19 ғасырдағы американдық өнертапқыш Мэри Элизабет Уолтон
Mary Walton
Америкалық ойлап табушы Мэри Элизабет Уолтонның 19 ғ. ластануды азайту құрылғылары туралы ақпарат. Локомотивтер мен заводтардың зиянды газдарын тазарту жолы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық өнертапқыш
American inventor
Мэри Элизабет Уолтон – XIX ғасырдағы американдық өнертапқыш, оған қоршаған ортаны ластауды азайтуға арналған екі құрылғы үшін патент берілген. 1881 жылы Уолтон локомотивтерден, өнеркәсіптік және тұрғын үйлердің мұржаларынан шығатын түтіннің зиянды әсерін азайту әдісін жасады. Оның жүйесі зауыттардың түтін шығаратын құбырларынан шығатын газдарды су резервуарларына бағыттап жіберді, онда ластағыштар тоқтатылып, кейін "кәрізге немесе олардың қажетті жерге жеткізілуі үшін басқа да қолайлы арналарға" тазартылып жіберілді. Бұл су резервуарлары жүйесі түтінді, иісті және ластағыштарды қаладан және ауадан тысқары шығарып, қоғам проблеманы түсінуге үлкермес бұрын шешімін тапты. Проблеманың ауқымы – ауада тұрған қара бұлт пен жағымсыз иіс болды, бірақ Уолтон беймәлім түрде ауаның ластануын және көмір түтінінен туындайтын қатерлі ісіктердің пайда болуын азайтуға көмектесті. Мэри Уолтон Нью-Йорк қаласында, Алтыншы авеню желісінің жанында тұратын, қарқынды дамып келе жатқан жоғары теміржол жүйелерінің тудырған шуын азайту жүйесін де ойлап тапты. Уолтон жас Томас Эдисонның бұл мәселені шешуге тырылып, сәтсіз аяқтағанын естіген соң, осы мәселенің шешімін табуға бел буды. Эксперименттер мен зерттеулер жүргізгеннен кейін, ол шудың көп бөлігі ағаш тіреу қораптарындағы күшейткіштердің нәтижесінде пайда болатынын анықтады. Әртүрлі шешімдерді сынап көру үшін ол үйінің жертөлесінде теміржолдың моделін жасады. Осы сынақтардың нәтижесінде ол қораптарды мақтамен қаптау және құммен толтыру пойыздардың шуын тиімді түрде басаңдатуға көмектесетінін анықтады. Оның жүйесі теміржолдың үстінен өтетін пойыздардың шуын азайту үшін, теміржолды құммен толтырылған және мақтамен қапталған ағаш қорапқа орналастырды. Оның 1881 жылы патенттелген өнертабысының құқығы Метрополитен теміржолына 10 000 долларға сатылды және жүйе көп ұзамай басқа жоғары теміржол компанияларымен қабылданды. Мэри Уолтон – өміріндегі мәселелерді байқап, оларды әлемді жақсартудың жолы ретінде қарастырған нағыз инноватор болды.
Mary Elizabeth Walton was a nineteenth century American inventor who was awarded two patents for pollution reducing devices. In 1881, Walton created a method for reducing the environmental hazards of the smoke emitted from locomotive, industrial and residential chimneys. Her system deflected the emissions being produced by factory smokestacks into water tanks, where the pollutants were retained and later flushed "into the sewer, or into other suitable channels for conducting them to a distant or any desired locality". This water tank system redirected smoke, odors, and pollutants away from the city and out of the air before society had even come to an understanding of the problem. The extent of the problem was a dark cloud that hung in the air and an unpleasant odor, yet Walton inadvertently also helped to reduce air pollution and cancer causing coal smoke. Mary Walton also invented a system for reducing the noise produced by the elevated railway systems that were rapidly expanding in New York City, where she lived near the Sixth Avenue Line. Walton had chosen to pursue a solution after hearing that young Thomas Edison had tried and failed. After experimentation and research, she was able to narrow down that much of the sound was a result of amplification from wooden support boxes. To test various solutions, she built a model of the tracks in her basement. From these tests, she determined that lining the boxes with cotton and filling them with sand served to effectively dampen the sound of the trains. Her system deadened the noise caused by trains running over the tracks by cradling the tracks in a wooden box lined with cotton and filled with sand. The rights to her invention, patented in 1881, were sold to the Metropolitan Railroad for $10,000 and the system was soon adopted by other elevated railway companies. Mary Walton was a true innovator, noticing and experiencing problems in her life and targeting that as a way to make the world a better place.
Ерте өмір
Мэри Уолтонның өмірі туралы мәліметтер аз. Әйел өнертапқыш ретінде, ол адам ретінде назарсыздау қалдырылды және 1880 жылдары әйел ретінде екі пайдалы өнертабыс жасауға қабілетті болғаны бір жұмбақ. Дегенмен, 1884 жылы Кентукки штатының Лексингтон қаласындағы "Жетілік көшірмесі" газетінде жарияланған мәлімдеме оның жастық шағы туралы маңызды ақпарат береді. Уолтон былай деді: "Әкемнің ұлы болған жоқ, ол қыздарын оқытуға сенді және осы мақсатқа жету үшін бар күшін жұмсады, аянышсыз шығынға да дайын болды". Бірақ бұл ресми білім беруді қамтамасыз еткенімен, экологиялық инженерияға бағытталған емес. Сол кездегі мәдениет және уақыт әйелдерге білім алудың өзін қиындыққа толы еткендіктен, ғылым-техникалық салаларда (STEM) мамандық алғаны мүмкін емес сияқты көрінеді.
There is little documentation of Mary Walton's life. As a woman inventor, she was woefully overlooked as a person and she is a bit of an enigma in how she was capable of creating two beneficial inventions as a woman in the 1880s. However, a statement made in 1884 and published in the Weekly Transcript of Lexington, Kentucky, provides some crucial information about her youth. Walton is quoted as saying, “My father had no sons, and believed in educating his daughters. He spared no pains or expense to this end". Still, while this provides a formal education, much less one focused on environmental engineering. The culture and time period made it a challenge for a woman to receive any education; it would seem impossible that she received a specialized education in a STEM field.
Жаңалықтар
Азамат соғысынан кейін 1860-шы жылдардың соңында басталған өнеркәсіптік революция жұмысшылар мен иммигранттарды Нью-Йорк сияқты қалаларға өнеркәсіптік жұмыс іздеуге жетеледі. Фабрикалардың мұржалары ауаға қалың түтін шығарып, жұмыс орындары тұрмысты жақсартты. Өндірістік ластанудан бөлек, жұмысшыларды қалаға және қаладан тасымалдаған жаңа биік теміржолдар қатты шу шығарып, рельстер бойында зиянды түтін шығарды. Бірақ бұл мәселені шеше алмаған атақты ойлап табушы Томас Эдисон емес, жұмысшы табының өкілі Мэри Уолтон болды. Ол теміржолдың жанында тұрғандықтан, бұл мәселенің салдарына күнделікті тап болды. Оның 6-шы авеню мен 12-ші көшедегі пансионы қаланың жаңа Гилберт биік теміржолына қарсы орналасқан еді. Уолтонның өнертабысы британдық шенеуніктер тарапынан дәуірдің ең ұлы өнертабыстарының бірі деп мойындалды. Уолтонның өнертабысы негізінен биік теміржолдарға бағытталған, олардың көп бөлігі 1930 жылдары басталган тенденция бойынша, жер астына көшіріліп, тоқтатылды. Мұндай ауыстырудың бір мысалы – осы инновацияны шабыттандырып, іске асырған Нью-Йорк қаласы. Бұл ескі теміржол жүйесінің іздерін қазір қаланың жасыл аймағына айналған Нью-Йорктің Хайлайн аймағында табуға болады. Дегенмен, Чикагода әлі де биік теміржолдар бар, ал Уолтонның технологиясы отандық және халықаралық деңгейде қабылданды. Оның өмірінде болғандай кең емес болса да, оның ластану мен шуға қарсы патенттелген шешімдерінің қалдықтары әлі де бар. Бүгінде ауаның ластануы және тұрақты шудың қоршаған орта мен адам ағзасына тигізетін әсері жайлы түсінік артты, бұл Уолтонның қоғамына тигізген байқаусыз оң әсерін көрсетті. Ауаның ластануының көп мөлшері қатерлі ісікке әкелуі мүмкін екені анықталды, ал Уолтон ұсынған су резервуарларын қайта бағыттау жүйесі ауа сапасын жақсартуға көмектесті. Теміржол вагондарының шуы Нью-Йорк тұрғындарының күнделікті өмірін қиындатса да, тым қатты немесе тым ұзаққа созылған шу есту қабілетінің жоғалуы, стресс, алаңдаушылық, депрессия, жоғары қан қысымы және жүрек аурулары сияқты физикалық проблемаларға әкелуі мүмкін. Мэри Уолтон осы мәселелерді толық түсінгенге дейін шешуге көмектесті. Уолтон STEM саласындағы феминист және үлгі ретінде құрметке ие. "Ғасырдың ең белгілі машина жасаушылары мен өнертапқыштары (соның ішінде Томас Эдисон) бұл мәселеге назар аударды, бірақ шешім таба алмады, ал содан кейін әйелдің миы бұл жұмысты атқарды" деп жазды Woman's Journal журналы жиырма жыл өткен соң. Бірақ ойлап табушы туралы немесе тіпті әйел ойлап табушы туралы ойлағанда, Мэри Уолтонның есімі жиі айтылмайды. Ол өз заманынан инженерлік қабілеттерімен, гендерлік рөлдердегі көзқарастарымен, ауа сапасы мен ластануды алдын алудағы жетістіктерімен озық болды, бірақ ол лайықты назарды әлі де алған жоқ.
The Industrial Revolution, which began in the late 1860s after the Civil War, drove workers and immigrants to cities like New York in search of industrial jobs. Smokestacks billowed heavy plumes of smoke into the air, while factory jobs improved livelihoods. Aside from manufacturing pollution, new elevated trains that transported employees into and out of cities produced loud noise and emitted poisonous smoke along the rails. However, it was not renowned inventor Thomas Edison that was able to solve the problem. Mary Walton, a woman in the working class, experienced the effects of this problem daily as she lived alongside tracks. Her boarding house at 6th Avenue and 12th Street was against the city's new Gilbert Elevated Railway. Walton's invention was hailed by British officials to be one of the greatest inventions of the age. Walton's invention was primarily focused on elevated railways, which have almost all been phased out and replaced by underground rails, a trend that began in the 1930s. One example of such replacement is in New York, the very city that both inspired and implemented Walton's innovation. Evidence of this old railway system can be found along New York's Highline, an area that has now been transformed into a green space in the city. However, there are still some elevated railways in Chicago, and Walton's technology has been adopted both domestically and internationally, meaning that while it's not to the same extent it was in her lifetime, remnants of her patented solutions to pollution and noise still exist today. Understanding of the issues of air pollution and constant noise on the environment and the human body has grown significantly today, revealing the inadvertent positive impacts that Walton had on her society. Significant amounts of air pollution have been found to cause cancer, and the water tank redirection system that Walton devised helped to improve air quality. And while the noise of the railcars was surely disruptive for the day to day life of New Yorkers, having noise that is either too loud or too persistent can cause physical complications such as an increased risk of hearing loss, stress, anxiety, depression, high blood pressure, and heart disease. Mary Walton helped to address these problems, before even understanding them fully. Walton is hailed as a STEM feminist and role model. "The most noted machinists and inventors of the century [Thomas Edison among them] had given their attention to the subject without being able to provide a solution, when, lo, a woman's brain did the work " the Woman's Journal wrote twenty years later. However, when prompted to think of an inventor, or even a woman inventor, Mary Walton's name is not mentioned enough. She was ahead of her time in engineering ability, in gender roles, and in air quality and pollution prevention, and she still has yet to receive the attention she so rightfully deserves.