Окингтон: Тарихы мен халқының өркендеуі

Кіріспе

Оукингтон – Англо-саксондық шағын ауыл және бұрынғы азаматтық округ, қазір Оңтүстік Кембриджшир ауданындағы Оукингтон және Вествик округінің құрамында, Кембриджшир графтығы, Англия. Ол Кембридж қаласынан солтүстік-батысқа қарай 7 миль (11 км) қашықтықта орналасқан. 1961 жылы округтің халқы 698 адамды құрады.

Тарих

Оукингтон аумағында табылған бірнеше қол балталарына сүйенсек, бұл жерде палеолит дәуірінде адамдар қоныстанған болуы мүмкін. Ауылдың 2-4 ғасырларда қоныстанғанын көрсеткен римдік қыш сынықтарының көптігі де осы пікірді қуаттайды. 1938 жылы қазіргі Куинс Уэй саябағында (Уотер Лэйннің оңтүстік-шығысында, ортағасырлық қоныстың іздері сақталған далалармен оралған жерде) ерте англосаксон зираты табылды. 1993 жылғы қазба жұмыстары 25 жерлеу және бір кремация ошағын ашты. 2012 жылы осы англосаксон зиратында сиырмен бірге жерленген әйелдің қабірі табылды. Орта ғасырларда Оукингтон үлкен ауыл болған, «Домсдей кітабында» 55 тұрғыны, ал 1279 жылы – 100 тұрғыны тіркелген. 1086 жылғы «Домсдей кітабында» Хокинтон деп аталған Оукингтон атауы «Хокка есімді адамның иелігі» дегенді білдіреді. 14 ғасырда қара өлім жұққандықтан, ең ірі поместьедегі жалдамалы шаруалардың жартысы көз жұмды. 17 ғасырда ауылда 180-ге жуық адам тұрды, халық саны 19 ғасырдың басына дейін өсіп, 1851 жылы 610 адамға жетті. Бірақ кедейлік пен жұмыссыздық салдарынан ауыл тұрғындарының үштен бірі (кейбіреулері Австралияның Аделаида қаласына) көшіп кетті. 1890 жылдары халық саны шамамен 425-ке дейін тұрақталды, ал 1950 жылы 500-ге жуық адам тұрды. Бүгінде Оукингтон мен Вествик ауылдарының біріктірілген халқы шамамен 1400 адамды құрайды. 17 ғасырда Оукингтон «діни келіспеушіліктердің ошағы» саналды, сондықтан 1685 жылы епископ оны «өзінің епархиясындағы ең ұятты және нашар енші» деп сипаттады. Шіркеу қорымының артында үш діни қызметкердің қабірлері орналасқан жеке қорым бар, олар кейіннен Оукингтон шейіттері деп танылды. Франсис Холкрофт пен Джозеф Одди 17 ғасырдың конформизмді жоққа шығарушы қозғалысының негізін қалаушылары болды және «Кембриджшир елшілері» деп аталды. Олардың ынтасының арқасында Кембриджширде әртүрлі конформизмді жоққа шығарушы шіркеулер құрылды. Өз нанымын таратуы үшін қуғынға ұшырап, түрмеге қамалған олар өмірден өткен соң «Оукингтон шейіттері» деп танылды. Олардың ізбасары, қадірлі Генри Осландпен бірге, олардың қабірлері бүгінде конформизмді жоққа шығарушы протестантизмнің ескерткіші ретінде сақталған. 1847 жылы теміржол ауылға жетіп келді, ал 1848 жылы Оукингтон теміржол станциясы ашылды. Желі 1970 жылы жабылды, бірақ қазір Кембриджтен Сент-Айвске дейінгі басқарылатын автобус және велосипед жолында пайдаланылады. 1940 жылдан бастап Оукингтонда Корольдік әуе күштерінің бомбалаушы әуеайлағы – RAF Oakington салынып, Short Stirling бомбалаушылары мен барлау ұшақтарының базасы ретінде қызмет етті. Соғыстан кейінгі кезеңде ол ұшқыштарды даярлау үшін пайдаланылды, соңғы кезеңде Vickers Varsity ұшақтарымен. Соғыс аяқталғаннан кейін әуеайлақ қысқартылды және оның бұрынғы орнының көптеген іздері қазіргі периметрді қоршаған егістік жерлерде көрінеді. Поршенді ұшақтарда оқуға қажеттілік азайғаннан кейін 1975 жылы ол казармаға айналдырылды, ол 1999 жылы жабылды. Кейін бұл жер Ішкі істер министрлігіне жалға беріліп, Оукингтон иммиграциялық қабылдау орталығы – иммиграциялық қамауда ұстау орталығы болып қайта құрылды. 1985 жылдың 1 сәуірінде «Оукингтон және Вествик» еншілігін құру үшін ауылдық кеңес таратылды. Казармалардың орны 2015 жылы құрылысы басталған жаңа Нортстоу қаласының бір бөлігін құрайды. 2021 жылдың сәуірінде Нортстоу азаматтық приходқа айналды, Оукингтон және Вествик оның құрылуына мүмкіндік беру үшін Лонгстантонмен бірге оның кейбір жерлерін берді.

Based on the finds of several hand axes in the area it is believed that there may have been a settlement in the Oakington area during the Palaeolithic era, and given the quantity of Roman pottery shards found in gardens and fields, it appears almost certain that the village was settled from the 2nd to the 4th century AD. In 1938, an early Anglo Saxon graveyard was discovered on what is now the Queens Way recreation ground (south east of Water Lane, and on land surrounded by fields containing visible evidence of Medieval settlement). Excavations on the site in 1993 revealed evidence of 25 burials and a cremation. In 2012 further excavation of this Anglo Saxon cemetery led to the discovery of a woman buried with a cow. Oakington was quite a large village in the Middle Ages with 55 residents counted in the Domesday Book and 100 by 1279. Listed as Hochinton in the Domesday Book of 1086, the name "Oakington" means "estate of a man called Hocca". The Black Death decimated the population in the 14th century wiping out half the tenants of the largest manor. By the 17th century there were around 180 residents and the population steadily grew until the early 19th century when it began to rise rapidly reaching a peak population of 610 in 1851. However, poverty and unemployment then took its toll with up to a third of the villagers leaving (some for Adelaide, Australia). The population stabilised at circa 425 by the 1890s and by 1950 there were around 500 inhabitants. Today the combined settlements of Oakington and Westwick have circa 1400 residents. In the 17th century, Oakington was considered to be a "hot bed of religious dissent" leading the Bishop, in 1685, to describe it as "the most scandalous and vile parish in his Diocese". Behind the churchyard, there is a private burial ground containing the graves of three vicars who later became known as the Oakington Martyrs. The Reverends Francis Holcroft and Joseph Oddy were 17th century pioneers of the non conformist movement, and known as the 'Apostles of Cambridgeshire'. It was by their zeal that various non conformist churches were established in Cambridgeshire. Ejected from their livings, persecuted and imprisoned for propagating their faith during their lives they became known as the 'Oakington Martyrs' in death. Along with their successor, the Reverend Henry Osland, the site of their graves is preserved today as a memorial to non conformist Protestantism. In 1847 the railway reached the parish, with the Oakington railway station opening in 1848. The line was finally closed in 1970, but is now used by the Cambridge to St Ives guided bus and cycleway. From 1940 a Royal Air Force bomber airfield, RAF Oakington, was constructed at Oakington covering and served as a station for Short Stirling bomber forces and reconnaissance planes. In the post war period it was used for flight training, in the last period with Vickers Varsity aircraft. The airfield contracted after the war and much evidence of its former presence is visible in farmland surrounding the current perimeter. When the need for training on piston engined planes reduced, it was converted to a barracks in 1975, which in turn closed in 1999. The site was then leased to the Home Office and was converted into Oakington Immigration Reception Centre, an immigration detention centre. On 1 April 1985 the parish was abolished to form "Oakington and Westwick". The site of the barracks will form part of the new town of Northstowe, which began development in 2015. Northstowe became a civil parish in April 2021, with Oakington & Westwick transferring some of its land, along with Longstanton, to allow its formation.

География

Оукингтон бұрынғы римдік Виа Девана (қазіргі A14) жолының солтүстік-шығысында, шамамен бір мильдей қашықтықта орналасқан, бұл жол M11 автожолымен қосылады және Кембридж қаласынан 5 миль (8 км) жерде жатыр. Оукингтонның ежелгі ауданы Виа Деванамен шектесіп, оның оңтүстік-батыс шекарасын Драй Дрейтонмен құрайды. Бек Брук өзені оны солтүстікте Вествик пен шығыста Хистоннан бөліп тұрды, ал егістік жерлердің шекаралары оны солтүстік-батыста Лонгстантоннан және оңтүстікте Гиртоннан ажыратты. Ауыл екі басты жол арқылы байланысады: біреуі (оңтүстік-шығыстан солтүстік-батысқа) Гиртон мен Хистоннан Лонгстантонға дейін созылады, ал екіншісі (солтүстік-шығыстан оңтүстік-батысқа) Коттенхемнен Драй Дрейтонға дейін жалғасады. Соғыстан кейін Лонгстантонға баратын жол көлік құралдары үшін жабылды. Оукингтон мен жақын орналасқан Вествик ауылының арасымен бұрынғы теміржол тармағы өткен, ал бұл жердегі бұрынғы станция қазір Кембриджтен Сент-Айвске дейінгі бағыттық автобус пен велосипед жолының бір бөлігіне айналды.

Ыңғайлылықтар

Оукингтонда тек бір ғана паб бар, ол Алехаус Гриндегі White Horse, алғаш рет 1760 жылдары тіркелген. 1805 жылы өрттен кейін қайта салынды. Вествикте бұрынғы станцияның жанында 1858 жылы ашылған және 1980 жылы жабылған New Inn қонақ үйі болды. Мектеп Импингтон ауылының колледжіне дайындау орталығы болып табылады.

Шіркеулер

Оукингтон ұзақ жылдардан бері көршілес Вествикпен байланысты, соңғысы 13 ғасырдан бері Оукингтонның шіркеуіне тәуелді болған. 1985 жылы екі приход бірігіп, Оукингтон және Вествик азаматтық приходын құрды. Сент-Эндрю шіркеуі ауылдағы ең биік ғимарат болып табылады және кірмешесі, дәлізді негізгі зал және қайта салынған оңтүстік кіреберісінен, сондай-ақ батыс мұнарасынан тұрады. Негізгі залының бір бөлігі 12 ғасырға дейін созылады, ал шіркеу 13 ғасырда негізді түрде қайта жаңартылды. 21 ғасырда шіркеу үйі салынды. Шіркеу евангелистік қауымдастық, Англия шіркеуінің бөлігі және қазіргі викарий – Джеймс Александр пастор. Оукингтонда баптист шіркеуі де бар. Оның методист шіркеуі 2014 жылы жабылды.