Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мидың қарыншаларының қабынуы
Inflammation of the ventricles in the brain
Вентрикулит – мидың қарыншаларының қабынуы. Қарыншалар мидың бойымен ми-жұлын сұйықтығын сақтап, айналдыруға жауапты. Вентрикулит қарыншалардың инфекциялануынан туындайды, бұл ісінуге және қабынуға әкеледі. Бұл әсіресе сыртқы қарыншалық дренаждар және интравентрикулярлық стенттері бар науқастарда жиі кездеседі. Вентрикулит әртүрлі қысқа мерзімді симптомдар мен ұзақ мерзімді салдарына себеп болуы мүмкін, егер ерте емделмесе, бас ауруы мен бас айналудан бастап, есінен тануға және өлімге дейін соғуы мүмкін. Науқасты түпкілікті инфекциядан құтқару үшін тиісті антибиотиктердің комбинациясы қолданылады. Қазіргі кездегі вентрикулитке қатысты зерттеулердің көп бөлігі ауруды анықтау және оның себептерін зерттеуге бағытталған. Бұл осы саланың одан да дамуына мүмкіндік береді. Сондай-ақ, бұл ауруды емдеу және алдын алу жолдарына көп көңіл бөлінуде, бұл аурудың таралуын және қауіптілігін азайтуға көмектеседі.
Ventriculitis is the inflammation of the ventricles in the brain. The ventricles are responsible for containing and circulating cerebrospinal fluid throughout the brain. Ventriculitis is caused by infection of the ventricles, leading to swelling and inflammation. This is especially prevalent in patients with external ventricular drains and intraventricular stents. Ventriculitis can cause a wide variety of short term symptoms and long term side effects ranging from headaches and dizziness to unconsciousness and death if not treated early. It is treated with some appropriate combination of antibiotics in order to rid the patient of the underlying infection. Much of the current research involving ventriculitis focuses specifically around defining the disease and what causes it. This will allow for much more advancement in the subject. There is also a lot of attention being paid to possible treatments and prevention methods to help make this disease even less prevalent and dangerous.
Себеп
Вентрикулит қарыншалардың инфекциялануынан туындайды, бұл қабықшаларда иммундық реакцияны тудырады, ал ол өз кезегінде қабынуға алып келеді. Шындығында, қарыншалардың қабынуы – бастапқы инфекцияның немесе патологияның салдары. Негізгі инфекция түрлі бактериялар немесе вирустар арқылы дамиды. Деректерге сүйенсек, стафилококктар инфекцияның басты бактериялық себебі болып табылады және қарыншалардың қабынуының 90% жағдайында кездеседі, бірақ көбінесе инфекция қарыншаларға қалай енгені алаңдатады. Ми табиғи түрде инфекциядан қорғалған. Қан-ми тосқауылы мидың сезімтал аймақтарына патогендердің енуіне кедергі келтіреді. Алайда, ауруханада осы табиғи қорғаныс бұзылғанда, ми түрлі зиянды бактериялар мен вирустарға ұшырайды. Инвазивті ми хирургиясынан өткен немесе басқа да процедуралар жасаған пациенттер вентрикулитке шалдығу қаупі жоғары. Операциядан кейін қарыншалардың қабынуын жиі кездесетіндігіне байланысты екі процедура жан-жақты зерттелді. Бірінші топқа, дәрігерлерге бас ішілік қысымды төмендету үшін сыртқы қарыншалық дренаж орнатылған пациенттер кіреді. Дренаждың орнатылу мерзімі қажеттілікке қарай өзгереді, бірақ дренаж қанша уақыт орнатылса, инфекцияға шалдығу ықтималдығы соншалықты артады. Екінші топқа, бас ішілік стент орнатылған пациенттер кіреді. Екі топтың да пациенттері жалпы халыққа қарағанда қарыншалардың қабынуына бейім, бірақ қарыншалардың қабынуының жиі дұрыс диагноз қойылмайтындығына байланысты жеткілікті дәлелдер жоқ. Сыртқы қарыншалық дренаж орнатылған пациенттердің шамамен 25% -і инфекциялық менингит немесе қарыншалардың қабынуымен ауырады. МРТ осындай көрсеткіштерді анықтауда өте тиімді және сезімтал екені хабарланды, тіпті ерте сатысында да. Пациентте қарыншалардың қабынуының белгілері анықталғаннан кейін, дәрігер қарыншалардың қабынуының себебін анықтау үшін нақтырақ және пайдалы диагноз қоюға тырыса алады. Бұл ми-жұлын сұйықтығының үлгісін алу арқылы жасалады, көбінесе омыртқалық пункция немесе бел пункциясы деп аталатын процедура арқылы. Сыртқы қарыншалық дренаж орнатылған пациенттерде ми-жұлын сұйықтығын дренаж шығысынан алуға болады. Сұйықтық үлгісі алынғаннан кейін, кез келген патогенді немесе инфекциялық агентті анықтау үшін грамм бояуымен бірнеше тесттер жүргізіледі. Тест патогеннің антибиотиктерге төзімділігін де анықтайды. Қарыншалардың қабынуының вирус немесе бактерия тудырғанын анықтағаннан кейін, дәрігерлер қабыну мен инфекцияны тиімді емдеуге мүмкіндік алады. Бұл процедура тиімді, бірақ қабынуға себеп болатын анаэробты организмдерді оқшаулауға сирек мүмкіндік береді, бұл одан әрі зерттеулер мен процедуралық дамуға түрткіс береді. Менингит пен қарыншалардың қабынуы ұқсас белгілермен көрінеді және көбінесе бірге дамиды, бірақ бұл екі түрлі ауру, сондықтан дәрігерлер оларды ажырата білуі керек. Менингит – орталық нерв жүйесінің қорғаныш қабығының, яғни ми қабығының қабынуы. Екі қабынудың ұқсас патологиялары мен себептері болғандықтан, оларды химиялық тесттер арқылы ажырату қиын, бірақ МРТ және КТ сканерлерінде өте әртүрлі визуалды эффектілер байқалады, сондықтан оларды пациентте қарыншалардың қабынуы бар екенін немесе менингит сияқты басқа ұқсас жағдайға шалдыққан жоқпынын растау үшін қолдану қажет.
Ventriculitis is caused by an infection of the ventricles, causing an immune response in the lining, which in turn, leads to inflammation. The ventriculitis, is in truth, a complication of the initial infection or abnormality. The underlying infection can come in the form of a number of different bacteria or viruses. The data seems to point to Staphylococci as the leading bacterial cause of infection leading to ventriculitis being present in about 90% of cases, but generally, what is of more concern is the way the infection entered the ventricles. The brain in its natural state is very protected from infection. The blood–brain barrier serves to keep pathogens from entering the sensitive areas of the brain. However, when those natural defenses are by passed in the hospital setting, the brain is suddenly exposed to a host of potentially harmful bacteria and viruses. Patients that have had invasive brain surgery or procedures are considered to be the most at risk for experiencing ventriculitis. Two procedures, in particular have been studied extensively due to their high rate of ventriculitis contractions post operation. The first group consists of patients that have had an external ventricular drain implanted to allow physicians to reduce the intracranial pressure they experience. The duration that the drain is implanted varies by necessity, however, the longer the drain is in, the more likely an infection will occur. The second group consists of patients that have an implanted intracranial stent. Both groups of patients have a much higher rate of ventriculitis than the general populace, though there is very little supporting evidence due to the lack of definition of ventriculitis as frequent misdiagnosis. Nearly 25% of patients with an external ventricular drain experience infection based meningitis or ventriculitis. MRIs have been reported as being highly effective and sensitive in detecting such indicators, even from an early stage. After determining whether a patient shows signs of ventriculitis, the doctor may choose to pursue a more specific and useful diagnosis to find the cause of the ventriculitis. This is done by obtaining a sample of cerebrospinal fluid, most commonly via a procedure called a lumbar puncture or spinal tap. For patients with an implanted external ventricular drain, cerebrospinal fluid can be collected from the drain's output. After the sample of fluid is obtained, a battery of tests featuring gram staining will be performed to identify any offending pathogen or infection agent. The test will also determine any resistance the pathogen may have to antibiotics. By identifying the viral or bacterial cause of the ventriculitis, doctors are more able to effectively treat the inflammation and infection. This procedure is fairly effective, but is rarely able to isolate anaerobic organisms that may be causing the inflammation, giving cause for further research and procedural development. Though they present with similar symptoms and often occur in tandem, meningitis and ventriculitis are two different diseases, so physicians must be able to distinguish between the two. Meningitis is the inflammation of the protective lining of the central nervous system, called meninges. Because of the similar pathologies and cause of the two types of inflammation, they are difficult to differentiate using chemical testing, but show very different visual effects in both the MRI and CT scans, hence their use as a validation that the patient does, in fact, have ventriculitis and not another, similar condition such as meningitis.
Емдеу
Вентрикулитті емдеу өте маңызды. Егер емделмесе, мидың ауыр зақымдануына, тіпті кейбір жағдайларда өлімге әкелуі мүмкін. Қазіргі уақытта вентрикулитті емдеудің жалғыз қолданылатын әдісі – қабынуға себеп болатын инфекцияны жоюға бағытталған антибиотиктермен емдеу. Әдетте, дәрігер пациентке кең спектрлі антибиотиктер тағайындайды, бұл симптомдарды басқару және ми-жұлын сұйығының сынамалары талданатын кезде инфекцияны бақылау үшін жасалады. Егер нақты бактериялық немесе вирус аниқталса, дәрігер емдеуді тиісінше өзгертеді. Қай антибиотиктердің тиімді екені және препараттарды қалай енгізудің ең жақсы жолдары (мысалы, көктамырға, ауызға және т.б.) туралы пікірталас бар, бірақ препараттардың тиімділігі ми-жұлын сұйығына инвазивті емес жолмен енудің қиындығымен шектеледі. Егер бас ішілік қысым қауіпті деңгейге жетсе, пациенттен ми-жұлын сұйығын шығару қажет болуы мүмкін. Сыртқы қарыншалық дренаждар бас ішілік қысымды басқару және бақылаудың ең көп қолданылатын тәсілдерінің бірі болып табылады, бірақ мұндай инвазивті процедурамен бірнеше тәуекелдер байланысты, соның ішінде қосымша инфекцияға шағу қаупі бар. Вентрикулиттің алдын алуға бағытталған көптеген зерттеулер жүргізілуде. Миға қатысты кез келген процедураны ең жоғары сақтықпен орындау өте маңызды, өйткені мидағы инфекциялар өте қауіпті және өлімге әкелуі мүмкін. Мұндай процедуралардан өткен пациенттердің жағдайы бірнеше күн бойы мұқият бақыланады, инфекцияның жоқтығын тексеру үшін және тіпті кішкентай бас ауруының кез келген жағдайы да қатаң бағаланады. Сондай-ақ, инфекцияның және одан кейін туындайтын вентрикулиттің бар екенін көрсететін маңызды өзгерістерді байқау үшін пациенттердің бас ішілік қысымын жеткілікті жиі бақылау қажет. Дегенмен, инфекцияға әкелуі мүмкін болғандықтан, қысымды тым жиі өлшемеу керек.
Treatment of ventriculitis is critical. If left untreated, it could lead to severe brain damage and even death in some cases. Currently, the only commonly employed treatments of ventriculitis involve an antibiotic regimen targeting the underlying infection causing the inflammation. Typically, the physician will order the patient be placed on broad spectrum antibiotics in order to manage the symptoms and control the infection while the cerebrospinal fluid samples are analyzed. When a specific bacterial or viral cause is found, the doctor will change the treatment accordingly. There is some debate as to the most effective antibiotics and the best ways to introduce the drugs (e. g. intravenously, orally, etc. ), however it is agreed that drug effectiveness is limited by the difficulty of non invasively allowing the drugs to enter the cerebrospinal fluid. Should intracranial pressure reach unsafe levels, the patient may need to have cerebrospinal fluid drained. Implanted external ventricular drains are one of the more common ways to manage and monitor the intracranial pressure, however there are several risks involved with such an invasive procedure, including the risk of further infection. There is a great deal of research focused around prevention of ventriculitis. It is crucial that any procedure involving exposing the brain is performed with the utmost care, as infections in the brain are very dangerous and potentially deadly. When patients undergo such procedures, they are often monitored closely over the next several days to ensure that there were no infections and any instance of even a small headache is treated very seriously. It is also necessary to monitor the intracranial pressure of the patients often enough to observe significant changes that could indicate the presence of and infection and ensuing ventriculitis. It is important not to measure the pressure too often, however, as it could in fact lead to infection.
Қазіргі зерттеулер
Қарыншашалар қабынуының (вентрикулиттің) нақты анықтамасы болмағандықтан, осы қауіпті жағдай туралы көп мәселелер әлі де белгісіз. Мененит немесе энцефалит сияқты басқа ұқсас жағдайлар жан-жақты зерттелген, ал вентрикулит – қарыншашалардың қабықшасының қабынуымен сипатталатын жағдайлардың кең ауқымды тобы. Медициналық қоғамдастықта қабылданып, бекітілген нақты анықтаманың болмауы зерттеулердің өркендеуін тежейді. Зерттеушілер, қандай топтарға басымдық беру керектігін анықтау үшін, вентрикулит диагнозы қойылған адамдар туралы және олардың аурудың қалай дамитыны туралы толыққанды ақпарат жинау керек. Мағынасы, медициналық қоғам әрбір жағдай бойынша мүмкіндігінше көп мәліметтерді жинап, одан кейін жалпылама қорытындылар жасауы тиіс.
Due to the poor definition of the condition that is ventriculitis, there is still a great deal that is not known about this dangerous condition. While other, similar conditions, such as meningitis or encephalitis, have been thoroughly researched, ventriculitis is a very loose grouping of conditions characterized by the fact that the lining of the ventricles is inflamed. Because no solid definition has been accepted across the medical community, research in the subject has been slow to progress. In order to predict which populations should be focused on, researchers must gather more case information about who is diagnosed with ventriculitis and how they present. In essence, the medical community must compile data of as many details as possible from each case so that more generalized conclusions may be drawn.
Емдеу және алдын алу
Қазіргі уақытта вентрикулитті қалай анықтау керек және ол кімдерге әсер етеді туралы өте аз мәлімет бар, сондықтан алдын алу әдістері туралы одан да аз білеміз. Емдеу кез келген инфекцияға қатысты белгілі бір деңгейде стандартты болғанымен, алдын алу мүлдем басқа мәселе. Бір танымал теория – инфекцияның алдын алу мақсатында сыртқы қарыншалық дренаждар немесе қарыншалық стенттер орнатылған кезде профилактикалық антибиотиктерді қолдану. Алайда, бұл зерттеулердің нәтижелері стандартталған хаттаманың болмауына байланысты көбінесе шешімсіз болып шықты, антибиотиктерді алдын алу шарасы ретінде қолданудың айтарлықтай пайдасы жоқ екенін көрсетті.
So little is currently known about how ventriculitis should be defined and those it affects that even less can be known about prevention methods. While treatment is fairly standard for any infection to some degree, prevention is a different matter. One popular theory is the use of prophylactic antibiotics, administered during insertion of external ventricular drains or ventricular stents with the hope of preventing infection. The results of these studies have been more or less inconclusive due to a lack of standardized protocol, showing no significant benefit to using antibiotics as a preventative measure.