Кіріспе
2006 жылғы баскетбол чемпионаты сериясы
2006 жылғы НБА финалы – 2005–06 НБА маусымының чемпионаты сериясы және маусымдық плей-оффтың қорытындысы болды. «Даллас Маверикс» командасы «Майами Хит» командасынан чемпиондықты жеңіп алуға басымдық танытты. Алайда, «Хит» командасы «Маверикс» командасын алты ойында жеңіп, 1969 жылғы «Селтикс», 1977 жылғы «Трейл Блейзерс» және кейіннен 2016 жылғы «Кливленд Кавальерс» және 2021 жылғы «Милвоки Бакс» командаларынан кейін серияда 0–2 есебімен жеңіліске ұшырап, чемпион атанған үшінші команда болды. «Хит» командасының ойыншысы Дуэйн Уэйд серияның ең құнды ойыншысы деп танылды. Бұл серияда екі команда алғаш рет финалға қатысты, және нәтижесінде, екі команданың да бұрын НБА титулын жеңіп алған жоқ еді. Екі команданың келесі финалға қатысуы бес жылдан кейін, яғни 2011 жылы болды, онда «Маверикс» командасы «Хит» командасынан кек алды. Бұл «Хьюстон Рокетс» және «Орландо Мэджик» командалары 1995 жылғы НБА финалында күш сынасқаннан кейін Флорида және Техас штаттарының командалары арасындағы екінші НБА финалы болды. 2013 жылғы НБА финалында «Майами Хит» командасы «Сан-Антонио Спёрс» командасын жеңгенге дейін, бұл Техас штатынан шыққан команданың соңғы финалдағы жеңілісі болды («Хьюстон» 1981 және 1986 жылдары жеңілді), ал бұрынғы сегіз финалдағы жеңіске («Сан-Антонио» – бесеу, «Хьюстон» – екеу, «Даллас» – біреу) қоса, «Спёрс» 2007 жылы және «Маверикс» 2011 жылы жеңіске жеткен. Бұл 2000-шы жылдардағы финалдарда «Лос-Анджелес Лейкерс» немесе «Сан-Антонио Спёрс» командаларының қатыспаған жалғыз финалы болды, сондай-ақ 1995 жылдан бері Фил Джексон немесе Грег Попович бас бапкер ретінде қатыспаған алғашқы финал болды. Бұл сонымен қатар, бір компанияның («American Airlines») екі үй аренасының да атау құқығына ие болған алғашқы финал болды; алайда, Майами аренасы қазір «Kaseya Center» деп аталады.
Өмірбаян
Майами Хит командасы 1988–1989 маусымда лигаға қосылды, бірақ олар 1995–1996 маусымы алдында Пат Райлиді бас бапкер және президент етіп тағайындағанға дейін көзге түспеді. Райлидің алғашқы кезеңінде Хит 1996 мен 2001 жылдар аралығында тұрақты түрде плей-оффқа қатысты, алайда Чикаго Буллс және Нью-Йорк Никс Майамидің чемпионат немесе тіпті финалға өту арманына жетуіне кедергі келтірді. Бірақ 2003 жылы команда Дуайн Уэйдті дөңгелектегенде (бесінші таңдау), Хит үшін жағдай жақсара бастады. Олар уақытша бапкер Стен Ван Гандидің басшылығымен 42–40 есебімен плей-оффқа 2 жылдық үзілістен кейін қайта оралды. Бірінші раундта Нью-Орлеан Хорнетс командасын жеңіп, бірақ 6 ойыннан кейін Индиана Пейсерс командасына есе жіберді. 2004 жылғы маусымда Шакил О’Нил қосылды. Уэйд пен О’Нил жақсы өнер көрсеткенінің арқасында Хит 2004–2005 маусымда 59 ойын жеңіп, конференция финалдарында қорғаудағы чемпион Детройт Пистонс командасын 7 ойынға дейін тартыстырды. Келесі маусымда 11–10 есебімен бастағаннан кейін Ван Ганди отставкаға кетіп, Райли бапкерлікке қайта келді. Жарақаттар мен командадағы үйлесімсіздік Хиттің алғашқыда қиындыққа тап болғанымен, олар сол маусымда 52 ойын жеңіп алды. Плей-офф алдындағы үйлесімділік пен серпіліс нәтижесінде, олар постсезонды алты ойында Чикаго Буллс командасын жеңіп, Нью-Джерси Нетс командасын бес ойында, ал 64 жеңіс және 4 жұлдызы бар Детройт Пистонс командасын алты ойында жеңіп, франшиза тарихында алғаш рет НБА финалға өтті.
Даллас Маверикс
Шакил О’Нил мен Гэри Пейтон НБА финалдарында үш түрлі команда үшін ойнаған алтыншы және жетінші ойыншылар атанды. О’Нил 1995 жылы «Орландо Мэджик» командасымен, ал төрт рет «Лос-Анджелес Лейкерс» командасымен НБА финалдарына қатысты. Пейтон 1996 жылы «Сиэтл Суперсоникс» командасымен, ал 2004 жылы «Пистонс» командасына есе жіберген «Лейкерс» командасында О’Нилмен бірге ойнады. Финалда үш команда үшін ойнаған тағы бес ойыншы: Дэнни Эйндж, Сэм Перкинс, Джон Салли, Хорас Грант және Роберт Хорри. Сонымен қатар, О’Нил мен Алонзо Моурнинг бір жылғы (1992) бірінші раундтан таңдалған екі ойыншының бір командамен чемпиондық жеңіске жеткен сирек мүмкіндігіне қол жеткізді. О’Нил «Орландо Мэджик» командасының бірінші нөмірімен таңдалса, Моурнинг «Шарлотта Хорнетс» командасынан екінші орын алды. Айта кетейік, сол драфтта үшінші орын алған Кристиан Леттнер (оны «Миннесота Тимбервулвз» таңдады) бұрынғы жылғы команданың құрамында болды және ол зейнеткерлікке шығар алдындағы соңғы маусымын өткізді.
Ойын қорытындылары
Барлық уақыт шығыс жазғы уақыт бойынша (UTC−4) көрсетілген. Егер шара орны басқа уақыт белдеуінде орналасса, жергілікті уақыт та беріледі.
1-ойын
Даллас командасының ойыншысы Джейсон Терри плей-оффта ең көп – 32 ұпай жинады, соның арқасында «Маверикс» командасы бірінші тоқсан соңында 31-23 есебімен ұтылып тұрған жағдайдан шықты.
2-ойын
Дирк Новицки 30 ұпай мен 12 допты қайтаруды тамаша көрсетіп, «Маверикс» командасы «Хит» командасын жеңіп, серияда 2:0 есебімен көшбасшылыққа шықты.
3-ойын
Двайен Уэйдтің 42 ұпайы мен 13 допты қайтарып алуының нәтижесінде, "Хит" командасы төртінші тоқсанның соңына 6 минут қалғанда 13 ұпайдан қалып қойды. Ойынның барысын өзгертетін қайта ояну Гари Пейтонның үш ұпайлық сызықтың ішіндегі голымен аяқталды, соңғы 9,3 секундте. Дирк Новицкидің 3,4 секунд қалғанда бос лақтырудан ойынды теңестіру мүмкіндігі болды, бірақ ол 2-нің 1-ін сұрыптап жіберіп, Майамидің жеңісін қамтамасыз етті.
4-ойын
Дуайн Уэйд тағы да "Хит" сапында 36 ұпаймен жарқырады, ал "Майами" төртінші ширекте "Даллас" командасын тек жеті ұпайға шектеп, серияны теңестіретін, ойсыратып жеңіске жетті. "Маверикс" командасының төртінші ширегі – НБА финалдарында кез келген команданың тарихындағы ең төмен көрсеткіші. Джерри Стэкхаус Шаквилл О'Нилді қасақана бұзушылық жасап, осының салдарынан ол 5-ші ойынға қатыса алмады. Стэкхаус 2016 жылғы НБА финалдарында Дреймонд Грин дисквалификацияға ұшырағанға дейін НБА финалдарында дисквалификация алған соңғы ойыншы болды.
5-ойын
Двайен Уэйд 25 айып тастады, бұл Mavericks командасының барлығы атқан айып тастамасының санымен тең болды (бұл факт Mavericks бас жаттықтырушысы Эйвери Джонсонға ұнамады), нәтижесінде Heat командасы Далласқа қарсы үшінші рет тікелей жеңіске жетті, ал бұл серияда 0–2 есебімен ұтылып қалған болатын. Овертаймның соңына 9,1 секунд қалғанда және Heat 1 ұпаймен қалып қойғанда, олар допты Уэйдке жіберді, ол допты ауада ұстап алып, содан кейін артқы алаңға түсті. Mavericks командасының иесі Марк Кубан Уэйд допты алғаннан кейін артқы алаңта бұзушылық жасады деп ойлады. Содан кейін Далласқа даулы айып тағылды, бұл Уэйдті овертаймның соңына 1,9 секунд қалғанда жеңіске жеткізетін айып тастамасын орындауға жіберді. Уэйд бірінші айып тастамасын соқты, ал Даллас Mavericks жаттықтырушысы Эйвери Джонсон командасына Уэйдтің екінші талпырысынан кейін тайм-аут беруге сигнал берді. Джош Ховард қолдарымен тайм-аут сұрау белгісін жасады және алаңнан шыға бастады, ал төрешілер Mavericks командасының соңғы тайм-аутын берді, бұл Уэйд екінші талпырысын орындаса, допты алға жылжытуға мүмкіндік бермеді. Тайм-ауттан кейін Уэйд екінші айып тастамасын соғып, командасын бір ұпаймен алға шығарды, содан кейін Девин Харрис уақыт біткенде жартылай алаңнан тастаған допты мүжігіп жіберді. Уэйд ойынды 43 ұпаймен аяқтады, сонымен қатар 21 айып тастамасын соғу бойынша NBA финалдарының рекордын орнатты. Шакил О'Нил 18 ұпай және 12 допты қайтарумен дубль жасады. Майами 49 талпырысының 32-сін айып тастамасынан өткізді. Джейсон Терри 35 ұпаймен Даллас командасын жетектеді, ал Говард 25 ұпай қосты. Ойыннан кейін ашуланған Дирк Новицки трибунаға допты лақтырды, ал Mavericks иесі Марк Кубан көптеген "қағида бұзушылықтар" жасады, нәтижесінде екі адамға тиісінше 5000 және 250 000 доллар айыппұл салынды.
6-ойын
Двайен Уэйдтің 36 ұпайының арқасында, Майами бірінші жартыда 14 ұпайдан қалып қойғаннан кейін Далласқа есе жіберіп, франшиза тарихындағы тұңғыш чемпионатын жеңіп алды. Джейсон Терри ойынды қосымша уақытқа жіберуге қажетті маңызды үш ұпайлық лақтыруды мүлт жіберді. Чемпионат сериясындағы ойындарының орташа көрсеткіші 34,7 ұпайды құраған Уэйд НБА финалдарының ең бағалы ойыншысы (MVP) атанды.
Хабар тарату
ABC-нің АҚШ-та НБА финалдарын теледидардан көрсетуге эксклюзивті құқығы болды. Ойындарды тікелей хабарлаған Майк Брин және түсіндірмеші Хьюби Браун болды, ал корт жанынан Лиза Салтерс пен Стюарт Скотт хабар таратты. Радиодағы ESPN Radio финалдарды Джим Дурхам мен доктор Джек Рамзи хабарлады. Плей-офф кезеңінде жиі ойналған ән – Том Петти мен Heartbreakers тобының "Runnin' Down a Dream" әні болды. Бұл Бриннің тікелей хабарлаған 18 қатарынан өткен НБА финалдарының біріншісі болды, қазіргі таңда НБА комментаторлары арасында ең көп көрсеткіш осыған тиесілі; осы кезеңде ол шақырмаған жалғыз ойындар – 2022 жылғы НБА финалдарының 1 және 2-ойындары, онда Майк Бриннің COVID-19 салдарынан карантинде болуына байланысты Марк Джонс хабарламаны қабылдады. Дегенмен, бұл Бриннің Хьюби Браунмен бірге жұмыс істеген жалғыз НБА финалы болды. Келесі маусымда Браун Майк Тирикомен бірге ESPN-нің екінші командасына көшті (олар сол маусымда ESPN Radio-ның НБА финалдарын да хабарлады), ал Марк Джексон мен Джефф Ван Гунди (соңғысы Хьюстон Рокетс бас жаттықтырушы лауазымынан босатылғаннан кейін) Бриннің жетекші командасына қосылды. 60-шы Tony Awards кешінде өткен финалдың 2-ойыны 2006 жылдың 11 маусымында ең көп тамашаланған бағдарлама болды. ABC 3.5 рейтинг пен 10 үлесімен жеңіске жетті, ал CBS Tony Awards үшін 1.5/4 көрсеткішпен төртінші орынға ие болды. 20 маусымда өткен 6-ойын 18-49 жас аралығындағы көрермендер арасында 4.4/13 рейтинг алды. Финал Ұлыбритания мен Ирландияда Sky Sports арнасында көрсетілді.
Салдары
Маверикс 2006–07 маусымында 67 жеңіспен лигадағы ең жақсы көрсеткішті тіркеді, бірақ 2007 жылғы НБА плей-оффының бірінші турында сегізінші орындағы «Голден Стэйт Уорриорс» командасынан алты ойыннан кейін шығарылды. «Мавздың» плей-оффтағы жеңілісі 2003 жылы енгізілгеннен бері бірінші раундтағы жеті ойындық серияда топ команданың тұңғыш рет жеңіліске ұшырағанын көрсетті. Дегенмен, Дирк Новицки маусым соңында үздік ойыншы атанды. 2008 жылы «Нью-Орлеан Хорнетс» командасынан тағы бір плей-оффта жеңіліске ұшырағаннан кейін, «Маверикс» Джейсон Киддиді қайтарды, ал бас жаттықтырушы Эйвери Джонсон жұмыстан босатылып, оның орнына Рик Карлайл келді. Тағы екі рет ерте плей-оффтан шыққаннан кейін, «Маверикс» 57 ойын жеңіп, финалға оралды. «Хит» 2006–07 маусымының ашылу кешінде «Чикаго Буллс» командасына 42 ұпаймен жеңіліп, НБА тарихында титулдың қорғаушысы үшін ең үлкен жеңіліс көрсеткішін тіркеді. Жарақаттар команданың өткен маусымдағы көрсеткішін жақсартуына немесе тіпті теңестіруіне кедергі келтірді, бірақ олар бар болғаны 44 ойын жеңгеніне қарамастан Оңтүстік-Шығыс дивизионында жеңіске жетті. Бұл көрсеткіш 1957 жылдан бері бірінші рет тіркелді. Келесі жылы Майами екі жылдық өзгерісті аяқтады – НБА чемпионынан лиганың ең нашар командасына дейін, бар болғаны 15 ойын жеңіп, команданың алғашқы маусымындағы көрсеткішімен теңесті. Бұл маусымның ортасында Шакил О’Нил «Финикс Санс» командасына ауыстырылды, ал Дуайн Уэйд 31 ойынға қатыспады. «Хит» Эрик Споелстра дәуірінде біртіндеп жарысқа қайта оралды, бұл Леброн Джеймс пен Крис Бош сияқты еркін агенттерді тартумен аяқталды. 2010–11 маусымында «Хит» 58 ойын жеңіп, «Маверикс» командасымен бірге 2011 жылы финалға оралды. 2011 жылғы НБА финалы, 2006 жылғы кездесудің қайталануы, «Маверикс» командасы финалда 2:1 есебімен артта қалғаннан кейін алты ойыннан кейін жеңіске жетті. Бұл «Маверикс» командасының алғашқы НБА чемпионаты болды, сондай-ақ екі команданың да финалдағы екінші қатысуы еді. Дирк Новицки финалдың ең үздік ойыншысы атанды. 2006 жылы «Хит» сияқты, «Маверикс» командасы да чемпионаттан кейін сәтсіздікке ұшырады, 2012 жылғы НБА плей-оффының бірінші турында «Оклахома-Сити Тандер» командасынан сүтін ағызып, 2013 жылы плей-оффқа мүлдем қатыспады. 2013 жылға қарай Майамидің «Үлкен Төрт» спорт лигаларындағы жеті чемпиондық титулының бесеуі болды: MLB Ұлттық лигасының «Флорида» (қазіргі «Майами») «Марлинс» командасы 1997 және 2003 жылдары Әлемдік серияны жеңіп алды, ал NFL «Майами Долфинс» командасы 1973 және 1974 жылдары Супер Боулды жеңіп алды. «Майами Хит» 2012 жылы «Тандер» командасын 5 ойында жеңіп, екінші чемпионатын, ал 2013 жылы «Сан-Антонио Спёрс» командасын 7 ойында жеңіп, үшінші чемпионатын жеңіп алды, бірақ 2014 жылы сол «Спёрс» командасына 5 ойында жеңіліп қалды. Бұл «Үлкен Төрт» командаларының екінші матчы немесе сериясы болды, онда Майами командасы Даллас командасымен кездесті. 1971 жылы «Даллас Каубойс» командасы «Долфинс» командасын жеңіп, бес Супер Боулдың алғашқысын жеңіп алды. 2020 жылға қарай қаланың НХЛ командалары, «Жұлдыздар» мен «Пантерлер», плей-оффта кездеспеді, сондай-ақ олардың MLB әріптестері «Рейнджерс» пен «Марлинс» та кездеспеді.
as of 2013, this was Miami's fifth championship out of a total of seven among the Big Four sports leagues; the MLB's National League Florida (now Miami) Marlins won the World Series in 1997 and 2003 while the NFL's Miami Dolphins won the Super Bowl in 1973 and 1974. The Miami Heat would go on to win a second championship in 2012 against the Thunder in 5 games and a third championship in 2013 against the San Antonio Spurs in 7 games before falling in 2014 against the same Spurs team in 5 games. This was the second "Big Four" postseason game or series to pit a team from Miami against a team from Dallas. In 1971, the Dallas Cowboys defeated the Dolphins to claim their first of five Super Bowls. As of 2020, the city's NHL teams, the Stars and Panthers, have not met in the playoffs, as are their MLB counterparts the Rangers and Marlins.