Кіріспе
Италиялық футболшы (1971 жылы туған)
Джузеппе Панкаро (; 1971 жылғы 26 тамызда туған) – бұрынғы итальяндық футболшы, қорғаушы және қазіргі жаттықтырушы. Ол күшті, сенімді және жанкешті сол жақ қорғаушы, әуеде жақсы ойнайтын, төзімділігімен және еңбекқорлығымен белгілі болды, бұл оған шабуылда да, қорғаныста да көмектесуге мүмкіндік берді. Ол әмбебап ойыншы, көбінесе сол жақ қанатта ойнаса да, оң жақта да ойнай алатын. Жаттығулардағы тәртіптілігінің арқасында карьерасы бойында сирек жарақат алды. Футболдық қабілеттерімен қатар, ол тұрақтылығымен, адалдығымен және көшбасшылық қасиеттерімен де танымал болды.
Клубтық мансап
Калабрияның Козенца қаласында туған Панкаро жасөспірімдер карьерасын «Акри» клубында бастады. Кейіннен ол «Торино» жастар құрамасына ауысып, екі маусым клубта ойнады, содан кейін «Серия C2» клубы «Авеццаноға» жалға берілді. Панкаро кәсіби дебютін 1992 жылы «Кальяри Кальчо» клубында жасады, осы клубтың иесі Массимо Челлино оны сатып алғаннан кейін. Ол алғашқы екі маусымда бар болғаны 10 матч өткізгенімен, көп ұзамай негізгі құрамның маңызды ойыншысы болды. 1993–94 жылғы УЕФА кубогында Панкаро еурокубоктағы тұңғыш ойынын өткізді, жартылай финалдың бірінші матчында жеңіс голын соқты, «Кальяри» командасы болашақ чемпион «Интер» клубын 3:2 есебімен жеңді. 1997 жылы «Кальяри» клуб төмен дивизионға түскеннен кейін, ол «С.С. Лацио» клубына ауысты, онда алты маусым ойнады. Ол 1999–2000 жылғы «Серия А» титулын, екі Италия кубогын (1997–98 және 1999–2000), екі Италия Суперкубогын, 1998–99 жылғы УЕФА Кубок иелері кубогын және 1999 жылғы УЕФА Суперкубогын жеңіп алды, сонымен қатар 1998 жылы УЕФА кубогының финалына шықты. 2003 жылдың жазында Панкаро Деметрио Альбертиниге айырбас ретінде «А.С. Милан» клубына ауысты, онда екі маусым ойнады. Оның тұрақтылығы мен еңбекқорлығы оны «Милан» құрамының маңызды бөлігіне айналдырды, ол екінші «Серия А» титулын, сондай-ақ Италия Суперкубогын жеңіп алды, 2004–05 жылғы УЕФА Чемпиондар лигасының финалына шықты, атап айтқанда 2003 жылы «Брешия» клубына қарсы өткен матчта гол соқты. 2004 жылы ол клубпен бір жылдық келісімшартты жаңартты.
Халықаралық мансап
Панкаро Италия құрамасына алғаш рет 1999 жылы шақырылды, 28 сәуірде Хорватиямен 0:0 есебімен тең түскен матчта дебют жасады. Барлығында, ол 1999 мен 2005 жылдар аралығында "Азурри" сапында 19 рет ойнады, бірақ Италия құрамасымен ең ірі турнирлерге қатыспады. Жарақат 2004 жылғы УЕФА Еуропа чемпионатында ойнауына кедері келтірді, сондай-ақ ол 2000 жылғы УЕФА Еуропа чемпионатының алдын ала 26 ойыншыдан тұратын құрамына енгенімен, соңғы тізімнен тыс қалды.
Жаттықтырушылық мансап
Панкаро 2012 жылдың шілдесінде алғашқы жаттықтырушылық қызметін бастады, Серье Б клубы «Моденада» Дарио Марколиннің көмекшісі болып жұмыс істеді. 2013 жылдың наурызында Марколин жұмыстан босатылғаннан кейін клубты барлық жаттықтырушылар құрамымен бірге тастап кетті. 2014 жылдың маусымында ол жақында төмендеген лигаға түскен Lega Pro клубы «Юве Стабияның» жаңа бас бапкері болып тағайындалды. 2015 жылдың 16 шілдесінде Панкаро «Катанияның» жаңа бас бапкері болды. 2018 жылдың 6 наурызында ол «Серия C» клубы «Катанцароның» бас бапкері қызметіне тағайындалды. 2017–18 маусымның соңында «Катанцародан» кетті. 2019 жылдың 28 маусымында ол «Серия C» клубы «Пистоизеге» жұмысқа қабылданды. Маусым соңында клубтан кетті. 2022 жылдың 21 қазанында ол «Серия C» клубы «Монополидің» жаңа бас бапкері болып жарияланды. 2023 жылдың 19 наурызында «Джульяноға» өз алаңында жеңілгеннен кейін қызметтен босатылды.
Жеке өмір
2007 жылғы 27 маусымда Панкаро итальяндық бұрынғы артистка Винченца Какачеге үйленді, олардың екі баласы бар: 2005 жылғы желтоқсанда туған ұлы Риккардо және 2009 жылғы қаңтарда туған қызы Вирджиния.