Джузеппе Саккони: Италияны біріктіруші монументтің авторы
Giuseppe Sacconi
Жузеппе Саккони – италияндық сәулетші (1854-1905). Римдегі Витторио Эмануэле II ескерткішінің авторы. Италияның бірігуден кейінгі өнерінде маңызды тұлға.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық сәулетші (1854–1905)
Italian architect (1854–1905)
Джузеппе Саккони (Montalto delle Marche, 5 шілде 1854 – 23 қыркүйек 1905) – итальяндық сәулетші. Ол Рим қаласының орталығындағы Витторио Эммануэле II ескерткішінің авторы ретінде ең жақсы танымал. Осы жобаны орындағаннан кейін, Италияның бірігуден кейінгі өнер мәдениетінің маңызды тұлғаларының біріне айналды, ол «ұлттық стильді» жасау мақсатындағы қызу пікірталастарға қатысты. Сонымен қатар, ол бірнеше танымал ескерткіштерді қалпына келтіруге қатысты.
Giuseppe Sacconi (Montalto delle Marche, 5 July 1854 23 September 1905) was an Italian architect. He is best known as the designer of the monument of Vittorio Emanuele II, in the centre of Rome. Following the prestigious commission, he became one of the protagonists of the artistic culture of post unification Italy, which was then engaged in heated debates aimed at creating a "national style". He was also a restorer of some famous monuments.
Өмір жолы және шығармашылығы
1884 жылы ол Римдегі Виктор Эммануил II монументінің дизайнын жасау конкурсында жеңіп алды және келесі жылы құрылысын бастады, бірақ ол қайтыс болғаннан кейін бірнеше жыл өткен соң ғана аяқталды. Монумент Рисоргименто мен ұлттық біртүтастық үшін болған шайқастарды бейнелейді, неоклассикалық және эклектикалық стильде салынған, көптеген өнер туындылары модерн әсеріне тап болды; қазіргі заманғы өнер сыншылары оны жақында құрылған Италия Корольдығын сипаттайтын ұлттық стильді іздеудегі маңызды қадам деп санайды. Витторио Эмануэле ескерткіші әдетте көркемдік құндылығы үшін бірден бағаланғанымен, кейбір өнертанушылар ескерткіштің стилін сынады. Фашистік кезеңде ескерткіш Муссолини режимінің басты алаңына айналды. 20 ғасырдың 70-ші жылдарында бұл ескерткіштің беделінің төмендеуіне үлкен үлес қосты. 2000 жылдардан бастап Витториано өзінің көркемдік, тарихи және символикалық құндылықтарымен қайта жаңартылды. Ол Италияның ұлттық символдарының бірі. Джузеппе Саккони Лорето базиликасын қалпына келтіру жұмыстарында жұмыс істеді, онда барроко және басқа да өзгерістер мен қосымшаларды алып тастап, ғимараттың бастапқы түрін қалпына келтіруге тырысты. Ол сонымен қатар Монцаның тәубе шіркеуінің дизайнын жасады және Ассизидің әулие Франциск базиликасы мен Анкона соборын қалпына келтірді. Ол Пистоядағы Коллегильятода қайтыс болды.
In 1884, he won the competition to design the Victor Emanuel II Monument in Rome, and began building in the following year, though it was not finished until several years after his death. The monument celebrates the Risorgimento and the battles for national unity, has neoclassical and eclectic style, with many works of art that are affected by the art nouveau; it is today seen by the most up to date art critics as an important step in the search for a national style, which was to characterize the Kingdom of Italy recently established. Although the monument to Vittorio Emanuele was generally immediately appreciated for its artistic value, some art scholars expressed criticisms of the monument style. During the fascist era the monument would become the main scene of Mussolini's regime. In the seventies of the 20th century, this greatly contributed to the general downgrading of the monument. Starting from the 2000s, the Vittoriano has been rediscovered in its artistic, historical and symbolic values. It is one of national symbols of Italy. Giuseppe Sacconi worked on the restoration of the Basilica di Loreto, a work in which he aimed to remove all baroque and other changes and additions, and restore the original form to the entire building. He also made the design for the Expiatory Chapel of Monza and restored the Basilica of Saint Francis of Assisi and the Ancona Cathedral. He died in Collegigliato, Pistoia.