Кіріспе

Физикада атомдық айна – бейтарап атомдарды дәстүрлі айнаның көзге көрінетін жарықты кері шағылыстыруына ұқсас әдіспен шағылыстыратын құрылғы. Атомдық айналар электр өрістерінен немесе магнит өрістерінен, электромагниттік толқындардан немесе кремний пластинкасынан жасалуы мүмкін; соңғы жағдайда атомдар ван дер Ваальс тартылысының тартымды күштері арқылы шағылыстырылады (кванттық шағылысты қараңыз). Мұндай шағылыс атомдардың толқын санының нормаль компоненті кішкентай немесе тартымдық потенциалдың тиімді тереңдігімен салыстырылатын болса тиімді болады (шамамен, потенциал атомның кинетикалық энергиясына тең болатын қашықтық). Нормаль компонентті азайту үшін көптеген атомдық айналар сызықты бұрышта шағылыстырылады. Сызықты бұрышта кванттық шағылыстың тиімділігін жоталармен (жоталы айна) жабылған бет арқылы арттыруға болады. Тар жоталар жиынтығы атомдардың ван дер Ваальс тартылысын азайтады және шағылысты күшейтеді. Әр жота толқынның бір бөлігін тосып, Френель дифракциясын тудырады. Мұндай айнаны Зено эффектісі тұрғысынан қарастыруға болады. Атомды жоталарда "сіңірілгенін" немесе "өлшенгенін" қарастыруға болады. Жиі өлшеу (тар аралықтағы жоталар) бөлшектің сіңіргіштермен жарты кеңістікке өтуін тоқтатады, бұл көкжиекті шағылысқа әкеледі. Жұқа жоталар арасындағы үлкен арақашықтықта жоталы айнаның шағылыстыру қабілеті өлшемсіз импульспен анықталады және толқынның бастапқы нүктесіне байланысты емес; сондықтан ол атомдарды шағылыстыруға қолайлы.