Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вирджиния штатында орналасқан Хумпбек жабық көпірі – АҚШ-та сақталған аз ғана жабық көпірлердің бірі. Бұл көпір ортасы екі басындан да биіктеп салынған, содан аталған "Хумпбек" деп. Көпір 1857 жылы салынды және Вирджиния штатындағы ең көне жабық көпір болып табылады. Оның WGCB нөмірі 46 03 01. Көпір Джексон өзенінің саласы – Дунлап сайын 109 футқа (33 метрге) көпірлеп өтеді. Көпірдің ортасы екі басынан 1 метрге жоғары. Көпір Вирджиния штатының Ковингтон қаласының жанында орналасқан.
The Humpback Covered Bridge located in the U. S. state of Virginia, is one of the few remaining covered bridges in the United States that was built higher in the middle than on either end; hence the name of "humpback". The bridge was built in 1857 and is also the oldest remaining covered bridge in the state of Virginia. Its WGCB number is 46 03 01. The bridge spans a tributary of the Jackson River known as Dunlap Creek, for a distance of 109 feet (33 m). The humpback feature is 4 feet (1 m) higher in the center than at either end. The bridge is located near the city of Covington, Virginia.
Тарих
Қапталған көпірлер алғаш рет 1810 жылдары салынды, онда ағаш көпірлердің үстінен шатыр қосу палубаларды және тіректерді жақсырақ қорғайды және көпірдің қызмет ету мерзімін ұзартады деп анықталды. Бұл кездегі палубалар мен тірек жүйелері ашық ағаш көпірлерде орташа есеппен он жыл бойы тозуға төтеп беретін. Кейіннен белгілі болғандай, жабық ағаш көпірлердің орташа қызмет ету мерзімі ашық көпірлерден он есе артық болды. 19 ғасырдың соңындағы қарапайым дәуірде жабық көпірлер кейде «сүйісу көпірлері» деп аталатын, себебі жабық көпірден өтудің жекелігі ат пен арбамен келе жатқан жолаушыларға бір-бірін байқамай сүйісуге мүмкіндік беретін. Бүгінгі Хумпбек жабық көпірі орналасқан жерде бұрын үш көпір тұрған. Бірінші көпір 1820 жылдары салынды және 1837 жылы су тасқынынан қирады. Келесі жылы салынған екінші көпір де 1842 жылдың 13 шілдесіндегі су тасқынынан қирады. Үшінші көпір 1856 жылы көп пайдаланудан және ауа райының әсерінен тозуға байланысты құлады. Бұл бұрынғы көпірлердің ешқайсысы аркалы немесе жабық болған жоқ. Үш көпірдің барлығы Джеймс өзені және Канахва жолының бөлігі болды, бұл Шенандоа аңғары мен Аллегани тауларын және одан әрі батысқа қарай жатқан аймақтарды байланыстыратын тау жолы еді. Қазіргі көпір 1857 жылы салынды және көпірді жабу мен арка жасау арқылы болашақ су тасқынынан орта бөлігін және ылғал мен күн сәулесінің зиянды әсерінен палубасын қорғап, көпірдің ұзақ қызмет етуіне үміттенілді. Палуба, үйлер мен басқа да құрылыстардан айырмашылығы, тозудың алдын алу үшін боялмайтын, себебі жылқылар мен арбалардың қозғалысы сол кездегі кез келген бояуды тез сыпырып тастайтын. Хумпбек жабық көпірі 1857 жылдан 1929 жылға дейін пайдаланылды, сол кезде солтүстікке қарай 60-шы АҚШ тас жолы үшін болаттан жасалған фермалы көпір салынды. Көпір тасталып қалды, бірақ кейде 1950 жылдардың басында жергілікті шаруа оны шөп баллаларын сақтау үшін пайдаланған. 1953 жылы Вирджиния автомобиль жолдары департаменті Ковингтонның Іскерлік және кәсіби әйелдер клубы мен Ковингтонның сауда палатасы жинаған 5000 долларлық қаражатқа тең қаржы бөлді. Көпірдің айналасында бес акр жер сатып алынып, 1954 жылы ашылған шағын демалыс саябағы салынды, бұл оған оңай қол жеткізуге мүмкіндік берді. 1969 жылдың 1 қазанында көпір Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді, ал 2012 жылы ол Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды.
Covered bridges were first built in the 1810s when it was determined that adding a roof over wooden bridges would better protect the decking and support trusses and increase the lifespan of the bridge. The decking and support systems of the era would last an average of ten years on uncovered wooden bridges. As was later discovered, covered wooden bridges ultimately averaged ten times the lifespan of uncovered ones. Covered bridges were sometimes referred to as "kissing bridges" during the more modest era of the late 19th Century, as the privacy from passing through a covered bridge would allow passengers in horse and buggy an opportunity to kiss each other unobserved. Three bridges stood at approximately the same location as Humpback Covered Bridge does today. The first bridge was built in the 1820s and was destroyed by a flood in 1837. A second bridge built the next year was also damaged beyond repair by a flood on July 13, 1842. The third bridge collapsed in 1856 due to heavy use and fatigue from weathering. None of these earlier bridges were either arched or covered. All three bridges were a part of the James River and Kanawha Turnpike, a heavily used mountain road that connected the Shenandoah Valley with the Alleghany Mountains and areas further west. The current bridge was built in 1857 and the design of both covering and also arching the bridge was hoped to increase the longevity of the bridge by protecting the midsection from future floods and the decking from the ravaging effects of moisture and sunlight. The decking, unlike houses and other structures, could not be painted to prevent deterioration, as the traffic from horses and wagons would quickly remove any available paints of the era. The Humpback Covered Bridge was used from 1857 to 1929, when a steel truss bridge was built for U. S. Route 60 immediately to the north. The bridge was abandoned but was sometimes used by a local farmer into the early 1950s to store hay bales. In 1953, the Virginia Highway Department matched a $5,000 fund that had been raised by the Covington Business and Professional Women's Club and the Covington Chamber of Commerce. Five acres surrounding the bridge were purchased and a small wayside park which opened in 1954 was built, allowing easier access. On October 1, 1969, the bridge was listed in the National Register of Historic Places, and in 2012 it was designated a National Historic Landmark.
Құрылыс
Көптеген жабық көпірлер қол жетімді ең берік ағаштан салынған. Хумпбек жабық көпірінің жағдайында бұл ақ емен мен гикори ағашын білдірді. Көпірдің бүгінгі күйінде 1857 жылы төселген түпкілікті қолмен қашалған тірек ағаштары мен палубасының көп бөлігі сақталған, бірақ қабырғалар мен шатыры бірнеше рет ауыстырылды. Көпір палубасы дәстүрлі түрде бір фут (30,5 см) немесе одан да кең, ал 10-ден 15 см-ге дейін (10-15 см) қалыңдықтағы кең тақтайшалардан жасалған. Көптеген тірек сәулелері кемінде бір фут қалыңдықта. Көпір тіректері тірек бөлімдерін біріктіру үшін қолмен жасалған бал ағашынан жасалған штырғыларды пайдаланған. Тіректерде АҚШ-та басқа ешқандай сақталған ағаш көпірінде кездеспейтін ерекше қисық көп тіректі фермалық жүйе қолданылған. Көпір түпкілікті және бірегей дизайн болып табылады, ол басқа еш жерде көшірілмеген.
Most covered bridges were made of the strongest readily available wood. In the case of the Humpback Covered Bridge, this meant white oak and hickory. The bridge, as it stands today, has most of the original hand hewn support timbers and decking that was laid down in 1857, however, most of the walls and roofing have been replaced several times since. Bridge decking was traditionally constructed of wide planks a foot (30.5 cm) or more in width and 4 to 6 inches (10 to 15 cm) in thickness. Most of the support beams are at least a foot thick. The supports in the bridge utilized hand made honey locust wood pins to fasten sections of the supports together. The supports incorporate a unique curved multiple kingpost truss system that is not found in any other surviving wooden bridge in the U. S. The bridge is an original and unique design not duplicated anywhere else.
Орналасқан жері
Хумббэк жабық көпірі Вирджиния штатының Ковингтон қаласынан батысқа қарай 3 миль (4.3 км) жерде, Рэмси жолынан (SR 600) 60 АҚШ тас жолының жанында орналасқан. Interstate 64 тас жолының Вирджиниядағы 10-шы шығу арнасы көпірге дейін 1 мильден (2 км) аз қашықтықта. Жол бойындағы саябақта тұрақ алаңы, дәретханалар, демалыс орны және Данлап өзеніне қол жеткізу мүмкіндігі бар.
Humpback covered bridge is located 3 miles (4.3 km) west of Covington, Virginia adjacent to U. S. Highway 60 off Rumsey Road (SR 600). Exit number 10 in Virginia off of Interstate 64 is less than 1 mile (2 km) from the bridge site. The wayside park includes a parking area, restrooms, a picnic area and access to Dunlap Creek.