1973 жылы құрылған британдық фолк-рок тобы «Jack the Lad»
Jack the Lad
Jack the Lad – 1973 ж. құрылған британдық фолк-рок тобы. Lindisfarne-ның бұрынғы мүшелерінен жасалған, Солтүстік Англияның музыкалық тарихындағы маңызды топ.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Jack the Lad – 1973 жылы құрылған британдық фолк-рок тобы. Бұл топ 1973 жылы Солтүстік-Шығыс Англияда сол кезеңдегі ең табысты топ – Lindisfarne-ның үш бұрынғы мүшесі құраған. Олар Lindisfarne-ның прогрессивті фолк-рогынан әлдеқайда дәстүрлі бағытқа көшті және 1970-жылдардың ортасында Fairport Convention сияқты топтардың солтүстік бөлігі саналды. Сонымен қатар, олар дәстүрлі Нортумбрия музыкасын қайта жаңғыртуға бағытталған маңызды тамырлық қозғалыстың бір бөлігі ретінде танылды.
British folk rock group formed in 1973
Jack the Lad were a British folk rock group from North East England formed in 1973 by three former members of the most successful band of the period from the region, Lindisfarne. They moved from the progressive folk rock of Lindisfarne into much more traditional territory and were in the mid 1970s something of a northern counterpart to bands like Fairport Convention. They have also been seen as part of an important roots movement, rediscovering traditional Northumbrian music.
Шығу тегі
Екі аса табысты альбомнан кейін Линдисфарн тобының үшінші альбомы "Дингли Делл" (1972) коммерциялық және сын тұрғысынан сәтсіз аяқталды, содан кейін топтың бас ән авторы Алан Халл жеке жобалармен айналысу үшін кетіп, сол жылдың соңында жаңа құраммен Линдисфарн тобын қайта құрды. Қалған мүшелер: Род Клементс (бас гитара, скрипка, гитара, вокал), Саймон Коу (гитара, мандолина, банджо, вокал) және Рей Лейдлоу (барабан) болашақ Линдисфарн мүшесі Билли Митчеллмен (гитара, банджо, вокал) бірге "Джек дь Лад" тобын құрды. Олар бастапқыда өздерін "Corvettes" деп атауды жоспарлаған, бірақ бұл оларды рок-н-ролл өркендеуіне еліктеушілер сияқты етіп көрсетеді деп шешті, сондықтан олар өздерінің атын Status Quo тобының сол жылдың басында Линдисфарнмен бірге Австралияда гастрольде жүрген кезде қолданған сөз тіркесінен алды. "Жек жігіт" деген сөз британдық сленгте "әдемі, өзіне сенімді жас жігіт" деген мағынаны білдіреді. Бұл тіркес "Jack's the Lad" деп аталатын дәстүрлі британдық әннен бастау алған болуы мүмкін, бірақ "Jack the Lad" сөзі алғаш рет 1969 жылғы "Performance" фильмінде қолданылды.
After two highly successful albums, Lindisfarne's third album Dingly Dell (1972) was a commercial and critical failure and the band split with main songwriter Alan Hull going off to perform solo projects and eventually reforming Lindisfarne with a new line up later that year. The remaining members: Rod Clements (bass, violin, guitar, vocals), Simon Cowe (guitar, mandolin, banjo, vocals), and Ray Laidlaw (drums) formed Jack the Lad with future Lindisfarne member Billy Mitchell (guitar, banjo, vocals). They had originally thought of calling themselves the Corvettes, but decided it would make them sound too much like a rock 'n' roll revival outfit, and instead took their name from a phrase that Status Quo had used when they and Lindisfarne were touring Australia together earlier that year. The phrase "Jack the Lad" is British slang for a "flashy, cocksure young man". The phrase may have its origins in a traditional British song called "Jack's the Lad", but the first recorded use of 'Jack the Lad' was in the 1969 film Performance.
Бұл - Жақсы жігіт Джек 1973-74
Линдисфарн оларсыз көбірек рок-н-ролл стиліне ұшқан кезде, Джек Лад бастапқы топтың халықтық рухының, жылылығының және жақсы көңіл-күйінің көп бөлігін сақтап қалды. Оның таланты бұрын Lindisfarne-нің алғашқы хиті "Meet me on the Corner" әнінің авторы Клементс, Lindisfarne-нің өнімді ән жазушысы Алан Халлдың артында қалғанмен, үш трекке үлес қосты, және кейбір жанкүйерлер мен сыншылар пікірінше, бұл тректер сол кездегі Lindisfarne-нің өндірген әндерімен тең деңгейде болды. Саймон Коу екі трек, ал Билли Митчелл бес трек жазды немесе бірлесіп жазды. Қалған бес композиция "A Corny Pastiche" деп аталған дәстүрлі аспаптық попурриге енді. Lindisfarne-нің жазбалар компаниясы Charisma Records, топты келісімшартта ұстап тұруға шешім қабылдады және Джек-д'Ладтың алғашқы құрамы олар үшін бір альбом – 1974 жылы шыққан "It's Jack the Lad" және екі сингл – 1973 жылғы "One More Dance" және 1974 жылғы "Why Can't I Be Satisfied" жазды. Олардың екеуі де чарттарға ілесе алмады, бірақ олар өз жазбалары мен тікелей өнер көрсетулері үшін жағымды пікірлер алды, соның арқасында ерекше ойын-сауықпен аты шықты.
While Lindisfarne without them had become a harder rocking outfit, Jack the Lad retained much of the folksy spirit, warmth and good humour of the original group. Though his talents had previously been overshadowed by the more prolific songsmith Alan Hull, Clements, who had penned Lindisfarne's first hit single 'Meet me on the Corner', contributed three tracks, which in the view of some fans and critics was the equal of anything Lindisfarne produced at around the same time. Simon Cowe contributed two tracks while Billy Mitchell wrote or co wrote five tracks. The remaining five titles were those featured in the traditional instrumental medley collectively named "A Corny Pastiche". Lindisfarne's record label, Charisma Records, decided to keep the band under contract and the first line up of Jack the Lad recorded one album for them, It's Jack the Lad which was released in 1974, and two singles, 'One More Dance' (1973), and 'Why Can't I Be Satisfied' (1974). Neither charted, though they received positive reviews for their records and live performances which began to gain a reputation for outlandish entertainment.
Солтүстік фольк-рок, 1974-1975
Клементс 1974 жылдың соңында кетіп, оның орнына солтүстік фолк-рок тобы Hedgehog Pie-дың бұрынғы екі мүшесі – Иан 'Уолтер' Фэрбайрн (гитара, мандолина, скрипка, банджо, вокал) және Фил Мюррей (бас, вокал) келді. Бұл, әрине, бас жазушының кеткенімен бірге, топтың музыкалық бағытын дәстүрлірек етті. 1976 жылдың қыркүйек-қазан айларында өткен "Джекпот" (Jackpot) Ұлыбританиялық гастролі, Жаңа Зеландияның панк/готика бағытындағы Split Enz тобымен бірге өтуі екі топқа да тиімсіз болды. Лайдлоу Radiator тобына қосылды, ал топ одан көп ұзамай тарап кетті. Қызығушылық сақталғандықтан, Jack the Lad альбомдары ақырында CD форматта жарық көрді. 1993 жылы Jack The Lad қайта құрылды, ол Lindisfarne тобымен бірге жұмыс істеген бастапқы құрамы ретінде, сондай-ақ Митчелл, Фэрберн және Мюррейді қамтитын фестивальдік топ ретінде танылды.
Clements left in late 1974 and was replaced by two former members of northern folk rock band Hedgehog Pie, Ian 'Walter' Fairbairn (guitar, mandolin, violin, banjo, vocals) and Phil Murray (bass, vocals), which inevitably, together with the loss of a main songwriter, gave the band a much more traditional focus. The 'Jackpot' UK tour in Sep/Oct '76, bizarrely coupled with the NZ punk/goth orientated Split Enz did neither act any favours. Laidlaw left to join Radiator and the group disbanded soon afterward. As a result of the continued interest, Jack the Lad's albums were eventually released as CDs. Following this in 1993 Jack The Lad re formed in as both the original band running side by side with their Lindisfarne commitments, and as a festival act which included Mitchell, Fairburn and Murray.