Исаак Пусей Грей: Индиананың экс-губернаторы және саяхатшысы
Isaac P. Gray
Исаак Грей – 18-й және 20-шы Индиана штатының губернаторы (1880-1881, 1885-1889). Саясаткер, республикашылдан демократқа ауысқан, өмірі мен саяси мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер (1828–1895)
American politician (1828–1895)
Исаак Пузи Грей (18 қазан 1828 – 14 ақпан 1895) – 1880 жылдан 1881 жылға дейін және 1885 жылдан 1889 жылға дейін АҚШ-тың Индиана штатының 18-ші және 20-шы губернаторы. Бастапқыда республикашыл болған ол, Индиана Сенатының мүшесі ретінде Америка Азамат соғысынан кейінгі конституциялық түзетулердің күштеп қабылдануын бақылады. Улисс С. Грант әкімшілігіндегі жемқорлықтан кейін демократқа айналды, бірақ оның демократиялық қарсыластары оның республикашыл кезіндегі тактикасын үнемі сынады, осыдан оған «Уабаш Сизифі» деген лақап ат берілді.
Isaac Pusey Gray (October 18, 1828 – February 14, 1895) was the 18th and 20th governor of the U. S. state of Indiana from 1880 to 1881 and from 1885 to 1889. Originally a Republican, he oversaw the forceful passage of the post American Civil War constitutional amendments while he was a member of the Indiana Senate. He became a Democrat following the corruption of the Administration of Ulysses S. Grant but was regularly stymied by his Democratic adversaries who constantly referred to his tactics while a Republican, earning him the nickname "Sisyphus of the Wabash."
Отбасы және шыққан тегі
Исаак Пузи Грей 1828 жылдың 18 қазанында Пенсильвания штатының Честер округінде, Джон мен Ханна Уортингтон Грейдің, екі квакер қонақүй иелерінің ұлы болып дүниеге келді. Сегіз жасында оның отбасы Урбанаға, Огайоға, ал 1842 жылы Нью-Мэдисонға көшіп барды. Нью-Мэдисонда Грей алғаш рет жалпы білім беретін мектепке барып, белгілі бір ресми білім алды. Мектеп бітірген соң ол құрғақ тауарлар дүкенінде клерк болып жұмыс істеді, кейін бұрынғы қожайынынан сатып алғаннан кейін дүкеннің иесі болды. 1850 жылдың 8 қыркүйегінде Элиза Джакуаға үйленді, олардың төрт ұлы болды. Олардың екеуі нәресте кезінде қайтыс болды, ал қалған екеуі заңгерлер болды. Грей отбасымен 1855 жылы Индиана штатының Юнион-Сити қаласына көшіп барды, онда ол жаңа дүкен ашты. Көп ұзамай ол жергілікті саясатқа қатысып, өзінің қоғамында белгілі болды. Бос уақытында заңгерлік мамандықты өздігінен оқып, 1861 жылы адвокаттыққа қабылданды. Кейіннен ол өзінің саяси мансабын одан әрі дамыту үшін заңгерлік мамандықты оқығанын айтты, бұл сол кездегі Индиана саясатында өте маңызды болды. Морганның 1863 жылдың шілдесінде Индианаға шабуыл жасауы кезінде Грейге Индиана легионының полкіне қолбасшылық тапсырылды, шабуылды тойтаруға көмектесу үшін. Оның бөлімі Морган штаттан қашуға мәжбүр болғаннан кейін бір аптадан соң таратылды. Грей шабуылдан кейін милицияда қалды, өзінің аймағында басшылық қызметін атқарды, бірақ ешқандай әрекетке қатыспады. Соғыстан кейін ол заңгерлік тәжірибасына оралды.
Isaac Pusey Gray was born on October 18, 1828, in Chester County, Pennsylvania, the son of John and Hannah Worthington Gray, two Quaker innkeepers. At age eight, his family moved to Urbana, Ohio and in 1842 to New Madison, Ohio. In New Madison, Gray first attended common school and obtained some formal education. After school he became a clerk in a dry goods store, and later became the owner of the store after purchasing it from his former boss. He married Eliza Jaqua on September 8, 1850, and the couple had four sons. Two of them died in infancy, but the other two grew up to become lawyers. Gray and his family moved to Union City, Indiana in 1855 where he opened a new store. He soon became involved in local politics and became prominent in his community. He began to study law on his own in his spare time and was admitted to the bar in 1861. He later said that he studied law to further his political career, which was very important in Indiana politics at that time. When Morgan's Raid into Indiana in July 1863 occurred, Gray was given command of a regiment of the Indiana Legion to help repel the invasion. His unit was disbanded after about a week, once Morgan was forced to flee the state. Gray remained in the militia after the raid, taking a command role in his region, but saw no action. After the war he returned to his law practice.
Вице-губернатор
1876 жылы Грей Джеймс Д. Уильямспен бірге Индиана штатының вице-губернаторы лауазымына кандидат ретінде ұсынылды, наразы республикандықтардың дауысын алу мақсатында. Бұл әрекет сәтті аяқталды және олар сайлауда жеңіске жетті. Жеңіске қарамастан, ол көптеген демократтарға ұнамады, олар сенатта оған жасаған қарым-қатынасын еске алды. 1880 жылғы конвенцияда губернаторлыққа үміткерлікке түскенде, ол үлкен айырмамен жеңілді, бірақ осы жолы Франклин Лэндерспен бірге вице-губернаторлыққа қайтадан кандидат ретінде ұсынылды. Бір ай өткен соң губернатор Уильямс қайтыс болды және Грей оның орнына көтерілді.
In 1876, Gray was nominated to run for Lieutenant Governor of Indiana on the ticket with James D. Williams in hope of gaining the vote of disaffected Republicans. The ploy worked, and they won the election. Despite the success, he was disliked by a large number of Democrats, who recalled his treatment of them in the Senate. When he sought the nomination for governor in the 1880 convention, he was overwhelmingly defeated, but nominated to run again as Lieutenant Governor, this time with Franklin Landers. Only a month later, Governor Williams died and Gray was elevated to his position.
Әкім
Грейдің сайлау науқаны негізінен сол кездегі мәселелерге, әсіресе валюта мен инфляцияға қатысты ұстанымына бағытталды. Грей 1884 жылы төрт жылдық мерзімге губернатор болып сайланды. Өкіметтік өкілеттігі кезінде ол Индиана штатының Бас Ассамблеясына сайлау үшін штаттың бүкіл аумағын қайта бөлуді қадағалады. Ол оппозициялық партияның сайлау базасын әлсірету мақсатымен жасалған аймақтарды құруы үшін көп сынға ұшырады. Штаттың жоғарғы соты ақырында барлық аудандарды қайта бөлуді жойды. Оның билік ету кезеңі Бас Ассамблеяның «Қара күні» деп танылды. Ассамблеяда демократтар Сенатта 31–19, ал Өкілдер палатасында 52–44–4 есебімен басымдық танытты, республикашылар көпшілікті құрады, ал «Гринбектер» төрт орынға ие болды. Бірлескен отырыста дауыс беру 75 демократқа, 71 республикашыға бөлді, ал шешуші дауыс 4 «Гринбекке» тиесілі болды. Грейдің «Гринбектердің» біреуін АҚШ Сенатына өзінің кандидатурасын қолдауға көндіре алатынын білген соң, өзінің атын кандидат ретінде тіркеуге тырыса бастады. Кейбір демократтар оның республикашы болған кезіндегі әрекеттеріне наразылық білдіріп, оның одан да жоғары лауазымға таяу жоламауы үшін барлық мүмкіндікті пайдалануға шешім қабылдады. Жағдай одан әрі шиеленісе түсті, өйткені сот шешімімен Алонзо мен Робертсонның мәселесі шешілгенге дейін Сенатқа қатысуына тыйым салынды. Олар бұл істі Индиананың Жоғарғы сотына жіберді, ол Робертсонның пайдасына шешім шығарды. 24 ақпан күні таңертең Робертсон Сенат палатасына кіріп орын алды, бірақ есіктен өткен сәтте бірнеше демократ сенатор оған шабуыл жасап, жерге құлатты. Сенат басшысы күзетшілерге оны палатадан шығаруға бұйрық берді, содан кейін оны палатадан тысқары бұғаулады. Республикашылар дереу ашуланып, жақын тұрған демократтарға шабуыл жасады. Төбелесу бірнеше минутқа созылды, содан кейін бір демократ тапаншасын шығарып, төбеге оқ атты, республикашыларды өлтірумен қорқытып, төбелеске нүкте қойды, бірақ ғимараттың қалған бөлігін оқиғадан хабардар етті. Төбелесу тез арада Өкілдер палатасына және ғимараттың барлық бөлігіне тарады, өйткені республикашылар демократтарға шабуыл жасады. Сенаттан айырмашылығы, ғимараттың қалған бөлігінде республикашылардың басым көпшілігі болды, ал демократтар көп ұзамай жеңіліске ұшырады. 600-ге жуық республикашыл Сенат палатасының есігін бұзып, демократ сенаторларды сыртқа шығарып, оларды өлтірумен қорқытты. Грей полиция мен басқа да лауазымды тұлғаларға төбелеске тоқтама беруге бұйрық берді, ол шамамен төрт сағатқа созылған төбелестен кейін аяқталды. Индиана Конституциясы Грейге қатарынан екі мерзім қызмет етуге тыйым салғандықтан, ол қызметтен кетіп, заңгерлік тәжірибесіне оралды. Ол заңгерлік тәжірибесіне қайта оралды және оның басынан өткен жағдайлардың салдарынан «Уабаш Сизифі» деген атымен танылды. 1892 жылы ол вице-президенттікке қайта кандидат болуға шамалы жетіп келді, бірақ оның қарсыласы жиырма жыл бұрынғы түзетуді ратификациялаудағы оның әрекеттері туралы әңгімелеу үшін трибунаға көтерілгеннен кейін қайтадан жеңіліске ұшырады. Мексика президенті Грейдің құрметіне барлық туларды жартылай түсіруге бұйрық берді және Мексика армиясының толық бөлімшесі Грейдің денесін шекараға дейін сүйеп әкелді, онда ол Индианаполиске мемлекеттік жерлеуге жеткізілді. Оның жерлеу рәсімі Юнион-Ситиде өтті және жақын маңдағы зиратқа жерленді.
Gray's campaigned focused primarily on the issues of the day, his position on currency and inflation. Gray was elected governor for his own four year term in 1884. During his term he oversaw the redistricting of the entire state for the Indiana General Assembly elections. He was widely criticized by the minority party for creating gerrymandered districts to weaken their electoral base. All of the redistricting was eventually overturned by the state supreme court. His term was marked by what came to be called the Black Day of the General Assembly. The assembly was split with Democrats controlling the Senate 31–19, while the House of Representatives was split 52–44–4, with Republicans holding the majority, and Greenbacks holding four seats. In a joint session, it would split the vote 75 Democrat, 71 Republican, with the 4 Greenbacks holding the deciding votes. Knowing that he could probably sway one of the Greenbacks to vote for his bid for the United States Senate, Gray began to attempt to have his name entered as a candidate. Some Democratic leaders were still upset over his actions while he was a Republican, and decided to do whatever it took to prevent him from going any higher in office. The situation continued to escalate as a superior court ruled that neither Alonzo or Robertson should be seated until situation was resolved. They then forwarded the case to the Indiana Supreme Court who ruled in favor of Robertson. On the morning of February 24, Robertson entered the Senate chamber to take his seat, but as soon as he walked through the door, he was attacked by several Democratic senators who rushed him and beat him to the floor. The Senate leader ordered him removed from the chamber by guards, who then locked him out. The Republicans immediately went wild, attacking their nearest Democrat. The fight continued for several minutes until one Democrat pulled a gun and fired it into the ceiling threatening to start killing Republicans, ending the fight but making the rest of the building aware of it. The brawl soon spread to the House of Representatives and throughout the building as Republicans began to attack Democrats. Unlike the Senate, the rest of the building had a strong Republican majority, and the Democrats were soon overwhelmed. Six hundred Republicans then beat down the door of the Senate Chamber and dragged out the Democratic senators, threatening to kill them. Gray ordered police and other officials to break up the fight, which ended after nearly a full four hours of fighting. Barred by the Constitution of Indiana from serving a consecutive term, Gray retired from office and returned to his law practice. He returned to his law practice, and because of all of the situations he found himself in, he gained the derisive nickname "Sisyphus of the Wabash." He was again almost nominated to run for vice president again in 1892, but was defeated again after his opponent ascended the podium to retell the story of his actions in the amendment ratification twenty years earlier. The President of Mexico ordered all the flags flown at half staff in Gray's honor and a full division of the Mexican Army escorted Gray's body back to the border where he was transferred to Indianapolis to lie in state. His funeral was held in Union City and was buried in a nearby cemetery.