Джеймс Дуглас Уильямс: Индиананың фермер-губернаторы
James D. Williams
Джеймс Дуглас Уильямс (1808-1880) – Индиана штатының экс-губернаторы, фермер саясаткер. Ауыл шаруашылығын дамыту, үнемшілдік саясатымен танылды. Индиана тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер (1808–1880)
American politician (1808–1880)
Джеймс Дуглас Уильямс (16 қаңтар 1808 – 20 қараша 1880), «Көк Джинс Билл» деген лақап атымен танымал, американдық фермер және Демократиялық партия саясаткері. Ол төрт он жыл бойы Индиана штатында мемлекеттік қызмет атқарды және Индиана губернаторы болып сайланған жалғыз фермер атанды, 1877 жылдан 1880 жылға дейін қызмет етті. Сонымен қатар, ол Индиана штатының Бас Ассамблеясында жиырма сегіз жыл жұмыс істеді және қарапайымдылығымен және ауыл шаруашылығын дамытуды қолдауымен әйгілі болды.
James Douglas Williams (January 16, 1808November 20, 1880), nicknamed Blue Jeans Bill, was an American farmer and Democratic politician who held public office in Indiana for four decades, and was the only farmer elected as the governor of Indiana, serving from 1877 to 1880. He also spent twenty eight years in the Indiana General Assembly, and was well known for his frugality and advocacy of agricultural development.
Отбасы және шыққан тегі
Джеймс Дуглас Уильямс 1808 жылдың 16 қаңтарында Огайо штатының Пикавей округінде Джордж және Сара Кавендар Уильямстың ұлы болып дүниеге келді. Ол 10 жасында отбасымен бірге Индиана штатының Нокс округіне көшіп барды, ал отбасысы Индиана штатының Монро-Сити қаласының жанына қоныс аударып, ол өмірінің көп бөлігін сонда өткізді. Ол аз білім алды, бірақ кейде үйінің жанындағы ағаштан салынған мектепке барып, бес жарым сыныпқа дейін оқыды. Уильямстың әкесі 1828 жылы қайтыс болды, ал ол үлкен ұлы болғандықтан отбасының күтушісі болды және әкесінің шаруашылығын жалғастырды. 1831 жылы Уильямс Нэнси Хаффманға үйленді, олардың жеті баласы болды. Уильямс мемлекеттік қызметте жиі болғандықтан, ол өмірінің көп бөлігінде Индиана штатының орталық бөлігінде үш мың акр жерді алып жатқан отбасылық шаруашылықты басқарды. Өмір бойы Уильямс шаруа киімімен танымал болды, ол көбінесе джинс кигендіктен, оған «Blue Jeans Bill» деген лақап ат берді. Ол бұл лақап атын және оның беделін халықтың адамы және елдес ретінде қоғамдық сайлауларында пайдаланды. Оның байлығы артқан сайын, ол джинс матадан тігіліп, жібекпен астарланған костюмдер жасауды бастады. Шаруа ғана емес, Уильямс жоғары сапалы егін өндіру үшін зерттеулер мен тәжірибелер жүргізуде белсенді болды. Ол бірнеше жергілікті және аймақтық шаруа қожалықтарының мүшесі болды және Индиана штатының көптеген көрмелерінде бірінші орынды үнемі жеңіп алды.
James Douglas Williams was born on January 16, 1808, in Pickaway County, Ohio, the son of George and Sarah Cavendar Williams. He moved with his family to Knox County, Indiana at the age of 10, and his family moved and settled near Monroe City, Indiana where he remained much of the rest of his life. He received little schooling, but did occasionally attend the log schoolhouse near his home, only attending until the fifth grade. Williams' father died in 1828, and being the oldest son, Williams became the caretaker of his family, continuing to run his father's farm. In 1831 Williams married Nancy Huffman, and together they had seven children. With Williams regularly in public service, she ran the family farm for much of her life—a three thousand acre spread in the central part of Indiana. Throughout his life, Williams was known for his farm dress, earning him the nickname Blue Jeans Bill, because he so often wore denim. He used the nickname and the reputation that came with it to cast himself as a man of the people, and a countryman in his public elections. As he became more wealthy, he began to have suits made of denim and lined with silk. Besides being a farmer, Williams was active in studies and experimentation in trying to produce superior crops. He was a member of several local and regional farm organizations and regularly won first place in many of the Indiana State Fair competitions.
Заң шығарушы
1839 жылы Уильямс алғаш рет мемлекеттік қызметке кіріп, 1843 жылы отставкаға шыққанға дейін Винсенс қаласында (Индиана штаты) бейбіт судья болып жұмыс істеді. Сол жылы ол Индиана штатының Өкілдер палатасына сайланды және 1860 жылға дейін қызмет етті, содан кейін Индиана Сенатына ауысты, онда 1872 жылға дейін жұмыс істеді. Американдық Азамат соғысы кезінде Уильямс соғысқа қолдау көрсетуге бөгет қойғаны және губернатор Оливер Мортоннан штаттың төтенше жағдай қорына жұмсалған қаражаттың мақсатын көрсетуді талап ететін заң жобасын ұсынғаны үшін «Copperhead» деп айыпталды. Уильямстың Ассамблеядағы басты мәселесі штаттық шығындарды бақылау болды. Ол 1870-ші жылдарда басталған «Гринбек» саяси қозғалысын қолдады, инфляциялық шаралар арқылы қағаз ақшаны халыққа қолжетімді етуге ұмтылды. Партиядағы ұзақ жылғы қатысуы оларды 1872 жылы оны сенатор ретінде Конгреске жіберуге тырыстырды, бірақ ол Оливер Мортоннан жеңілді. Уильямс 1874 жылдың қазан айында Индиана штатынан АҚШ Өкілдер палатасына сайланды және 1875 жылдан 1876 жылға дейін қызмет етті. Осы кезеңде ол есеп комитетінің төрағасы болып тағайындалды және бизнес шығындарын қысқарту арқылы маңызды реформалар жасады, соның салдарынан үлкен үнемдеуге қол жеткізді. «Демократияның ең бір тиімді экономияшысы осы партиядан немесе басқа партиядан да табылмас еді», - деп жазды бір бақылаушы. «Линкольн сияқты бойы ұзын, оның беті Линкольннің суретіне ұқсайтын, киімге салғысыз қарауы және қимыл-қозғалысы марқұм президенттің мінезін еске түсіретін Уильямс, оны бір көрген мыңдаған адам ешқашан ұмыта алмайды», - деп жазды бір тілші. «Кентукки штатының қарапайым көк джинсысын киіп жүретін ол, өзінің партиясының сәнді киінетін адамдарына үлгі боларлық», - деді. Уильямс шамамен 5000 дауыспен тартысты сайлауда жеңіске жетті. Уильямс Индиана штатының губернаторы болып сайлану үшін негізгі табысы ауыл шаруашылығынан түсетін жалғыз адам болды. Ол 1877 жылдың 9 қаңтарында қызметке кірді. Ол Пердью университетіне қаржы табуда маңызды рөл атқарды және әйелдердің меншік құқығын қорғады. Ол бюджеттік шектеулерді сақтау үшін күресті және оның үнемділігімен танымал болды, бұл жаңа Индиана штатының ғимаратын салу кезінде ең айқын байқалды. Өзінің басқару кезеңінде ол жаңа штаттық Капитолий ғимаратын салу үшін қаражат іздеді және таныстырды. Ол ғимаратты бастапқы күтілгеннен 20% арзанға салып, үнемделген қаражатты мемлекеттік қазынаға қайтарды. Ол үкіметті үнемділікпен басқаруға ниеттенсе де, соғыс ардагерлеріне мемлекеттік көмек бағдарламаларын қаржыландыруды арттыруға тырысты. 1877 жылғы Ұлы теміржол ереуілі Уильямстың өкілеттігі кезінде басталды. Индианаполистегі ереуілшілер қаладағы барлық теміржол қозғалысын тоқтатуға тырысты. Қала және бизнес басшылары Уильямстан милицияны шақырып, күшпен ереуілді тоқтатуды талап етті, бірақ ол Демократиялық партиядағы беделіне нұқсан тиеді деп қорқып, бас тартты. Уильямс жұмысшылармен келісімге келмегендіктен, штаттың жетекші республикашылары Бенджамин Харрисон мен Уолтер К. Грешем бизнес басшыларымен кездесіп, ереуілді тоқтату үшін комиссия құрды. Бұл жағдай Уильямстың халыққа танымалдығына айтарлықтай зиян келтірді. Сонымен қатар, Уильямстың өкілеттігі кезінде елдің көптеген аймақтарында қарқынды өнеркәсіптік өсім байқалды, бірақ ол Индианадағы осындай табысқа жете алмады, бұл кейбір сынға алып келді.
In 1839 Williams first entered public service serving as justice of the peace of Vincennes, Indiana until he resigned in 1843. The same year he was elected to the Indiana House of Representatives and served until 1860, moving to the Indiana Senate where he served until 1872. During the American Civil War, Williams was accused of being a Copperhead when he attempted to interfere with the war effort and submitted legislation to require Governor Oliver Morton to show what the money in the state emergency fund was being spent on. One of Williams's primary concerns in the Assembly was state spending. He supported the Greenback political movement that began in the 1870s, making paper money more readily available to the public through inflationary measures. His long term membership in the party led them to attempt to send him to Congress as a Senator in 1872, but was defeated by Oliver Morton. Williams was elected to the United States House of Representatives from Indiana in October, 1874 and served from 1875 to 1876. During this time he served as chairman of the committee on accounts and was responsible for considerable reform, and significant saving by cutting business costs. "A more destructive besom of economy could not have been selected from all the ranks of the democracy, or from either party, for that matter,"one observer wrote. "Lank, for all the world like Lincoln, and as tall, with a face which might be photographed for Lincoln's, and a shambling gait and a carelessness of dress exactly like the dead president's, Williams is a figure that never fades from the minds of the thousands who have once seen him," a reporter wrote. "Dressed always in the plainest of plain Kentucky blue jeans, he is a standing reproach to the more luxurious livers of his own party." Williams won in a close election by about 5,000 votes. Williams became the only person whose primary source of income came from farming to be elected Governor of Indiana. He was inaugurated on January 9, 1877. He was instrumental in finding the funds for Purdue University and was a women's rights activist, championing the right for women to own property. He fought for budgetary constraint and was known for his thrift, most evident in the construction of the new Indiana Statehouse. During his administration he sought and acquired funds for the construction of a new state capitol building. He was able to have the building built for about 20% less than was initially expected, and returned the saving to the treasury. Although he wanted to run the government with economy, he sought increased funding for the state assistance programs for war veterans. The Great Railroad Strike of 1877 began during Williams' term. Strikers in Indianapolis attempted to block all rail traffic in the city. City and business leaders demanded that Williams call out the militia and end the strike by force, but he refused, fearing it would hurt his standing in the Democratic party. Since Williams refused to engage the workers, Benjamin Harrison and Walter Q. Gresham, the state's leading Republicans, formed a commission to meet with business leaders and end the strike. The situation caused considerable harm to Williams' public popularity. In addition, many parts of the nation were experiencing rapid industrial growth during Williams' term, but he did little to emulate their success in Indiana, leading to some criticism.
Өлім және мұра
1880 жылы қаңтарда Уильямстың әйелі құлап, 1880 жылы 27 маусымда дүниеден өтті. Оның табыты жерлеу рәсімі үшін Винсенске көшірілмес бұрын, Марион округі сотында қойылды. Уильямс Монро Сити қаласының жанындағы Индиана штатындағы Уолнат Гроув зиратында жерленген, ол бұл жерді үйінің жанында Уолнат Гроув методистік шіркеуін салу үшін бұрын сыйлаған еді. Оның отбасы қабіріне үлкен обелиск орнатты, ол 1883 жылғы 4 шілдеде ашылды және әлі күнге дейін Bedford Stone кішкентай шіркеуінің үстінде тұр. Шіркеудің көптеген мүшелері Уильямстың ұрпақтары.
Williams' wife suffered a fall in January, 1880, and died on June 27, 1880. His bier was held in the Marion County Courthouse before his body was moved to Vincennes for a funeral ceremony. Williams is buried in the Walnut Grove Cemetery near Monroe City, Indiana cemetery on ground he donated to establish Walnut Grove Methodist Church near his home. His family purchased a large obelisk for his grave which was unveiled on July 4, 1883, that still stands above the tiny Bedford Stone church. Many of the members of the church are Williams descendants.