордж Крос» лигада қалу мақсатына қол жеткізді. 1959 жыл клуб үшін сәтті жыл болды – лигада екінші орынды иеленді, сондай-ақ «Күн кубогын», «Мемлекеттік лига кубогын» және «Докерти кубогын» жеңіп алды. Кубоктарды 1000-нан астам жанкүйердің алдында тойлады, клубтың қолдаушыларының саны жылдам өсті. 1961 жылы клуб алғаш рет жастар командасын құрды. 1962 жылы клуб екінші «Докерти кубогын» жеңіп алды. 1964 жылы клуб «А.П.И.» клубын 3:2 есебімен жеңіп, «Австралия кубогын» иеленді, бұл ойынды 15 000-нан астам көрермен «Олимпиада паркінде» тамашалады. Келесі жылы «Джордж Крос» «Ампол кубогын» жеңіп алды, «Хакоа» клубын Оңтүстік Мельбурнда 10 000 жанкүйердің алдында 3:0 есебімен ұтты. 1967 жылы «Джордж Крос» Саншайн қаласындағы «Сельвин Паркке» көшіп өтті. Клуб «Сельвин Паркте» екі маусым ғана тұрды, содан кейін «Олимпиада паркіне» қайтып келді, тұрақты үй стадионы мәселесін шеше алмады. 1960 жылдары «Шоуграунд», Гейдельбергтің «Олимпиада ауылы», «Шинтлер қорығы», «Олимпиада паркінің» бірінші және екінші алаңдары, «Элстернуик паркі», «Марибернонг», «Сельвин паркі», «Сент-Килда крикет алаңы» және «Оптус Овалы» сияқты алаңдар «Джордж Крос» футбол клубының үй стадионы ретінде пайдаланылды. 1968 жылы ұзақ жылдар бойы қызмет еткен президент Лу Дебоно зейнеткерлікке шығып, 14 жылдық президенттік қызметін аяқтады. Ол «Джордж Крос» клубының әкесі ретінде танымал болды. 1958 мен 1976 жылдар аралығында клуб «Мемлекеттік лига» турнирінде сегіз рет күміс жүлдегер атанды, бұл оларға «тұрақты күміс жүлдегер» деген атақ алып келді. Бірақ 1978 жылы жағдай өзгерді. 1977 жылы «Мурулбарк», «Ю.Ю.С.Т.», «Гейдельберг» және «Хеллас» клубтары Ұлттық футбол лигасына (NSL) қосылды. Бұл клубты «Мемлекеттік лиганы» жеңуге ерекше ынталандырды, және олар мұндай жетістікке қол жеткізді. 1978 жылғы маусымда олар «Славиядан» 7 ұпайға жоғары тұрды. 1979 және 1980 жылдары қаржылық қиындықтар басталды, және клуб лигада тек жетінші және сегізінші орындарды иеленді. «Олимпиада паркін» жалдау клубқа ауыр жүк болды, билет сатудан түскен қаражат жалдау ақысын жабуға жетпеді. 1980 жылы клуб «Сельвин Паркке» қайта оралу туралы шешім қабылдады. 1980 жылы Саншайн қалалық кеңесі «Джордж Крос» клубына «Чаплин қорығына» ұзақ мерзімді жалдау құқығын берді, соның арқасында ұзақ мерзімді мәселе шешілді. 1983 жылы «Джордж Крос» «Саншайн Сити» клубымен бірігіп, «Саншайн Джордж Крос» клубын құрды.

Maltese migrants Danny Gatt, Bill Sandham and Angelo Puli instigated the formation of a Maltese backed football team after the Second World War. The club was officially launched on 12 March 1947, and was called George Cross Football Club. The club first entered a team in 1948, when they joined the Third Division. The club's first home ground was Royal Park. They played their first match on Saturday 8 May 1948, beating Woodlands 2–0. They finished the season in second place. The next year, the young club took out the championship and was promoted to Second Division. In 1954, the club won the Second Division and were promoted to the highest level, the First Division, despite being just seven years young. In 1958, the First Division was named the State League for the first time, with George Cross achieving their goal of surviving in the league. 1959 was a great year for the club, finishing runners up in the league, but taking out the Sun Cup, the State League Cup and the Dockerty Cup. The trophies were celebrated in front of our 1,000 people, with the number of supporters of the club rapidly growing. 1961 saw the club introduce Juniors for the first time. In 1962, the club won its second Dockerty Cup. In 1964, the club won the Australia Cup, beating A. PI. A from N. S. W. 3–2 in front of over 15,000 at Olympic Park. The following year George Cross won the Ampol Cup beating Hakoah 3–0 in front of 10,000 fans in South Melbourne. In 1967 George Cross moved to a new home ground in Selwyn Park in Sunshine. The club stayed at Selwyn Park for just two seasons, moving back to Olympic Park, struggling to find a permanent home ground solution. During the 1960s, grounds like the Showgrounds, Heidelberg's Olympic Village, Shintler Reserve, Olympic Park's number one and number two grounds, Elsternwick Park, Maribyrnong, Selwyn Park, St. Kilda Cricket Ground and Optus Oval were just few grounds the George Cross Football Club has used as home grounds. In 1968, long serving President Lou Debono retired, ending a 14 year spell as president. He was affectionately known as the father of George Cross. Between in 1958 and 1976, the club finished runners up in the State League competition eight times – earnings themselves the title of perennial runners up. That all changed in 1978, though. In 1977, Mooroolbark, J. U. S. T., Heidelberg and Hellas joined the NSL. This made the club more determined than ever before to win the State League, which they did. They finished 7 points above Slavia in the 1978 season. In 1979 and 1980, financial trouble began to hit and the club managed just seventh and eighth placed finishes in the league. Hiring Olympic Park was a burden on the club, with gate takings not being enough to cover rent. In 1980, the club made the decision to move back to Selwyn Park. A longer term solution was finally found in 1980, when the Sunshine Council gave a long term lease on Chaplin Reserve to George Cross. In 1983, George Cross amalgamated with Sunshine City to become Sunshine George Cross.

Ұлттық футбол лигасының жылдары

1984 жылы клуб жаңадан кеңейтілген Ұлттық футбол лигасына қосылу үшін өтініш берді және қабылданды. Клуб соңғы орынға орналасты, бірақ Виктория штатының басқа ешбір клубы лигаға қосылғысы келмегендіктен, олар өз орнын сақтап қалды. 1985 жылы клуб алтыншы орынды иеленді. 1986 жылы команда бірінші орыннан бір ұпай ғана қалып, төртінші орынға шықты. 1987 жылы клуб құлдыраудың қаупіне тап болды, бірақ батыл күш-жігердің арқасында Гейдельбергтен екі ұпайға жоғары көтеріліп, NSL статусын сақтап қалды. Осы онжылдық ішінде Джон Марковски, Крис Тейлор, Эндрю Март, Пол Тримболи және Кевин Маскат сияқты ойыншылар «Джордж Кресті» нышанын киді. 80-ші жылдары «Джордж Крос» командасы көптеген рет құлдырау қаупінен құтылғандықтан «Ұлы аман қалғандар» деп танылды. 1989–90 NSL маусымында, алғашқы жазғы маусымда, «Джорджис» командасы өздерінің алғашқы үй матчын Скиннер Резервіндегі жаңа алаңында Ференц Пушкас басқарған «Оңтүстік Мельбурн Геллас» командасына қарсы өткізді. «Джорджис» 6000-нан астам көрерменнің алдында 2:0 есебімен жеңіске жетті. Осы маусымда 15 жастағы Кевин Маскат тұңғыш рет алаңға шықты. 1990–91 маусымында «Джорджис» соңғы екінші орынды иеленді және NSL-дегі орынға қайтадан үміткер болуға мәжбүр болды. Бірақ олардың өтініші қабылданбады.

Викториялық футболға оралу

Георгис 1992 жылғы маусымда VPL-ге қайта оралды. Команданың көп бөлігі кетіп қалды, ал клуб алтыншы орынды иелеп, жақсы нәтиже көрсетті. 1993 жылы Джон Марковски қонақ ойыншы ретінде оралды және клуб алдын ала финалға жеткенде 18 гол соқты. 1994 жылы Виктория футбол федерациясы клубты Sunshine Georgies деп атады. 1997 жылы Sunshine George Cross штаттық үкіметтен Чаплин резерватын сатып алды. Клуб басшылары келісімге 1997 жылғы 28 маусымда Lakeside банкет және конгресс орталығында өткен клубтың 50 жылдығына арналған гала-кешінде қол қойды. Сасо Марковски сол маусымда клуб рекордты - 25 гол соқты. 1998 жылы клуб бюджетті қысқартып, көптеген тәжірибелі ойыншыларды жасөсперімдермен ауыстырды. Клуб күресіп, Бірінші дивизионға түсіп қалды. Бұл 1958 жылдан бері George Cross-тың Премьер-лигадан төмен дивизионға түсуінің алғашқы жағдайы болды. 2000 жылғы маусымның соңында клуб әуесқой статусына көшу туралы шешім қабылдады. 2001 жылғы маусымда клуб өзінің құрамында өткен маусымдағы 16 жасқа дейінгі командасымен шықты. Көптеген жанкүйерлер матчтарға қатысуын тоқтатты, тек бірқатар адал жанкүйерлер ғана клубты қолдады. Клуб ұзақ уақыттан бері ең қиын жағдайда болды және клуб банкротқа ұшырайды деген қауіп туды. Команда маусым бойы жеңіске жете алмады және төмен дивизионға жіберілді. 2002 жылы жаңа комитет Георгисті осы қиын жағдайдан шығару, нығайту және Бірінші дивизионға, тіпті одан да жоғары көтерілу мақсатымен жұмыс істеді. 2002 жылғы алғашқы жеңіс 13-ші турда тіркелді, онда Георгис Крокстон Паркте 2:1 есебімен жеңіске жетіп, 40 ойындық жеңіліссіз серияны тоқтатты. Клуб 2002 жылы Екінші дивизионда қалды және 2003 жылға дайындық жұмыстарын бастады. Клуб 2003 жылғы Екінші дивизион чемпионатын Pascoe Vale SC-мен тізе-мұрын күресіп жеңіп алды. Сол жылы команда Мемлекеттік лига кубогын да жеңіп алды. Бұл клубтың 25 жылдан бері жеңген алғашқы кубогы болды. 2004 жылы клуб Бірінші дивизион турнир кестесінде көтеріліп, бүкіл маусым бойы Heidelberg United FC-мен тізе-мұрын күресті, бірақ соңғысы екі ұпай айырмашылығымен жеңіске жетті. Екінші орын алғандықтан Георгис барлық қиындықтарға қарамастан Виктория Премьер-лигасына қайта оралды. VPL-ге оралу күрделі болды, Георгис бастапқыдан-ақ төмендеуден сақтану үшін күресті. Маусымның соңғы турында Melbourne Knights FC-мен 0:0 есебімен тең түсу нәтижесінде Георгис тағы бір жыл VPL футболын қамтамасыз етті. George Cross 2006 жылы да аман қалды, бірақ тек техникалық себептермен, өйткені Essendon Royals жарамсыз ойыншыны алаңға шығарғаны үшін төмен дивизионға жіберілді. 2007 жылы Виктория футбол федерациясы командалар саны азайып, VPL-ден төрт команданың төмен дивизионға түсетінін жариялады. George Cross үшінші болып төмен дивизионға түсті. 2008 жылы Энди О'Делл басқарған George Cross Мемлекеттік 1-лига чемпионатын жеңіп алды, Dandenong Thunder-ден үш ұпайға басым түсті. 2009 жылы клуб сегізінші орынды иеленді. 2010 жылы ойыншылар маусымның ортасында клубты тастап кетті, ал Энди О'Делл бас бапкер лауазымынан кетті. Sunshine George Cross 9 сәттік жеңілістен кейін бесінші орыннан соңғы орынға түсті. Төмендеу мәселесі соңғы күнге дейін шешілмеді, онда Георгис Оңтүстік Мельбурнға 4:0 есебімен жеңілді, ал Bentleigh Greens лига жетекшісі Richmond-ты жеңіп, төмендеуден сақтады. Клуб сол жылы өз үй матчтарын Knights Stadium стадионында өткізді, бұл клубқа үлкен шығын әкелді. Клубтың бұрынғы Sunshine George Cross FC атауы Sunshine Georgies деп белгіленгеннен кейін қайта жаңартылды. 2011 жылы Sunshine George Cross Виктория мемлекеттік лигасының Бірінші дивизионында жетінші орынды иеленді. Келесі жылы клуб ұқсас нәтижелерді көрсетіп, сегізінші орынды иеленді. 2013 жылы клубтың нәтижелері жақсарды және Георгис жоғарылауға жақын болды, үшінші орынды иеленді, бұл Werribee City-ден үш ұпайға төмен болды.

The Georgies returned to the VPL for the 1992 season. Most of the squad left, and the club did quite well to finish in sixth position. In 1993, John Markovski returned as a guest player, scoring 18 goals as the club reached the preliminary final. In 1994, the Victorian Soccer Federation renamed the club Sunshine Georgies. In 1997, Sunshine George Cross bought Chaplin Reserve from the State Government. Club officials made it official by signing the deal at the club's 50th Anniversary Dinner Ball held at the Lakeside Banquet & Convention Centre on Saturday 28 June 1997. Saso Markovski scored a club record 25 goals that season. In 1998, the club tightened the budget and cut many senior players, replacing them with much younger ones. The club struggled and were relegated to the First Division. This was the first time George Cross had been relegated from the Premier League since 1958. At the end of the 2000 season the club made the decision to go amateur. The club entered the 2001 season with what was practically the under 16 team from the previous season. Most of the supporters stopped attending matches, with only a handful, loyal supporters standing by the club. The club was at its lowest point in a long time and there were great fears the club would go bust. The team went all season without a win and were relegated. In 2002, a new committee took over with the goal of getting the Georgies out of this mess, consolidation and eventually back up into the First Division and above. The first win of 2002 came in round 13 when the Georgies won 2–1 at Croxton Park to end a run of 40 games without a win. The club managed to survive in the Second Division in 2002, and went about strengthening for 2003. The club went neck and neck with Pascoe Vale SC, just edging them to the 2003 Second Division championship. The team also won the State League Cup that year. It was the club's first cup win in 25 years. In 2004, the club shot up to the top of the First Division ladder, going neck and neck with Heidelberg United FC all season, who ended up winning the race by two points. The second place finish meant promotion for the Georgies who, against all odds, returned to the Victorian Premier League. The return to the VPL was always going to be tough, with the Georgies in a relegation dogfight from the offset. In the final round of the season, a point achieved from a 0–0 draw with Melbourne Knights FC was enough to ensure VPL football for another year. George Cross survived again in the 2006 season, but only on a technicality, as Essendon Royals were relegated for fielding an ineligible player. In 2007, the Football Federation of Victoria announced that four sides would be relegated from the VPL as the number of teams was being reduced. George Cross finished third bottom and were relegated. In 2008, an Andy O'Dell lead George Cross took out the State League 1 championship, edging Dandenong Thunder by three points. In 2009, the club finished in eighth place. In 2010, players began to leave halfway through the season and Andy O'Dell quit his position as head manager. Sunshine George Cross slipped from fifth to last place, following 9 successive defeats. It was close with the relegation issue was not being settled until the final day when the Georgies lost 4–0 to South Melbourne and Bentleigh Greens upset the league leaders Richmond to avoid the drop. The club played their home matches at Knights Stadium that year, which incurred high costs on the club. The club's previous name of Sunshine George Cross FC was restored after a long time being known as Sunshine Georgies. In 2011, Sunshine George Cross finished in seventh position in the Victorian State League Division One. The following year, the club endured similar fortunes, finishing in eighth position. In 2013, the club's results improved and the Georgies just missed out on promotion, finishing in third place, three points off Werribee City.

Ұлттық премьер лигалар Виктория

2014 жылы Викториядағы футболдың қайта құрылуынан кейін, Sunshine George Cross FC жаңа Ұлттық Премьер Лигасы Викториясына қатысуға берілген өтініші қабылданды және Ұлттық Премьер Лигасы Виктория Бірінші дивизионына қосылды, бұл бұрынғы деңгейдегі Виктория футболының екінші дивизионы еді. Клуб NPL1-дегі алғашқы жылында 14 команданың ішінде тоғызыншы орынды иеленді. 2015 жылы NPL-ге көбірек командалар қабылданғаннан кейін NPL1 шығыс және батыс конференцияларына бөлінді. George Cross NPL1 Батыс конференциясына қосылды. Клуб 10 командадан тұратын Батыс конференциясында сегізінші орынды, ал жалпы есеп бойынша 15-ші орынды иеленді. 2015 жылдың 4 маусымында Sunshine George Cross клубының президенті Джейми Четкути, Chaplin Reserve сатылғаннан кейін, клубтың "Жорж Крос жасөспірімдері мен ересек ойыншыларының, қызметкерлерінің және ата-аналарының үйі болатын заманауи жаттығу кешенін салу мақсатында муниципалитетпен жұмыс істеп жатыр" деп мәлімдеді. Chaplin Reserve таунхаустарға айналдырылады, ал Georgies Фрейзер Райз аймағындағы жаңа кешенге көшеді, ол клубтың ересек және жасөспірім командаларының базалық орнына айналады. Georgies маусымды тоғызыншы орында аяқтады. 2017 жылы George Cross жақсы маусым өткізіп, 10 командадан тұратын NPL2 Батыс конференциясында үшінші орынды бөлісті. Sunshine 2018 жылы Melbourne Knights FC клубымен Knights Stadium стадионында ойнауға келісім жасады. 2018 жылғы маусымның алғашқы төрт турында Altona Magic SC клубынан 9:2 есебімен және St Albans Saints клубынан 7:0 есебімен жеңілгеннен кейін, ұзақ жылдар бойы бас жаттығушы болған Тони Ciantar отставкаға кетті және оның орнына Джо Kovacevic тағайындалды. Kovacevic қызметіне кіріскеннен кейін бірнеше апта өткен соң отставкаға кетті, ал техникалық директор Vaughan Coveny маусым соңына дейін команданы басқарды. George Cross 2018 жылғы маусымды соңғы орында аяқтап, дивизионнан төмен түсті. Ересек команданың дивизионнан төмен түсуі нәтижесінде клубтың жасөспірімдері де NPL жарыстарынан төмен дивизионға жіберілді.

Фрейзер-Райзға көшіру және жаңа клуб атауы

2019 жылғы маусымда Фрейзер Райзға көшумен бірге клубтың аты «Каролина Спрингс Джордж Крос ФК» болып өзгерді. «Джордж Крос» Кори Смитті жаңа бас жаттықтырушы етіп тағайындады. Команда жаңадан құрылды, 2018 жылғы құрамның тек бірнеше ойыншысы ғана сақталды. Смит 2019 жылдың 28 мамырында 2 жеңіс, 2 тең түсу және 5 жеңіліс нәтижесінен кейін «Джордж Крос» клубын 12 командадан тұратын дивизионда оныншы орынға түсірді. Оның орнына бұрынғы «Порт Мельбурн» ойыншысы және жаттықтырушысы Эрик Васильядис тағайындалды. «Джордж Крос» 2019 жылдың 30 маусымында «Сити Виста» демалыс аймағындағы үшінші алаңда өзінің алғашқы ойынын өткізіп, лига көшбасшысы «Сиденхэм Парк» клубын 1:0 есебімен жеңді. «Сити Виста» кешені – 13 миллион долларлық құрылыс, оған екі шөп алаң, екі синтетикалық алаң, клуб үйі және бистро кіреді. Жаңа А лигасының «Уэстерн Юнайтед ФК» клубы осы кешенді өзінің алғашқы үй базасы ретінде таңдады. «Уэстерн Юнайтедтің» клуб ретіндегі алғашқы ресми матчы «Джордж Кросқа» қарсы өтті, олар «Сити Вистада» 3247 көрерменнің алдында 4:0 есебімен жеңіске жетті. Васильядистің тағайындалуы «Джордж Крос» клубының көрсеткіштерінің айтарлықтай жақсаруына әкелді – 8 жеңіс, 1 тең түсу және соңғы 11 ойынның 2-сінде жеңіліс, бұл клубты лига кестесінде бесінші орынға көтерді. Васильядис тағайындалғаннан кейін Андрезиньо, Франческо Стелла және Итан Гейдж сияқты күшті ойыншыларды шақыруға қол жеткізді. 2020 жылғы маусым Австралиядағы COVID-19 пандемиясының салдарынан тоқтатылып, кейіннен жойылды. 2021 жылғы маусым да 14 матч өткеннен кейін тоқтатылды, «Джордж Крос» 14 ойында 33 ұпай жинап, «Бримбанк Сталионс ФК» клубынан 1 ұпаймен көшбасшылықты сақтап тұрды. Маусымның тоқтатылуына байланысты 2021 жылы командалардың жоғарылауы немесе төмендеуі болған жоқ. 2022 жылдың 14 тамызында «Джордж Крос» жоғары дивизионға көтеріліп, Солтүстік-Батыс штаттық лигасының чемпионы атанды. Бұл нәтижеге байланысты «Каролина Спрингс Джордж Крос» клубы 2023 жылы Ұлттық Премьер Лигасының Виктория 3 лигасынан өнер көрсетеді. 2023 жылдың 29 шілдесінде «Джордж Крос» үш ойын қалғанда екінші рет қатарынан жоғары дивизионға өтті.

Жарыстар

Клубтың қарсыластары қатарында Виктория штатының бұрынғы NSL клубтары – Оңтүстік Мельбурн, Мельбурн Найтс, Грин Гулли, Хайдельберг Юнайтед және Престон Лайонс бар. Басқа қарсыластықтарға Мельбурн батысындағы клубтар жатады, мысалы, Сент-Олбанс Сентс, Вестерн Субърбс және Алтона Мэджик.

Қатысқан клубтар

Саншайн Джордж Крос ФК Мальтада құрылған және Батыс Мельбурнда орналасқан Грин Гулли Кавальерс клубымен бауырлас клуб қарым-қатынасында. Екі клубтың да таныс жолақтарын Мальтаның "Флориана" клубынан алғаны айтылады.

Бұрынғы ойыншылар

Бұрынғы ойыншылар туралы толық мәліметтерді мына жерден қараңыз: Caroline Springs George Cross FC ойыншылары.