Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық Колумбиядағы провинциялық парк, Канада.
Provincial park in British Columbia, Canada
Е. С. Мэннинг провинциялық паркі – Британдық Колумбиядағы провинциялық парк. Ол көбінесе Мэннинг паркі деп аталады, бірақ бұл атау парктің орталық бөлігіндегі курорттық және шаңғы аймағын да белгілеу үшін қолданылады. Парк 83 671 гектарды алып жатыр және 2017-2018 жылдары Кипресс провинциялық паркінен кейін екінші ең көп таңдалынған провинциялық парк болды. 1929 жылы жұмыссыздарға жұмыс беру мақсатында аймақ арқылы жол салу басталды, бірақ толық аяқталмады. Перл-Харборға жасалған шабуылдан кейін Канада үкіметі жапон канадалықтарын интернге алуды бастағанда, қазіргі Күн сәулесі аңғарында бір лагерь құрылды, ал жұмысшылар Хоуп-Принстон тас жолын салды, ол 1949 жылы аяқталды. Хоуп-Принстон тас жолының қазіргі бағыты 1859-1860 жылдары салынған Эллисон Пасс жолының бағытын ұстанады. Тас жолдың құрылысы аяқталған кезде, автокөлікпен саяхаттайтын отбасыларға арналған жаңа тұжырымдамаға ерекше мән берілді. Парктер басқармасы тас жол бойындағы көріністердің эстетикалық сапасын сақтау үшін көп күш жұмсады. Парк 1936-1941 жылдар аралығында Британдық Колумбияның бас орманшысы болған Эрнест Каллауэй Мэннингтің құрметіне аталды (оны 1943-1968 жылдар аралығында Альбертаның премьер-министрі болған Эрнест Чарльз Мэннингпен шатастырмау керек). Мэннинг 1941 жылы ұшақ апатында қаза тапты. Бас орманшы қызметін атқарган кезінде ол болашақ ұрпақтардың пайдалануы үшін жерді бөліп қою идеясын дамытуда маңызды рөл атқарды. Твидсмуир провинциялық паркі, Хамбер провинциялық паркі, Уэллс Грей провинциялық паркі және Е. С. Мэннинг провинциялық паркінің құрылуында Маннинг пен 1933-1944 жылдар аралығында жер министрі болған Артур Уэлсли Грейдің бірлескен еңбегі болды. Жылдар өте келе Мэннинг паркінің ауданы кішіреп, ең байқалатын өзгеріс – шығыстағы парктің шекарасы. Бастапқыда паркке Симилкамин сарқырамасы кірген, бірақ кен іздеу және жеке меншік жерлердің болуы шекараның батысқа қарай 4 км-ден астам жылжуына себеп болды. Парктің экологиясы мен экожүйелері сақталғанмен, тарихы барысында бірнеше рет орман кесу жұмыстары жүргізілді, себебі бұрынғыда паркте экологиялық сақтаудан гөрі, көпшілікке визуалды әдемілік көбірек маңыз берілді. 2009 жылы курорт пен шаңғы трассасы банкротқа ұшырады және 4,2 миллион доллар қарызы болғаннан кейін 2013 жылдың 1 сәуірінде мерзімі белгісіз жабылатынын хабарлады. Бірақ 18 сәуірде Sunshine Valley RV Resort операторы шаңғы трассасын және курортты белгісіз сомаға сатып алды. Қазір курорттың жұмысы толыққанды қалпына келтірілді. 2013 жылдың жазында курорттық нысандар қайтадан толыққанды жұмыс істеді, ал шаңғы трассасы 2015-2016 жылғы маусымда толық ашылды. 2019 жылдың сәуірінде Маннинг Парк курорты Orange креслосын пайдаланудан алып тастап, жаңа Доппельмайр квадрокреслосын (Bear Chair) және жаңа қонақтарды күту орталығының құрылысын аяқтады. 2016 жылдың көктемінде курорт он жыл ішіндегі алғашқы кеңейтуді (соңғысы Loon Lagoon, курорттың жабық бассейні) салуды бастады, курорттың тойлар өткізу орны ретіндегі танымалдылығының артуына байланысты мейрамханаға қосымша құрылыс салынды. 2017 жылдың желтоқсанына қарай негізгі ғимараттың солтүстік-батыс жағында бес жаңа үлкен жалға берілетін коттедждер аяқталды, ал 2019 жылы тағы сегіз коттедж аяқталды.
E. C. Manning Provincial Park is a provincial park in British Columbia, Canada. It is usually referred to as Manning Park, although that nomenclature is also used to refer to the resort and ski area at the park's core. The park covers 83,671 hectares (323 mi2) and was the second most visited provincial park in 2017 18 after Cypress Provincial Park. In 1929, the construction of a road through the area was begun as a work project for the unemployed, but it did not get completed. When the Canadian government began to intern Japanese Canadians after the Attack on Pearl Harbor, one camp was formed in the present day Sunshine Valley, and the workers built the current Hope Princeton highway, which was completed in 1949. The current route of the Hope Princeton highway follows the route of the Allison Pass Trail, which was constructed in 1859 1860. During the completion of the highway, great emphasis was put on the relatively new concept of the motoring family. The Parks Branch worked to great lengths to ensure the aesthetic quality of the vistas along the highway were maintained. The park was named in memory of Ernest Callaway Manning, Chief Forester of British Columbia from 1936 to 1941 (not to be confused with Ernest Charles Manning, Premier of Alberta from 1943 to 1968). Manning was killed in an airplane accident in 1941. During his time as Chief Forester, he was instrumental in developing the idea of setting land aside for future generations to enjoy. It was the teamwork of Manning and Arthur Wellesley Gray, Minister of Lands from 1933 to 1944, that established Tweedsmuir Provincial Park, Hamber Provincial Park, Wells Gray Provincial Park, and E. C. Manning Provincial Park. Over the years, Manning Park has decreased in size, the most noticeable change being the park boundary in the east. Originally, the park included Similkameen Falls, but mine claims and private land ownership have since caused the boundaries to move more than 4 km west. While the park's ecology and ecosystems remain relatively intact, logging has occurred numerous times throughout the park's history, as parks historically focused more on the visual qualities for the public rather than ecological conservation. In 2009, the resort and ski hill entered receivership and, after $4.2 million of debt, announced indefinite closure on April 1, 2013. However, on April 18, the operator of Sunshine Valley RV Resort purchased the hill and resort for an undisclosed amount. The resort operations have now been fully restored. By the summer of 2013, the resort facilities were again fully operational, and the ski hill was fully opened for the 2015 2016 season. In April 2019, Manning Park Resort retired the Orange Chair, and completed construction of a new Doppelmayr quad chairlift named the Bear Chair, and new guest services building. In the Spring of 2016, the resort began construction on its first expansion in a decade (the last being Loon Lagoon, the resort's indoor pool), with an addition being constructed on the restaurant to cater to the expanding popularity of Manning Park Resort as a wedding venue. As of December 2017, five new large rental cabins were completed to the immediate northwest of the main lodge, and another eight were completed in 2019.
Демалыс
Паркте 15 минуттық серуеннен бастап 5 немесе 6 күндік жаяу жорықтарға дейін алуан түрлі жаяу және тау жолдары бар. Жарық көлі көбінесе каноэ, байдарка және балық аулау сияқты қозғалтқышсыз су спортына пайдаланылады. Көлде каноэ, қайықтар, байдаркалар және SUP-доскаларды жалдауға болады. Жазда қайықпен жүруге ең жақсы уақыт - таңертең, күндізгі жел соққанға дейін. Паркте көптеген кемпингтер бар, оның ішінде провинциялық жүйедегі алғашқы кемпингтердің бірі жыл бойы ашық болып, RV үшін толық қосылым мүмкіндігін ұсынады. Парк Тынық мұхитының жотасының солтүстік нүктесі болып табылады және Хоуп Пасс және Дьюдни жолы одан өтеді. Сонымен қатар, ол 1966 жылы Канада конфедерациясының 100 жылдығына арнап салынған Centennial Trail жолымен да кесіп өтеді.
The park has a wide range of walking and hiking trails which range anywhere from a 15 minute walk to a 5 or 6 day hike. Lightning Lake is often used for non motorized watersports, such as canoeing, kayaking, and fishing. Rentals are available at the lake for canoes, rowboats, kayaks and stand up paddle boards. The best time of the day to go boating in the summer is in the morning before the afternoon winds. The park is home to many campgrounds, including one of the first campgrounds in the provincial system to be both open year round as well as offer full RV hookup. The park is the northern terminus of the Pacific Crest Trail and is crossed by the Hope Pass and Dewdney Trail. It is also crossed by the Centennial Trail, a route constructed in 1966 for the centennial anniversary of Canada's confederation.
Орналасқан жері
Парк порталдан порталға дейін созылады. Батыс портал Британдық Колумбияның Хоуп қаласынан шығысқа қарай, ал шығыс портал Принстон қаласынан батысқа қарай орналасқан. Парктің негізгі аймағы Хоуптан шығысқа қарай және Принстоннан батысқа қарай 68 км жерде орналасқан, және АҚШ шекарасынан кем емес қашықтықта.
The park stretches for from portal to portal. The western portal is east of Hope, British Columbia and the eastern portal is west of Princeton, British Columbia. The core area of the park is located east of Hope and 68 km west of Princeton and is less than from the US border.
Жабайы табиғат
Мэннинг паркі – жануарлар әлемінің алуан түрлілігіне толы мекен. 1983 жылдан бері өткізіліп келе жатқан Мэннинг паркінің құстар жарқырауы барысында 200-ден астам құс түрі тіркелді. Мұнда қара аю, құдақ, ақ мармот, сарықарны мармот және Колумбия жер шаяндары сияқты көптеген сүтқоректілер де кездеседі. Сонымен қатар, жағалаулық құйрықты бақа, Колумбия дақты бақасы, батыс жабайы бақа, Тынық мұхиты ағаш бақасы, ұзынсаусақты саламандра, үш түрлі гарттер жыланы және аллигатор кесірткесі сияқты қосмекенділер мен жорғалаушылардың да кең түрлері бар. Резеңке боа, қызыл аяқты бақа және Каскад бақасы да осында кездесуі мүмкін, бірақ бұл деректер әлі расталмаған. Парк қорғауға ұмтылған сирек кездесетін түрлердің ішінде тау бобры мен қасқыр бар.
Manning Park is home to a vast diversity of wildlife species, with over 200 bird species recorded during the Manning Park Bird Blitzes that have taken place since 1983, and a large variety of mammals, including black bears, Mule Deer, Hoary Marmot, Yellow bellied Marmot, and Columbian ground squirrels. There is also a large diversity of amphibians and reptiles, including the Coastal Tailed Frog, Columbia Spotted Frog, Western Toad, Pacific Treefrog, Long toed Salamander , all three species of Gartersnake, and Alligator Lizard. Although undocumented, the Rubber Boa, Red legged Frog, and Cascades Frog may also occur here. Some of the less common species the park aims to protect are the mountain beaver and the wolverine.
Үлкен өзендер
Бірнеше ірі өзендер парктегі өткелдер мен шалғындықтардан бастау алады. Вашингтон штатындағы Пьюгет шығатына құятын ірі Skagit өзені, Эллисон асуының батыс жағынан басталып, 3-ші тас жолымен бірге солтүстік-батысқа қарай ағады. Сумалло өзенінің жартысынан азырақ бөлігі паркте орналасқан; ол Sunshine Valley шағын қаласына жақын West Gate арқылы парке кіреді. Ол да 3-ші тас жолымен паркте оңтүстік-шығысқа қарай ағып, Скагит өзенімен қосылатын жерге жетеді. Парктегі шағын Skaist өзенінің төменгі ағысы, көбінесе қате түрде Skaist ағыны деп аталады. Skaist өзені Silverdaisy тауынан аңғар арқылы тікелей Скагит өзеніне құяды. Okanagan өзенінің ең ірі саласы – Similkameen өзені, парктің солтүстік аймақтарындағы Nicomen қырқасының батыс беткейінен басталып, оңтүстік-шығысқа, содан кейін солтүстік-шығысқа қарай ағады. 3-ші тас жолын жақыннан ілесіп, East Gate арқылы парктен шығады.
Several major rivers originate in passes and meadows within the park. The Skagit River, a major stream that runs into Puget Sound in the state of Washington, originates at the west side of Allison Pass and flows northwest alongside Highway 3 until it reaches its confluence with the Sumallo River at Sumallo Grove, where it turns southwest and exits the park into Skagit Valley Provincial Park. Just under half of the Sumallo River's course is within the park; it enters the park at West Gate, which is near the small town of Sunshine Valley. It too follows Highway 3 within the park, following it southeast to its confluence with the Skagit. The lower reaches of the small Skaist River, often mistakenly called Skaist Creek, are within the park. The Skaist flows into the Skagit directly across the valley from Silverdaisy Mountain. The Similkameen River, the largest tributary of the Okanagan River, starts on the west slopes of Nicomen Ridge in the northern regions of the park and flows southeast then northeast through the park, following Highway 3 closely until exiting the park at East Gate.