Мэрилендтегі Чарльз Кэрролл және Сент-Чарльз колледжінің тарихы

Кіріспе

Мэриленд штатының тарихи ауданы, АҚШ.

Санкт-Чарльз колледжі – Мэриленд штатының Кэтонсвилл қаласында орналасқан шағын семинария, алғашқыда Мэриленд штатының Элликотт-Сити қаласында құрылған.

Тарих

Чарльз Кэрролл Кэрроллтон (1737–1832) – Мэриленд штатынан Тәуелсіздік декларациясына қол қойған. Сол кезде Америкадағы ең бай адамдардың бірі, Екінші Континенттік Конгресске жаңадан сайланған делегат және тәуелсіздікке дауыс берген және құжатқа қол қойған жалғыз католик ретінде Кэрролл өзінің байлығын Америка революциясына салды. Революциядан кейін Кэрролл Мэриленд Сенатының Бас Ассамблеясының президенті болды және уақытын отбасылық үйі мен Doughoregan Manor иелігінде, Анна Арундел округінің батысында (кейін Хауард округі), Элликотт Миллс маңындағы Патапско өзенінің жоғары ағысында және Аннаполис арасында бөліп өткізді. Оның айтуынша, ең маңызды міндеттерінің бірі – 1828 жылдың 4 шілдесінде, Тәуелсіздік күні Балтимор мен Огайо темір жолының жаңа көлік технологиясының «бірінші тасын» қалауға көмектесу болды, ол қазіргі Хейлторп қаласына жақын батыста орналасқан. 1832 жылы қайтыс болғаннан кейін ол Тәуелсіздік декларациясына қол қойған соңғы тірі адам болды және басқа Кэрроллдармен бірге Дугорегандағы отбасылық шіркеудегі склепке жерленді. 1784 жылы Чарльз 1745 жылы Америкаға келген және Мэриленд штатының Элкридж қаласында қоныстанған Францияның Эльзас-Лотарингиясынан келген католик иммигрант Джейкоб Бургундан Mary’s Lott фермасын сатып алды. Джейкоб пен оның әйелі Элизабет жалдамалы қызметкерлер болды, Джейкоб шұлықшы ретінде жұмыс істеді. Олар 1762 жылы Mary’s Lott фермасын сатып алған. Олардың сегіз баласы болды, Mary’s Lott фермасын сатқаннан кейін қазіргі Мэриленд штатының Кэрролл округіне қарасты фермаға көшіп барды. Mary’s Lott кейіннен Сент-Чарльз колледжіне берілген жердің бір бөлігі болды. Амброзий Маршаль (1764–1828), Боламердің болашақ үшінші архиепискобы және басқа сульпициандық діни қызметкерлер Дугореганға жиі қонақ болып, жиі месса оқып, Чарльз Кэрроллдың құлағына шағылысты. Кейінгі жылдары шағын семинария үшін жер сұралды. Алайда Кэрролл бұл өтінішті қабылдамады, өйткені ол өзінің мұрасының бір бөлігін бөліп немесе сыйға беруге болмайды деп ойлады. 1830 жылы Эмили Кэтон МакТавиш, Сигнердің сүйікті немересі және «Үш американдық грация» қарындасы, Кэрроллды кіші семинарияны салу үшін Сулпициан әкелеріне жер беруге сендірді. Ол өмірінде сатып алған жерді сыйға тартуды ұсынды. Оның ішінде Mary’s Lott та болды, ол Киелі шіркеуге сыйлық ретінде берілген деп ойлады Кэрролл сол кезде. Колледж 1830 жылдың 3 ақпанында құрылды, оның игілігі үшін «Сент-Чарльз» деген атау таңдалды. Колледж ғимаратының құрылысы 1831 жылы басталды. Ғимараттың ұзындығы 367 фут (112 м) болады, төбелері газ жарығымен және сәулелі жылумен жабдықталады. Сент-Чарльз колледжінің алғашқы ғимараты 1848 жылы аяқталды, ал колледж 31 қазанда екі факультетпен ашылды: президент, әке Оливер Дженкинс; диакон, Эдвард Катон; және төрт студент. 1859 жылы екі қанатты ғимарат Балтимордың Рим-католик архиепискобы Фрэнсис Патрик Кенрикпен баталандырылды. «Біздің періштелер шіркеуі» осы уақытта салына бастады, бірақ аяқталуы Азамат соғысының кесірінен 1866 жылға дейін кешіктірілді. Бұл ғимарат Париждегі Сент-Шапель шіркеуінің көшірмесі болды. Оның ұзындығы 34 метр, ені 10 метр, биіктігі 15 метр. Ол негізінен оның алғашқы ректоры және президенті, әке Оливер Дженкинстің жомарттығымен сәнделді. 1878 жылы 190 оқушыны қабылдау үшін ғимаратқа екі қанат қосылды. 1898 жылы үлкендейтілген Сент-Чарльз колледжі өзінің 50 жылдығын тойлады. Сент-Чарльз саябағы сияқты жерлер оңтүстік-шығысқа қарай Фредерик жолына қарайды, кейіннен тарихи Ұлттық жолдың шығыс шеті, 1800 жылдардың басында Балтимордан Камберлендке және батыс штаттарына дейін басталған алғашқы федералды бағытталған мемлекетаралық жол, ақырында Миссисипи өзені маңында Вандалияда аяқталады, Иллинойс, содан кейін Иллинойс территориясының аумақтық астанасы. Кейінгі жылдары колледж Вилкенс даңғылына қарайды, ол да қаладан оңтүстік-батысқа қарай, Мейден-Шойс-Лейн қиылысының маңында жүреді. 1911 жылдың 16 наурызында апат болды: колледжді шіркеудің жертөлесінен басталған өрт толығымен жойды. 200-ден астам оқытушылар мен студенттердің ешқайсысы қаза таппады немесе жарақат алған жоқ. Қасиетті ыдыстар мен киімдер, сондай-ақ мыңдаған баға жетпес қолжазбалар мен кітаптар жоғалып кетті. Өртеніп кеткен ғимараттың қабығы құлатылды, ал құтқарылған құрылыс материалдары Катонсвиллге жеткізілді, онда колледж тез арада қайта құрылды. 1906 жылы салынған демалыс залының қираған үйінділері ғана қалды. Өрттен кейін Кэрролл отбасының мұрагерлері жерді сату арқылы және пайданы отбасы арасында бөлісу арқылы қайтаруды сұрады, өйткені ол енді колледж ретінде пайдаланылмады. Аймақты Хауард округінің жоспарлау кеңесінің мүшесі Уильям Филипп Брендел сатып алды, ол 1942 жылы Brendel Manor Park ашты. Бренделдің маңырау паркі (сондай-ақ Gospel Park деп белгілі) 1946 және 1950 жылдары алғашқы Хауард округінің жәрмеңкесіне төрт қабырғасы бар құрылыстарды салу үшін түрме еңбегін пайдаланды. 1970 жылдардың басында ол Роберт Г. Миллардың христиандық жекелегінің қауымдастығына үйі болды. Содан бері ол жаңадан құрылысқа көшірілді және қалалық тұрғын үйлерге айналдырылды. Жер бірнеше рет бөлінді, Роберт Дж. Ланселотт және Synergy Development Corp. 1991 жылы алғашқы колледж ғимараттарының тарихи қираған орындарына «Terra Maria Community» салу үшін құрылыс жүргізді. Кіші семинарияның демалыс залы мен кір жуатын бөлмесінің қираған орындары қазір Terra Maria Way шеңберінің ортасында орналасқан, ал грот ылғалды суды жинауға арналған тоған үшін алынып тасталды. 1969 жылы Сент-Чарльздің жоғары мектеп бөлімі және пансион жабылды, ал кіші колледж Сент-Мэри семинариясы мен университетінің жоғары колледжімен біріктірілді, қазір Роланд авенюі мен Белведер авенюі/Солтүстік паркіндегі Роланд Парк ауданында орналасқан (бұрынғы Сеттон Хилл ауданындағы Солтүстік Пака көшесінен көшіп келгеннен кейін 1929 жылы жаңа кең аумақты саябақ сияқты кампустағы жаңа Beaux Arts/Классикалық жаңарту стиліндегі ескерткіш ғимараттарға). Ескі Сент-Чарльздің екінші кампусы «Сент-Мэри семинариясы колледжі» деп аталды және білім беру бағдарламаларын жалғастырды, қазірде экюменикалық қатысуға ашық. 1977 жылы колледж жабылды және мүлігі Erickson Retirement Communities, Inc. компаниясына сатылды; қазір ол Charlestown Retirement Community деп белгілі.

Charles Carroll of Carrollton (1737–1832) was a signer of the Declaration of Independence for Maryland. One of the wealthiest men in the Americas at that time and a newly elected delegate to the Second Continental Congress and the only Roman Catholic to vote on independence and sign the document, Carroll staked his fortune on the American Revolution. After the Revolution, Carroll became president of the Maryland Senate in the General Assembly and divided his time between the family mansion and estate Doughoregan Manor in western Anne Arundel County (later Howard County), near Ellicott Mills on the upper Patapsco River, and Annapolis. One of his most important tasks he said was when he helped lay the "first stone" for the new technology of transportation, the Baltimore and Ohio Railroad on Independence Day, July 4, 1828, west of the city near modern Halethorpe. At his death in 1832, he was the last surviving signer of the Declaration of Independence and was laid to rest with other Carrolls in the crypt at the family chapel at Doughoregan. In 1784 Charles bought Marys Lott, a farm from Jacob Burgoon, a Catholic immigrant from Alsace Lorraine, France, who came to America in about 1745 and settled in Elkridge, Maryland. Jacob and his wife Elizabeth were indentured servants, Jacob working as a cordwainer (shoemaker). They had bought Marys Lott in 1762. They had eight children, and after selling Marys Lott they moved to a farm in what is now Carroll County, Maryland. Marys Lott became part of the land later given for St. Charles College. Ambrose Maréchal (1764–1828), the future third Archbishop of Baltimore, and other Sulpician priests were frequent guests at Doughoregan, saying Mass there often and gaining the ear of the Charles Carroll. During subsequent years a request of land was made for a minor seminary. Carroll, however, denied the request because he felt he could not break up or donate any part of his patrimony. In 1830, Emily Caton MacTavish, favorite granddaughter of the Signer and sister of the "Three American Graces", convinced Carroll to give to the Sulpician Fathers for the erection of a minor seminary — Saint Charles. She accomplished this by suggesting he donate land that he had bought during his lifetime. Included was Mary's Lott, aptly named for a gift to the Church, thought Carroll at the time. The college was incorporated on February 3, 1830, with the name "St. Charles" chosen for its benefactor, Charles Carroll. Construction started on the college building in 1831. The building would reach a size of 367 feet (112 m) in length, with ceilings using gas lighting and radiant heat. The first building of Saint Charles College (minor seminary) was completed in 1848, and the college opened on October 31 with two faculty: the president, Father Oliver Jenkins; a deacon, Edward Caton; and four students. Two wings were added in 1859 and blessed by Francis Patrick Kenrick, Archbishop of the Roman Catholic Archdiocese of Baltimore. "Our Lady of the Angels Chapel" was started at this time, but completion was delayed by the Civil War until 1866. An imitation of the Sainte Chapelle in Paris, the building was 110 feet (34 m) long, 34 feet (10 m) wide and 50 feet (15 m) high. It was lavishly decorated mainly through the generosity of its first rector and president, Father Oliver Jenkins. Two additional wings were added to the building in 1878 for a 190 person enrollment. In 1898 a vastly enlarged Saint Charles College celebrated its 50th anniversary. The park like grounds of St. Charles looked southeast towards the Frederick Road, later the eastern end of the historic National Road, the first federally sponsored interstate route begun in the early 1800s from Baltimore to Cumberland and on to the western states finally ending near the Mississippi River in Vandalia, Illinois, then the territorial capital of the Territory of Illinois. In later years the college would overlook Wilkens Avenue, which also runs southwestward out of the city near the intersection of Maiden Choice Lane. On March 16, 1911, disaster struck: the college was completely destroyed by a fire that began in the chapel cellar. None of the 200+ faculty and students were killed or injured. Sacred vessels and vestments, along with thousands of priceless manuscripts and books were lost. The burned out shell was pulled down, and the salvageable building materials were transported to Catonsville, where the college was quickly rebuilt. All that remained were standing ruins of the 1906 Recreation Hall. After the fire, the heirs of the Carroll family requested that the of land be returned, since it was not then used as a college, by selling off the land and dividing the profits among the family. The area was purchased by Howard County Planning Board member William Phillip Brendel, who ran Brendel Manor Park opening in 1942. Brendel's Manor Park (also known as Gospel Park) hosted the first Howard County Fair onsite in 1946 and 1950, with prison labor used to build structures. In the early 1970s, it was the home of Robert G. Millar's Christian Identity community. It has since been upzoned and developed into a suburban housing community. The property was subdivided several times, with Robert J. Lanceolott and Synergy Development Corp. developing over the historic ruins of the first college buildings in 1991 to build the "Terra Maria Community". The ruins of the old minor seminary's recreation hall and laundry are now located in the middle of Terra Maria Way circle with the grotto removed for a storm water retention pond. In 1969, St. Charles' High School Department with boarding school was closed and the junior college merged with the upper college of St. Mary's Seminary and University now on Roland Avenue and Belvedere Avenue/Northern Parkway in the Roland Park neighborhood of north Baltimore (having moved there from North Paca Street by St. Mary's Street in the old Seton Hill neighborhood to new landmark buildings of Beaux Arts/Classical Revival style architecture on a new expansive park like campus in 1929). The old St. Charles second campus was renamed "St. Mary's Seminary College" and continued its educational programs, now opened up to ecumenical participation. In 1977 the college closed and the property was sold to Erickson Retirement Communities, Inc.; it is presently known as Charlestown Retirement Community.