Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Одақ армиясының генералы Чарльз Эдвард Фелпс (1 мамыр 1833 – 27 желтоқсан 1908) – Азамат соғысы кезінде Одақ армиясында полковник болды, кейін еріктілердің бригадир генералы шеніне лайық деп танылды, қалалық кеңес мүшесі, Мэриленд штатының үшінші округінен АҚШ конгрессмені болып сайланды және Құрмет медалімен марапатталды. Өмірінің соңғы жылдары Мэриленд университетінің құқық мектебінде теңдік профессорлығы қызметін атқарды және көп жыл бойы Балтимор аймақтық сотында судья болып жұмыс істеді.
Union Army general
Charles Edward Phelps (May 1, 1833 – December 27, 1908) was a colonel in the Union Army during the Civil War, later received a brevet as a brigadier general of volunteers, served as a city councilman, a U. S. Congressman from the third district of Maryland, and received the Medal of Honor. In later life, he was professor of equity at University of Maryland Law School and served for many years as judge on the Circuit Court of Baltimore.
Ерте өмір және білім
Чарльз Эдвард Фелпс 1833 жылдың 1 мамырында Вермонт штатының Гилфорд қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Джон Фелпс – заңгер және Вермонт штатының сенаторы. 5 жасында ол ата-анасымен бірге Пенсильванияға, ал 8 жасында Мэриленд штатына көшті, осы кезде оның анасы, Альмира Харт Линкольн Фелпс (Эмма Уиллардтың қарындасы), Элликотт Ситидегі Патапско әйелдер семинариясының директоры болды. Ол Принстон университетіне түсіп, 1852 жылы "Зета Пси" студенттік қауымдастығына қабылданды және бітірді. Содан кейін Гарвард университетінің құқық мектебінде оқып, 1853 жылы тәмамдады.
Charles Edward Phelps was born in Guilford, Vermont, on May 1, 1833. His father was John Phelps, a lawyer and Senator in the Vermont State government. At the age of 5, he moved with his parents to Pennsylvania, and at the age of 8 to Maryland, when his mother, Almira Hart Lincoln Phelps,(sister of Emma Willard), became principal of the Patapsco Female Seminary in Ellicott City. He matriculated at Princeton University, where he was admitted to the Zeta Psi fraternity, graduating in 1852. He then studied at Harvard University Law School, graduating in 1853.
Ерте мансап
1855 жылы Фелпс Мэриленд штатының адвокаттар алқасына қабылданды. 1859 жылы ол АҚШ Жоғарғы сотында іс жүргізу құқығына ие болды. 1860 жылы Фелпс Балтимор қалалық кеңесіне сайланып, қызмет етті. Спотсильвания шайқасы барысында Лорел-Хиллдегі шабуылға жетекшілік еткен кезде Фелпс жараланып, тұтқынға алынды. Бірақ, кейін генерал Филипп Шериданның атты әскері, бригадир генерал Джордж Армстронг Кастердің тікелей басқаруымен, оны құтқарып алды. Соғыстан кейін Фелпс АҚШ-тың адал легионының әскери орденінің Мэриленд бөлімінің мүшесі болды. 1898 жылдың 30 наурызында Фелпс әскери қызметтері үшін Құрмет медалімен марапатталды. Марапаттамада былай делінген:
Phelps was admitted the Maryland bar association in 1855. He was admitted to practice in the Supreme Court of the United States in 1859. In 1860, Phelps was elected and served on the Baltimore City Council. While leading a charge at Laurel Hill during the Battle of Spotsylvania, Phelps was wounded and taken prisoner. However, he was later rescued by General Phillip Sheridan's cavalry under the immediate command of Brigadier General George Armstrong Custer. After the war, Phelps became a companion of the Maryland Commandery of the Military Order of the Loyal Legion of the United States. On March 30, 1898, Phelps was awarded the Medal of Honor in honor of his military service. The citation read,
"Шабуылдаушы колоннаның алдына аттанды, бұл кезде колонна ауыр шығындарға ұшырап, артиллерияның қарқынды атысынан қайта шегініп жатқанда, ол өзін әскердің алдына ерлікпен қойып, оларды жаудың бекіністеріне бірнеше қадам жерге дейін басқарып, жинады, сол жерде ауыр жарақат алып, тұтқынға түсті."
Rode to the head of the assaulting column, then much broken by severe losses and faltering under the close fire of artillery, placed himself conspicuously in front of the troops, and gallantly rallied and led them to within a few feet of the enemy's works, where he was severely wounded and captured.
АҚШ-тың Өкілдер палатасы
Фелпс 1865 жылдан 1869 жылға дейін АҚШ Өкілдер палатасында қызмет етті. 1868 жылдың ақпан айында ол президент Эндрю Джонсонның импичментіне қарсы дауыс берді. Пелпс импичмент дауыс беру күні палатаға жасаған сөзінде Джонсонның Эдвин Стэнтонды соғыс министрі лауазымынан қызметтен алуға тырысуы (импичментке себеп болған оқиға) Офис қызметі туралы заңның бұзылуы болып табылатынына күмәнданды. Стэнтон оған қарсы күресіп жатқандықтан, оны қызметтен алынған деп санауға бола ма екеніне де күмән келтірді, сондай-ақ Стэнтонның орнын басатын адам тағайындалмағанын, Джонсоннің тек уақытша міндеттерді атқаруға өкілеттік бергенін айтты. Ол Стэнтонның заңмен қорғалуға құқылы емесіне де күмән келтірді, өйткені оны Джонсон емес, Абрахам Линкольн тағайындаған. Фелпс Офис қызметі туралы заңның конституциялық заңдылығына да күмән келтірді, себебі ол президенттің лауазым иелерін қызметтен босатуға берілген конституциялық құқығына кедергі келтіретінін мәлімдеді. Фелпс бұдан әрі былай деп аргумент келтірді:
Phelps served in the United States House of Representatives from 1865 through 1869. In February 1868, he voted against the impeachment of President Andrew Johnson. In his remarks to the House on the day of the impeachment vote, Phelps questioned whether Johnson's attempted at removing Edwin Stanton as secretary of war (which triggered the impeachment) had been indeed constituted a violation of the Tenure of Office Act. He cast doubt that it could be considered have yet been a removal, since Stanton was still fighting it, and also argued that no appointment of a successor to Stanton had actually been made, since Johnson had instead only acted to empower an officer to act in an ad interim capacity. He also questioned whether Stanton would be eligible for protection under the law, as he had been appointed by Abraham Lincoln, not Johnson. Phelps also questioned the constitutionality of the Tenure of Office Act, as he argued it interfered with the presidents' constitutional power to remove officers. Phelps further argued,
Кейінгі мемлекеттік қызмет және судьялық қызмет
1872 жылы ол Принс-Джордж округінің афроамерикандық балаларға арналған реформалық мекемесінің мемлекеттік басқарушысы болды. 1876 жылы Балтимор қалалық мектептері кеңесінің комиссары қызметін атқарды. 1882 жылы губернатор Уильям Томас Гамильтон оны Балтимор аймақтық сотының судьясының орынбасары етіп тағайындады. Ол өмірінің соңына дейін осы лауазымды атқарды.
In 1872, he served as the state manager of Prince George's County's House of Reformation for Colored Children. In 1876, he served as a commissioner of the Baltimore Public Schools school board. In 1882, he was appointed by Governor William Thomas Hamilton to serve as an associate judge of the Circuit Court of Baltimore. He held this judgeship until the year he died.
Басқа кәсіпорындар
1869 жылы Джон Ван Лир Финдлеймен бірлесіп заңгерлік практика ашты. 1896 жылы Фелпс Мэриленд штатының адвокаттар қауымдастығының негізін қалаушы мүшесі болды. Фелпс 1884 жылдан 1907 жылға дейін Мэриленд университетінің құқық мектебінде оқытумен айналысты, онда ол теңдік құқығының профессоры болды. 1901 жылы ол Шекспирге қатысты құқықтық аргументтерді қарастыратын «Фальстаф және әділдік» атты кітабын жариялады. 1907 жылы Принстон университетінен құрметті заң ғылымы докторы атағын алды.
In 1869, he established a legal practice with John Van Lear Findlay. In 1896, Phelps became a charter member of the Maryland State Bar Association. Phelps taught at University of Maryland Law School from 1884 through 1907, where he was a professor of equity. In 1901, he published the book Falstaff and Equity, relating legal arguments to Shakespeare. In 1907 he received an honorary Doctor of Laws from Princeton University.
Жеке өмір және өлім
1868 жылы Фелпс Балтимор қаласынан Марта Вудвордқа үйленді. Фелпс 1908 жылдың 27 желтоқсанында Мэриленд штатының Балтимор қаласында қайтыс етті және Балтимордағы Вудлон зиратына жерленді.
In 1868, Phelps married Martha Woodward of Baltimore. Phelps died on December 27, 1908, at Baltimore, Maryland and was buried at Woodlawn Cemetery, Baltimore.